ใครเป็นภรรยาแกฟะ (Yaoi)

ตอนที่ 101 : ตอนที่ 61.1 = ทริปทัวร์แห่งความสนุกหรือทริปทัวร์แห่งฝันร้ายกันแน่ฟะ!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 ต.ค. 56

ตอนที่ 61.1

 

 

 

                ตายแน่เลยว่ะ

 

                เสร็จแน่

 

                คราวนี้หยังเขียดแน่มึง

 

            “ฌาปนกิจศพเมื่อไหร่ อย่าลืมบอกกูด้วยละกัน กูจะได้ไปเผามึง

 

 

            เสียงเหล่าเพื่อนผู้เป็นที่รักทั้งหลายของผมต่างพากันอาลัยอาวรผมกันยกใหญ่ครับ หลังจากที่พวกเราขึ้นรถกันแล้ว ก็ไปเจ๊อะเข้ากับเหล่าศัตรูตัวฉกาจและอดีตเมียเก่าของผมเข้าอย่างจัง เล่นเอาเพื่อนๆ พี่ๆ และน้องๆที่นั่งอยู่ในรถคันเดียวกันต่างพากันมองหน้าผมเป็นตาเดียว ก็นะ แต่ละคนที่โผล่กันมาเนี่ย เป็นโจทก์เก่าของไอ้ริวทั้งนั้น และทุกคนคงมีสันชาติญาณรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า ว่าวันนี้ ทริปทัวร์ท่องเที่ยวเกาะในจังหวัดตรังน่าจะเป็นทริปที่มหาโหดและมหาเหวของไอ้ริวแหงๆ

 

                ขอฟันธงคร๊าบ!

 

                ดังนั้นไอ้ริวก็ได้แต่ทำหน้าหมดอารมณ์บนที่นั่งหลังสุด (ที่นั่งท้ายรถอ่ะครับ) โดยที่มีไอ้พวกเพื่อนๆของผมนั่งครองพื้นที่ (บวกไม้กันหมาให้ผม) โดนปริยาย ซึ่งพวกรุ่นพี่เองก็ใช่ว่าจะทำแอ๊บแบ๊วกูไม่ยู้นะครับ ทุกคนต่างพากันให้เหล่าศัตรูตัวโคตรฉกาจของผมไปนั่งแถวหน้าๆ ส่วนพวกรุ่นพี่และพวกไอ้รินนั่งลดลงมาตามลำดับไป (ที่แน่ๆไอ้รินไม่นั่งใกล้ลูกแพรแน่นอน ไม่งั้น มีมวยกลางรถทัวร์แน่)

 

                เอาน่ะ ไอ้ริว ในเมื่อพวกนั้นมาแล้ว ก็ไล่ไปไม่ได้อยู่ดี ยังไงซะมึงก็หลบๆพวกมันหน่อยละกันไอ้โจ ผู้โคตรมองโลกในแง่ดี (อย่างแรง) ก็เข้ามาปลอบผม พลางตบไหล่เชิงให้กำลังใจ แต่ประทานโทษเหอะครับ ผมน่ะ แทบไม่อยากจะเข้าใกล้อยู่แล้ว แต่พวกมันนี่สิ พาลจะหาเรื่อง

 

                เหอะๆ กูว่าไอ้ริวหลบไม่พ้นหรอก ต่อให้เฮียริกห้ามลูกแพรยังไง ก็ไม่ได้ผลหรอกว่ะ พวกมึงก็รู้ ว่าลูกแพรมันหน้าหนาขนาดไหนคราวนี้เป็นไอ้ปอนด์ (ผู้รู้ใจหญิงอย่างถ่องแท้) เป็นคนเอ่ยออกมาบ้าง แต่พูดเบาๆนะครับ ขืนพูดดัง เดี๋ยวปั๊ดเกิดเรื่อง

 

                ไม่หนาธรรมดา หนาชนิดที่ว่า ยางมะตอยเรียกพี่เลยล่ะไอ้โจ๊กเสริม พอสิ้นเสียไอ้โจ๊ก ทุกคนขำครับ ถึงแม้จะซีเครียดก็เถอะ แต่ก็เรียกเสียงฮาให้พวกผมได้เหมือนกัน

 

                ขำกันเข้าไป เดี๋ยวงานเข้าจะรู้กัน คราวนี้น่ะ ได้สวีวี่วีกันอย่างเมามันส์แน่ค่ะไอ้รินที่หน้าบึ้งตั้งแต่ตอนขึ้นรถแทรกขึ้นอย่างหงุดหงิด ส่วนทุกคนนั้น พอได้ยินเสียงไอ้รินพูดจบก็พันยิ้มแหยๆ ก็นะ ที่พูดขำๆกันเนี่ย แกล้งทำกันทั้งนั้น

 

                ก็เพราะทุกคนเขารู้กันอยู่แก่ใจไงครับ งานนี้อาจจะจบไม่สวย แต่คนละใช่ย่อยที่ไหน ตัวฉกาจทั้งนั้น แล้วคิดดู ไม่ใช่เฉพาะศัตรูตัวฉกาจของไอ้ริวเท่านั้น ยังจะมีคู่อริตลอดกาลอย่างพวกแก๊งค์ BlackList มาอีกด้วย ทั้งๆที่คิดว่าคราวนี้จะได้เที่ยวกับไอ้ราฟก่อนมันจะเรียนจบอย่างสงบซะอีก ไหงต้องมาเจอเรื่องวุ่นแบบนี้ด้วย

 

งานนี้ต้องช่วยตัวเองอย่างเดียวแล้วครับ เพราะงานนี้พี่ผมอาจจะช่วยไม่ได้ เนื่องจากต้องคอยดูพฤติกรรมของพวกแก๊งค์ BlackList ไหนะจคุมเด็กๆที่มาร่วมทริป งานนี้ต่อให้พี่ผมแกเมพมาจากไหน ก็จะพาลเป็นลมหัวทิ่มพื้นเอาได้

 

 

 

…………………………………………………………………..

 

 

เกือบ 3 ชั่วโมงกับการเดินทางมาถึงหาดปากเมง ซึ่งเป็นที่ตั้งท่าเรือสำหรับขึ้นเรือเที่ยวเกาะ นั่นก็คือเมนหลักของทริปการท่องเที่ยววันนี้ครับ วันนี้เป็นวันธรรมดา นักท่องเที่ยวก็เลยน้อยกว่าปกตินิสนึง (ส่วนมาก พวกนักท่องเที่ยวเขาจะมาวันเสาร์-อาทิตย์ซะส่วนใหญ่ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมนะครับ)

 

                พอถึงที่หมายปุ๊บ เหล่านักเรียนผู้ร่วมชะตากรรมทั้งหลายก็พากันทยอยลงจากรถ พวกผมรุ่น 2 เป็นกลุ่มสุดท้ายที่ลงจากรถ สืบเนื่องมาจาก ถ้าลงก่อนชาวบ้าน ไม่รู้ว่าจะโดนหาเรื่องอะไรหรือเปล่า วันนี้เป็นไปได้จึงพยายามทำตัวให้ชิดไปกับกำแพง เพื่อหลีกเลี่ยงการหาเรื่อง

 

                อย่างที่ผมบอกไปตอนแรกครับ วันนี้อาจารย์มาร่วมทริปด้วย และก็เป็นการตัดเกรดเด็ก ม.6 เพราะฉะนั้นวันนี้ ห้ามทำตัวงี่เง่าเด็ดขาด เกิดพวกพี่ผมโดนติด ร ขึ้นมา พวกพี่ผมอาจจะไม่ใช่พวกที่งานงอกพวกเดียว พวกผมก็อาจจะงานงอกด้วยเหมือนกัน (อาจจะโดนตีนพี่ผมประทับหน้าก็ได้ยังไงล่ะครับ)

 

                สถานที่ที่พวกเรากำลังยืนอยู่ คือท่าเรือหาดปากเมง ซึ่งเป็นท่าเรือสำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการจะไปเที่ยวเกาะครับ บนฝั่งก็จะเต็มไปด้วยร้านค้ามากมาย ไม่ว่าจะเป็นร้านค้าสำหรับของฝาก ร้านของชำร่วย และที่สำคัญ จะมีทริปทัวร์มากมายเพื่อนักท่องเที่ยวที่มาเป็นกรุ๊ปใหญ่ครับ

 

            ส่วนในทะเลตอนนี้ ก็มีเรือเทียบฝั่งเยอะแยะไปหมด ไม่ว่าจะขนาดเล็กสำหรับครอบครัว ขนาดใหญ่ขึ้นหน่อย หรือขนาดใหญ่สุดที่เป็นเรือไม้ 3 ชั้น ซึ่งเรือเหล่านี้ล้วนเป็นเรือของทริปทัวร์ที่อยู่แถวนี้ทั้งหมดครับ

 

                การทำงานของทริปทัวร์ที่นี่เขาสามัคคีกันมากครับ ต่อให้คุณอยู่คนละทริปทัวร์ เราสามารถนั่งเรือของทริปอื่นได้โดยไม่มีปัญหากันครับ

 

                พี่ผมที่เป็นหัวหน้าในงานนี้เดินไปที่ทริปทัวร์แห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งโดนเด่นที่สุดบนบกตอนนี้ (ร้านใหญ่สุดนั่นเอง) ทริปทัวร์นี้มีชื่อว่า ทริปทัวร์ เกาะลิบง ครับ

 

                พูดตามตรงนะ ไอ้เจ้าของทริปทัวร์เนี่ย เป็นญาติสนิทของพวกผมนั่นเอง (หากินกันในครอบครัว เจริญจริงๆครับ พวกผมเนี่ย) ครับผมที่เป็นน้องชายพี่ริก ก็เลยวิ่งตามพี่ชายไป พร้อมกับไอ้ริน ที่วิ่งตามผมมาเหมือนกัน (ส่วนคนอื่นก็ยืนรอมันนั้นแหละครับ หุหุ)

 

                น้าก้อย มาแล้วครับพี่ผมเอ่ยเสียงเข้าไปในร้าน และคนที่ออกมาพร้อมกับยิ้มแฉ่งเห็นฟันหมด 32 ซี่ แถมตัวดำเพราะออกทะเลมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ก็คือ น้าก้อย น้องชายแท้ๆของแม่ผมเองครับ

 

                ไม่แปลกที่น้าก้อยยิ้มรับแขกแบบนี้ ก็นะ ลาภก้อนเบ่อเริ่มมากองอยู่ตรงหน้า จะไม่ให้ยิ้มได้ไงล่ะเนอะ

 

                โอ้ มาแล้วเรอะ? ตรงเวลาดีนี่น้าก้อยยิ้มมาแต่ไกล

 

                ไม่ได้เจอกันตั้งนานนี่ไอ้ริว เตี้ยลงเยอะเลยนี่น่าน มีแซวผมอีก

 

                เผอิญว่าแม่ผมให้มาแค่นี้น่ะนะตอบกลับไปอย่างเบาๆ น้าก้อยแทนที่จะโกรธ พี่แกหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดีแถมเดินมาขยี้หัวผม 2-3 ที เล่นหัวกระเซิง ก่อนที่จะเดินไปหาพี่ริกครับ

 

                ไอ้ริก เดี๋ยวพาเพื่อนๆขึ้นเรือเลย เฮ้ย พวกมึง แขกมากันแล้ว ขนของๆน้าก้อยพูด พลางหันไปพลักเพยิดกับลูกน้องที่อยู่ในร้านครับ

 

                ลำไหนอ่ะน้า

 

                ลำใหญ่สุดของ สิมิลา ส่วนไอ้ริว ริน มาช่วยกันขนของหน่อย

 

                พอรับคำสั่งจากน้าก้อย พี่ผมก็วิ่งกลับไปที่กลุ่มนักเรียนซึ่งกำลังยืนตากแดดรอ ส่วนผมกับไอ้รินก็เข้าไปช่วยน้าขนของ ของที่ขนนี่ส่วนมากก็คือพวกอาหารกลางวัน ที่ทุกๆวันจะมีการเลี้ยงอาหารกลางวันของแขกครับ เพราะตอนที่อยู่บนเรือ จะไม่มีที่ไหนขายอาหารครับ ซึ่งการเข้าทัวร์นั้น จะใช้เวลานาน ตั้งแต่ 9 โมงเช้า ยัน 5 โมงเย็น เพราะฉะนั้นแล้วการที่มีการเลี้ยงอาหารด้วย จึงเป็นเรื่องธรรมดาครับ

 

                ผมกับไอ้รินพากันยกหม้อแกง ไปที่เรือ ซึ่งเป็นเรือของบริษัท สิมิลา ที่อยู่ข้างๆกัน อย่างที่ผมบอกไว้ ทัวร์ที่นี่เขาสามัคคีกันดีครับ ลูกค้าสามารถนั่งเรือข้ามบริษัทกันได้อย่างไม่มีปัญหา เรือที่พวกผม 2 คนกำลังขนของเข้าไป เป็นเรือที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบริเวณนี้ ซึ่งเป็นเรือขนาดใหญ่ 3 ชั้น สามารถจุคนได้ถึง 200-300 คน ซึ่งภายในเรือก็มีลูกน้องของน้าก้อยรอรับของกันอยู่ 2-3 คนครับ

 

                โอ้ ริว ริน ไม่เจอกันตั้งนาน ทัวร์ชุดใหญ่คราวนี้คือพวกเอ็งเองเรอะ?น้าอ้น หนึ่งในการ์ด (คนดูแลลูกค้า) เอ่ยทักทาย ผมกับไอ้รินครับ พอน้าอ้นเห็นว่าผมกับไอ้รินยกหม้อแกงมา แกก็ให้การ์ดหนุ่มๆที่เหลือเข้ามาช่วยครับ

 

                ใช่แล้ว น้าอ้น ดูแลกันดีๆหน่อยนะน้า อย่าอู้ล่ะแซวกันเล่นๆครับ เพราะพวกผมสามพี่น้องค่อนข้างที่จะสนิทกับลูกเรือคนอื่นๆเป็นอย่างดี น้าอ้นที่ถูกแซวแกก็ขำครับ ก็นะ แกรู้ดีว่าผมมันปากหมา

 

 

                ที่รู้จักกันก็สืบมาจากเป็นหลานของน้าก้อยแล้ว ก็ยังมีสมัยตอนที่พวกผมเด็กๆ พ่อผมเป็นนายช่างเรือครับ เวลาออกทัวร์ พ่อผมก็จะไปทุกที่ ปิดเทอมวันไหน พวกผมสามคนมักจะถูกหนีบมาด้วย บอกได้เลยว่า พวกผมสามพี่น้องเองก็เป็นลูกเรือด้วยเหมือนกัน เพราะฉะนั้นแล้ว ถ้าหากวันนี้คนดูแลไม่พอ บางที ทั้งผม พี่ผม และไอ้ริน จำเป็นต้องเป็นการ์ดกันซะเองครับ

 

                เออ วันนี้คนไม่ค่อยพอนะไอ้ริว ริน พอดีมีกรุ๊ปเกือบ 200 คนด้วย คนก็เลยไปช่วยกรุ๊ปนู้นส่วนนึง ยังไงก็ช่วยเป็นการ์ดเรือด้วยละกันนั่นไงครับ ไม่ทันขาดคำ ซึ่งก่อนที่น้าอ้นจะออกไปรับลูกค้า แกก็หันมาบอกผม ผมกับไอ้รินก็ตอบโอเคไป ยังไงซะ เกาะที่กำลังจะไป ก็ไปกันจนเบื่อแล้ว ทำประโยชน์ให้สังคมซักหน่อย มันจะเป็นอะไรไปล่ะเนอะ (ฟังดูดีเชียว)

 

                กว่า 10 นาที ที่ผมกับไอ้รินช่วยกันตระเตรียมเรือ ซึ่งสิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือ เสื้อชูชีพ ที่ต้องมีกันทุกคน กับอุปกรณ์ช่วยชีวิต ที่คราวนี้จำเป็นต้องตระเตรียมไว้เยอะๆ เพราะเป็นทริปทัวร์ที่นานๆทีจะมีคนมาร่วมลงเรือเยอะแบบนี้ครับ

 

                เอาจริงๆนะ เรือลำใหญ่แบบนี้ นานๆทีจะได้ออกเรือ ฉะนั้นแล้ว เหล่าลูกเรือทั้งหลายจึงพากันกระตือรือร้นกันอย่างเหลือหลายครับ

 

                พอจัดเตรียมเสร็จ พวกผมก็พากันไปเตรียมตัว นั่นก็คือ เอากระเป๋าไปวางไว้ในห้องเรือ ถอดรองเท้า  เดินเท้าเปล่าไปเอาถุงกันเปียกที่ห้องคนขับเรือ พร้อมกับออกมาต้อนรับลูกค้า ซึ่งก็คือ เพื่อนๆร่วมทริปของผมนั่นแหละครับ

 

                อ่าว ไอ้ริว เป็นการ์ดเรือเหรอพี่ชายผมที่นำขบวนมาพร้อมกับน้าก้อย ไกด์ทัวร์ซึ่งควบตำแหน่งกับเจ้าของทัวร์ ก็เอ่ยถามผมครับ

 

                อือ คนไม่พออ่ะผมตอบ พลางเอาไม้กระดานอันใหญ่พาดเรือกับท่าเรือ เป็นทางเดินเพิ่มครับ (ตอนแรกมันมีอันเดียวครับ)

 

                เออๆ ยังไงก็ระวังๆด้วย มึงด้วยไอ้ริน

 

                เจ้าค่าอันนี้ไอ้รินตอบครับ

 

                หลังจากนั้นพวกลูกค้าก็ทยอยกันขึ้นเรือครับ พอทุกคนเห็นว่าไอ้ริวแปลงกายกลายเป็นการ์ดเรือเรียบร้อย ก็ต่างพากันงงครับ

 

                มึงกำลังทำอะไรนิ? ไอ้ริวไอ้ดรีมถามครับ

 

                กูกลายเป็นลูกเรือไปแระผมตอบ พลางยื่นมือให้มันเกาะ เนื่องจากคลื่นมันซัดเรือ ทำให้เรือโคลง คนที่ไม่ชินมีเซครับ

 

                ไอ้ริวกลายเป็นลูฟี่ไปแล้วเว้ยเฮ้ยไอ้คามผู้ติดการ์ตูนเอ่ยอย่างเริงร่า

 

                มึงมีหมวกฟางให้กูมั้ยล่ะ ไอ้บ้า! ไม่ใช่วันพีชเว้ย!”ตบมุกไปเบาๆครับ เพื่อนๆก็พากันฮาไป กว่าทุกคนจะทยอยขึ้นเรือจนครบหมดทุกคนก็ใช้เวลาเกือบ 20 นาที ซึ่งเวลาตอนนี้ก็ 9 โมงครึ่ง ซึ่งถือว่าสายมากแล้ว พวกลูกเรือคนอื่นๆก็เลยพากันกระโดดขึ้นเรือ เพราะลูกพี่ (แทนตัวกัปตันเรือ) เร่งมา ดังนั้นผมเลยทำหน้าที่ยกกระดานไม้ทั้งสองอัน กับปลดเชือกผูกเรือ เนื่องจากไอ้ริวเป็นคนสุดท้ายที่ขึ้นเรือครับ

 

                ในที่สุดเรือก็ทำการเคลื่อนที่ไปยังหมูเกาะในจังหวัดตรัง ในระหว่างที่ผมกับไอ้รินเที่ยววิ่งไปวิ่งมาช่วยลูกเรือคนอื่นๆ น้าก้อยผู้เป็นไกด์และควบตำแหน่งเจ้าของทัวร์ ก็ออกมาพูดทักทายและแนะนำตัวกับลูกเรือทุกคน (ในที่นี้ขอเหมาพร้อมลูกเรือและลูกค้าทุกคนนะครับ) ที่อยู่บนเรือ ซึ่งมันเป็นธรรมเนียม พร้อมทั้งแนะนำคนขับเรือ (ชั้น 2 จะเห็นห้องคนขับเรือฮะ) หัวหน้าการ์ด รองหัวหน้าการ์ด และการ์ดเรือที่มีหน้าที่สำคัญ เพราะเวลามีปัญหาอะไรให้ถามคนเหล่านี้ครับ

 

                ซึ่งการออกมาพูดนี้จะพูดถึงสถานที่เราจะไป การปฏิบัติตัว สอนใช้ชูชีพ และการเอาตัวรอดยามขับขันครับ และแน่นอนว่า จะมีการถามถึงสกิลการว่ายน้ำ ซึ่งเขาจะให้ยกมือว่าใครว่ายไม่เป็น เพราะการแสดงตัวว่าว่ายน้ำไม่เป็น จะเป็นการทำให้การ์ดเรือแต่ละคน ดูแลลูกเรือส่วนนี้ให้พิเศษกว่ากลุ่มอื่น และปรากฏว่ากว่าครึ่งที่ว่ายน้ำไม่เป็น ส่วนมากก็เป็นผู้หญิงซะส่วนใหญ่ ส่วนในแก๊งค์ผมก็มี พี่คีย์ พี่กร ไอ้คาม ไอ้โจ๊ก แต่ที่แน่ๆในจำนวนนั้นมีสมาชิกแก๊งค์ Demon Girls ทั้งแก๊งค์ (ไม่นับไอ้ริน) พี่ก้อง และยังมี ลูกแพร ชมพู่ น้ำหวาน และอิตั้มรวมอยู่ในนั้นด้วย

 

                หวังว่าไอ้กลุ่มหลังมันคงไม่ทำเรื่องยุ่งบนเรือนะ ไม่งั้น มึงมีตายกับตาย เพราะอยู่กลางทะเล ตกลงไป งมหาศพไม่เจอนะเฮ้ย

 

                ต่อจากนั้นก็เป็นการสอนใส่ชูชีพครับ ซึ่งแต่ละคนจะได้รับแจกเสื้อชูชีพกันทุกคน ผมกับไอ้รินที่ทำหน้าที่เป็นลูกเรือก็เข้าไปช่วยใส่ คนแรกที่ผมเข้าไปก็คือไอ้ราฟ ที่ตอนนี้มัดผมยืนหล่อดูคนอื่นใส่ชูชีพครับ

 

                พี่ราฟ ใส่เป็นป่าว?ไอ้ริวเอ่ยเสียงหวาน (บวกกวนตีนนิดๆ) ถามไอ้ราฟ ซึ่งมันเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ยังไม่ใส่ครับ

 

                เดี๊ยะเหอะ กวนนักไอ้ราฟมันยิ้มๆ แอบลูบก้นผมด้วยอ่ะ (ไอ้นี่ก็หื่นได้ตลอดเวลาจริงๆ)

 

                กวนไรล่ะ ทำไมพี่ไม่ใส่ชูชีพอ่ะไอ้ริวหน้ามุ่ยที่โดนแต๊ะอั๋ง แต่ก็ยังถามครับ เดี๋ยวมันจมน้ำขึ้นมา แม้ผมจะโดดลงไปช่วย แต่ก็ลากมันไม่ไหวนา ไอ้ราฟตัวใหญ่เกิ๊น

 

                แล้วริวล่ะครับแน๊ มีย้อนถาม

 

                ผมอ่ะ ไม่ใส่ก็ไม่เป็นไร ไม่จมอยู่แล้วขอโม้นิสนึง

 

                อย่าดูถูกทะเลสิ เอ้า ใส่ซะว่าแล้วมันก็ยื่นเสื้อชูชีพให้ครับ

 

                ไม่เป็นไรจริงๆพี่ราฟ พี่อ่ะแหละต้องใส่ พี่ไม่เคยลงทะเลลึก อันตรายกว่าผมอีกผมว่า พลางดึงเสื้อชูชีพของไอ้ราฟ แล้วจับใส่ให้ไอ้ราฟครับ เพราะอีกแป๊บนึงก็จะถึงถ้ำมรกต ซึ่งมันต้องลงเรือ เดี๋ยวจะไม่ทันชาวบ้านเขาครับ

 

                แต่พี่เป็นห่วงไอ้ราฟมันพูดเสียงอ่อยๆ แต่ก็ยอมให้ผมจับใส่เสื้อชูชีพโดยดีครับ

 

                ไม่ต้องห่วงครับพี่ราฟ ผมเคยลงทะเลลึกโดยไม่ต้องใส่ชูชีพมาแล้ว ถึงจะเกิดอะไรขึ้นกับผม ผมก็เอาตัวรอดได้ เชื่อผมสิผมพูดเพื่อให้กำลังใจไอ้ราฟครับ เข้าใจว่าเป็นห่วง ผมเองก็เป็นห่วงไอ้ราฟเหมือนกัน ยิ่งไอ้ราฟไม่เคยลงทะเลลึกแบบนี้ มันอันตรายกว่าผมที่ไม่มีชูชีพ แต่ก็เคยลงทะเลแบบนี้มาแล้วนัดต่อนัด

 

                ก็ได้ครับ พี่เชื่อใจริวนะมันพูดพลางทรุดนั่งกับเกาอี้บนเรือ พลางจับมือทั้งสองข้างของผมด้วยมือของมันเอง ผมยิ้มให้มัน ก่อนที่จะก้มลงไปจูบหน้าผากไอ้ราฟเบาๆ และเดินไปดูคนอื่น โดยที่มีสายตาไอ้ราฟตามหลัง

 

                และในที่สุดเราก็มาถึงเกาะมุก ที่ตั้งของการเริ่มทริปในครั้งนี้ครับ










                      หายไปนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก NC หายหมด ใครอยากอ่าน ถามเจ๊มดในเฟสบุคเด้อ หวังว่าคงไม่โดนแบนนะเออ เสียดายนิ๊

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

16,267 ความคิดเห็น

  1. #16179 bow (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 21:43
    สนุกมากเลยค่ะ พี่หายไปนานมาก



    ..คิดถึงนะค่ะ
    #16179
    0
  2. #16175 mildjen (@mild29) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 23:41
    เจ้มด คถ. หายไปไหน คถ.ริว
    #16175
    0
  3. #16167 Mistugi (@loveless_uri) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 20:13
    อ๊ากกกก อัพแล้ววววว UU คิดถึงๆค่ะ
    #16167
    0
  4. #16160 Mocmoc (@nonzalove03) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 22:26
    ห่างหายไปน๊าน ลีดคิดถึงฮะ 555
    #16160
    0
  5. #16159 gamyakult (@gamyakult) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2556 / 00:22
    มิสมากกกกกกกกมากค้ะเจ้มด
    ขอคิสหน่อยยตอนแรกกำลังอ่านย้อนตั้งแต่
    ตอนที่1เล่นเล่นพอมาเจอะตอนล่าสุดด
    บอกเลยยยยว่ามีกรี้ดดดดดด
    เจ้อย่าหายไปอีกนะเค้าคถแบบใจจะขาด
    มีดูการเคลื่ินไหวอยู่บ่อยบ่อยด้วยย รักนิยายเรื่องนี้
    รักตัวละครเรื่องนี้และสุดท้ายรักเจ้มดคนแต่ง
    #16159
    0
  6. #16157 -/©чnic.S0sO (@059l5x0) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 09:41
    คิดถึงเจ๊ !!!!!!! อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก มาต่อให้ไวเลยยยยยยยยยยยย

    คิดถึงน้องริวกับพี่ราฟมาแรมปี >< !!
    #16157
    0
  7. #16154 『Princess...♕』 (@moo-zeedzad) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 12:34
    อ่าาา ชอบอ่า ต่อเบยยย อิอิ5555555555+
    #16154
    0
  8. #16153 _Silver_ (@tarusung) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 01:50
    คิดถึงมากกกกกกกกกเลยค่ะ รอตอนต่ออยู่น้าา ^^
    #16153
    0
  9. #16152 นางแอ่นดำ (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 20:42
    ในที่สุดก็มาสักทีนะเจ๊

    ปีหนึ่งเจ๊ลงแค่สองตอนเองอ่ะ สุดยอดเวอร์

    ปล. เจ๊รีบมาต่อ 3'P ให้จบน๊า เค้าอยากอ่านอ่ะ
    #16152
    0
  10. #16151 vongola_tal (@taltal020441) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 20:23
    นานแบบมหันตภัยเลยล่ะค่ะ
    #16151
    0
  11. #16150 ✖ Nm'mi ✖ (@nametaji_miho) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 20:06
    ริวจะโดนอะไรไหมเนี่ย ศัตรูเพียบเลย =3=
    #16150
    0
  12. #16149 +sosaity_sj+ (@nadiakisscy) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 19:08
    เดาว่าอาจมีไรเกิดขึ้นกับริวแน่เบย
    #16149
    0
  13. #16148 +sosaity_sj+ (@nadiakisscy) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 19:04

    คิคิดีใจรอมาตลอดๆหุหุ
    สนุกเหมือนเคยจะเฝ้ารอเจ๊ตลอดไป

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 2 ตุลาคม 2556 / 19:09
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 2 ตุลาคม 2556 / 19:10
    #16148
    0
  14. #16147 D_Wammy (@Escort) (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 19:04
    เหยยย คิดถึงเว่ออออ ไม่ได้อ่านนานมากอะ มารอลุ้นๆ
    #16147
    0
  15. #16146 แตงกวา (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 18:56
    ริวอวดเก่งไปนะแทนที่จะใส่ไมไม่คิดให้ดีๆอะ
    #16146
    0
  16. #16145 แตงกวา (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 18:56
    ริวอวดเก่งไปนะแทนที่จะใส่ไมไม่คิดให้ดีๆอะ
    #16145
    0