Lost Angeles 21+ [ CHANBAEK ft. EXO ] จบแล้ว

ตอนที่ 7 : Scene 6 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    29 มี.ค. 59




Scene 6

sex and drunkenness always help

 

เสียงโห่ร้องกึกก้องจากทุกสารทิศในห้องวีไอพี เว้นก็แต่ชานยอลและคนที่ตกอยู่ในประเด็นที่ไม่มีวี่แววรู้สึกสนุกด้วย ลู่หานยิ้มเยาะ ย่ามใจอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า ชานยอลนิ่งคล้ายกำลังใช้ความคิด ทั้งที่ในหัวเขามันตื้อไปหมด ถ้าเขาตอบรับก็ไม่ต่างจากการตกหลุมพรางลู่หาน แต่หากยอมยกแก้วดื่มเพื่อจบเกม ก็จะกลายเป็นคนกินปูนร้อนท้อง ไม่ว่าจะยอมรับหรือปฏิเสธ การกระทำของเขาก็ล้วนแล้วแต่แฝงความนัยให้ชวนต่อยอดทั้งสิ้น

 

ไหนจะความรู้สึกของคนตัวเล็กอีกเล่า ตาคมลอบสบกับตาเรียว แต่ชั่ววินาทีเดียวแบคฮยอนก็เป็นฝ่ายละไป ก้มตาก้มตาซดน้ำเมาเหมือนไม่สนใจ แต่แน่นอนว่าชานยอลรู้ ประสาทการได้ยินของแบคฮยอนคงกำลังจดจ่อรอคำตอบจากเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

 

" ว่าไงครับคุณพระเอก แค่นี้ต้องคิดนานด้วยเหรอวะ "

 

" แบคฮยอนเขินแล้วนะเว้ย ฮ่าๆๆ "

 

" ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำนะครับ "

 

ยังไม่มีคำตอบใดกระเด็นออกจากปากหนา แบคฮยอนก็ชิงตัดหน้าขอหลบฉาก จงอินถึงกับหยุดขำฉับพลัน คนเปิดประเด็นอย่างลู่หานก็หยุดยิ้ม บางทีเขาอาจลืมตัว ล้ำเล้นความรู้สึกของแบคฮยอนที่เพิ่งรู้จักกันมากไป

 

 

 

 

แบคฮยอนกลับมาหายใจทั่งท้องอีกครั้งหลังจากขอหลบมาทำใจในห้องน้ำ เขาไม่ชอบที่ตัวเองถูกเอาไปพูดเป็นเชิงล้อกันอย่างสนุกปากอย่างนั้น ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจเจตนาคนอยากก่อไมตรีของลู่หาน แต่เป็นตัวเขาเองที่คิดมากเกินไป ยิ่งเห็นอาการลังเลที่ชานยอลแสดงออกมาเท่าไร แบคฮยอนก็ยิ่งไม่สบอารมณ์ ไม่แน่ใจตัวเองด้วยซ้ำว่าอยากให้คำตอบมันออกมาในทิศใด

 

" ไหนว่าจะมาเข้าห้องน้ำ "

 

" แล้วนี่เราไม่ได้อยู่ในห้องน้ำกันเหรอครับ "

 

 " นายมันดื้ออย่างที่ไอ้ชานยอลว่าจริงๆด้วยสินะ "

 

กล่าวหาร่างเล็ก กระนั้นจงอินก็ยังส่งยิ้มให้เด็กดื้อน่าเอ็นดู เขาเป็นคนเสนอตัวมาง้อแบคฮยอน เขาเชื่อว่าตัวเองทำได้ดีกว่าลู่หานที่เริ่มเมาจนพูดไม่รู้เรื่อง หรือว่าชานยอลที่เอาแต่สนใจน้ำแข็งเชื่อมแอลกอฮอล์ในแก้วทรงเตี้ยนั่น 

 

" เชิญพวกคุณคิดได้ตามสบาย "

 

แบคฮยอนค้อนขวับ คืนนี้ทุกคนคงสนุกมากโดยเฉพาะชานยอลกับลู่หาน แต่ไม่ใช่กับเขา บางทีแค่หนีมาเข้าห้องน้ำคงใกล้เกินไป แบคฮยอนคิดว่านี่คงดึกมากเกินไปที่จะใช้เวลากับเพื่อนร่วมงานที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่เกินสองสัปดาห์

 

" เฮ้ๆ ! ใจเย็นน่า " จงอินฉุดข้อมือเล็กก่อนแบคฮยอนจะเดินหนี " ฉันแค่จะขอโทษแทนพวกเราทุกคน โดยเฉพาะลู่หาน หมอนั่นก็เป็นแบบนี้ พวกเราสนิทกันมาก ขอโทษแทนเขาด้วยถ้านายไม่ชอบที่เขาพูดมากเกินจำเป็น ถ้านายดูออกก็น่าจะรู้ว่าลู่หานเมาแล้ว "

 

" โอเค ผมเข้าใจแล้ว ช่างมันเถอะ " แบคฮยอนตอบส่ง เขาไม่ถือคนบ้าและไม่เคยว่าคนเมา แบคฮยอนไม่ใช่คนงี่เง่าและเข้าใจสถานการณ์ได้โดยง่าย แค่ขอโทษก็เพียงพอ

 

 " ถ้างั้นก็กลับเข้าไปข้างในได้แล้ว "

 

" คุณไปก่อนเถอะ เดี๋ยวผมตามเข้าไป "

 

" นายไม่อยากรู้เหรอว่าใครชนะ "

 

เด็กดื้อชะงักอย่างเห็นได้ชัด ไม่ว่าใครจะแพ้หรือชนะ ไม่ว่าชานยอลจะตอบว่าอะไร สุดท้ายมันก็เป็นแค่เกม ไม่ได้มีผลกับชีวิตของแบคฮยอนเสียหน่อย

 

" ผมไม่ได้สนใจหรอก มันออกจะไร้สาระไม่ใช่เหรอครับ "

 

 " ฉันเข้ามาเล่นหนังให้ลอสท์แองเจลลิสเมื่อปีที่แล้ว " จงอินโพล่งขึ้นกระทันหันตอนที่ยืนหันหน้าเข้ากระจก เขาทิ้งระยะ สบตากับแบคฮยอนผ่านกระจกล้างหน้า เมื่อเห็นว่าแบคฮยอนมีแววพอจะเป็นผู้ฟังที่ดีได้ เขาจึงว่าต่อ " ฉันรู้จักกับจงแดตั้งแต่ปีหนึ่ง หมอนั่นเป็นรุ่นพี่ในคณะเดียวกับพวกเรานี่ล่ะ หมอนั่นมันชอบทำอะไรสวนกระแสสังคม พอจบไปก็คิดการใหญ่ เปิดค่ายหนังอย่างว่าสำหรับพวกโฮโม อาศัยความสนิทสนมชวนฉันเข้ามาลอง เล่นได้เรื่องสองเรื่องจะจับเซ็นต์สัญญา ฉันน่ะยังไงก็ได้ ฉันว่าทำงานคุยกันง่ายๆก็เลยตามเลย ส่วนไอ้ชานยอลมันร้อนเงิน ไม่ใช่ว่ามันจนหรืออะไรหรอกนะ แต่ช่วงนั้นมันติดหนี้พนันบอล ไม่อยากให้ที่บ้านรู้ ฉันเลยชี้ทางลัดให้ ไปๆมาๆดังกว่าฉันเสียอีก "

 

" คุณเคยเล่นกับชานยอลไหม "

 

 " ว่าไงนะ ? ถ้าหมายถึงสองต่อสองกับมันล่ะก็ จงแดจ้างหมดตัวฉันก็ไม่เอาหรอ แต่ถ้าเป็นช่วยกันรุกคนอื่นก็หลายครั้งอยู่ " แบคฮยอนพยักหน้าเข้าใจ 

 

" แล้วทั้งหมดนี่ คุณเล่าให้ผมฟังทำไม " 

 

" เพราะฉันอยากให้เราสนิทกันมากกว่านี้ จริงๆนะแบคฮยอน ทุกคนที่นี่ชอบนาย พวกเราคงดีใจมากถ้านายจะมองเรามากกว่าเพื่อนร่วมงาน " อย่างเช่นการแลกเรื่องส่วนตัวของกันและกันที่จงอินยอมสละตัวเป็นผู้เริ่ม เขาไม่ได้หวังได้ยินคำบอกเล่าของแบคฮยอนตอนนี้ แต่เชื่อว่ามันคงมีสักวันที่คนตัวเล็กยอมเปิดใจ

 

" ขอบคุณมากนะครับ แต่คุณคงรู้ว่าผมต้องการเวลาสักหน่อย " แบคฮยอนสารภาพตามตรง เขาไม่คุ้นเคยกับการถูกคนมากมายรุกเข้าหา 

 

" ฉันรู้ เออนี่แบคฮยอน "

 

" ครับ ? "

 

" ฉันลีลาเด็ดกว่าไอ้ชานยอลจริงๆนะ " จงอินพลิกสถานการณ์ เขาขยิบตา แบคฮยอนหัวเราะแห้ง สัญชาตญาณเก่าเก็บคืบคลานออกมาจากจิตใต้สำนึกช้าๆในขณะที่จงอินเยื้องย่างเข้าใกล้ เป็นอีกครั้งที่แบคฮยอนห้ามด้านมืดของตัวเองไม่ไหว เผลอมองผิวหน้าอกคร้ามแดดใต้ปกเสื้อที่ไม่ได้กลัดกระดุม ย้อนขึ้นมาสบตาผู้ชายนิสัยดี " ฉันจะให้นายตัดสินใจเองดีไหม "

 

แบคฮยอนเกือบหลุดปากไปแล้วว่าเขาไม่ใช่คนรอเก่ง หากไม่มีเหตุการณ์เหนือความคาดหมายแทรกเข้ามากลาคัน ผู้หญิงร่างเล็กคนหนึ่งถูกโอบประคองเข้ามาโดยผู้ชายตัวสูงอีกคนที่เขาและจงอินต่างจำได้ต่อให้เห็นเพียงใบหู 

 

ในมุมกลับกัน ภาพในกรอบสายตาชานยอลก็เป็นเพื่อนสนิทและคนที่ไม่รู้จักฟังให้ได้ศัพท์ก็ผลุนผลันหนีออกมา แบคฮยอนยืนอยู่ภายใต้การกักกันของจงอินโดยที่เจ้าตัวก็ดูพอใจที่จะอยู่ในท่าทางล่อแหลม ชานยอลหัวเราะขึ้นจมูกโดยไม่รู้ตัว ผ่านมือเขาทั้งที่ยังไม่ทันจะหุบขาได้สนิทก็พร้อมประกบฉากใหม่กับเพื่อนของเขาเสียแล้ว จงแดรู้เข้าคงเป็นปลื้มตายชัก

 

" ชานยอล "

 

วินาทีที่สั้นเพียงพริบตากลับต่อยอดให้ความคิดก้าวกระโดดกว่าเวลาเสมอ ก่อนที่อคติจะจูงชานยอลให้สร้างเรื่องราวในหัวจนจบกระบวน นิ้วเรียวเปื้อนยาทาเล็บสีสดก็แนบใบหน้าหล่อ บังคับให้ชายหนุ่มกลับมาสนใจแต่หล่อนซึ่งพร้อมจะพลีกายให้เขาตั้งแต่แรกสบตากระทั่งพากันมาหาสถานปฏิบัติกามซึ่งลับตาคน แต่ไม่แคล้วเจอพวกนิยมกินของที่มีเหมือนๆกันเข้ามาจองที่ก่อนเสียได้ แต่ใครสน มื้อดึกของหล่อนคือชายหนุ่มหล่อร้ายกาจตรงหน้าผู้เดียวเท่านั้น

 

" อื้ม... "

 

 

 

" อย่าสนใจเลย ไอ้ชานยอลมันก็แบบนี้ " แบคฮยอนละฉากพลอดรักของหนุ่มสาว บอกไม่ถูกว่ารู้สึกหรือต้องรู้สึกเช่นไร ใบหน้ามีสเหน่ห์ไม่แพ้ใครอีกคนยังอยู่ใกล้เท่าเดิม " มันคงจะนอนกับผู้ชายด้วยกันจนเบื่อ ปล่อยให้มันอยู่กับของสวยๆงามๆบ้าง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่านายไม่น่ารักหรอกนะ " จงอินขยี้ผมร่างเล็กที่เอาแต่จ้องเขาด้วยแววตาแฝงความต้องการที่จงอินทราบแต่ไม่ยักซึ้งในความหมาย ร่างสูงแกล้งฉีกยิ้มทั้งปากและสายตาเพื่อปิดกั้นการรับรู้ ไม่ใช่ว่าแบคฮยอนน่าฟัดน้อยกว่าผู้หญิงที่ชานยอลกำลังกอดจูบด้วย แต่จงอินจะไม่แตะต้องแบคฮยอนจนผู้กำกับจะมอบหมาย นอกเหนือจากนั้น เขาไม่มีทางเข้าใกล้คนที่เพื่อนรักหมายตา

 

" ขอพื้นที่ให้กุอ้วกหน่อยคร๊าบ เฮ้ย ! อะไรวะเนี่ย "

 

ลู่หานพรวดพราดเข้ามาไม่รู้ตาไหนม้าตาไหนเรืออุทานเสียงหลง คนเมาถึงคราวสร่างเต็มตาเมื่อเห็นพ่อพระเอกรูปหล่อกำลังคลุกวงในกับสาวปริศนาไม่อายสายตาอีกคู่ที่เข้าขาไม่แพ้กัน " นี่คุณผู้หญิง เข้ามาทำอะไรในห้องน้ำผู้ชายครับ แยกๆๆ "

 

คำถามไม่จำเป็นเมื่อเภาพตรงหน้าฟ้องทุกคำตอบ แต่ลู่หานตีมึน ตรงเข้าห้องน้ำ แทรกกลางระหว่างชายหญิงแล้วโก่งคอสำรอกน้ำพิษราคาแพงลงคอห่าน สาวไฟแรงสูงปั้นหน้ารังเกียจสุดพลังก่อนจะจรลีจากไป จงอินตามเข้ามาลูบหน้าลูบหลังให้เพื่อนร่างเล็กแทนชานยอลที่ตั้งใจแต่จ้องหน้าแบคฮยอนประหนึ่งจะหมายหัว

 

" มึงพาแบคฮยอนเข้าไปก่อนเถอะ เดี๋ยวลู่หานกูจัดการเอง " จงอินมอบหมาย

 

" จัดการอะไรกู ! "

 

" เปล่าจ้าพ่อ " หันไปขานรับพ่อนักเลงตัวดี เมื่อได้ทีแล้วจึงพยักเพยิดหน้าให้ชานยอลพาแบคฮยอนออกไป กระจุกกันอยู่ตรงนี้ก็เกะกะเปล่าๆ คนอื่นๆในงานจะพาลกร่อยกันยกคณะ

 

 

 

 

ข้อมือบางถูกมือใหญ่กำรอบมาตลอดทางกลับเข้าห้อง ชานยอลไม่ได้ออกแรงกำแน่น เขาเพียงแต่เกาะกุม และอาศัยความสูงซึ่งเกินมาตรฐานนำทางคนตัวเล็กกว่า แบคฮยอนมองอวัยวะที่ถูกพันธนาการของตัวเอง ถ้าเพียงสะบัดหนีก็เป็นอิสระได้โดยง่าย แต่เหตุที่จิตใจว้าวุ่นอยู่นี้เพราะเลือกยินยอมให้เขาจับต้องได้ตามใจต้องการทั้งนั้น แล้วก็มาหงุดหงิดตัวเองที่ไม่มีปัญญาสะบัดออก

 

" ถึงแล้ว ปล่อยได้แล้วน่า " เพิ่งจะมีแรงต่อต้านก็ต่อมาเมื่อถึงหน้าห้อง ชานยอลปล่อยแบคฮยอนตามคำขอ 

 

 

แบคฮยอนไม่ได้พูดพล่ามทำเพลงกับใครอีกตั้งแต่กลับเข้ามา เด็กหนุ่มสุงสิงแต่กับเพียงแก้วประจำกายที่พร่องลงและถูกเติมเต็มครั้งแล้วครั้งเล่า แจกยิ้มให้คนอื่นๆเมื่อถึงจังหวะต้องรับมุขบ้างตามสมควร ผู้ที่นั่งใกล้แบคฮยอนที่สุดเห็นจะเป็นคนไม่ได้รับปฏิสัมพันธ์ใดจากร่างเล็ก ชานยอลไม่ได้เดือดเนื้อร้อนใจกับการถูกเมิน ที่ขัดใจพระเอกหนุ่มที่สุดคือการรินเหล้าตามใจปากแบคฮยอนของลู่หานต่างหาก รายนั้นเอาแต่ใจมาแต่ไหนแต่ไร เมาคนเดียวไม่พอ ยังมอมเหล้าเด็กใหม่จนหน้าแดงก่ำ ตาฉ่ำเยิ้มเป็นลูกหมาอดนอน

 

" พอแล้ว " เขาปราม แย่งแก้วที่มีแต่น้ำแข็งในมือแบคฮยอนมาถือไว้ ทว่าต้องหงุดหงิดเพิ่มเป็นเท่าตัวเมื่อแบคฮยอนทำเหมือนไม่ได้ยินที่เขาสั่ง ซ้ำยังดึงแก้วกลับไป ส่งยิ้มให้ลู่หานหน้าตาไม่รู้ร้อน เหมือนไม่รู้ว่าเขาไม่พอใจอยู่ตรงนี้

 

" เฮ้ยลู่หาน พอๆๆ ทั้งทั้งคู่เลย เมากันหมดแล้วนะพวกมึง " ยังดีที่จงแดเป็นอีกคนที่สังเกตอาการเมาและบรรยากาศไม่สู้ดีระหว่างพระนางหมาดๆในสังกัด เขาจึงสั่งให้จงอินพาลู่หานไปส่งที่ห้อง และแยกย้ายกันกลับเนื่องด้วยเวลาอันเกินควร

 

" ชานยอล มึงไปส่งแบคฮยอนแล้วกันนะ "

 

" ไหงเป็นกูล่ะ " 

 

" อ้าวไอ้ห่า ... ก็มึงเป็นคนพาเขามาก็ต้องพาเขาไปส่งสิวะ อีกอย่าง มึงเป็นคนเดียวที่เคยไปบ้านแบคฮยอน " จงอินกึ่งลากกึ่งพยุงลู่หานจนเกือบพ้นประตูห้องวกกลับมาเพราะเสียงท้วงของพ่อพระเอกฟอร์มจัด กระซิบบางคำที่แทงใจใส่หูที่ไม่มีใครเหมือนของเพื่อนสนิท " พวกกูอุส่าชงให้กลับไปแดกที่บ้านแล้วนะ อย่าเล่นตัวให้มันมากนัก รำคาญ "

 

" พาน้องกลับบ้านเขานะว้อย ไม่ใช่บ้านมึง " ลู่หานรวบสติสุดท้ายตะโกนล้อไล่หลัง ก่อนพิษสุราจะพามโนสำนึกดับไป

 

" ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผม ...อีก... นั่งรถกลับเองได้ " บอกเสียงแหบพร่าเจือสะอึก เขาไม่อยากตกเป็นภาระของใครที่ไม่เต็มใจ แบคฮยอนลุกขึ้นเก็บกระเป๋า ยังไม่ทันตั้งตัวได้ก็หงายหลัง ซบลงแผงอกแน่นเนื้อของชานยอลเหมือนจับวาง นึกเจ็บใจตัวเองที่บังคับร่างตัวเองไม่ให้เผลอให้ท่าอีกฝ่ายโดยไม่ได้ตั้งใจ

 

" จะไหวเหรอ แค่ยืนยังลำบากเลยมั้งเรา " จงแดวินิจฉัย

 

" ไหวครับ ได้ล้างหน้านิดหน่อยก็โอเคแล้ว "

 

" หยุดพูดมากแล้วมากับฉัน "

 

 " ไม่เอา ! ปล่อยผม "

 

 

 

เมื่อการถูลู่ถูกังทุลักทุเกินจัดการ ชานยอลจึงรวบตัวแบคฮยอนพาดบ่า ตรงมายังลานจอดรถ ชานยอลเปิดประตู ทิ้งร่างเล็กลงบนเบาะข้างคนขับ แรงสั่นสะเทือนเหมือนแกล้งจนแบคฮยอนเวียนหัว ใครไม่มาเป็นแบคฮยอนไม่มีทางรู้ว่าเขาต้องอดกลั้นสุดขีดเพื่อไม่ให้ของเก่าตีขึ้นทางเดิม 

 

" ผมจะกลับเอง " แบคฮยอนร้องเสียงแผ่ว นอนพังงาบหอบหายใจ เลือดร้อนในกายไหลขึ้นหน้า ปล่อยให้ชานยอลปรับพักพิงเป็นแนวราบ คาดเข็มขัดนิรภัย รู้ดีว่าร่างกายอ่อนแรงเกินไปที่จะต่อต้านอีกฝ่าย

 

 

จวบจนถึงที่หมาย ชานยอลดับเครื่อง ก่อนจะพบว่าคนเมาหลับสนิทมาตลอดทางอย่างไรก็ยังอยู่ท่าเดิม ชานยอลโบกมือไหวๆที่ดวงหน้าน่ารัก ไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้กลับมา 

 

" นี่ ถึงแล้วนะ "

 

 " ... "

 

" แบคฮยอน "

 

กระทั่งชานยอลตระหนักแล้วว่าป่วยการที่จะปลุกคนหลับลึก เขาจึงตัดสินใจควานหาคีย์การ์ดในกระเป๋าของแบคฮยอน ก่อนตบหน้าผากตัวเองเต็มฝ่ามือ นึกขึ้นได้ว่าสมัยนี้ที่ใดก็ล้วนใช้ระบบรหัสมือทั้งสิ้น

 

 " เอาไงดีล่ะทีนี้ หื้ม ? "

 

ชานยอลหันไปขอความเห็นจากคนไม่ได้สติ เชยคางเรียวเชิดหน้า ไหวมันไปมาอย่างหมั่นเขี้ยวเต็มพิกัด คำพูดส่งท้ายของลู่หานวกกลับเข้าหู ไม่อยากเชื่อว่าเขาต้องจัดการให้มันลงเอยดังคำเพื่อนจริงๆ

 

" ถือว่าปลุกนายแล้วไม่ตื่นเองนะแบคฮยอน "

 

 

 

 

 โปรดติดตามซีนต่อไป


หุหุหุ คำพูดลู่หานนี่มันศักดิ์สิทธิ์จริงๆค่ะคุณผู้โชมมมม

ตอนนี้สั้นกว่าตอนอื่นก็เลยลงให้ครบเลยเนอะ

ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ขอบคุณมากๆ แฟนคลับพันฟ่าแล้ว ดีใจTT

 ตอนหน้าพระนางจะทำอะไรกันว๊า อย่าลืมเปย์เป็นคอมเม้น #ficlostangeles นะค๊า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,015 ความคิดเห็น

  1. #2989 PRAE.VV (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 05:51
    เก๊กอยู่ได้นะอิพ่อออ
    #2,989
    0
  2. #2958 damnernkit (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 00:55
    จะลักหลับเหรออออ
    #2,958
    0
  3. #2911 JongjitSriyan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 06:28
    อยากจะแหมมมมมมม
    #2,911
    0
  4. #2899 b0461cy_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 02:15
    ซึนเก่งงง
    #2,899
    0
  5. #2891 11507416p (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 15:32
    พาไปบ้านเลยจ้า
    #2,891
    0
  6. #2845 123456789ice (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 11:57
    นี่ต้องเอาอะไรมาง้างปากชานยอลม้ะ?
    #2,845
    0
  7. #2773 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 00:48
    ชอบเค้าก็บอกค่ะพี่ชาน อย่าแอ๊บ!!
    #2,773
    0
  8. #2690 pcy921 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 02:56
    ปากแข็ง ซึนดาเระจ๊ะพ่อหูกาง
    #2,690
    0
  9. #2670 N_udaen_G (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 21:20
    อือหืออออออออ กลัวพี่ชานจะถ่ายไม่เสร็จมากค่ะ แต่พี่เขาโปรจริงๆ งื้อออออิ
    #2,670
    0
  10. #2668 N_udaen_G (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 20:41
    พี่ลู่นี่ทำดีทุกอย่างเลยค่ะ 555555555 แยกๆๆ พี่ชานนี่ก็เข้มเหลือเกินนนน หึหึ
    #2,668
    0
  11. #2605 BFern.SLW (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 18:47
    พี่ลู่ทำดีอ่ะ วงแตกเลย55555555
    #2,605
    0
  12. #2547 Lalawo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 01:19
    แบคเหมือนจะชอบพี่ชานเลยอ่ะ
    ปล.นี่อยากรู้จังว่าทำไมแบคถึงมาทำงานนี้
    #2,547
    0
  13. #2247 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 20:25
    จะพาน้องไปนอนที่บ้านใช่ไหมคะพี่ชาน
    #2,247
    0
  14. #2196 เจ้าบี๋ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 02:34
    ชานยอลร้ายจริงๆ 5555
    #2,196
    0
  15. #2086 bunnyice jubjib (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 20:40
    เอาแล้ววววววววว เข้าทางปาร์คชานยอลแล้วววว555555
    #2,086
    0
  16. #1806 Ammmp1246 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 22:42
    กรั่กเขินนนนน
    #1,806
    0
  17. #1743 pim pimmi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 17:50
    จะพาไปบ้านด้วยเว้ยเห้ย55555
    #1,743
    0
  18. #1204 Kim-kibom (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 09:53
    ชานบอกชอบ แบค แหงๆๆ
    #1,204
    0
  19. #1126 geejajaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 02:20
    ฮือออ เอาแล้วๆ คาใจอ่ะชานยอลตอบว่าไงอ่ะ

    แล้วนี่มาถึงที่อยู่แบคแล้วคิดจะทำอะไรอ่ะ
    #1,126
    0
  20. #1071 Nitto_OuranHC (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 00:47
    อยากรู้ว่าแบคไปโดนอะไรมา ดูปิดตัวเองมาเลยอ่ะ
    เอาจริงๆชอบทุกคนเลย มีเสน่ห์ที่ชัดเจนเป็นของตัวเองอ่ะฮื่ออออ
    #1,071
    0
  21. #878 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 00:38
    ระวังแบคอ้วกใส่ล่ะ55555
    #878
    0
  22. #858 ฟองอากาศที่มีชีวิต (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 22:47
    เข้าทางปาร์คชานยอลเลย แบคฮยอน ชง ชง ชง
    #858
    0
  23. #640 ชั้นรักexo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 00:18
    ทุกคนชงกันใหญ่ พี่ก็จัดสักหน่อยสิคะ เดี๋ยวเพื่อนๆ จะเสียน้ำใจ
    #640
    0
  24. #599 Exo_finland (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 16:11
    ชงกันใหญ่เลยทั้งจงอินกับลู่หาน แล้วสรุปพี่ชานตอบอะไรไปเนี้ยยยย อดรู้เลยอ่าาา
    #599
    0
  25. #486 inspirit cool (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 00:05
    หมีงินดูสุภาพบุรุษดีนะ พี่ชานก็ปากแข็งง้ะ เอ้ะ! หรือไม่แข็ง ไม่รุต้องลอง อิอิ
    #486
    0