Lost Angeles 21+ [ CHANBAEK ft. EXO ] จบแล้ว

ตอนที่ 6 : Scene 5 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    25 มี.ค. 59

 

Scene 5

Making love with the right person

 

 

 

อาการเมื่อยล้าเล่นงานที่บริเวณเอวจนฝืนทำเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาวไม่ไหว ร่างเล็กลืมตา พลันสำรวจอาณาบริเวณโดยรอบ พบว่าตัวเขาไม่ได้ไปไหนไกลจากสถานที่ทำงาน มันคือห้องพักนักแสดงของสตูฯที่ลู่หานเคยพาเขามาแล้วครั้งหนึ่ง 

 

สติสุดท้ายที่สุดจะนึกรู้คือใบหน้าสุขสมของพระเอกคู่ขวัญและเสียงสั่งคัทของผู้กำกับ 

 

ชุดนอนลายทางเนื้อนุ่มสบายที่ห่อหุ้มกายไม่น่าสงสัยเท่าใครเป็นผู้นำมันสวมใส่ให้ แบคฮยอนกวาดตา เผื่อว่าจะมีคนอื่นอยู่ในห้อง แล้วก็เป็นจริงดังคาด ชานยอลในชุดกางเกงวอร์มสีเทากับเสื้อยืดสีดำเดินเข้ามาจากระเบียง พร้อมกับกลิ่นเมนทัลรสเย็นลอยปะปน

 

 " เป็นยังไงบ้าง นายวูบไปหลังจากที่เราถ่ายเสร็จ " ชานยอลถามอาการ เว้นระยะห่างโดยการทิ้งตัวนั่งบนเตียงอีกหลัง 

 

" เมื่อยนิดหน่อยครับ แต่ตอนนี้โอเคแล้ว " แบคฮยอนรับแก้วน้ำหวานจากชานยอลมาดื่มเพื่อเพิ่มน้ำตาลในเลือด เมื่อชื่นใจแล้ว ความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าก็เพิ่มตาม " ชุดนี่... "

 

" ฉันเป็นคนจัดการเอง "

 

" คุณ ?  อ่อ ขอบคุณมากนะครับ ขอโทษทุกคนด้วยที่ทำให้ลำบากกันไปหมด  "

 

" ไปขอบคุณจแดมันเหอะ มันเป็นคนสั่ง ฉันก็แค่มีหน้าที่ทำตาม " ตั้งแต่หามคนที่สลบเมือดมายังห้องน้ำ เช็ดคราบของตัวเองบนร่างขาว และเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เสร็จสรรพ์ ถ้าไม่ใช่เพราะจงแดโยนหน้าที่มาให้ในฐานะที่เป็นฝ่ายทำให้แบคฮยอนเป็นลมไปล่ะก็ ไม่มีทางที่เขาจะลงทุนทำทุกอย่างให้ กระทั่งนั่งเฝ้าจนอีกคนฟื้นตัวเช่นนี้แน่

 

" ครับ ถ้าอย่างนั้นผมจะไปขอบคุณพี่จงแด "แบคฮยอนกล่าวเสียงห้วน ริบคำขอบคุณคืนจากชานยอลในใจ 

 

ชานยอลลอบมองเสี้ยวหน้าติดแววรั้นที่หันหนีเขาไปอีกข้าง แบคฮยอนดื้อเงียบและชอบเอาชนะอย่างที่คิดไว้จริงๆ ถ้าคิดจะตั้งแง่กับเขา คราวหน้าสัญญาเลยว่าจะ'เอา' คืนให้ไปเรียนไม่ได้เลย

 

อ้อ มีอีกคดีที่ต้องสะสาง

 

" ตอนถ่ายหนังทำอะไรไว้รู้ตัวหรือเปล่า "

 

" ผมทำอะไร " แบคฮยอนสัมผัสคำถามที่แฝงการจับผิดได้ แต่ยังไม่รู้ตัวว่าเผลอทำเรื่องไม่ดีหรืออย่างไร

 

" นึกไม่ออกจริงๆหรือว่าแกล้งไม่รู้กันแน่ " ชานยอลหยุดที่ข้างเตียง เท้าสองแขนกับขอบเตียงที่แบคฮยอนนั่งอยู่ ใบหน้าหล่อร้ายของคู่กรณียื่นใกล้เกินกว่าระดับที่คนทั่วไปใช้สนทนากัน แบคยอนขยับหนี หลังชิดหัวเตียง ถูกถูกต้อนจนมุมจึงหลบการถูกจ้องลงมายังริมฝีปากหนา ภาพที่ร่างกายของเขาถูกมันโรมรันไหลวนขึ้นในใจ " นายกล้าดียังไงถึงได้เล่นหูฉัน "

 

แบคฮยอนถึงบางอ้อหากแต่จนหาทางพร้อมกับในคราเดียว ตาเรียวเฉมองอวัยวะซึ่งแบคฮยอนลอบยกให้เป็นเอกลักษณ์ของร่างสูง มันยังแดงก่ำเนื่องจากถูกเขาใช้เป็นที่ยึดเหนี่ยวและระบายอารมณ์อย่างหนักหน่วงตอนทำรัก 

 

" ผม... "

 

มันเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบ เขาห้ามตัวเองไม่ได้เลย แค่เห็นแล้วรู้สึกอยากเล่นกับมัน รู้สึกตัวอีกทีก็หยอกเย้า เคล้าคลอมันไปแล้ว

 

" ว่าไงล่ะ มองแบบนี้ติดใจมันนักเหรอ "

 

ร่างสูงคาดคั้น ไม่มีใครรู้ว่าเขามักโดนเพื่อนนำเรื่องลักษณะหูที่พิกลของเขามาล้อกันสนุกปากเมื่อครั้งยังเยาว์ สำหรับชานยอลการถูกจับจ้องส่วนนี้จึงค่อนข้างอ่อนไหวต่อความรู้สึก 

 

กระทั่งเมื่อถูกแบคฮยอนสัมผัส ปรนเปรอมันราวกับเป็นที่พึ่งทางอารมณ์ ชานยอบกลับรู้สึกดีอย่างที่เขาเองยังแปลกใจ มันมอบความภาคภูมิกลับมาอีกครั้ง

 

" ขอโทษด้วยครับถ้าคุณไม่ชอบ คราวหน้าผมจะไม่เข้าใกล้มันอีก " 

 

ไม่ว่าจะลงมือทำไปด้วยเหตุใด แบคฮยอนคิดว่าการขอโทษคงจบปัญหาได้ดีที่สุด

 

" ฮึๆๆ " เสียงทุ้มระบายหัวเราะสั้นๆในคอแทนการยกโทษ ชายอลถอยออกมายืนเต็มความสูง ลำบากแบคฮยอนให้ช้อนตามองตาม

 

 " มีอะไรน่าขำนักเหรอคุณ "

 

" นายนอนต่อเถอะ ถ้าไม่ไหวก็ค้างที่นี่ได้เลย "

 

" ผมโอเคแล้ว อีกสักพักคิดว่าจะกลับ "

 

" พรุ่งนี้เย็นทำตัวให้ว่างด้วยล่ะ จงแดอยากจะเลี้ยงตอนรับนักแสดงคนใหม่ เลิกเรียนแล้วก็รอฉันที่เดิม "

 

ชานยลก็คือชานยอล คนที่พูดเองเออเองแล้วก็เดินจากไปโดยไม่เปิดโอกาสให้แบคฮยอนได้แสดงเจตจำนงค์ คนตัวเล็กหน้ามุ่ยใส่ส่งร่างสูงจอมเผด็จการ ล้มตัวลงนอน ขอเติมพลังอีกสักชั่วโมงแล้วค่อยนั่งแท็กซี่กลับห้องในตอนเย็น

 

 

 

 

 

 

 

" ขอบคุณครับ ไม่ต้องทอนนะครับคุณป้า "

 

แบคฮยอนส่งธนบัตรสีน้ำตาลให้หญิงวัยคราวแม่ แลกกับข้าวยำถาดใหญ่สีสันล่อน้ำย่อยในกระเพราะอาหาร ที่ส่งเงินเกินมูค่าอาหารไม่ใช่ต้องการแสดงศักยภาพเงินในกระเป๋า หากแต่การรับเงินทอนพร้อมกับการประคองถาดอาหารและหนังสือเล่มหนาอีกสองเล่มในเวลาเดียวเป็นเรื่องยากและสร้างความรำคาญสำหรับแบคฮยอน 

 

เท่านั้นไม่พอ บทบาทการแสดงที่สาหัสยังทำเอาแบคฮยอนเดินหุบขาไม่ลง หากแต่ต้องกลั้นใจมาเรียนเพราะมีสอบในคาบบ่าย

 

" บยอนแบคฮยอน ! "

 

" คุณคือ... "

 

"  คิมจงอิน " ผู้ชายผิวสวยแนะนำตัวพร้อมใบหน้ารับแขก แบคฮยอนจำได้ทันทีว่าร่างสูงคือหนึ่งในเพื่อนของชานยอล ควบตำแหน่งนักแสดงในสังกัดเดียวกันกับเขาอีกด้วย " ว่าจะเข้ามาคุยด้วยตั้งนานแล้ว ถ้าเผื่อนายจะเคยเห็นฉันในเว็บ ก็จะรู้ว่าเราเป็นเพื่อนร่วมสังกัดกัน " 

 

" ครับ ผมจำได้ " แบคฮยอนยิ้มตอบ

 

 " ดีเลย งั้นไปนั่งกับพวกเราตรงนั้นเถอะ ชานยอลก็นั่งอยู่ด้วย มา...ฉันช่วยถือ "

 

ชายหนุ่มผู้ซึ่งมนุษย์สัมพันธ์เป็นเลิศแย่งถาดอาหารจากแบคฮยอนมาถือ เดินนำหน้าไปยังโต๊ะของกลุ่ม แบคฮยอนเลยได้แต่เดินกระเพลกตามพลางคิดในใจ คนในลอสท์แองเจลลิสเป็นพวกเผด็จการกันหมดเลยหรืออย่างไร ทั้งลู่หาน ชานยอล แล้วก็ยังจงอิน ทุกคนล้วนแต่ทำตามใจตัวเองโดยไม่ผ่านการเห็นชอบจากเขาทั้งนั้น ได้แต่หวังว่าอีกหน่อยเขาคงไม่ติดเชื้อผู้ชายพวกนี้ไปด้วย

 

" เฮ้ยชานยอล ! ให้ทายว่ากูเจอใคร "

 

จงอินตะโกนแข่งกับเสียงจอแจของเหล่านักศึกษาภาคกลางวันกลางโรงอาหาร ทั้งคนถูกเรียกและอีกคนที่นั่งข้างกันมองตามเสียงเจ้าคนโวยวาย ไม่ต้องเสียเวลาทายอะไรให้ยากความ ร่างเล็กๆก็ปรากฏกายข้างหลังเพื่อนตัวดี ไม่บอกก็เข้าใจว่าแบคฮยอนพยายามแค่ไหนเพื่อเดินให้คล้ายปกติชนที่สุด

 

แล้วจงอินเพื่อนเขามันไปรู้จักแบคฮยอนตั้งแต่เมื่อไหร่ ไวใช่เล่น

 

" หนวกหูเสียจริง ทำอย่างกับเจอดารา " คยองซูบ่น ความจริงเขาเห็นเด็กคนนี้ก่อนจงอินด้วยซ้ำจึงชวนกลุ่มเพื่อนนั่งหลบมุม เพื่อไม่ให้ชานยอลเห็นแล้วเข้าไปทักอย่างวันนั้น ไม่นึกว่าจงอินก็รู้จักเด็กนี่ด้วยอีกคน 

 

จงอินวางถาดอาหาร ลากเก้าอี้ให้แบคฮยอนนั่งข้างตัว 

 

" ขอบใจนะจงอิน "

 

จงอินยิ้มตาปิดเพียงแค่เสียงใสเอ่ยแสดงความขอบน้ำใจ ไม่รู้เพราะอะไร พอได้มองหน้าใสซื่อที่ติดจะรั้นเอาการของแบคฮยอนสลับกับหน้านิ่งๆของเพื่อนสนิทแล้วต่อมเอ็นโดรฟินของเขาทำงานดีพิกล 

 

" อาจจะเป็นดาราจริงๆก็ได้ แค่นายไม่เคยเห็นในทีวี... เนอะชานยอล " จงอินส่งมุขที่รู้กันเพียงสามคนนอกจากคยองซูให้ชานยอลตบ แต่ดูท่าเพื่อนจะไม่ตามน้ำ นอกจากจะไม่ตลกไปด้วย ยังได้คำด่าสวนมาอีกต่างหาก

 

" ตัวดำแล้วยังเพ้อเจ้ออีกเหรอมึง "

 

" อ้าวไอ้เวรนี่ กูไปดำบนหน้ามึงเหรอ แนะนำแบคฮยอนให้เพื่อนเราหน่อยเร็ว ได้ข่าวว่ามึงสนิทกับเขามากกว่ากูเยอะ " 

 

เป็นอีกครั้งที่จงอินโยนมุข หนุ่มผิวแทนรู้ได้โดยสัณชาตญาณว่าคยองซูไม่ได้อยากรู้จักแบคฮอนแม้แต่นิดเดียว แต่ขอได้แกล้งเจ้าคนขี้เก๊กมันหน่อยเถอะ อยากรู้เสียจริงว่าชานยอลจะแนะนำแบคฮยอนกับคยองซูในฐานะใด

 

   ปากแข็ง วางฟอร์ม ตั้งแง่ แต่ตานี่จ้องแบคฮยอนเหมือนอยากจะขย้ำ คนอย่างนี้ก็มี 

 

" แบคฮยอน นี่คยองซูเพื่อนฉัน คยองซูนี่แบคฮยอน...  "

 

คนที่รอจับผิดคำพูดของชานยอลไม่ได้มีแค่จงอิน แต่ยังรวมคยองซูด้วยอีกคน ทว่าสิ่งที่ชานยอลอนุญาตให้เขารู้มีแค่ชื่อของอีกคน แค่แบคฮยอน ความหวาดระแวงกระซิบข้างหูคยองซูกันยกใหญ่ เพราะอะไร ที่เว้นว่างสถานะไว้เพราะอีกคนเป็นแค่คนรู้จัก หรือเว้นไว้เพื่อรอการพิจารณาคำจำกัดความที่ถูกใจให้แบคฮยอนกันแน่

 

 " ยินดีที่ได้รู้จักนะคยองซู "

 

แบคฮยอนฝืนยิ้มบางรักษามารยาททั้งที่ไม่ได้รู้สึกยินดีกับการมีเพื่อนร่วมคณะคนใหม่ ใครบ้างจะไม่รู้สึกว่าคยองซูดูยินร้ายมากกว่ายินดีที่ได้พบเขา คนตัวเล็กได้แต่ตั้งคำถามในใจ เขาเคยไปทำอะไรให้คยองซูไม่พอใจเมื่อไหร่กัน

 

" นายอายุเท่าพวกเราเหรอ ถึงเรียกแค่ชื่อ " เพราะเขาไม่เคยเห็นแบคฮยอนเลยสักครั้งแม้กระทั่งตอนเรียนปีหนึ่ง ไม่เคยเห็นหน้า โผล่มาอีกทีก็นั่งกินข้าวโต๊ะเดียวกันเสียแล้ว

 

" ฉันรุ่นเดียวกับพวกนาย แต่เรียนช้าไปสองปีน่ะ " แบคฮยอนตอบ ไม่อยากลงรายละเอียดสาเหคุที่เรียนช้า มันร้าวระบมเกินกว่าจะเอามาพูดให้ใครต่อใครได้ยิน

 

" ถ้างั้นนายก็ต้องเรียกฉันว่ารุ่นพี่ เพราะยังไงฉันก็แก่ปีเรียนกว่า จะเรียกแค่ชื่อเหมือนอย่างชานยอลกับจงอินไม่ได้หรอกนะ ฉันถือ "

 

" ไม่เอาน่าคยองซู "

 

" เรื่องของฉันน่าคิม จงอิน "

 

คยองซูสวนจงอินที่กำลังปรามเขา ทว่าตากลมโตกลับจ้องรุ่นน้องเขม็ง แบคฮยอนที่แม้ขนาดตาสู้อีกฝั่งไม่ได้กลับมีความผงาดกล้าฉายชัดไม่แพ้กัน เขาไม่ต้องการมีปัญหากับใคร แต่ไม่ได้กลัวคยองซูแม้แต่น้อย หากอีกฝ่ายล้ำกำแพงที่เขาก่อไว้เมื่อไหร่ แบคฮยอนคนนี้ก็มีวิธีการตอบโต้ในแบบของเขาเอง

 

" เข้าใจแล้วครับ รุ่นพี่คยองซู "

 

 


 

LOST ANGELES

 

สถานที่รับน้องใหม่ที่จงแดเลือกไว้คือคลับส่วนตัวสำหรับดาราและผู้ดีมีอันจะกินทั้งหลายเอาไว้ใช้สมสู่กันได้แบบไม่ต้องพะวงสายตาฝูงปถุชนธรรมดา ชานยอลแสดงบัตรสมาชิกก่อนที่บริกรจะเดินไปยังห้องวีไอพีที่ถูกจองไว้โดยมีเจ้าของงานตามมาติดๆ มือหนาติดนาฬิกาข้อมือเรือนทองส่งธนบัตรแสดงน้ำใจให้บริกรที่เปิดประตูให้ ภายในห้องขนาดประหยัดพื้นที่แต่ไม่อึดอัดมีจงแด จงอิน ลู่หานและทีมงานในกองถ่ายอีกสามคนรออยู่ก่อนพร้อมเครื่องดื่มและกับแกล้มพะเนินโต๊ะ

 

แบคฮยอนโค้งขอโทษที่มาเป็นคนสุดท้ายก่อนจะถูกชานยอลดุนหลังเข้าไปนั่งข้างลู่หาน ตามด้วยร่างสูงเป็นผู้ปิดท้ายริมโซฟา

 

 " ดื่มแบบไหนดีล่ะคนเก่ง นายคอแข็งหรืเปล่า " ลู่หานถาม

 

" ผสมอะไรก็ได้ครับแต่ขอไม่เข้มเกินไปก็พอ "

 

ลู่หานพยักหน้ารับ อาสาเป็นบริกรหนุ่มชงเหล้าให้รุ่นน้องคนโปรด 

 

" เอาล่ะพวกเรา เมื่อมากันครบแล้ว กูในฐานะเจ้าของค่าย ผู้กำกับ ตากล้อง คัดเลือกนักแสดง... "

 

" เรียกว่าเจเนเรลเบ๊เลยง่ายกว่าป่ะ " จงอินผ่ากลางวง แน่นอนว่าได้ก้อนน้ำแข็งเม็ดเท่าครึ่งกำปั้นจากเจ้านายเป็นของสมนาคุณให้ตามหลบเป็นพัลวัน จงแดพูดต่อ 

 

" ขอต้อนรับสมาชิกใหม่ของบ้านลอสท์แองเจลลิส... "

 

" ถึงจะเป็นบ้านเล็กๆแต่หน้าตาดีกันทั้งค่าย " 

 

" เออ คราวนี้กูไว้ชีวิตมึงไอ้จงอิน นั่นล่ะ พวกเราทุกคนยินดีที่ได้ร่วมงานกับนายนะแบคฮยอน สิ่งที่ฉันอยากจะขอจากเด็กใหม่ของฉันก็คือ ทำงานให้เต็มที่และมีความสุขไปกับมัน มีปัญหาก็ปรึกษากันได้ทุกเมื่อ พวกเราอยู่กันแบบเพื่อนสนิท แบบพี่น้องเข้าใจมั๊ยไอ้ตัวเล็ก "

 

" ครับผม ขอบคุณพี่จงแดและทุกๆคนมากที่ให้โอกาสผมเข้ามา ผมจะทำให้เต็มที่ แล้วก็ขอบคุณที่จัดงานต้อนรับให้ผม ขอบคุณจริงๆครับ " เป็นครั้งแรกที่ชานยอลเห็นแบคฮยอนยิ้มแก้มปริขนาดนี้ ครั้งนี้จงแดและทุกคนทุบกำแพงที่แบคฮยอนก่อไว้ในใจได้สำเร็จไปอีกชั้น 

 

" ชน ! "

 

เป็นอันว่าทุกคนดื่มรวดเดียวหมด พวกเขาคุยกันสรรพเพเหระกระทั่งเที่ยงคืน แผนกเรียกเสียงหัวเราะอย่างจงอินก็ชวนเล่นเกมกลางวงเหล้า 

 

 " ว่างว่ะ เรามาเล่นเกมแน่นอนอยู่แล้วกันเถอะ "

 

ซึ่งมีกฎว่าเล่นได้คราวละสองคน แต่ละฝ่ายต้องตั้งคำถามอะไรก็ได้เพื่อบังคับให้อีกฝ่ายยอมรับ เช่นนี้สลับกันครั้งละคำถาม ซึ่งหากคำถามใดเล่นงานอีกฝ่ายจนต้องปฏิเสธก็จะเป็นฝ่ายแพ้

 

" เออ กูเอาด้วย คนแพ้ต้องดื่มเพียวหนึ่งแก้ว "

 

เป็นอันว่าเมื่อใดก็ตามที่มีลู่หานผสมโรงด้วยแล้ว ใครหน้าไหนก็ขัดใจนายเอกหน้าสวยไม่ได้ทั้งนั้น

 

 " งั้นเริ่มจากพวกมึงเลยแล้วกัน ลู่หาน จงอิน " จงแดว่า พนันหมดหน้าตักเลยว่าคนแพ้คงไม่พ้นคิม จงอิน

 

" กูก่อนเลย ลู่หาน ลึกๆแล้วมึงคิดว่าลีลากูเร้าใจกว่าไอ้ชานยอลใช่ป่ะ " 

 

จงอินประเดิมคำถามที่ทำเอาเส้นเลือดที่เท้าชานยอลกระตุกรัว ไม่รู้ว่าชาติที่แล้วเขาไปก่อกรรมอะไรกับเพื่อนผิวแทนมันนัก ช่วงนี้มันถึงได้ตามแซะตามแขวะเขาไม่เลิก

 

"  ฮ่าๆๆ แน่นอนอยู่แล้ว " ลู่หานตอบให้พอรอดตัว เขาหัวเราะลั่นให้คำถามที่ดูเป็นการทำลายล้างชานยอลมากกว่าจะตอกหน้าเขา

 

หากว่ากันตามความรู้สึกของลู่หาน เขาชอบจงอินที่มีความทะลึ่งทะเล้นกว่าชานยอล รายนั้นเป็นสายซ่านอารมณ์ แตะตรงไหนก็วูบวาบไปหมด ต่างจากจงอินที่สารพัดลีลา ทำให้ลู่หานสนุกเวลาเล่นด้วย

 

" แล้วมึงล่ะ ถามแบบนี้เพราะมีปมเหรอ อิจฉาชานยอลหรือไง "

 

 " ไอ้... เออๆแม่ง กูยอมแพ้ "

 

คำถามเดียวถึงกับจอดสนิท จงอินโวยวายก่อนหยิบแก้วเหล้าบริสุทธิ์กระดกเข้าปากรวดเดียว ให้ยอมแพ้ยังดีกว่ายอมรับว่าอิจฉาไอ้เพื่อนตาคมนั่นแล้วกัน

 

" ต่อไปชานยอล ออกมาเล่นกับกูเดี๋ยวนี้ "

 

ลู่หานชี้นิ้วสั่ง จงอินที่แพ้ราบคาบไปแล้วก็รับหน้าที่ชงเหล้าอย่างคล่องมือ รอความพ่ายแพ้ของใครคนใดคนหนึ่งเพื่อมาเป็นตัวตายตัวแทน

 

ชานยอลพยักหน้า จะยอมตามใจลู่หานอีกสักหน ร่างใหญ่เบียดเข้าวงสนทนาเป็นเหตุให้ร่างเล็กที่นั่งติดกันพลอยถูกอัดเข้าไปด้วย หน้าขาของสองร่างสีกันไปมา ห่างกันเพียงองศาเดียว ทั้งคู่รู้สึกตัว ทว่าไม่มีใครคิดจะถอยห่างจากกัน

 

" มองอะไร มีอะไรก็ว่ามาเลย " ชานยอลเร่ง ดวงตาเยิ้มฉ่ำของลู่หานฟ้องปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือด ลู่หานหัวเราะเมื่อแกล้งให้ชานยอลหงุดหงิดได้สำเร็จ หลุบตามองมือข้างหนึ่งของชานยอลที่วางบนหัวเข่า แผนการณ์ดีๆจะไม่เกิดขึ้นเลยหากนิ้วก้อยของพระเอกหนุ่มไม่แอบเกยมาถึงเข่าแบคฮยอน

 

" มึงคิดว่าแบคฮยอนน่ารักมั๊ยวะ "

 

ลู่หานยักคิ้ว หนึ่งคำถามที่ยิงออกไปพุ่งเข้าใส่ชานยอล ซ้ำยังทะลุไปหาแบคฮยอนที่นั่งไม่รู้อิโหน่อิเหน่ คนโดนหางเลขยกแก้วน้ำเมาขึ้นดื่มแก้เก้อ อย่างน้อยถ้าเลือดลมเดินขึ้นหน้า เขาก็ยังมีแอลกอฮอล์เป็นที่ลงความผิด

 

 " แน่นอนอยู่แล้ว " ชายอลบังคับสายตาให้มองเพียงแค่คู่ต่อสู้ ไม่เช่นนั้นแล้วเขาคงต้องเสร็จแน่ คงแพ้ทั้งเพื่อนหน้าสวยฝีปากกล้า และแพ้ทางคนน่ารักที่ทำแค่นั่งดื่มไม่พูดจาปราศัยกับใครก็ยังสร้างความปั่นป่วนให้เขาไม่เบาเลย

 

ต่อให้เป็นผู้ร้ายปากแข็งมาจากไหน ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าดวงเรียวคู่เรียวเฉี่ยวไปด้วยเส้นวาดคมกริบสีดำชัด ผสมริมฝีปากบางเล็กมุมคว่ำลงที่ดูคล้ายเหยียดทุกคนที่เดินผ่าน และรูปร่างสะโอดสะองนั่นน่าจับมากำหราบให้หายพยศน้อยเสียเมื่อไร

 

" แล้วมึงล่ะ กลัวว่าแบคฮยอนจะแย่งตำแหน่งขวัญใจอันดับหนึ่งของลองสท์แองเจลลิสใช่ไหม "

 

" แน่นอนอยู่แล้ว " เมื่อถึงคราวถูกโจมตี ลู่หานก็ตอบแบบไม่เสียเวลาคิด คำปรามาสของชานยอลไม่ได้ระคายใจคนสวยแม้แต่จะสะกิดให้แสบคัน เพราะเขาไม่เคยคิดอิจฉาดาราหน้าใหม่คนไหนทั้งนั้น กลับกัน เขาถูกชะตากับแบคฮยอนตั้งแต่แรกเห็น และร่างบางก็รู้ ว่าคนที่ถูกใจแบคฮยอนมากกว่าใครก็คือไอ้ผู้ชายปากหนักตรงหน้าเขา มันจึงกลายเป็นคำถามข้อต่อไป และลู่หานก็มั่นใจว่านี่จะเป็นไม้ตายสุดท้ายที่ทำให้ชานยอลแพ้เขาราบคาบ

 

" มึงชอบแบคฮยอนตั้งแต่แรกเจอแล้ว ยอมรับมาซะดีกว่าน่า "

 

 

 

 

 

โปรดติดตามซีนต่อไป

 

โอเคเราก็คิดว่ามันสั้นจังเลยขวัญตา แต่ถ้าต่อจนจบมันก็จะยาวไปๆมากๆเลย

จะมาต่อให้ไวๆแล้วกันเนอะ  พิ๊จะตอบหรือจะดื่ม ซีนหน้ามาดูกัน

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นและแท็ก #ficlostangeles นะคะ แท็กให้เราอ่านหน่อยเถอะนะTT

เพราะของพวกนี้ทั้งนั้นเลยทำให้เรารีบปั่นมาลงให้อ่านต่อ ขอบคุณมากๆค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,015 ความคิดเห็น

  1. #2988 PRAE.VV (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 05:42
    ลุ้นคำตอบมากคับบบบบ
    #2,988
    0
  2. #2981 iirny (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 01:39
    อยากรู้โด้ยยย
    #2,981
    0
  3. #2972 Yeolmae (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 23:21
    นั่นไงงง ชอบเขาๆๆ อิๆๆ
    #2,972
    0
  4. #2957 damnernkit (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 00:46
    ทำยังไงดีหุบยิ้มไม่ได้
    #2,957
    0
  5. #2933 ChanBaekWarrior (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 05:45
    ร้ายมากกก
    #2,933
    0
  6. #2910 JongjitSriyan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:00
    ความเนียนที่ไม่เนียน
    #2,910
    0
  7. #2844 123456789ice (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 11:54
    นั่นไง นั่นไง!
    #2,844
    0
  8. #2822 amisuphatta (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 02:06
    เอาแล้วไง55555
    #2,822
    0
  9. #2799 Boopooh (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 17:20
    อย่างงี้ต้องเพียวแล้วแหละ5555
    #2,799
    0
  10. #2772 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 00:39
    มาค่ะ พี่ชาน ดื่มเพียวไปเลยค่ะ 55555
    #2,772
    0
  11. #2763 HoneyB9410 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 02:59
    ลู่หานนางร้ายนะคะหัวหน้า
    #2,763
    0
  12. #2725 Title Thanatporn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 17:01
    พี่ลู่ สุดยอดดดดดดด
    #2,725
    0
  13. #2667 N_udaen_G (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 20:18
    ตบมือให้ลู่ค่ะ ทำดีมากค่ะ :)
    #2,667
    0
  14. #2604 BFern.SLW (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 18:38
    พี่ลู่คนจริง
    #2,604
    0
  15. #2541 Rainyloveyou (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 00:20
    อร๊ายยยยย ลู่หานคำถามนี้จอดเลยค่าาาาาาา
    #2,541
    0
  16. #2294 In68 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 09:26
    อร้ายยยยย เขิง
    #2,294
    0
  17. #2246 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 20:19
    คยองร้ายและแรง
    #2,246
    0
  18. #2195 เจ้าบี๋ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 02:25
    ลู่ทำดีค่าาา น่ารักที่สุด พ่อคนขรึมเขาจะตอบยังไงล่ะเนี่ย
    #2,195
    0
  19. #2085 bunnyice jubjib (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 20:34
    หมั่นไส้คยองมากกกกกกกก ลำไย5555555
    #2,085
    0
  20. #1742 pim pimmi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 17:09
    ชานยอลจะตอบว่าอะไรอ่าาาา
    #1,742
    0
  21. #1357 chanbaekjan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 00:56
    แบคฮยอนกลับต้องมานั่งเขิลด้วยซะงั้นนน >\\\\\< เราว่าชานไม่ชอบแน่
    #1,357
    0
  22. #1203 Kim-kibom (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 09:47
    ลู่ตี่ตามเฉียบคมมากค่ะ...แถมต้อนจนมุมเลย
    #1,203
    0
  23. #1125 geejajaa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 02:13
    ลุกขึ้นยืนปรบมือให้ลู่หานค่ะ!!!

    แต่แบคและคยองซู ท่าจะไปไม่รอดอ่ะ

    ว่าแต่ชานรู้ไหมว่าคยองซูคิดไม่ซื่อ
    #1,125
    0
  24. #1070 Nitto_OuranHC (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 00:33
    โอยยยย หยุดอ่านไม่ได้ ลู่หานเยี่ยมมาก ให้ความรู้สึกพึ่งพาได้ค่ะ ฮ่าาาา
    #1,070
    0
  25. #1014 babemay (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 08:43
    คยองศูนี่จริงๆเลยอะ เฮ้อ แต่ชานยอลดูชอบแบคมากแต่การกระทำสวนทางตล๊อด
    #1,014
    0