Lost Angeles 21+ [ CHANBAEK ft. EXO ] จบแล้ว

ตอนที่ 20 : Scene 16 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    9 ม.ค. 60




Scene 16

sex is the way to solve all problems

 

 

แบคฮยอนตั้งใจตื่นเช้า ทำธุระส่วนตัวอย่างเงียบเชียบ ให้อาหารเจ้าตัวน้อย เลี่ยงการทิ้งภาระแก่เจ้าของห้อง พึ่งบริการรถยนต์สาธารณะมุ่งหน้าไปที่ลอสท์เอนเจลลิส คงไม่ใช่การเริ่มวันทำงานที่ดีหากต้องตื่นมาเห็นหน้าคนใจร้ายที่แบคฮยอนยังไม่ลืมว่าเมื่อวานผิดใจกัน ไม่มีบทสนทนาภาษาความเข้าใจระหว่างทั้งคู่ ตราบใดที่ยังไม่มีถ้อยความสำนึกจากชานยอล แบคฮยอนก็ไม่มีคำพูดดีเด่อะไรให้ร่างสูง

แบคฮยอนวางกระเป๋าบนเตียงในห้องพักนักแสดง ลู่หานยิ้มร่าให้หนุ่มรุ่นน้องอย่างทุกครา เช่นเดียวกันกับผู้กำกับและทีมงานยิบย่อยฝ่ายอื่น ไม่มีใครแปลกใจกับการมาถึงเพียงลำพังของแบคฮยอน

อีกเหตุผลที่แบคฮยอนชิงตื่นและมาถึงที่สตูดิโอก่อน ก็เพราะไม่มีใครรู้ว่าเขาอาศัยอยู่กับพ่อพระเอกของวันนี้ และเขาก็ไม่ต้องการให้เรื่องมันแดงขึ้นจนเลยลามไปถึงปัญหาส่วนตัว

" มาแต่เช้าเลยนะแบคฮยอน "

" แต่ก็ยังช้ากว่าพี่ลู่หานอยู่ดีนี่ครับ "

" เปล่าหรอก เมื่อคืนฉันนอนที่นี่ต่างหาก "

ลู่หานแย้ง ความคิดในหัวที่ย้อนสวนกับจิตใจทำให้ไม่อาจข่มตานอนข้างเพื่อนร่วมห้องได้ การฝ่าความมืดมาซุกหัวนอนที่บ้านหลังที่สองไม่ได้เป็นการทำเวลาเสียหาย ถึงอย่างไรวันนี้ก็ต้องมาที่นี่อยู่ดี

" มานอนให้เปลืองไฟแล้วก็ช่วยทำงานให้คุ้มด้วยนะครับคุณลู่หาน "

" สวัสดีครับพี่จงแด "

" อืม เดี๋ยวนายซ้อมคิวกับลู่หานไปก่อนแล้วกันนะ ชานยอลกำลังมาแล้วล่ะ "

แต่ชานยอลก็ตามใจปากจงแดเร็วไปเสียหน่อย ชนิดที่ว่าพูดจบก็โผล่มารวดเร็วอย่างกับตามหลังแบคฮยอนเพียงก้าวเดียว จงแดกับลู่หานทักทายชานยอลตามประสา ชานยอลทักตอบอย่างเงียบเชียบโดยการพยักหน้า มาถึงก็จัดการถอดผ้าผ่อนทั้งที่ตาจ้องแต่ดวงหน้าง้ำงอแต่ยังคงความหวานใส แบคฮยอนหลบเข้าห้องน้ำ เลี่ยงการเผชิญหน้า

ไม่พร้อมรับมือกับสายตาหาเรื่องนั้นเลย

 

 

 

" ทุกคนประจำที่ นักแสดงพร้อมนะครับ สาม สอง หนึ่ง แอคชั่น ! "

แบคฮยอนนั่งทำทีเป็นเพลินตากับนิตยาสารอยู่บนโซฟา ขาทั้งสองชันขึ้นตั้งฉากอวดเนื้อน่องปลี มีเพียงชั้นในตัวบางห่อหุ้มส่วนสำคัญไว้ อ่านหนังสือไปพลางจับผิดนาฬิกาบนฝาผนัง อึดใจต่อมาสัญญาณประตูก็ลั่นตามคาด ร่างเล็กถลาไปเปิดประตู ชายหนุ่มผอมบางโถมร่างใส่พร้อมกลิ่นผลไม้หมักแอลกอฮอล แบคฮยอนคงหงายหลังไปแล้วหากไม่มีผู้ชายอีกคนแบกน้ำหนักอีกครึ่งหนึ่งของคนเมาไว้

" แบคฮยอน...เรากลับมาแล้ว อึ่ก ! "

" ทำไมถึงได้เมาขนาดนี้ล่ะลู่หาน " แบคฮยอนนิ่วหน้า ขัดใจทั้งกลิ่นฉุนบนตัวชายหนุ่มและอาการขาดสติ

" ไอ้ชานยอลมันมอมเหล้าเรา ฮ่าๆ ! "

ลู่หานชี้หน้าชายร่างสูงที่อยู่ด้านหลัง แบคฮยอนหันไปค้อนตัวต้นเหตุ นักแสดงหนุ่มน้อยใช้สายตาแบบเดียวกับที่มองอีกคนเมื่อวาน ชานยอลยักไหล่ ปราศจากสามัญสำนึกบนสีหน้า ในใจคิดว่าแบคฮยอนช่างเอาความรู้สึกส่วนตัวมาประยุกต์กับการแสดงได้ยอดเยี่ยมเสียจนอยากยกนิ้วให้

" ช่วยไม่ได้ ใครจะไปรู้ว่าคออ่อนขนาดนี้ เอ้าๆเดินดีๆ "

ชานยอลเข้าไปช่วยยื้อร่างโงนเงนของลู่หาน แบคฮยอนปัดมือหนาทิ้ง

" ไม่ต้องรบกวนคุณหรอก แฟนผม ผมดูแลเองได้ " เขากระแทกเสียง ไม่ต้องการให้ชานยอลแตะเนื้อต้องตัวแฟนหน้าสวยของเขามากไปกว่านี้ ทว่าลู่หานฤทธิ์มากเกินที่แบคฮยอนจะควบคุม แค่ก้าวเดียวที่ออกเดินก็พาทั้งสองร่างหงายหลังเข้าแผงอกหนา

" อย่าทำเป็นอวดเก่งไม่เข้าเรื่องเลยน่า "

ชานยอลหิ้วปีกอีกข้างของลู่หานไปที่ห้องนอน เมื่อถึงเตียง คนหน้าสวยก็ทิ้งร่างโถมทับแบคฮยอนลงไปนอนด้วย เท่านั้นไม่พอ ความคะนองของพิษสุรายังขับให้ลู่หานลวนลามแฟนหนุ่ม ซุกไซ้ซอกคอหอมฟุ้งเหมือนตายอดตายอยาก ไม่ว่าครองสติอยู่หรือไม่ก็ตาม ทว่าชานยอลยังยืนอยู่ตรงนี้

" อย่า...ลู่หานไม่เอา เพื่อนเธอยังอยู่นะ "

" แบคฮยอนจ๋า...ทำไมตัวหอมอย่างนี้ "ปลดเสื้อชุดนอนของแบคฮยอนออกจากร่าง ความสว่างใสแต้มจุดเปล่งปลั่งบนหน้าอกแจ่มแจ้งเต็มสองตาของชานยอล

" อื้อ อย่าเพิ่งสิ ฮะ...อ๊ะ "

ชานยอลยืนนิ่ง พิศดูสองร่างบอบบางกำลังเกี้ยวพาด้วยใจระรัว แบคฮยอนเหลือบมองเขาสับกับบ่ายเบี่ยงรสรักของคนด้านบน ก่อนจะทิ้งศีรษะลงพื้นเตียงอย่างอ่อนแรงเมื่อยอดถันถูกดูดดื่มจนเต่งตึงต่อสายตาคนยืนมอง

" แบคฮยอนรักเราไหม " เสียงอู้อี้ดังลอดจากกระจับปากบางที่ซุกซนบนซอกคอ

" รักสิ แต่ตอนนี้เธอปล่อยเราก่อน " แบคฮยอนทอดสายตาขอความช่วยเหลือจากอีกคนที่ยืนค้ำหัวเขา แต่แล้ว ชานยอลเดาใจเขาผิดไปอีกทาง ภาพย้อนแสงไฟนีออนสะท้อนร่างสูงที่ถลกเสื้อยืดออกทางหัว แบคฮยอนอยากลุกขึ้นประท้วงการกระทำอันน่าสงสัย ถ้าไม่ติดร่างเล็กของลู่หานทับอยู่

" ถ้ารักเรา เธอทำอะไรเพื่อเราอย่างหนึ่งได้หรือเปล่า " ลู่หานเงยหน้าอ้อนขอ แก้มแดงปลั่ง นิ้วเท้าของคนเมาดิบคีบเอาผ้าผืนน้อยหลุดลอยออกจากเรียวขาคู่ " เราแพ้พนันเหล้าไอ้โย่งนี่ มันก็เลยขออึ๊บเธอเป็นรางวัล "

" อะไรนะ ! แล้วเธอก็ยอมเหรอ "

" นะคนดี ชานยอลมันชอบของของเพื่อนแบบนี้ตลอด ให้มันเถอะ แล้วเราสัญญาว่าจะไม่ให้มันมายุ่งกับเธออีก "

" เธอ ! ไม่เอาแบบนี้ อื้อ... "

กระจับปากสวยแนบจูบทิ้งท้ายก่อนจะพลิกกายหนีไปแสร้งสลบเมือดอีกฝั่งของเตียง เปิดทางให้เพื่อนสนิทฟัดคนรักได้ตามอำเภอใจ

ชานยอลนวยนาดเข้าทามทับร่างเปลือยเปล่า ร่างขาวอวบคนรักของเพื่อนตกอยู่ในกรรมสิทธิ์ของเขาแต่เพียงผู้เดียว อย่างมากที่สุดก็ในตอนนี้ ดวงหน้าผุดผาดเสหนี อยากที่ชานยอลจะแยกออก ว่าแบคฮยอนไม่อยากมองหน้าชายวิปวิตที่เป็นเพื่อนของลู่หาน หรือไม่อยากสบตาปาร์ค ชานยอลกันแน่

เขาเดาว่าเป็นอย่างหลัง

" ไม่อยากมองหน้าก็ไม่ต้องมอง เพราะฉันก็ไม่ได้จะมองแค่หน้านายอยู่แล้ว "

ว่าจบแบคฮยอนก็หันขวับ ตาเขียวใส่ เรียกความสะใจที่ยั่วโมโหร่างเล็กได้สำเร็จ ต้นขาบดเบียดกัน ป้องจุดกลางกาย มือคู่น้อยปกปิดแผ่นอกและเนื้อหนังจากสายตาวาวระยับของสุนัขป่าร่างใหญ่ที่ได้ขึ้นชื่อว่าขโมยเนื้อคนอื่นกิน

" แฟนของเพื่อนก็ทำได้ลงคอเหรอ น่าไม่อาย "

" ถ้าอายก็อดน่ะสิ "

สิ่งแรกที่ชานยอลรุกรานร่างเล็กคือต้นขอขาว เสียงสูดกลิ่นเนื้ออันโอชะดังลอดจมูกแสดงความตะกละตะกลาม แบคฮยอนผินหน้าหนีอย่างรังเกียจ เมื่อชานยอลเริ่มป้อนจูบ แบคฮยอนก็ส่งเสียงอื้ออึงขัดขืน

แบคฮยอนยังสะสมความขุ่นเคืองจากเรื่องเมื่อวานมาจนถึงตอนนี้ มันทำให้เขาไม่นึกอยากร่วมอารมณ์กับชานยอล

" งื้อ...อย่า "

แบคฮยอนตีเข้าที่บ่ากว้าง ตะกายหาอีกร่างที่นอนรอบทอย่างสงบ ชานยอลมองอีกคนด้วยความไม่เข้าใจ แบคฮยอนพลิกร่างลู่หานแล้วขึ้นคร่อมจูบ ทิ้งชายร่างใหญ่ไว้เบื้องหลัง ชานยอลพยายามกู้สถานการณ์โดยการเข้าไปกอดแผ่นหลังแบคฮยอนแล้วอุ้มออกมา แต่แบคฮยอนรั้นกว่าที่คิด ดึงร่างลู่หานติดมาด้วย

" เฮ้ยๆ ยังไม่ถึงคิวฉันนะ สะกิดอะไรนักหนา "

" คัท ! "

คนที่แกล้งหลับทำเฉยไม่ไหว โวยวายจนฝ่ายเบื้อหลังต้องสั่งหยุดชั่วคราว

" ขอโทษครับพี่ลู่หาน ขอโทษทุกๆคนด้วย ผมผิดเองที่เสียสมาธิ " แบคฮยอนก้มหน้าสำนึกต่อทุกคนในห้อง เขาเผลอเอาเรื่องส่วนตัวไปผสมโรงกับงาน เอาแต่คิดว่าจะหลบเลี่ยงชานยอลอย่างไรให้แนบเนียนที่สุด เอาแต่อารมณ์ส่วนตัวเป็นที่ตั้ง ไม่ได้นึกถึงเวลาและความตั้งใจอันมีค่าของคนอื่น

" เอาเถอะ ไม่เป็นไร เห็นว่าเป็นแบคฮยอนหรอกนะ " พอได้เผลอสบตาพาซื่อเข้าให้ลู่หานก็ใจอ่อน หากเป็นคนอื่นคงโดนวิ่งไล่เตะโทษฐานทำให้เขาเปลืองร่างกายพร่ำเพรื่อ

" เอาใหม่ๆ จูฮยอกมึงเข้าไปเคลียร์ฉากดิ เสร็จแล้วเดี๋ยวถ่ายใหม่ ตั้งแต่หลังลู่หานสลบเลยนะ "

" เดี๋ยว " ฝ่ายฉากหยุดกลางคัน ผู้กำกับมองหน้าพระเอกอย่างตั้งคำถาม ชานยอลให้คำตอบจงแดก็จริงแต่กลับจ้องนายเอกหน้าหวานตาเหมือนจะกินเลือด แบคฮยอนเสียวสันหลังวาบ ที่พยายามเลี่ยงการเผชิญหน้าตัวต่อตัวนั้น สูญเปล่าเพราะประโยคถัดมาของชานยอล " เมื่อวานกูมีปัญหากับแบคฮยอนนิดหน่อย ขอคุยกันส่วนตัวอีกสิบนาที "
 


Lost Angeles

 

ความกดดันดูจะทำงานเต็มประสิทธิภาพทันทีเมื่อเหลือเพียงพวกเขาทั้งสอง แบคฮยอนกระชับชุดคลุมที่ได้จากทีมงานให้มั่น เริ่มรู้ตัวว่าความงี่เง่าของตัวเองก่อให้เกิดความเสียหายกระทบคนที่ไม่เกี่ยวข้อง แบคฮยอนอยากวิ่งออกไปขอโทษลู่หานและคนอื่นๆอีกครั้ง ทว่าแรงตอกตรึงจากชานยอลราวกับข่มเขาไว้โดยไม่แม้แต่ออกแรงขยับตัว

 

แบคฮยอนรู้ว่าเขาผิดต่อทุกคนในกองถ่าย แต่ไม่ใช่ต่อปาร์ค ชานยอล 

 

" จะไม่มองหน้ากันหน่อยเหรอ "

 

ชานยอลเลือกเปิดประเด็นด้วยประโยคคำถามมากกว่าการสั่งให้มองหน้า ปรารถนาให้แบคฮยอนเข้าใจเหลือเกิน ว่าคนปากหนักอย่างเขาพยายามอย่างถึงที่สุดแล้วที่จะประนีประนอมใครสักคน

 

" ... "

 

แต่ความจริงใจสื่อสารลำบาก นายเอกร่างเล็กยังคงวางเฉยและไม่มีการโอนอ่อนบ้างสักวา 

 

" ทำไมเมื่อเช้าถึงออกมาก่อน ยังโกรธเรื่องเมื่อวานอยู่เหรอ "

 

" ... "

 

" ไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด... ดูเหมือนเมื่อกี้นายยังไม่มีอารมณ์นะ แต่เดี๋ยวฉันจะช่วยสร้างมันขึ้นมาเอง "

 

ชานยอลอาจใจดีเกินไปจนแบคฮยอนอาจลืมไปแล้วว่าเขาไม่ใช่พวกออมชอมให้ใครง่ายนัก เขาให้โอกาสแบคฮยอนได้พูดแล้ว แต่คนตัวเล็กกลับเตะโอกาสนั้นทิ้งไป เพราะฉะนั้นแบคฮยอนคงต้องทำใจกับวิธีการในแบบของเขาเอง

 

 

ตัดเข้าโคมไฟเหมือนเดิมมม



 

สำหรับลู่หาน สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตของลูกผู้ชายคือความรับผิดชอบ 

 

ยอมรับ ในสิ่งที่ตนพลั้งมือกระทำความผิด 

 

และกระทำการโดยชอบเพื่อเยียวยาความผิดนั้น

 

 

 

" แก้วน้ำล๊อตใหม่มาแล้ว "

 

สำเนียงเทียบเคียงเจ้าของภาษาของหนุ่มน้อยจากแผ่นดินสีชาติดังใกล้เข้ามาพร้อมท่าทางทุลักทุเล ลู่หานวางลังที่บรรจุแก้วเซรามิกสีขาวล้วนบนเคานท์เตอร์ชำระเงินอย่างระมัดระวัง ไม่ให้ทรัพย์สมบัติของที่ทำงานเกิดการชำรุด 

 

" สมุดเช๊คของอยู่ไหนล่ะ " 

 

คิม มินซอก เพื่อนร่วมงานรูปร่างสันทัดถามหลังเสร็จจากการเปิดเครื่องชงกาแฟ แล้วก็ได้คำตอบเมื่อลู่หานโยนสมุดเล่มบางลงตรงหน้า พร้อมกับหันข้างเผยให้เห็นปากกาที่ลู่หานนำไปคั่นไว้บนใบหู มินซอกปล่อยเสียงฮา รอยยิ้มละมุนละไมที่หาได้เกลื่อนกลาดจากมินซอกถูกโปรยส่งให้คนขี้เล่น ก่อนลู่หานจะออกไปขนของที่เหลือนอกร้าน

 

สิ่งละอันพันละน้อยที่ได้รับจากความสดใสของลู่หาน สร้างความเบิกบานในหัวใจเจ้าของร้านกาแฟให้มีแรงทำงานในทุกๆวัน

 

มินซอกส่ายหน้า แต่หาได้ละอาพฤติกรรมของลูกจ้าง สำหรับเขาแล้ว ไม่มีอะไรรกหูรกตาสักอย่างเดียว หากว่ามันมาจากลูกจ้างชาวจีนคนนี้

 

ร่างเล็กย่อตัวลงนั่ง พิงหลังกับตู้เก็บของ เริ่มลงมือตรวจนับจำนวนวัตถุดิบและอุปกรณ์ที่เบิกจ่ายในงวดนี้ 

 

ลู่หานกลับเข้ามาในร้านอีกครั้งพร้อมกล่องแก้วพลาสติกสูงท่วมหัว น่ากลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุ คนตัวบางวางสัมภาระข้างลังแก้วก่อนหน้า ทว่าการคะเนพื้นที่ของลู่หานพลาดอย่างมหันต์ เพราะความสูงของกล่องบดบังทัศนวิสัย เขาดันกล่องใหม่เบียดกล่องแก้วเซรามิกจนเลื่อนเลยเคานท์เตอร์ออกไปกว่าครึ่ง มินซอกรู้ตัวอีกทีก็ต่อเมื่อลังแก้วทั้งลงร่วงลงสู่พื้น แตกกระจายยกชุด

 

" ลู่หาน !!! "

 

ที่สาหัสไปกว่านั้น คือเศษแก้วที่แตกนั้นกระเด็นเข้าใส่ดวงตาทั้งสองข้างของเจ้าของร้านอย่างจัง

 

ชื่อนั้นเป็นชื่อของเจ้าของใบหน้าสวยที่มินซอกเห็นเป็นภาพสุดท้าย ก่อนโลกที่เคยสดใสจะมืดบอดราวกับถูกทิ้งไว้เพียงลำพัง 

 

ไม่มี ไม่เห็นกระทั่งสีดำ

 

 

 

 

" พักผ่อนเยอะๆนะครับ พรุ่งนี้หมอจะพยายามเต็มที่ ขอให้โชคดีครับคุณคิม มินซอก "

 

" ขอบคุณครับคุณหมอ " มินซอกยิ้ม ล้มตัวลงนอนโดยมีลู่หานคอยจัดแจงผ้าห่มให้อีกแรง มินซอกทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าขอบคุณครั้งแล้วครั้งเล่า 

 

ลู่หานเอาแต่พร่ำบอกเขาว่าไม่ควรทำอะไรเว้นแต่การจินตนาการถึงวันที่สามารถกลับมามองเห็นได้อีกครั้ง ถึงจะพูดเช่นนั้นก็เถอะ สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ก็คือการเลิกตั้งคำถามถึงวิธีการให้ได้มาซึ่งกระจกตาคู่ใหม่ สาบานว่ามินซอกไม่เคยมีเจตนาดูแคลน แต่ลู่หานโกยเงินมากมายขนาดนี้มาได้อย่างไรในเวลาเพียงปีกว่า ยิ่งไปกว่านั้น ลำดับการผ่าตัดเปลี่ยนกระจกตาของมินซอกยังรวดเร็วราวกับปาฏิหาริย์ 

 

เขาแน่ใจว่าลู่หานกำลังปกปิดอะไรบางอย่าง 

 

" นอนได้แล้ว หมอบอกให้นายพักผ่อนเยอะๆ "

 

 " รู้แล้วล่ะน่า " มินซอกเถียง ลู่หานยิ้ม ดีใจที่เพื่อนกำลังจะกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งอย่างไม่ต้องแสร้งประดิษฐ์ ลู่หานดับไฟที่หัวเตียง มืออุ่นยื้อยุดเขาขณะกำลังเตรียมจากไป

 

" จะกลับไปนอนที่ห้องเหรอ "

 

" อืม ตอนแรกคิดว่าจะนอนที่นี่แต่ลืมเอาของมาหลายอย่างเลย แต่พรุ่งนี้สัญญาว่าจะมาก่อนนายตื่นโอเคไหม " ลู่หานให้คำสัญญา ต่อให้มินซอกขอร้องอย่างไรเสียก็เกรงว่าจะตามใจอีกคนไม่ได้ เพราะติดสัญญาที่ให้ไว้กับผู้ชายอีกคน

 

โอ เซฮุนรอเขาอยู่ข้างล่าง

 

" ลู่หาน "

 

" ว่า... "

 

" วันแรกที่ฉันลืมตา ฉันจะเห็นนายคนแรกใช่ไหม "

 

มินซอกแสดงเจตจำนงค์กลายๆว่านั่นคือคำขอ  หากสายตาสื่อสารไม่ได้ก็ขอให้มินซอกได้ใช้น้ำเสียงวิงวอนแทนความรู้สึก ตลอดเวลาที่อาศัยอยู่ในความมืด มินซอกไม่เคยคิดใช้ความสงสารมาซื้อความรักจากลู่หาน ลำพังเสียงหวานใสที่มีให้ได้ยินใกล้ๆตลอดมาก็เป็นเกียรติมากแล้ว 

 

แต่สิ่งสุดท้ายที่อยากรบกวนร่างบาง ขอแค่สิ่งแรกที่มินซอกจะมองเห็นเป็นใบหน้าของคนที่เขารัก

 

" อื้ม... ได้สิ แล้วเจอกันนะ ฝันดี " 

 

ลู่หานรับปากแล้วจากไป มินซอกหลับตาลง อธิฐานก่อนนอนขอให้คนดีของเขารักษาสัญญา

 

 

 

 

' ผมต่างหากที่ต้องถาม ว่าคุณเซฮุนจะว่าอย่างไร ถ้าผมอยากให้คุณเข้ามาเป็นพระเอกของลอสแองเจลลิส '

 

เซฮุนรำลึกถึงขอเสนอของคิมจงแด ในคืนนั้น เขาปฏิเสธข้อเสนอที่เป็นใครก็ต้องก่นด่าด้วยความเสียดาย หากแต่โอ เซฮุน ไพ่ในมือเขาแต้มใหญ่กว่าผู้ใดกระทั่งคิม จงแด นักธุรกิจหนุ่มคงไม่เปลี่ยนอาชีพเป็นนักแสดงหนังสดโดยถาวร เขายอมเสี่ยงเอาชื่อเสียงของตระกูลไปแลกกับการเข้าหาลู่หานเพียงหนึ่งครึ่ง ที่เหลือต่อจากนั้น เป็นหน้าที่ของเงินตราที่จะพาลู่หานเดินมาหาเข้าเอง

 

แล้วร่างผอมเพรียวก็ก้าวเข้ามาใกล้ ฉับไวดังใจนึก เซฮุนที่ยืนพิงประตูหยัดยืน ส่งยิ้มที่คงระบายได้แค่แบบเดียวให้ลู่หาน ทว่าไม่มีการยิ้มตอบ

 

" ร่ำลากันเสร็จแล้วเหรอ "

 

" ไม่ใช่เรื่องของคุณ จะพาไปทำอะไรก็รีบไป พรุ่งนี้ผมต้องกลับมาที่นี่แต่เช้า "

 

" ว้า... อย่างนี้ก็ทำรอบได้น้อยสิ "

 

เซฮุนตีหน้าเสียอกเสียดาย ลู่หานก็เสียดายที่เข้าไปตะกุยหน้าเซฮุนตอนนี้ไม่ได้ รอก็แต่ว่าทุกอย่างลงเอยด้วยดีเมื่อไร เซฮุนจะไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าเขาอีก

 

" ถ้าอย่างนั้นเริ่มกันตั้งแต่ในรถนี้เลยคงไม่ว่ากันนะ หึหึ "

 



 

 

 

โปรดติดตามซีนต่อไป

ขอโทษที่ขอตัดไปแต่เพียงเท่านั้นนะค๊าTT55555  หวีดร้องงงงง

แวะมาคุยกันได้ที่ทวิต@cherrieheering นะคะ ส่วนใหญ่มาทวงฟิคกัน5555

เมมเบอร์ท่านใดสนใจรวมเล่มหนังจีวีของเราไปเก็บสะสมที่บ้านมั๊ยคะ55555

รบกวนทำโพลแบบสอบถามหน้าฟิคหน่อยนะค๊า

ถ้าสนใจกันเยอะๆ อาทิตย์หน้าจะเอารายละเอียดมาบอกน๊า 

#ficlostangeles

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,015 ความคิดเห็น

  1. #3000 PRAE.VV (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 07:42
    น่าสงสารกันไปหมด ; - ;
    #3,000
    0
  2. #2937 ChanBaekWarrior (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 10:11
    สงสารลู่
    #2,937
    0
  3. #2922 JongjitSriyan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 15:35
    เศร้า ถ้ามองเห็นลู่ก็จะไปงั้นหรอ
    #2,922
    0
  4. #2840 dianeee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 10:56
    คุณชรงแดก้เสียรายได้ไปอีกสิ5555
    #2,840
    0
  5. #2701 pcy921 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 11:47
    ยังยืนยันว่าสงสารลู่555
    #2,701
    1
    • #2701-1 KyuMin_Pumpkin(จากตอนที่ 20)
      21 กรกฎาคม 2560 / 03:07
      โอ้โหหหห พี่เซฮุนคะ จัดแต่เช้าเลยอ่อ เอ้าท์ดอร์ด้วย?!!
      #2701-1
  6. #2680 N_udaen_G (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 22:37
    พี่ชานเคลียร์ให้รู้เรื่องเลยนะ~ เซฮุนดูใช้เงินแก้ปัญหาดี ชอบบบบบ ลู่อย่าคิดมากนะ~
    #2,680
    0
  7. #2612 BFern.SLW (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 14:37
    เซฮุนนี่แบบ.... เกรี๊ยสสสส
    #2,612
    0
  8. #2551 Rainyloveyou (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 01:32
    เซฮุนคนหื่นกาม -,,-
    #2,551
    0
  9. #2328 JijaKys (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 23:44
    นายเอกเรื่องนี้แจ่มๆทั้งน้านนน ยิ่งเซฮุนยิ่งแซบ -.,-
    #2,328
    0
  10. #2259 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 21:49
    แอบสงสารพี่ลู่อ่ะ
    #2,259
    0
  11. #2211 เจ้าบี๋ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 15:03
    เซฮุนนี่ดูอยากได้ลู่มากจริงๆนะ แต่วิธีเธอนี่ช่างน่าหมั่นไส้ดีจางงงงง
    #2,211
    0
  12. #2096 bunnyice jubjib (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 23:18
    สงสารทั้งมินซอก ทั้งพี่ลู่เลยอ่ะ งือ
    #2,096
    0
  13. #2007 inspirit cool (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 08:20
    อ๋อ อดีดเป็นงี้นี่เอง พี่ลู่ถึงโทดตัวเองตลอด
    #2,007
    0
  14. #1998 chanbaekjan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 14:28
    อะไรอ่ะชานยอลยังไม่เคลียร์ลย นิสัยอีกแล้ว!! แต่เซฮุนนี่ร้อนแรงมวกก ชอบบบ อะหุยๆๆ!><
    #1,998
    0
  15. #1946 Park Nokia. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 23:53
    แก คือตอนนี้ดราม่าทั้ง2คู่เลยอ่ะ ฮึก
    #1,946
    0
  16. #1915 nyjdr (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 01:05
    ชานยอลทำไมไม่ง้อแบคดีๆสักทีงึ้ยยยๆ
    #1,915
    0
  17. #1912 Nursery*purr-fect (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 02:06
    เซฮุนจะเป็นคนดีมากกว่านี้หน่อยไม่ได้หรอ ;-; เอาเปรียบลู่หานจังเลย
    #1,912
    0
  18. #1911 zepth (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 00:53
    เซฮุนมันคิดแต่เรื่องแบบนี้รึไง โอ้โหหห
    #1,911
    0
  19. #1910 แบ้กซี่ซู่ซ่าส์ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 00:39
    ทำไมฮุนดูโรตจิตอะ น่ากลัวอ่ะ
    #1,910
    0
  20. #1909 สมแล้วที่เป็นฮุน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 00:31
    ฉากคัตมาค่ะ ! 55555
    #1,909
    0
  21. #1908 E-arn-siriprapa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 18:58
    เราหาฉากนั้นของตอนนี้ไม่ได้
    #1,908
    0
  22. #1907 Baekbest (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 14:40
    ร้ายกาจจจจจ!!..^^
    #1,907
    0
  23. #1906 kengkitlove (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 08:30
    เซฮุน แซ่บอ่ะ
    #1,906
    0
  24. #1905 Exo_finland (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 07:32
    ชานแกผิดเเล้วทำไมไม่ง้ออออ อยากอ่านฉาก3pอ่ะฮรึกกก เซฮุนแกมันร้ายยยย เค้าสนใจนะถ้าไรต์จะรวมเล่ม55555
    #1,905
    0
  25. #1904 Sophita Sinpomart I'mso (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 06:56
    โอเซฮุน นายมันร้ายย
    #1,904
    0