Lost Angeles 21+ [ CHANBAEK ft. EXO ] จบแล้ว

ตอนที่ 17 : Scene 13 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,094
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    18 พ.ค. 59


Scene 13

less stress more sex

 

 

สองร่างน้อยใหญ่ช่วยกันลำเลียงสัมภาระจำนวนหนึ่งใบล้อลากกับอีกหนึ่งกล่องกระดาษลัง โชคดีที่แหล่งพำนักของชานยอลมีกล่องโดยสาร การขนย้ายจึงไม่เป็นปัญหานัก อีกอย่าง นอกจากเสื้อผ้า อุปกรณ์การเรียน และของใช้จำเป็นแล้ว แบคฮยอนก็ไม่ได้แบกสิ่งของอันเป็นภาระแก่เขาและผู้ให้อาศัย

เพราะไม่ได้คิดว่าจะพึ่งชานยอลไปตลอดชีวิตอยู่แล้ว เมื่อใดที่ปัญหาทุกอย่างคลายตัว เขาสัญญาว่าจะไม่อยู่เป็นภาระอีกคนนานเกินควร

ถึงห้องพัก ชานยอลวางกล่องลังลงพื้น ลากกระเป๋าดิ่งเข้าห้องนอน ปาดเสื้อผ้าบนราวแขวนให้เหลือพื้นที่กึ่งหนึ่ง

" นายเอาเสื้อผ้ามาใส่ในตู้ฉันแล้วกัน "

" ขอบคุณครับ แล้ว...ผมนอนที่ไหนได้บ้าง "

" ก็บนเตียงนี่ไง นอนด้วยกันนี่ล่ะ ไหนๆเราก็... "

" ครับ ผมเข้าใจแล้วครับ " แบคฮยอนด่วนตัดบทก่อนที่ชานยอลจะทันต่อเติมช่องว่างอันนำมาสู่ใจความอันน่าละอาย

แบคฮยอนก้มตาก้มตานำเสื้อผ้าออกมาแขวน ชานยอลระบายยิ้มบาง อารมณ์ดีที่ได้แกล้งแบคฮยอน อย่างน้อยที่สุด เขาก็สามารถลบความเศร้าในหัวใจร่างเล็กไปได้ชั่วขณะ

เขามองจำนวนเสื้อผ้าที่ถูกเติมเข้าในตู้คู่กันกับของเดิม รู้สึกคล้ายหัวใจเขาเองก็ถูกเติมเต็มไปด้วย

ไม่กี่วันที่แล้วตู้เสื้อผ้ายังเหลือที่ว่าง หมอนหนุนอีกใบบนตั่งเตียงนี้ยังไร้เจ้าของอยู่เลย

" จากนี้ไปรบกวนด้วยนะครับ "

 

 

 

 

" มาช้าจังเลย มัวแต่ทำอะไรกันอยู่ อื้อ... "

" อี้ชิง ! "

คนที่ตกใจกับภาพตรงหน้ามากที่สุดคงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากแบคฮยอน เขาหลั่งน้ำตาโดยไม่จำเป็นต้องฟังคำอธิบาย มือของคริสที่มีไว้เพื่อโอบกอดเขาทุกคืนรัดแน่นบนเอวของจาง อี้ชิง เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวกับคนรักคนแรกของแบคฮยอนกำลังทำสิ่งที่น่ากระทำยามลับตาคนเช่นการกอดจูบกันต่อหน้าต่อตา

หรือบางทีอาจเคยทำมันลับหลังเขานานแล้วด้วยซ้ำ

" ตกใจอะไรเหรอแบคฮยอน ผัวของเรายังไม่ได้บอกนายหรอกเหรอ "

" ...ของเรา... หมายความว่าอย่างไรอี้ชิง คริส พวกนายทำแบบนี้กับฉันได้อย่างไร ฮึก... "

" โถๆๆ ไม่ต้องร้องไห้นะเพื่อนรัก " อี้ชิงผละออกจากอ้อมกอดที่แบคฮยอนเคยคิดว่าเป็นของเขาผู้เดียว มือบางของคนทรยศเสแสร้งซับน้ำตาบนหน้าเขา ทว่ายิ่งเช็ดน้ำตาก็ยิ่งไหล แบคฮยอนยืนตัวแข็ง มองเพื่อนสนิทสับกับคนรักที่เอาแต่วุ่นวายอยู่กับการตั้งค่ากล้องวีดีโอ

เวลานั้นแบคฮยอนไม่ได้เอะใจเลยว่าชายชั่วทั้งสองเตรียมแผนสร้างความประหลาดใจอะไรแก่เขาอีก

กระทั่งอี้ชิงพูดต่อ

" ฉันเดาไว้อยู่แล้วล่ะว่านายต้องไม่ยินดีที่จะใช้ผู้ชายร่วมกับฉัน เพื่อนที่รู้ใจอย่างฉันก็เลยเตรียมคนอื่นๆมาให้นายเลือกเรียบร้อยแล้วล่ะแบคฮยอน "

ผู้ชายประมาณสี่ห้าคนที่แบคฮยอนเคยเจอเวลาไปดื่มกับคริสครั้งสองครั้งดาหน้าเข้ามาหา แม้ไม่เข้าใจความหมายที่อี้ชิงพูด แต่สัญชาตญาณของคนที่เพิ่งถูกหักหลังก็แน่ใจว่า เรื่องเลวร้ายกำลังจะเกิดขึ้นกับตัว

" จะรีบไปไหน เราเพิ่งมาถึงเองนะที่รัก " พอถอยเท้าหนีก็ชนเข้ากับอกอดีตคนรัก คริสล๊อคแขนเขาก่อนจะผลักร่างทั้งร่างเข้าใส่ผู้ชายพวกนั้น ไม่มีโอกาสให้แบคฮยอนตั้งตัว พวกมันพร้อมใจกันจับจองแขนขาทั้งสี่ แบกเขาเข้าไปในห้องนอนที่ครบครันด้วยอาวุธทางกามครบมือ โดยมีอี้ชิงถือกล้องวีดีโอตามมาติดๆ

" ปล่อยฉัน ปล่อยฉันนะ คริส ฮึก ฮือ บอกให้เขาปล่อยฉันไป แล้วฉันจะไม่เอาเรื่องพวกนาย ได้โปรด ฮือ "

แบคฮยอนยกมือไหว้ รู้อยู่แล้วว่าไม่มีทางจะได้คนรักและเพื่อนรักคนเดิมคืนมา แต่อย่างมากที่สุด ขอแค่อย่าทำร้ายกันมากไปกว่านี้เลย

" ตอนนี้นายยังไปไหนไม่ได้หรอก เพื่อนๆของฉันมารอนายตั้งนานแล้วนะ อย่าทำพวกเราเสียเวลาน่า "

" ยกโทษให้พวกเราด้วยนะ แบคฮยอน "

" อย่า ! อย่านะ ฮือ ช่วยด้วย อื้อ "

เขาถูกหนึ่งในชายฉกรรจ์พันธุ์เลวนั้นกดลงนอน ก่อนพวกมันจะเข้ามารุมฉีกเสื้อผ้าจนขาดวิ่น ไม่มีส่วนไหนที่ไม่ถูกสัมผัสหยาบคายแตะต้อง เสียงหัวเราะแหบห้าวของพวกมันดังกลบเสียงร้องไห้ขอความเมตตาจนสิ้น ไม่ว่าร่างเล็กจะแปดเปื้อนกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แน่นอนว่าทุกภาพและเสียงถูกเก็บรายละเอียดด้วยฝีมือของเพื่อนสนิท

" อ๊ะ อ๊า อย่า ฮึก... "

" ยิ้มหน่อยสิแบคฮยอน นายอยากเป็นดาราดังนักไม่ใช่หรือไง ฉันจำได้นะ "

" อย่า พอแล้ว...พอ อ่ะ อย่า ! "

.

.

.

.

.

" แบคฮยอน ! แบคฮยอนตื่นสิ ! "

เสียงทุ้มและแรงตบเบาๆที่แก้มดึงแบคฮยอนออกจากฝันร้ายที่เคยเป็นความจริงในอดีต แบคฮยอนลืมตาโพลง ก่อนจะพบใบหน้าหล่อฉายความกังวล เมื่อตั้งสติได้ว่าทุกอย่างเป็นเพียงตะกอนแห่งความทรงจำอันชั่วร้าย ร่างเล็กก็โผเข้ากอดร่างหนา น้ำหูน้ำตาพากันไหลออกมาอย่างโล่งใจ ที่คืนนี้เป็นคืนแรกที่มีชายผู้วิเศษมาช่วยเขาจากนรกทั้งเป็นนั่นเสียที

" ชานยอล ฮึก ชานยอล "

" ฉันเอง ฉันอยู่ตรนี้ ไม่มีอะไรหรือใครทำอะไรนายได้แล้วนะแบคฮยอน "

" ฮือ "

เนื้อตัวของคนในอ้อมกอดสั่นเทาไปหมด เขาเพิ่มแรงกอดสร้างความมั่นใจให้เด็กที่นอนฝันร้าย ไม่ต้องรอให้แบคฮยอนเล่าก็รู้ ว่าที่เขาได้ยินอีกคนละเมอเป็นบ้านเป็นหลังนั่น แบคฮยอนฝันอะไร

" หลับตาเสีย ฉันจะปกป้องนายเอง ฉันสัญญา "

เขาจะพาแบคฮยอนหนีจากปีศาจร้ายที่ยังฝังตัวแน่นในใจดวงนี้ให้จงได้

ชานยอลสัญญา

 

 

 

 

ลู่หานคำนวนดูแล้ว เหลือเวลาให้เขาเตร็ดเตร่หาของอร่อยใส่ท้องอีกตั้งหนึ่งชั่วโมงก่อนเข้างานที่ร้านสะดวกซื้อ ร่างผอมบางเดินล้วงกระเป๋าออกจากที่พักสบายใจเฉิบ ไม่รู้เนื้อรู้เลยว่าอีกเดี๋ยวเดียวแผนที่เตรียมไว้จะเป็นอันล่มสลาย ด้วยฝีมือของชายผู้สะกดรอยตามเขาตั้งแต่ออกจากห้องพัก

" เฮ้ยคุณ ! " แขนผอมบางถูกกระชากจากด้านหลัง ไม่แปลกใจเท่าไรที่พบว่าเป็นโอ เซฮุน

" ไม่ได้เจอตั้งนานแหน่ะ บอกคำว่าคิดถึงให้ชื่นใจหน่อยซี "

" โทษทีที่ผมไม่ชอบโกหก แล้วก็กรุณาปล่อยผมด้วย คนกำลังรีบ "

" คุณเข้างานตอนบ่ายสองไม่ใช่หรือไง นี่เพิ่งจะบ่ายโมงแท้ๆ ไหนว่าไม่ชอบโกหกไงครับคนเก่ง "

เซฮุนยังกำข้อมือบางแน่น ฉีกยิ้มในแบบที่ลู่หานไม่เคยถอดรหัสความนัยของมันไม่ออก เขาไม่เสียเวลากังขาในพฤติกรรมรู้มากเกินไปของเซฮุนอีกแล้ว ไม่ว่าเซฮุนจะได้ข้อมูลเกี่ยวกับตัวเขาและคนรอบตัวเขามาด้วยวิธีการใด ปัจจัยที่ทำให้ร่างสูงได้มันมาอย่างง่ายดายก็คงไม่พ้นอำนาจเงิน

" จะให้ผมทำอย่างไรคุณถึงจะเลิกยุ่งกับผมเสียที ช่วยออกไปจากชีวิตผมในตอนที่ผมพูดดีๆกับคุณด้วยเถอะ " ลู่หานถือว่านี่คือการขอร้อง

" แน่ใจหรือว่านั่นคือสิ่งที่ลู่หานของผมต้องการ ได้ยินว่ากำลังสมทบทุนช่วยเหลือเพื่อนตาบอดอยู่ไม่ใช่หรือ "

" เซฮุน ! " ลู่หานตะโกนอย่างเหลืออด เซฮุนจะก้าวก่ายอะไรในชีวิตเขา เขาไม่เคยถือสาหาความกับคนจิตวิปริต แต่การตอกย้ำปมด้อยเพื่อนคนสำคัญของเขาอย่างดูแคลน จะให้ลู่หานอภัยอย่างไรไหว

" ว้าว ดีใจจังที่คุณเรียกผมแบบสนิทกันเสียที " คนลามปามไม่สะทกสะท้าน

" ต้องการอะไรว่ามาเลยดีกว่า "

" ถ้าคุณยอมลาออกจากลอสท์แองเจลลิสแล้วมาอยู่กับผม ผมจะทำให้มินซอกกลับมามองเห็นพรุ่งนี้เลยก็ยังได้ "

" ... "

ลู่หานนิ่งไป ไม่เคยได้ยินอะไรพิลึกพิลั่นเท่านี้มาก่อน เขาไม่รู้ว่าจงแดเผลอเลือกคนโรคจิตวิปลาศคนนี้มาเป็นพระเอกของลอสท์แองเจลลิสได้อย่างไร มักมากในกามจนทำได้ทุกอย่างโดยไม่สนใจศักดิ์ศรีของคนอื่นเลยสักนิดเดียว

" ว่าอย่างไร โปรโมชั่นเย้ายวนใจดีใช่ไหมล่ะ "

" ผมไม่ได้ขายตัว ถ้าอยากมากทำไมไม่ไปหาในซ่องเสียล่ะ !!! "

หรือไม่ก็ไปตายเสีย คนโรคจิต




 

Lost Angeles


 

วันนี้อาจารย์จบการเรียนการสอนเร็วกว่ากำหนดถึงครึ่งชั่วโมง แบคฮยอนละเลยเสียงโห่ร้องยินดีของนักศึกษาคนอื่น ยกกระเป๋าขึ้นพาดไหล่แล้วเดินลงจากตึกอย่างไม่รีบร้อน พลางส่งข้อความหาร่างสูงที่เขาอาศัยรังนอน รายงานความเคลื่อนไหวให้อีกฝ่ายทราบตามคำสั่ง

 

" แบคฮยอน "

 

ชายผมเกรียนออกจากที่ซ่อนเมื่อร่างเล็กโผล่มาให้เห็น คริสตรงเข้าฉวยข้อมือเล็กเมื่อแบคฮยอนตั้งท่าตีจาก ฉุดกระชากกันอยู่อย่างนั้นจนเริ่มเป็นที่สนใจของนักศึกษาคนอื่น

 

" นายตามฉันมาที่นี่ได้อย่างไร "

 

ทั้งๆที่ย้ายที่อยู่ ย้ายที่เรียนก็แล้ว คริสก็ยังตามหาเขาเจอจนได้ หมายความว่าที่ทั้งหมดที่ทำมานั้นสูญเปล่าอย่างนั้นหรือ

 

" เพราะฉันตั้งใจตามหานายน่ะสิ แบคฮยอน คุยกับฉันหน่อยเถอะนะ ฉันอธิบายทุกอย่างได้ "

 

" ไม่ต้อง ! ปล่อยฉันไปตามทางเถอะนะคริส นายจะเอาอะไรจากฉันอีก "

 

" ฉันอยากได้นายคืนไง เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมเถอะนะแบคฮยอน "

 

" แบคฮยอน "

 

 ชานยอลมาพร้อมจงอินและคยองซู พอเห็นแบคฮยอนตกอยู่ในกำมือชายคนรักเก่าเท่านั้น ชานยอลก็ผลักร่างสูงผู้เป็นตัวปัญหาออกไป แย่งข้อมือแบคฮยอนจากมือคริสแล้วเปลี่ยนเป็นสอดผสาน มือทั้งคู่ที่จับกันแน่นนั้นตกอยู่ในสายตาคยองซู

 

มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างสองคนนั้น ระหว่างที่คลาดสายตาเขาอย่างนั้นหรือ

 

" แบคฮยอน มันเป็นใคร " ผู้ชายที่สัดส่วนทัดเทียมกับเขาที่คริสเจอที่ห้องแบคฮยอน ดูจากรูปการณ์และมือที่จับกันแน่นแล้วคงไม่ใช่เพื่อนธรรมดาของแบคฮยอนแน่นๆ 

 

อุปสรรคชิ้นโตสำหรับการใหญ่ที่คริสต้องจัดการ 

 

" กูเป็นใครก็ไม่ต้องเสือก ออกไปจากชีวิตแบคฮยอนแล้วก็มหา'ลัยกูเดี๋ยวนี้ หรือต้องให้กูเรียกพวกมาลากศพมึงออกไป " ชานยอลด่ากราด

 

เรื่องราวเริ่มบานปลายเมื่อคนเพื่อนเยอะอย่างชานยอลเข้ามาเอี่ยวด้วย คริสชะงัก สำนึกได้ว่าควรถอยไปตั้งหลัก ที่นี่ไม่ใช่ถิ่นของเขา แถมอีกฝ่ายยังดูมีพรรคพวกมากมายในสถานศึกษา การเลือกดวลกับชานยอลที่นี่วันนี้ย้อมไม่ใ่ช่วิถีของคนฉลาด

 

 " ฉันไม่ละความพยายามจากนายง่ายๆแน่แบคฮยอน อย่างไรฉันก็ต้องเอานายคืนมาให้ได้ คอยดูเถอะ " คริสทิ้งท้ายประโยคที่คนฟังคิดค่อนไปทางคาดโทษเอาคืนมากกว่าขอทวงถามความสัมพันธ์ 

 

แม้ทุกอย่างจะเกิดขึ้นรวดเร็วกระทันหันเกินกว่าที่คนนอกอย่างจงอินจะจับต้นชนปลาย แต่ไม่ใช่กับคยองซูผู้ปราดเปรื่องกว่าใครในที่นี้ จากคำพูดและการกระทำอันอุกอาจของผู้ชายคนนั้น บวกกับอาการขลาดกลัวที่แบคฮยอนแสดงออกอย่างโจ่งแจ้ง เพียงเท่านั้นคยองซูก็เดาความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้ด้วยตัวเอง

 

สิ่งเดียวที่คยองซูไม่รู้และหวั่นเกรงต่อการคาดคะเนมีอยู่อย่างเดียว

 

คือความสัมพันธ์อันรุดหน้าระหว่างแบคฮยอนและเพื่อนรักของเขานั่นอย่างไร

 

 

 

 

 

 

" เดี๋ยวก่อนคุณ ! "

 

 ร่างเล็กร้องไล่หลัง หากการวิ่งตามผู้ชายตัวสูงขายาวที่ชื่อชานยอลเป็นความยากลำบากทางใจแล้ว การซอยเท้าวิ่งตามชายตัวสูงขายาวแปลกหน้าที่แบคฮยอนเรียกว่าคริสก็คงนับเป็นความยากลำบากทางสภาพสรีระสำหรับคยองซู

 

 "  มีอะไร "

 

คยองซูใจชื้นเมื่อคริสหยุดเดินและหันกลับมา เขาหอบหายใจพอให้มีแรงเจรจา ก่อนคริสจะเปลี่ยนใจ ควักปากกาขึ้นมาจดบางอย่างยุกยิกบนปกรองหนังสือเรียน ก่อนจะฉีกส่วนนั้นออก ส่งให้คริสอย่างไม่เสียดายกระดาษ

 

" นี่เป็นเบอร์ติดต่อของผม ถึงแม้ว่าเส้นชัยขอเราจะต่างกันแต่ผมมั่นใจว่าเราเดินทางเดียวกันได้แน่ ถ้าคุณอยากได้แบคฮยอนกลับไปก็ขอให้ติดต่อกลับมา ผมยินดีเต็มที่ที่จะช่วยให้คุณเข้าใกล้แบคฮยอน "

 

คริสพิจารณาเศษกระดาษในง่ามนิ้วสลับกับผู้ตัวร่างเล็กที่คลับคล้ายว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของแบคฮยอน เขาเห็นแผนการร้ายอัดแน่นอยู่ในแววตากลมใสซื่อแบบเสแสร้งคู่นั้น ไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร แต่หากร่างเล็กสามารถช่วยให้เขาเข้าคลุกวงในได้ง่ายขึ้น คริสก็เห็นว่าคุ้มที่จะเสี่ยง

 

 

 

 

 

 

" สรุปคืออยู่ด้วยกันแล้ว แต่ไม่ได้คบกัน ? "

 

" อืม "

 

ชานยอลครางรับ หลังจากเล่าความเป็นไปเรื่องที่แบคฮยอนย้ายมาอยู่กับเขาเป็นการชั่วคราว ราวถึงเรื่องแฟนเก่าของแบคฮยอนที่ชื่อคริส ข้ามไปก็แค่เรื่องที่แบคฮยอนเจอก่อนจะเลิกกับคนรักเก่าและอาการที่ติดตามมา จงอินทำตัวเป็นผู้ฟังที่ดีตลอดการเล่าเรื่อง หนุ่มผู้มีสีผิวเป็นเอกลักษณ์ตั้งใจเก็บทุกรายละเอียดจากปากเพื่อนสนิท พลางพยักหน้าเข้าใจในบางช่วงตอน แสดงสีหน้าอารมณ์ต่างๆทั้งขมวดติ้ว เลิกคิ้ว และตาโตเมื่อชานยอลเล่าถึงจุดที่เขาและแบคฮยอนกลายเป็นเพื่อนร่วมห้องกัน

 

" อะไรของพวกมึงวะ ทำไมมึงไม่ใช้โอกาสนี้ขอเขาเป็นแฟนไปเลย มึงจะได้มีสิทธิ์ปกป้องดูแลเขาจากไอ้คนเก่าเต็มที่ ในเมื่อมึงก็... "

 

" ก็อะไรจงอิน "

 

" แหม ในเมื่อมึงก็ชอบเขาไม่ใช่หรือไง กูเป็นเพื่อนมึงมากี่ปีทำไมจะดูไม่ออก อย่ามาตอแหลใส่ป้าหน่อยเลยพ่อหนุ่ม อิอิ " จงอินยิ้มเผล่ ดัดเสียงเสียหงำเหงือก ทำเอาชานยอลอยากจะทารุณกรรมมนุษย์ป้าตรงหน้าเสียเหลือเกิน

 

" ป้ามึงสิตอแหล กวนตีนแล้วยังดัดจริตอีก "

 

 " เอ้า กูพูดด้วยความหวังดีนะเว้ย มึงควรจะทำอะไรให้มันชัดเจน มันจะดีต่อทั้งเขาและตัวมึงเอง " จงอินพลิกบทบาทจากมนุษย์แล้วแนะนำด้วยน้ำเสียงอันปราศจากการล้อเลียน

 

 " กูทำแบบนั้นก็เหมือนฉวยโอกาสตอนที่เขากำลังอ่อนแอสิ กูอยากให้อะไรมันค่อยเป็นค่อยไปตามความรู้สึก " 

 

ชานยอลไม่ปฏิเสธว่าสิ่งที่กำลังรู้สึกต่อแบคฮยอนคือความพิเศษเหนือใคร ร่างบอบบางคือข้อยกเว้นในทุกกรณีของตรรกะชีวิตของชานยอล แต่เขาไม่อยากอาศัยความอ่อนแอขโมยหัวใจอันเปราะบางของคนตัวเล็ก ยิ่งล่วงรู้อาการทางเพศของแบคฮยอนด้วยแล้ว เขาจะแน่ใจได้อย่างไรว่าสิ่งที่มันกำลังเกิดกับเขาและแบคฮยอนจะกลายร่างเป็นความรัก ไม่ใช่แค่ความต้องการที่สักวันก็ต้องละลายไปตามอารมณ์

 

ต่อมันต้องใช้เวลานานเท่าใด เขาก็ยินดีรอหากมันจะช่วยยืนยันความรู้สึกอันอ่อนบางนี้ให้แจ่มเจนช้าๆ

 

 " พูดได้ดีครับคุณพระเอก แต่มึงกับเขานี่เรียกค่อยเป็นค่อยไปได้เหรอวะ ได้กันมาตั้งกี่รอบแล้วเถอะ "

 

" นั่นมันเป็นงาน อย่าเอาไปรวมกับเรื่องส่วนตัวสิวะ "

 

" กูก็หมายถึงเรื่องส่วนเตียงของพวกมึงนั่นล่ะ  ร่วมเรียงเคียงหมอนฉันเมียผัวกันแล้ว สาบานว่าไม่เคยนอกรอบ ? "

 

กว่าจงอินจะพูดจบ ชานยอลก็ไม่ได้อยู่ฟังตรงนั้นแล้ว ร่างสูงชะลูดของชายหนุ่มเดินดุ่มเข้าไปในร้านขายสัตว์เลี้ยง ส่วนจงอินที่พอรู้ตัวว่าไม่ได้รับความสนใจมากไปกว่าเหล่าลูกสุนัขในร้านก็กลอกตาบน เดินตามเพื่อนเข้าไปอย่างเสียมิได้ เสียงเล็กเสียงน้อยของฝูงลูกสุนัขรวมตัวกันเห่าให้เจี๊ยวจ๊าวทั่วบริเวณ เล่นเอาจงอินแสบแก้วหู

 

แบ้กๆๆ !!!

 

ตั้งแต่รู้จักกันมา จงอินเพิ่งรู้ว่าเพื่อนหนุ่มของเขาเป็นคนรักสัตว์ก็วันนี้ ปาร์ค ชานยอล พระเอกดาวโป๊กำลังจดๆจ้องๆลูกสุนัขสีขาวสลับน้ำตาลขนาดปุ้มปุ้ยตัวหนึ่ง มันส่ายก้นดุ๊กดิ๊กล่อเพื่อนของเขาอยู่ในกรงที่มีป้ายประกาศสายพันธ์ว่า เวลช์ คอร์กี้ ก่อนพนักงานจะนำมันออกจากกรง ส่งให้ชานยอลอุ้มมันมาไว้แนบอก ล๊อคลำตัวของมันด้วยแขนมัดกล้ามปู

 

ช่างเป็นภาพที่หาดูได้ยากพอๆกับฝนดาวตก

 

หนำซ้ำเจ้าคอร์กี้ตัวนี้ยังดูถูกชะตากับเพื่อนมนุษย์หน้าตาดีแต่ปากแข็งอย่างชานยอลมากเสียอย่างกับรู้จักกันตั้งแต่ปางก่อน

 

ทั้งสองสิ่งมีชีวิตต่างขนาดและสายพันธุ์ทำความรู้จักกันครู่เดียว ชานยอลก็ตัดสินใจยื่นบัตรเครดิทให้พนักงาน สร้างความตกใจให้คนที่ยืนดูสถานการณ์อยู่ห่างๆให้งงจนตาแตก

 

" มึงเอาจริงดิ่ชานยอล มึงจะเลี้ยงหมาเหรอ "

 

" ไม่ใช่กูหรอก กูซื้อให้เขา " ชานยอลตอบ ขณะตายังหมกมุ่นกับสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ในอ้อมแขน

 

 " เขา ? "

 

"  อืม เขานั่นล่ะ "

 

เขาคนเดียวที่ป้วนเปี้ยนในชีวิตตลอดจนลุกลามไปถึงห้องนอนชานยอลขณะนี้ จงอินนึกออกอยู่แค่คนเดียวเท่านั้น เป็นแบคฮยอนอย่างไม่มีข้อสงสัย จงอินตบหน้าผากตัวเอง เพื่อนเขานี่น้ำใจงามเกินใครจะเทียบได้ นอกจากเต็มใจเปิดประตูให้เขาพักพิงอิงแอบแล้ว ยังหาเรื่องหอบเอาเจ้าสัตว์หน้าขนซึ่งเป็นภาระในสายตาของจงอินมาเป็นสมาชิกใหม่อีกหนึ่งตัว

 

นอกจากยืนมองพ่อลูกคู่ใหม่กระหนุงกระหนิงกันแล้ว จงอินก็พูดอะไรไม่ออก มองคนที่มีความย้อนแย้งในตัวสูงอย่างหนักใจ ปากบอกค่อยเป็นค่อยไป แต่กลับหาของแทนใจไปฝากเขาที่ห้อง จงอินไม่แน่ใจว่าเพื่อนของเขารู้ตัวหรือปล่าว่ากำลังเอาตัวเองไปผูกกับแบคฮยอนจนแน่นขึ้นอีกขั้นแล้ว

 

อีกเรื่องที่ชานยอลไม่เคยเข้าใจคือความรู้สึกของคยองซู จงอินไม่อยากจะคิดจริงๆว่าคนตัวเล็กนั่นจะแผลงฤทธิ์อะไรหรือไม่หากรู้ว่าคนที่ตัวเองไม่ชอบหน้าคว้าตำแหน่งคนนอนข้างชานยอลไปเสียแล้ว

 

" กลับบ้านไปหาแบคฮยอนกันนะตัวเล็กของพ่อ "

 

 

 


โปรดติดตามซีนต่อไป

พ่อคนซึนเขากลายเป็นคนอบอุ่นและรักสัตว์ตั้งแต่รักเธอ
 เรื่องดำเนินมาเกินครึ่งแล้วนะคะ รู้สึกไงกันบ้างงงง
แท็กให้อ่านหน่อยนะค๊า นี่ไม่มีแท็กจะรีเลยยย
ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่ช่วยให้เรื่องนี้ไต่ไปลำดับเจ็ดแล้ว
เราดีใจมากๆอ่ะ อยากให้มันอยู่ตรงนั้นนานๆ หรือสูงขึ้นไปอีกก็ดี๊

  สุดท้ายนี้เอาลูกของชานยอลมาฝากจ้า อยู่ในอ้อมแขนคุณพ่อ งุ๊ดๆ
ficlostangeles#


 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,015 ความคิดเห็น

  1. #3010 B_hundred_Beam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 18:13
    อุ๊ยตายยย แรงน๊าาา
    #3,010
    0
  2. #2997 PRAE.VV (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 07:08
    อะจ้า ชานยอลลลล
    #2,997
    0
  3. #2977 Yeolmae (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 22:27
    น่ารักกกกกกกกก
    #2,977
    0
  4. #2946 pbcy' (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 10:53

    คนซึนที่รักสัตว์ แงงงงงงงง

    #2,946
    0
  5. #2936 ChanBaekWarrior (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 09:09
    น่ารักมากก ฮรื่อ ขอไม่ม่ามากน้า
    #2,936
    0
  6. #2919 JongjitSriyan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 11:23
    แง้ ตัวเลฌกของพ่อ ฮือออ เขิน
    #2,919
    0
  7. #2897 BHM_REAL (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 14:24
    คยอง ไม่อยากให้หนูร้ายเลยลูก เปลี่ยนใจยังทันนะ
    #2,897
    0
  8. #2873 Agpcy_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:40
    มีแต่คำว่าน่ารักเต็มไปหมด ชานยอลก็ดี๊ดีนะ55555
    #2,873
    0
  9. #2853 123456789ice (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 12:41
    คยองว้อยยยยยย!!!! กูล่ะปวดหัว ชานแบคเค้าจะมีลูก(หมา)ด้วยกันแล้วนะคะ
    #2,853
    0
  10. #2824 monjana (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 02:55
    คยองซู กลัวไม่เอาคยองแบบนี้ 
    #2,824
    0
  11. #2823 monjana (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 02:55
    คยองซู กลัวไม่เอาคยองแบบนี้ 
    #2,823
    0
  12. #2807 EXOXOXO12 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 02:01
    คยองจะทำอะไรรรร ทำไมร้ายขนาดนี้ ถถถถ
    #2,807
    0
  13. #2789 kylmex_q (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 02:25
    ชอบจงอินมากอะ 5555555 นิสัยดี๊ดี
    #2,789
    0
  14. #2782 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 02:27
    จ้าๆๆๆ ลูกพ่อ แม่นี่แบคฮยอนช้ะ?
    #2,782
    0
  15. #2698 pcy921 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 09:28
    หาลูกมาฝห้แม่จะได้ไม่หนีไปไหน
    #2,698
    0
  16. #2677 N_udaen_G (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 22:08
    พี่คริสนี่ตามราวีไม่เลิก คยองก็อีกกก เฮ้อออออออ แต่พี่ชานนี่มีซื้อลูกมาเลี้ยงแทนใจค่ -/////-
    #2,677
    0
  17. #2631 Baekkumaaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 22:57
    เค้าอ่านแล้วขัดๆที่คำว่า อย่างไร มากเลยค่ะ มันดูแปลกๆอ่า555
    #2,631
    0
  18. #2609 BFern.SLW (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 14:00
    คยองแกมันร้ายยย
    #2,609
    0
  19. #2591 AonCBexol (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 15:29
    ถ้าคริสกับคยองร่วมมือกัน ไม่อยากนึกถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นเลย
    #2,591
    0
  20. #2563 a'aue (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 01:44
    จะเป็นไรมั้ย ถ้าเราแช่งให้กรรมตามสนองคยอง ถ้าแบคต้องกลับไปเจอเรื่องเลวร้ายอีกครั้ง เราขอให้คยองซูได้รับบทเรียนที่สาสม
    #2,563
    0
  21. #2562 i_amgrn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 22:56
    ???? ตัวเล็กของพ่อ ถถถถ พ่อคนมุมิ
    #2,562
    0
  22. #2341 In68 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 01:52
    แง้ ทำไมต้องน่ารัก เกลียดคยองซูอะ!!!!!!!
    #2,341
    0
  23. #2293 JijaKys (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 09:15
    น้องแบ้กๆน่ารักกก อยากได้หมาคอร์กี้ด้วยยย แบคเห็นต้องชอบแน่ๆ
    #2,293
    0
  24. #2256 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 21:28
    มีความรู้สึกว่าคยองซูกำลังจะทำให้แบคต้องกลับไปเจอกับฝันร้ายอีกครั้งยังไงไม่รู้
    #2,256
    0
  25. #2207 เจ้าบี๋ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 14:20
    พ่อ แม่ ลูกเลยไหมล่ะ มาเป็นแฟมิลี่เลยทีเดียว น่ารักกก
    คยองซูนี่ไม่ลิกไม่ลาใช่ไหม คิดจะทำอะไรอีกคะ
    #2,207
    0