Lost Angeles 21+ [ CHANBAEK ft. EXO ] จบแล้ว

ตอนที่ 15 : Scene 12 [100%.........]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 119 ครั้ง
    25 มิ.ย. 59




Scene 12

just because i'm a gentleman doesn't mean i don't wanna spank you

 

 

แบคฮยอนพาตัวเองกลับสู่วงจรชีวิตแบบเดิมที่หลุดออกไปนับเดือนอีกครั้ง

กลับมาหาความฟุ้งซ่านยามค่ำคืนของมหานคร แสงจากดาวประดิษฐ์บนถนนและตึกรามสูงเสียดนภาสว่างกว่าหมู่ดาวจริง เมืองหลวงที่ซึ่งทั้งยาวทั้งใหญ่ ฉไหนชายหญิงหน้าตาสละสวยครึ่งเมืองถึงได้เลือกไปเบียดเนื้อหนังกันอยู่แค่ในสถานที่อโคจร ทั้งมืดแถมหนวกหูอื้ออึงไปด้วยเพลงจับจังหวะจะโคนไม่ทัน มีแต่เขม่าควันของอบายอมุข และกลิ่นสาปของความปรารถนาต่อเนื้อกายกันและกันลอยฉุนจมูกไปทั่ว

เขาไม่ได้ต้องการเพื่อนร่วมเฟลอร์คลอเพลงอิเลคทริกเฮ้าส์ ไม่ได้ต้องการมอมเมาเฉลิมฉลองกับเพื่อนฝูงที่ไหน ถ้าอย่างนั้นมีใครจินตนาการออกบ้างว่าคนรักสันโดษอย่างแบคฮยอนเข้ามาทำอะไรในที่แบบนี้

" คุณครับ ผู้ชายโต๊ะตรงนั้นสั่งเครื่องดื่มนี่ให้คุณ "

แบคฮยอนปรายตามองโต๊ะที่ถัดออกไปสองแถว ผู้ชายหน้าผสมลูกครึ่งตะวันตกของคนนั่งโปรยยิ้มพร้อมยกแก้วสีไฟนีออนมาทางเขา แบคฮยอนรับสินน้ำใจจากคนโต๊ะนั้นผ่านบริกร ไหวแก้วสองสามครั้งก่อนจรดขอบแก้วกับริมฝีปากบาง

ที่เหลือก็แค่รอว่าใครในสองคนนั้นจะเดินเข้ามาหาเขา หรืออาจจะทั้งสองแบคฮยอนก็ไม่เกี่ยง ถ้าที่บนเตียงไม่กว้างพอสำหรับสามคน บนพื้นก็ไม่คณามือเขานัก

แล้วทั้งสองก็ลุกขึ้นจริงๆ พวกนั้นกำลังเดินตรงมาที่นี่ ทว่าเหตุไม่คาดฝันก็พลันเกิด ร่างกายสูงใหญ่เกินมาตรฐานหนุ่มเอเชียก็แทรกเข้ามาในกรอบสายตา ร่างนั้นมุ่งหน้าเข้ามาทางนี้เช่นกัน

แบคฮยอนหยุดหายใจ ร่างทั้งร่างแข็งเกร็งคล้ายสบตากับปีศาจเมดูซ่า เขาจ้องผู้ชายคนนั้นตาค้าง ขนลุกซู่ สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรูกันออกมาทำงาน ร่างเล็กวิ่งออกจากตรงนั้นโดยไม่สนคำด่าไล่หลังเพราะเผลอชนใครต่อใครจนเหล้ารดกันจ้าละหวั่น เขาเหลียวหลัง ก็ยังเห็นความสูงของผู้ชายคนนั้นโดดเด่นท่ามกลางฝูงชน

เขาถูกเจอตัวแล้ว

" คึ...คริส "

" แบคฮยอน ! เดี๋ยวก่อน "

แบคฮยอนเปลี่ยนจากเดินเป็นวิ่งไปตามฟุตปาธ เสียงตะโกนไล่หลังใกล้เข้ามา ชัดเจนขึ้นเมื่ออยู่นอกระยะเสียงเพลง

แค่ชายร่างสูงตะครุบเขาด้วยสองแขน แบคฮยอนก็รู้ได้ทันทีว่าสองปีที่เสียไปจะกลายเป็นเปล่า เขาจะต้องกลับไปทรมานอยู่ในนรกอีกครั้ง

" ปล่อยฉัน ! ฮือ... เอามือสกปรกของนายออกไป ช่วยด้วย ! "

" ใจเย็นๆ แบคฮยอน ฟังฉันก่อน ได้โปรด "

" ไอ้คนสารเลว คนชั่ว ยังจะมีหน้ามาขอร้องกันอีกเหรอ ทั้งๆที่นาย...ฮึก ปล่อยฉันนะคริส "

" ฉันขอโทษ เรื่องนั้นฉันอธิบายได้ถ้านายยอมฟัง ... ฉันเลิกกับอี้ชิงแล้ว "

คำพล่ามของคนเลวไม่ได้มีความหมายให้แบคฮยอนสงบฟัง เขาเพียงแต่เหนื่อยการขัดขืน คริสอ้อมมาหยุดตรงหน้าเขา ใช้สองแขนกอดเอวบางให้มั่น เป็นประกันว่าอีกคนจะไม่หนี เชยคางเรียวเสยสบตา

แบคฮยอนช้อนตาฉ่ำน้ำขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายที่หายไปจากชีวิตสองปีกว่าปรากฏกายต่อหน้าอีกครั้ง ภายนอก คริสเหมือนเดิมทุกอย่าง ต่างแค่ผมที่เคยไถข้าง เสยตั้งเป็นทรงถูกบัตตาเลี่ยนไถจนเกรียนติดหนังศีรษะ มีรอยบากถากปลายคิ้ว ไร้เค้าลางห์ของคนดีแต่ไหนแต่ไร ลักษณะคล้ายคนเพิ่งพ้นโทษจากคุก

" ฉันยังรักนายนะ ตลอดสองปีที่ผ่านมาฉันคิดถึงแต่นาย "

แบคฮยอนได้ยิน แต่แบคฮยอนไม่ได้ฟัง หากเป็นสองปีที่แล้ว หัวใจคงพองโตยามได้ยินคำรักจากปากร่างสูง แต่หลังจากอีกคนเลือกทรยศเขาด้วยการเผาทั้งชีวิตของแบคฮยอนจนไม่เหลือความภาคภูมิใจใดๆไปแล้ว ไม่ว่าตอนนี้คริสจะขอโทษอีกกี่พันครั้ง หรือจะงัดไม้ไหนมาหลอกล่อ แบคฮยอนสาบานว่าจะไม่ย่างขาเข้าไปใกล้กับดักที่ทำเขาปางตายอีก

" โอ๊ย ! แบคฮยอน ! "

แบคฮยอนกระทืบเท้าคริสสุดแรงเกิดก่อนจะผลักอีกคนล้มลง โบกแท็กซี่ที่วิ่งผ่านมาอย่างพอดีจังหวะ กระโดดขึ้นรถ แต่เรื่องไม่ได้จบลงตรงมุมถนน เมื่อรถแท็กซี่ในเกาหลีไม่ได้มีคันเดียว คริสนั่งรถอีกคันตามเขามาติดๆ

" ฮึก...ฮือ "

ความกลัวกลั่นตัวออกเป็นน้ำตา สิ่งเลวร้ายในอดีตพัดหวนเข้ามาในชีวิตอย่างไม่ทันได้ตั้งรับ ทั้งภาพและเสียง สัมผัสอันหยาบคายร้ายแรงที่คริสมอบให้เป็นการตอบแทนความรักของเขาถูกตีรวนขึ้นจากก้นลึกของความทรงจำ มวนขึ้นจุกคอจนอยากอาเจียน

แบคฮยอนกระวีกระวาดลงจากรถโดยไม่สนเงินทอน เขาตบปุ่มลิฟต์ย้ำๆด้วยมือคู่สวยอันสั่นระรัว คริสวิ่งตามเขามาในจังหวะที่ประตูเหล็กเลื่อนชิดสนิทกัน เมื่อถึงห้องพัก แบคฮยอนลงกลอนแน่นหนา คริสยังตื้อไม่เลิก ตะโกนเรียกชื่อเขาราวคนคลั่ง ประตูไม้บานใหญ่ถูกมือใหญ่สั่นถึงกำแพงด้วยของทุบจากมือหนา

" แบคฮยอน ! เปิดประตูให้ฉันหน่อย คุยกันก่อนสิ "

" ออกไป ! ฉันไม่เชื่ออะไรนายอีกแล้วคริส ออกไปจากชีวิตฉันเสียที "

เวลานั้น แบคฮยอนคิดไม่ออกเลยว่าต้องทำอย่างไร หรือหันหน้าไปพึ่งใคร เพื่อนสนิทและคนรอบตัวที่เคยคบค้า คริสก็พาพรากจากไปจากชีวิตเขาทั้งสิ้น จะโทรหาพ่อกับแม่ที่อยู่ไกลถึงอเมริกา ก็กลัวทำท่านกังวลใจ

คริสรู้ที่อยู่ใหม่ของเขาแล้ว ถ้าเลิกราวีโดยง่ายคงไม่ใช่คริส

ครืด !

ร่างเล็กระดุ้งสุดตัวเพราะแรงสั่นครืดจากโทรศัพท์มือถือ ข้อความถามไถ่สั้นห้วนที่คอยส่งยียวนเขาทุกคืนเหมือนห่วงยางที่ใครบางคนโยนให้เขายามใกล้จมน้ำ มือบางเลื่อนเปิดข้อความจนขึ้นเครื่องหมายอ่าน แบคฮยอนไม่ได้พิมพ์ข้อความตอบแต่เลือกโทรกลับไป สัญญาณรอสายเพียงครั้งเดียวเท่านั้นก่อนจะมีคนรับสาย

เมื่อได้ยินเสียงทุ้มลอดดังเข้าหู ใจก็พลันชื้นไม่ต่างจากเด็กหลงทางได้พบพ่อแม่ แบคฮยอนปล่อยโฮเสียจนปลายสายใจเสีย

" ชานยอล ฮึก...ฮือ "

 

 

 Lost Angeles

 

 

 

 

 

 

ชานยอลคว้ากุญแจรถตั้งแต่ได้ยินเสียงหวนไห้จากคนตัวเล็ก ผลุนผลันออกจากห้องพร้อมโทรศัพท์กับกระเป๋าสตางค์ และรองเท้าแตะอีกหนึ่งคู่ ไม่มีเวลาฉุกคิดถึงความทนทานของร่างกายที่ต้องต่อกรกับสภาพลมหนาวในเวลาฟ้ามืดสนิท 

 

หัวใจเอาแรงทั้งหมดไปกับการผนวกใบหน้าน่ารักเปื้อนน้ำตาเข้ากับเสียงสะอื้นไห้ที่ลอยเข้าหู 

 

เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไร ใครทำเด็กคนนั้นเจ็บช้ำ ไม่แม้จะบังคับเอาความจากแบคฮยอน แค่รู้ว่าอีกคนกำลังร้องไห้ และเขาเป็นที่พึ่งเดียวที่แบคฮยอนนึกถึง ใจก็สั่งการนำหน้าสองขาให้ออกไปหาคนที่กำลังรอความช่วยเหลือโดยที่ไม่จำเป็นต้องรับรู้เหตุผลใด

 

แค่ไปให้ถึงแบคฮยอนให้เร็วที่สุดเท่านั้น

 

 

 

 

 

ชานยอลนึกอยากลงไปหาเรื่องเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชั้นล่างคอนโด ไม่เข้าใจว่าทำงานกันประสาอะไร ถึงได้ปล่อยผู้ชายตัวสูงไล่เลี่ยกับเขา ตัดผมทรงสกินเฮด ท่าทางเหมือนพวกกุ๊ยข้างถนน หลุดรอดเข้ามาบุกรุกผู้อาศัยถึงหน้าห้อง แต่เขาจะไม่ปล่อยให้มันมายืนกร่างตรงนี้ได้เกินสองนาทีต่อจากนี้แน่ 

 

' ฉันอยู่หน้าห้องแล้ว โทรแจ้งรปภ.นะ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปหา '

 

ชานยอลส่งข้อความหาคนที่คงนั่งตัวสั่นอยู่ในห้อง แบคฮยอนตอบกลับมาทันที เขาเดาว่าแบคฮยอนคงกำโทรศัพท์ติดมือตลอดเวลา

 

' ระวังตัวด้วยนะ ผมจะรอ '

 

เขาเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกง รุดหน้าไปที่เป้าหมายโดยปราศจากการลังเลหรือหวาดหวั่น ชายหัวโล้นเซตามแรงผลัก ครู่เดียวที่หมอนั่นชะงัก แล้วจึงผลักเขากลับอย่า

เอาเรื่อง

 

" มึงออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ "

 

" มึงเป็นใครวะ เสือกอะไร แฟนกูอยู่ที่นี่ "

 

ชานยอลเผลอถอยหลังหนึ่งก้าวหลังชายร่างสูงประกาศสถานะความสัมพันธ์กับเจ้าของห้อง ไม่เคยคาดคิดว่าแบคฮยอนจะมีเจ้าของหัวใจแล้ว

 

สรุปว่าแบคฮยอนเรียกเขามาเพื่อใช้เขาเป็นตัวกันคนรักออกไปอย่างนั้นหรือ

 

 " ไม่ใช่นะชานยอล ! มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ ฉันอธิบายได้ "

 

" แบคฮยอน เปิดประตูให้ฉันหน่อย ! "

 

แบคฮยอนตะโกนแก้ต่างลอดประตูห้อง ชายแปลกหน้ามิวายทุบประตูอีกระลอก จนชานยอลทนไม่ไหว ผลักชายคนนั้นด้วยฝ่าเท้าและขายาวทำเอาอีกฝ่ายลงไปนอนเล่นบนพื้น ขณะที่พนักงานรักษาความปลอดภัยสองรายขึ้นมาห้ามทัพ ชานยอลจึงอาศัยจังหวะนั้นสั่งให้แบคฮยอนเปิดประตู ปล่อยผู้บุกรุกให้เป็นภาระของสองการ์ด

 

 




 

 

ใบหน้านองน้ำตาใช้แผ่นอกหนาเป็นที่ซุกซ่อนความอ่อนแอ แบคฮยอนกอดร่างชานยอลแน่นหนาดังต้องการรักษาที่พึ่งนี้ให้ใกล้ตัว สิ่งที่ชานยอลคิดว่าเขาทำได้ดีที่สุดตอนนี้คือวางฝ่ามือบนศีรษะแบคฮยอน ลูบประโลมอยู่นาน ปราศจากการถามหรือคำพูดใดที่ทำให้แบคฮยอนต้องลำบากใจ พักใหญ่ทีเดียวกว่าเด็กขี้แยจะลดสะอื้น 

 

" ขอบคุณนะ ผมไม่คิดด้วยซ้ำว่าคุณจะมาจริงๆ " นั่นเป็นประโยคแรกที่แบคฮยอนยอมเอ่ยกับชานยอลเป็นเรื่องเป็นราว

 

" ถ้าไม่คิดว่าฉันจะมา แล้วโทรหาตั้งแต่แรกทำไมเล่า โง่จริงๆ "

 

แบคฮยอนยอมอาบน้ำเมื่อชานยอลสัญญาว่าจะไม่หนีกลับบ้านไปเสียก่อน ร่างเล็กเดินออกจากห้องน้ำพร้อมกลิ่นหอมฟุ้งจากเครื่องประทินผิว ชานยอลก็ยังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ที่ปลายเตียงไม่บิดพลิ้วจากที่เคยรับปาก 

 

แน่นอน แบคฮยอนรู้ว่าลึกๆแล้วแม้ไม่ถาม ชานยอลก็ต้องการคำอธิบายของความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในคืนนี้ และแบคฮยอนก็ไม่อยากให้ชานยอลเข้าใจว่าเขาเห็นร่างสูงเป็นตัวอะไรที่นึกจะเรียกให้มาก็มา ถึงเวลาก็กลับไปโดยไม่จำเป็นต้องรู้หมายรู้เหตุอะไรเลย 

 

แบคฮยอนไม่เคยคิดว่าชานยอลมีค่าแค่นั้น 

 

แต่แบคฮยอนไม่มั่นใจ ว่าถ้าชานยอลรู้ว่าคริสทำอะไรไว้กับเขาแล้ว ชานยอลจะยังอยู่ที่นี่ต่อหรือเปล่า

 

" คุณจะดื่มอะไรหน่อยไหม " ชานยอลส่ายหน้า

 

แบคฮยอนทิ้งตัวนั่งข้างกัน ยิ่งเห็นชานยอลนิ่ง ไร้ซึ่งอาการสงสัยบนสีหน้า ทั้งๆที่ไม่รู้อะไรสักอย่าง แต่เพียงเพราะเขาต้องการความช่วยเหลือ ผู้ชายคนนี้ก็พร้อมฝ่าความมืดในยามวิกาลออกมาหา ยอมให้แบคฮยอนยืมอ้อมกอดแนบซบจนคลายจาบัลย์ น้ำใจของชานยอลกำลังละลายกำแพงในใจให้ไหวเอน

 

 

" ฮึก... "

 

 " อะไรอีกเล่าทีนี้ ทะเลาะกับแฟนแล้วเรียกผู้ชายคนอื่นมาแบบนี้คิดว่าน่ารักหรือไง " ชานยอลเหน็บ ตามองไปนอกหน้าต่าง ไม่อยากเห็นแบคฮยอนร้องไห้ ทำไมแบคฮยอนถึงเอาแต่ร้องไห้ แล้วปล่อยให้เขาเป็นไอ้โง่ที่ทำได้แค่นั่งปลอบใจ ทำไมเขาถึงทำได้แค่นี้

 

ที่ไม่ถาม เพราะคิดว่าแบคฮยอนจะไว้ใจเล่ามันออกมาเอง

 

" ไม่ใช่สักหน่อย " แบคฮยอนโต้ เขาไม่อยากให้ชานยอลเข้าใจผิด พอๆกับไม่อยากรื้อฟื้นฝันร้ายขึ้นมาอีก 

 

แต่จะดีกว่าไหมถ้าบอกออกไปให้จบ หากชานยอลบวกลบแล้วคิดว่าเขาต่ำตมเกินกว่าจะเป็นมองหน้ากันต่อ แบคฮยอนก็ยินดีจะปล่อยชานยอลกลับไป

 

" ผมจะเล่าทุกอย่างให้คุณฟังก็ได้ ผมจะพูดไปเรื่อยๆ แต่ถ้าเมื่อไรที่คุณรู้สึกว่ารับไม่ไหว ถึงตอนนั้นถ้าคุณอยากกลับผมก็จะไม่รั้งคุณ "

 

" ถ้านายคิดว่าฉันแหกขี้ตามาที่นี่เพื่อวิ่งหนีกลับบ้านฟรีๆล่ะก็ ว่ามาได้เลย " ชานยอลเอนตัวลงบนเตียง หนุนศีรษะบนฝ่ามือข้างหนึ่ง นอนตาแป๋วเหมือนเด็กเล็กรอคุณแม่เล่านิทาน

 

นิทานที่ทำให้เจ้าของเรื่องจมอยู่กับฝันร้ายมากว่าสองปี

 

" ผู้ชายคนนั้นชื่อคริส เขาเป็นแฟนเก่าของผมเอง ผมบังเอิญเจอเขาข้างนอกแล้วเขาก็ตามมารังควานต่อที่นี่ "

 

 

"..."

 

" เขาเป็นคนจีนที่ย้ายมาจากแคนนาดา เป็นคนดังของคณะ ทั้งผมและเขาต่างก็อยู่ตัวคนเดียวในโซล เราพัฒนาความสัมพันธ์กันอย่างรวดเร็ว พอเริ่มคบกันไม่กี่เดือนเขาก็ชวนผมไปอยู่กับเขาที่คอนโด เรารักกันมาก...ตามที่ผมเข้าใจ " แบคฮยอนหยุด หอบฮักกลั้นเสียงที่เริ่มสั่น เพราะอีกเดี๋ยวเดียวจะถึงตอนสำคัญซึ่งเป็นใจความที่เขาไม่อยากนึกถึงมันมากที่สุด " แล้วอยู่มาวันหนึ่งผมก็รู้ว่าตัวเองเข้าใจผิดมาตลอด เขาพาผมไปที่ห้องของใครสักคนที่ผมไม่รู้จัก คริสบอกว่ารุ่นพี่ของเขาต้องการนักแสดงหนังสั้น อยากให้ผมไปช่วย ฮึก...แต่พอไปถึง ผมก็เห็นอี้ชิง เพื่อนสนิทคนเดียวของผม ถือกล้องวีดีโอเข้ามากอดจูบคริสที่เป็นคนรักของผม พวกเขาหลอกผม แล้วก็มีผู้ชายอีกสี่ห้าคนรุมจับผมไว้ ถอดเสื้อผ้าผม....แล้วพวกมันก็...ฮึกๆ แล้วมัน... "

 

" ไม่ต้องพูดต่อแล้ว ฉันเข้าใจแล้ว " ชานยอลกลืนความฝืดเคืองลงคอด้วยความยากลำบาก ข่มตาแน่น ไม่จำเป็นต้องคั้นต่อก็เดาตอนจบอันสากรรจ์ได้ 

 

" มีสารเสพติดหลายขนานอยู่ที่นั่น ผมฉวยโอกาสตอนที่พวกมันกำลังเมายาหนีออกมาพร้อมกล้องวีดีโอ ลาออกจามหาวิทยาลัยแล้วบินไปรับการรักษาอาการทางประสาทที่อเมริกากับครอบครัว ตัดขาดจากทุกคนที่นี่ที่เคยรู้จัก "

 

" บอกให้พอไงแบคฮยอน ฉันไม่อยากรู้แล้ว " ชานยอลไม่ต้องการดึงความเจ็บนั้นกลับมาสู่ร่างเล็กอีก

 

" ถ้าอย่างนั้น คุณจะกลับตอนนี้ก็ได้นะ วันนี้ขอบคุณมากครับ " 

 

เมื่อเห็นชานยอลความอึดอัดทางสีหน้าและแววตาผู้ฟัง แบคฮยอนจึงเตรียมส่งแขก เพราะเข้าใจว่าอีกฝ่ายรับในสิ่งที่เขาเคยผ่านมาไม่ได้

 

ถึงจะเสียใจ แต่ก็เข้าใจ ว่ามันยากที่ใครจะยอมรับ

 

" มานี่ มานอนตรงนี้ "

 

แบคฮยอนกำลังตั้งต้นร้องไห้อีกหน คนที่ทนไม่ได้จึงดึงแขนร่างบอบบางลงนอน หนุนทับต้นแขนแน่นด้วยมัดกล้ามเนื้อ แขนผอมกอดเอวหนา  ซบหน้าลงบนไหล่ ความรู้สึกคล้ายครั้งที่ชานยอลรับสายเขาไหลแล่นกลับอีกครั้ง 

 

ดีใจที่เขาไม่รังเกียจ เพียงอยู่ในวงแขนของชานยอล ดั่งนอนอยู่ในผ้าห่มอันหอมละมุน อุ่นใจ ปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยมีใครทำให้เขารู้สึกแบบนี้มาก่อน

 

" หยุดร้องเถอะ นายจะเสียน้ำตากับสิ่งที่ผ่านไปแล้วทำไมกัน ไม่มีใครไม่เคยเจอเรื่องเลวร้ายหรอก "

 

ใช่ว่าชีวิตของชานยอลจะใสสะอาดเสียที่ไหน ติดหนี้พนันบอลหัวโตจนต้องมาขายเนื้อหนังใช้หนี้ ไม่ได้ดีไปกว่าแบคฮยอนเท่าไรนัก

 

ไม่ว่าใครจะทำอะไรมาก่อน หรือแบคฮยอนจะผ่านใครมาแล้วกี่คนเขาไม่สน อดีตไม่ใช่ตัดสินของวันนี้ และอนาคต

 

" ยังมีอีกเรื่องที่ผมต้องบอกคุณ "

 

" เอาๆ อยากพูดก็ตามใจ "

 

" นั่นเป็นสาเหตุที่ผมเรียนช้าไปสองปี หมอที่นั่นรักษาอาการทางประสาทสำเร็จ แต่ยังมีอาการทางกายที่ผมวินิจฉัยตัวเองได้โผล่ขึ้นมา หลังจากที่ผมเผลอมีเซ็กส์กับจิตแพทย์ หลังจากเรื่องวันนั้น ทั้งที่ใจต่อต้านแต่ร่างกายกลับติดใจสัมผัสโสมมของคนพวกนั้น บางทีผมก็รังเกียจตัวเองที่เสพติดมัน แต่ผมห้ามตัวเองไม่ได้ ผม...ขอโทษ "

 

" นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมนายถึงเข้ามาในลอสท์แองเจลลิสอย่างนั้นสิ ? " แบคฮยอนพยักหน้าหงึกหงัก 

 

" เพราะผมไม่อยากนอนกับคนที่มีเจ้าของอีกแล้ว ไม่อยากทำให้ใครทะเลาะกันอีก ก็เลยคิดว่านี่อาจเป็นตัวเลือกที่ดีกว่า "

 

" อืม หมดหรือยัง มีอะไรอีกไหมที่อยากบอกฉัน " ร่างเล็กไหวหน้า ผมนุ่มเส้นเล็กคลอเคลียชอนไชสันกรามคนถาม มือหนาลูบวนมันอย่างเพลินมือ " ทีนี้ตาฉันพูดบ้าง ฟังนะแบคฮยอน " ร่างเล็กในอ้อมกอดเงยหน้า เวลานั้น แบคฮยอนรู้สึกราวกับร่างกายถูกย่อขนาดให้เหลือเท่าเด็กประถม รอการสั่งสอนจากผู้ใหญ่ใจดี มือข้างที่เคยใช้หนุนหัวตัวเองเปลี่ยนหน้าที่ หลังนิ้วมือเคลียแก้มเนียนใส  " นายถูกพวกมันทำร้ายแค่ครั้งเดียว เรื่องมันจบไปตั้งแต่สองปีที่แล้ว ถ้ายังเอาใจไปถูกอยู่กับตรงนั้น ก็เหมือนนายถูกมันทำแบบนั้นซ้ำๆทุกวัน เข้าใจที่ฉันพูดหรือเปล่า "

 

" คุณรังเกียจผมไหม บอกมาตรงๆก็ได้นะ ผมสัญญาว่าจะไม่โกรธ "

 

" ถ้ารังเกียจจะกอดแน่นแบบนี้เหรอ หืม... " ชานยอลกระชับไหล่มน น้ำตาที่จางหายพลันรื้นตื้นขึ้นมาอีกหน เพราะความอบอุ่นจากผู้ชายปากร้ายใจดีตรงหน้า

 

"  ชานยอล... "

 

" ถ้ารังเกียจ... " ชานยอลห่อร่างเล็กเข้าอก ใบหน้าหล่อเข้าใกล้จนแบคฮยอนต้องหลับตา ก่อนสัมผัสบางเบาเนิบนาบบนริมฝีปากจะเกิดขึ้น ครั้งลืมตา หน้าของอีกฝ่ายก็ยังไม่ละจากไปไหน " จะจูบแบบนี้เหรอ แบคฮยอน "

 

มือน้อยขย้ำเสื้อยืดอีกฝ่ายแน่นทีเดียว ชานยอลรู้ตัวหรือเปล่าว่าได้ระเบิดกำแพงในหัวใจของแบคฮยอนย่อยยับหมดแล้ว สิ่งสำคัญข้างในไหวโยก ก้อนเนื้อในอกประท้วงเสียงดังคล้ายกับไม่อยากอยู่กับเจ้าของของมันอีกต่อไป หากเขาต้องอยู่โดยไร้รสสัมผัสของอีกคนในคืนนี้ ร่างทั้งร่างคงแหลกสลายก่อนรุ่งเช้า

 

แบคฮยอนสัญญากับตัวเองว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น คืนนี้เขาจะไม่ปล่อยชานยอลกลับไป

 

" ถ้าไม่รังเกียจ... อย่าหยุดได้หรือเปล่า ชานยอล "

 

 

 

 

โปรดติดตามซีนต่อไป

 

ว่ายังงายยย ให้หยุดไม่หยุดดี หืออออ 

จริงๆไม่อยากให้ฉากพวกนี้เยอะมากไปกลัวความอีโรติคจะกลายเป็นกาม กลัวคนว่าเอะอะxxx อ่ะจิ

แต่ถ้าอยากให้มี จะลองนึกภาพดูก่อนถ้ามันไม่เยอะไม่กามจะมาลงให้นะคะ จริงๆก็อยากให้ฟินกัน

ตอนหน้าก็หวานกว่านี้อีก บอกเลย

ถ้าอยากให้ชานยอลต่อ เม้นจงมาแท็กจงมีนะค๊า อยากอ่านมากๆเลยยยจริงๆ

#ficlostangeles
 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 119 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,015 ความคิดเห็น

  1. #2995 PRAE.VV (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 06:41
    เริ่มต้นตอนแบบลุ้นๆ จบตอนแบบ ว้ากกกกกก
    #2,995
    0
  2. #2975 Yeolmae (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 00:38
    รักกันๆๆๆๆ 😭
    #2,975
    0
  3. #2962 damnernkit (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 02:47
    มันเกินไปปปปไม่น่ารอดออกมาจากคุก
    #2,962
    0
  4. #2934 ChanBaekWarrior (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 07:40
    ฉันอยากจะฆ่านังคริส!!
    #2,934
    0
  5. #2917 JongjitSriyan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 10:47
    สงสารน้องเลย
    #2,917
    0
  6. #2893 11507416p (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 16:12
    ฮื่ออออน้องง
    #2,893
    0
  7. #2874 loeyloxepcy61 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:43
    เชี่ยมากกกกกก อิคริส สงสารแบคอ่ะ
    #2,874
    0
  8. #2851 123456789ice (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 12:30
    คริสแม่มเลว แต่จิตแพทย์ที่รักษานี่บับ? เหิ้มมมมมมม
    #2,851
    0
  9. #2806 EXOXOXO12 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 01:37
    เกลียดคริสมากอะ ทำไมทำแบบนี้ ใจร้ายมาก เลวสุดๆ
    #2,806
    0
  10. #2804 Boopooh (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 20:47
    เกลียดคริสกับเลย์เลยทีเดียว
    #2,804
    0
  11. #2780 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 02:08
    คริสโคตรใจร้ายอ่ะ สงสารแบควุดๆ
    #2,780
    0
  12. #2715 maaminddd (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 18:49
    ทำไมพี่คริสทำงี้อะ
    #2,715
    0
  13. #2697 pcy921 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 09:18
    คริสคือเลวอะไรเยี่ยงนี้
    #2,697
    0
  14. #2675 N_udaen_G (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 21:58
    รู้ความจริงแล้วสงสารแบคมากๆ อะ ตอนนี้พี่ชานหล่อมากค่ะ ฮือออออออออ
    #2,675
    0
  15. #2607 BFern.SLW (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 21:13
    สงสารแบคหนักมาก ฮืออออ
    #2,607
    0
  16. #2595 Badsoo93 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 01:54
    สงสารแบคTT แต่เขินชาน
    #2,595
    0
  17. #2309 esterP (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 22:28
    พี่ชานละมุนมากกก ดีใจแทนแบคเลยอ่ะ เจอเรื่องร้ายๆมาแล้วพี่ชานมาคอยปลอบคือเอาใจไปเลย 55555555
    #2,309
    0
  18. #2290 JijaKys (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 08:32
    อบอุ่นจังตอนนี้ สงสารแบคอะ
    #2,290
    0
  19. #2266 Sqwh (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 23:35
    รู้สึกอบอุ่น💕💕
    #2,266
    0
  20. #2254 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 21:15
    แบคน่าสงสารอ่ะ เพราะอย่างนี้เองถึงได้มีอาการแบบนี้ แล้วก็ไม่สุงสิงกะใคร
    #2,254
    0
  21. #2205 เจ้าบี๋ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 13:59
    สงสารแบค แต่ตอนสุดท้ายฟีลกู๊ดมากๆ ดีกับใจ
    #2,205
    0
  22. #2092 bunnyice jubjib (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 22:16
    สงสารแบคอ่ะ เจอเรื่องร้ายๆเยอะเลย T^T
    #2,092
    0
  23. #1750 pim pimmi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 19:31
    แบคเจอเรื่องที่หนักมากอ่ะ สงสาร
    #1,750
    0
  24. #1655 ` PuGun. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 16:35
    แบคน่าาสงสารมากนะ ฮือออออออออออออออออ
    #1,655
    0
  25. #1595 Bacoin Yoelly (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 09:04
    ความเลวนั้นท่านได้มาแต่ใด ?
    #1,595
    0