Lost Angeles 21+ [ CHANBAEK ft. EXO ] จบแล้ว

ตอนที่ 12 : Scene 10 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    6 ม.ค. 60



Scene 9

i almost think 'bout killing myself 'n sex




คยองซูได้เดินเคียงชานยอลเข้ามหาวิทยาลัยสมดังคาด ใบหน้าชวนฝันและหัวไหล่แน่นเนื้อใต้เชิ้ตขาวสะท้อนแดดของคนที่เขามอบให้มากกว่ามิตรภาพปรากฎขึ้นในมุมเสยเมื่อตากลมโตช้อนตามอง กลิ่นกายชายวัยหนุ่มรุ่นตลบอบอวลจากเสื้อตัวโคร่งที่เขาหยิบยืม ทุกๆลมหายใจเข้าของคยองซูลึกกว่าที่เคยสูดเข้าปอด เขาต้องอายุยืนยาวขึ้นอีกสิบปีเป็นแน่ หากทุกๆวันมีชานยอลอยู่ข้างกาย


" ยิ้มอะไร "


 " เปล่า " คยองซูบอกปัด ขัดกับอาการที่เป็น


" หิวจนเพ้อแล้วหรือไง "


ท่อนแขนใหญ่กระทุ้งหยอก ทั้งคู่หัวร่อต่อกระซิกตลอดทางกระทั่งถึงโรงอาหาร อันเป็นสถานที่นัดพบประจำของกลุ่ม 


วันดีๆของคยองซูเหมือนถูกมือปริศนาโบกสลายไปต่อหน้าต่อตา เมื่อร่างเล็กลีบของคนที่เขาไม่ชอบหน้านั่งแกว่งขาอยู่ที่โต๊ะ แบคฮยอนถูกเอาอกเอาใจโดยเพื่อนสนิทอีกคนของเขา


 " จงอิน "


" อ้าวพวกมึง มาพร้อมกันเชียว "


ชานยอลพยักหน้าพลางทรุดตัวนั่ง แบคฮยอนมองคนมาใหม่ทั้งคู่แวบเดียวแล้วกลับไปสนใจสรุปสอบที่จะเริ่มในคาบสาย 


แบคฮยอนไม่มีบทสนทนาให้กับใคร แต่คยองซูจึงเป็นคนเริ่มมันเอง


" ไม่มีเพื่อนคบหรือไงแบคฮยอน ถึงมาตามเกาะจงอินแจอย่างนี้ "


แบคฮยอนวางปากกา หากเขาปฏิเสธคำชวนของจงอินให้ชัดเจนมากพอ เช้านี้คงไม่ต้องนั่งต่อกรกับรุ่นพี่จอมยกตน


" คงเพราะผมเป็นพวกไม่ชอบยุ่งเรื่องคนอื่นด้วยล่ะมั้งครับรุ่นพี่ "


" ฉันชวนแบคฮยอนมาเองล่ะ ใครมีปัญหาอะไรหรือไง " เห็นจงอินออกรับแทน คยองซูก็ยิ่งหงุดหงิดใจ ทำไมจงอินถึงได้เลือกยืนข้างมัน ทั้งๆที่พวกเขารู้จักกันมาก่อนเป็นแรมปี


" แค่ล้อเล่นเองน่า ไม่เห็นต้องตอบอะไรน่ากลัวอย่างนั้นเลย " เพราะนึกถึงใบหน้ายามหลับของชานยอลกับเรื่องราวดีๆก่อนจะมาเจอแบคฮยอนเช้านี้หรอกนะถึงได้ยอมลงให้ 


" คยองซู ทำไมวันนี้ใส่เสื้อตัวใหญ่จังอ่ะ " จงอินทัก ไม่รู้เลยว่าคยองซูรอให้ใครสักคนทักเขาเรื่องนี้อยู่นานแล้ว


" เสื้อชานยอลน่ะ "คยองซูตอบเสียงใสเต็มภาคภูมิ เมื่อแบคฮยอนเงยหน้าก็พบว่าคยองซูจ้องเขาตาวาว ขณะขยายความที่ฟังแล้วชวนกำกวมกว่าเก่า "เมื่อคืนฉันนอนกับชานยอล "


" เมื่อวานคยองซูมาให้ช่วยทำงานจนดึก ก็เลยให้ค้างด้วยกันน่ะ " ชานยอลเสริม หรือจะเรียกแก้ต่าง แบคฮยอนก็ไม่แน่ใจ และไม่อยากสนใจด้วย


" ผมขอตัวก่อนนะครับ คาบเช้าจะเริ่มแล้ว "


ร่างบอบบางลุกขึ้น รวบของไว้แนบอก จ้ำอ้าว เร่งฝีเท้าออกจากบรรยากาศขมุกขมัวที่มีตัวตั้งเป็นเพื่อนตัวเล็กของปาร์ค ชานยอล 


ทันในนั้นแขนข้างหนึ่งก็ถูกมือใหญ่กำรอบ แบคฮยอนหันกลับไป ไม่รู้ว่าทำไมชานยอลถึงไม่เคยปล่อยเขาเดินจากไปง่ายดายสักครั้ง


" คุณมีอะไรอีก "


" คราวที่แล้วนายลืมเสื้อไว้ที่ห้องฉัน "


"  อ่อ พรุ่งนี้รบกวนคุณเอามาให้ผมทีนะครับ ตอนเช้ามีเรียนหรือเปล่า "


" พรุ่งนี้ฉันไม่มีเรียนน่ะสิ มะรืนอาจารย์ก็ยกเลิกคลาส เย็นนี้นายมาที่ห้องฉันดีกว่า "


" ถ้าอย่างนั้นเอาไปฝากไว้ที่สตูฯก็ได้ ผมไม่ได้รีบใช้ เมื่อไรก็เมื่อนั้นล่ะ "


" ฉันก็...ยังไม่รู้จะได้เข้าไปวันไหนเหมือนกัน เมื่อวานฉันไปช่วยจงแดคัดนักแสดงมา มันบอกว่าได้เมมเบอร์ที่จะเป็นพระเอกแล้ว คงเตรียมตัวอยู่ ฉันคงยังไม่ได้เข้าไป นายมาเอาเองที่ห้องจะง่ายกว่า "


แบคฮยอนจับใจความจากการสาธยายอันยืดยาวได้ว่า ถ้าอยากได้เสื้อคืน เขาจำเป็นต้องไปที่ห้องของชานยอลเย็นนี้ เขาอยากทำทุกอย่างให้กระชับ จึงพยักหน้า 


เป็นอันว่าแผนลวงลูกแกะเข้าถ้ำเสือบริบูรณ์









นานทีปีหน ลู่หานคนขยันจะได้ว่างเว้นจากงานราชงานหลวง ร้านสะดวกซื้อที่เขาทำงานอยู่ปิดปรับปรุงพอดีกันกับที่หนังผู้ใหญ่เรื่องล่าสุดของเขาเพิ่งปิดกล้องไป ลู่หานจึงอุทิศเวลาอันเป็นอิสระทั้งหมดเพื่อแสดงฝีมือปลายจวักให้มินซอกชิมรสมือจนกว่าน้ำหนักจะขึ้นกันไปข้าง


" เต็กแซลมอนที่สั่งได้แล้วคร๊าบ "


กลิ่นหอมยั่วลิ้นของมันระเหิดล่องมาสู่จมูกคนรอก่อนได้สัมผัสรูปลักษณ์ ลู่หานประคองอาหารทั้งสองจานอย่างระมัดระวัง วางบนผ้าปูโต๊ะลายฉูดฉาดตัดกับสีจานกระเบื้อง ส่งอาวุธในการจัดการปลาสีส้มใส่มือมินซอก แล้วจึงดึงมือนั้นแตะขอบจานเพื่อบอกตำแหน่ง


" โอ้โห หอมจังเลยลู่ ทำเองจริงเหรอ " มินซอกหรี่ตา เขายังเลียนอาการของคนทัศนวิสัยปกติได้แนบเนียนดังครั้งเคยมองเห็นสิ่งต่างๆ 


มินซอกเพียรแสดงอิริยาบทให้เหมือนคนทั่วไป เพื่อให้ลู่หานเลิกโทษตัวเอง


มันเป็นอุบัติเหตุที่ไม่มีใครเจตนาให้เกิด


" มินซอกจะกล่าวหาฉันเหรอ ลองชิมเลยจะได้เลิกพูดมาก " มินซอกหัวเราะ หั่นปลาชิ้นพอดีคำส่งเข้าปาก ลู่หานลุ้นตัวโก่งเหมือนตอนชมฟุตบอลรอบชิงแชมป์


 " อร่อยไหม "


" หืม นี่เปิดร้านอาหารได้เลยนะเนี่ย "


ลู่หานยืดอก หัวเราะลั่น มินซอกเป็นคนดี เป็นบ่อเกิดแห่งความหวังและกำลังใจของเขา ต่อให้อาหารที่เขาทำรสชาดชวนถุยทิ้งเพียงไร มินซอกก็จะยังยื่นคำสรรเสริญให้เขาเหมือนเดิม


" มินซอกอ่า "


" ว่าไง "


มินซอกวางมีด หัวใจเต้นโครมครามในตอนที่มือข้างหนึ่งถูกลู่หานดึงไปมอบไออุ่น วินาทีนั้นเขานึกเสียดายที่ตาทั้งสองข้างไม่อาจมองเห็นภาพนั้น อยากรู้ว่าลู่หานทำหน้าอย่างไรตอนจับมือเขา


" ฉันเก็บเงินได้ก้อนหนึ่งแล้วนะ อีกไม่นานมันก็จะมากพอที่จะเปลี่ยนกระจกตาให้นายได้ "


" อื้ม ฉันขอโทษนะลู่หาน "


ขอโทษที่เป็นตัวถ่วง ขอโทษที่ทำได้เพียงรอคอยความหวัง ดังลูกนกที่รอแม่ป้อนเหยื่อ ไม่มีปัญญาเผชิญโลกภายนอกด้วยตัวเอง


" ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน... "


" ฉันรู้ว่านายไม่ได้ตั้งใจ นายทำดีที่สุดแล้ว "


ตั้งแต่เกิดเรื่อง ลู่หานก็หางานสำรอง และทุ่มเทแรงกำลังเพื่อหาเงินค่ารักษาพยาบาลเขา แม้ไม่รู้ว่างานที่สองของลู่หานคืออะไร มินซอกขอเพียงให้เพื่อนชาวจีนมีความสุขที่ได้ทำมันก็พอ


" ขอบคุณนะมินซอก "


" ลู่หาน ถ้าฉันกลับมามองเห็นอีกครั้ง เราอยู่ด้วยกันแบบนี้เหมือนเดิมได้ไหม "


ร่างบางนิ่งไปถนัด เห็นได้ชัดว่าลำบากใจตอบคำถามในทุกแง่ มินซอกนึกอยากกลืนน้ำลายที่พ่นออกไป พลาดอย่างร้ายกาจที่ทำลายมื้ออาหารจนกร่อยสนิท


" ฉัน... "


แรงไหวสะเทือนของโทรศัพท์มือถือเป็นตัวช่วยชั้นดีของลู่หาน ชื่อคนในที่ทำงานฉายบนหน้าจอ ลู่หานปลีกตัวออกมาที่ระเบียง 


" สวัสดีครับคุณจงแด ลู่หานรับสายยินดีให้บริการ "


' เออ มึงเปลี่ยนอาชีพไปเป็นคอลเซ็นเตอร์ไหม จะต้องกวนตีนกูทุกคนเลยให้ตายสิพวกมึง '


ลู่หานหัวเราะจนรอยขึ้นหางตา ร่างเล็กชาวจีนถนัดนักเรื่องการกลบเกลื่อน 


" ว่าไงๆ "


' กูมีข่าวดีจะบอก กูหาเมมเบอร์ที่จะมาเป็นพระเอกได้แล้ว '

 

หนนี้เขาหยุดยิ้ม การที่จงแดโทรมาแจ้งข่าวกับเขา นั่นหมายถึงสัญญาณให้เขาเตรียมรับมือกับงานชิ้นต่อไป


" อย่าบอกนะว่า ... "


'  ที่มึงคิดก็ถูกแล้วล่ะ เข้ามาสตูฯเดี๋ยวนี้ ท่าทางคุณโอ เซฮุนอยากฟัดกับมึงมากเลยว่ะ '




Lost Angeles



ลู่หานจำใจทิ้งมินซอกไว้กับสเต๊กสีส้ม บึ่งแท็กซี่มาที่ลอสท์แองเจลลิสภายในเวลาไม่ถึงยี่สิบนาที ที่หน้าสตูดิโอ เขาพบรถสปอร์ตสีขาวรูปร่างโฉบเฉี่ยว ล้ำสมัย ไม่เคยพบเคยเจอ จอดนิ่งอยู่หน้าประตูรั้ว หากการคาดคะเนของลู่หานยังใช้การได้ดี รถหรูคันนี้จะเป็นของใครไปไม่ได้นอกจากสมาชิกผู้มีเกียรติของลอสท์แองเจลลิส


เบื้องหน้าลู่หานคือผู้ชายส่วนสูงเกินมาตรฐานชายเกาหลีทั่วไป ผมสีบรอนด์ทองแสกกลางโดดเด่น ยากที่ใครจะเหลือดีในรูปลักษณ์นี้ ทว่าผู้ชายคนนี้อยู่กับมันได้อย่างลงตัวจนใครก็ตามที่เดินผ่านต้องเหลียวหลัง ตาสองชั้นหลุบในใต้คิ้วเข้มจับร่างขาววาวโรจน์ ราวกับจะเก็บทุกรายละเอียดในตัวเขา


แน่นอน ลู่หานเตรียมใจกับสิ่งที่ต้องเจอไว้ดิบดีแล้ว จะมีคนดาษดาที่ไหนยอมเสียเงินนับล้านวอนเพียงเพื่อจะส่องกามกิจของคนอื่น รวยอย่างเดียวคงจ่ายเงินมากขนาดนั้นไม่ได้ หากปราศจากความหมกมุ่นในกามสุดขีด


ลู่หานไม่ตื่นเต้น หรือปรีดา ความรู้สึกแรกพบต่างจากครั้งนักแสดงรุ่นน้องอย่างแบคฮยอนนัก สันนิฐานไม่ถูกว่าประทับใจไหม ระบุไม่ได้ว่ารังเกียจหรือเปล่า ทว่าสิ่งที่ลู่หานแน่ใจยิ่งยวด คือความสงสัยระคนระแวง คล้ายกับเคยถูกจับจ้องด้วยสายตาคู่นี้มาแล้วหลายครา


" มาแล้วก็นั่งลง นี่คุณโอ เซฮุน เมมเบอร์ที่ถูกเลือก แล้วเขาก็เลือกมึงอีกที "


" สวัสดีครับลู่หาน " โอ เซฮุนจ้องเขาตาไม่กระพริบ ลู่หานพยายามวางเฉยต่อสายตาคุกคาม เขาทักอีกฝ่ายกลับไปตามมารยาทสมควร


"  สวัสดีครับคุณโอ เซฮุน "


" เรียกแค่เซฮุนเฉยๆก็พอครับ "


" เรามาคุยกันเรื่องคอนเซปหนังกันเลยดีกว่าครับ คืองี้นะลู่หาน คุณเซฮุน คอนเซปของเราจะเกี่ยวกับไอดอลหนุ่มและแฟนบอยโรคจิต ก็คือลู่หานและคุณเซฮุน... "


กระทั่งตลอดการตกลงธุรกิจ เซฮุนก็ยังไม่เลิกจ้องลู่หานตั้งแต่เข้ามา ราวกับมีรังสีเข้มข้นแผ่ซ่านออกมาจากดวงตาของชายหนุ่มผู้ถูกเลือกคนนั้น มันรุนแรง พุ่งพรวด หมายทิ่มแทงทะลุอวัยวะภายใน ลู่หานอึดอัด ราวกับถูกงูเหลือมบีบรัดให้หายใจขัดข้อง อยากหลีกหนี ทว่าไม่อาจตัดตัวเองออกจากสถานการณ์อันน่าหนักใจนี้ได้ เนื่องด้วยหน้าที่


นักแสดงมืออาชีพจึงทำได้เพียงดูดายจนกว่าช่วงเวลานี้จะพ้นไป


" ตกลงตามนี้นะครับ ถ้ามีข้อตกลงอื่นๆระหว่างพวกคุณล่ะก็ เชิญถามได้ตามสบาย อะไรที่คุณยินยอมให้ทำได้หรือไม่ได้ พูดตรงๆได้เลยนะครับคุณเซฮุน " จงแดยิ้มอย่างเป็นมิตร เขาเชิดคาง มองใบหน้าสลักเสลาของสมาชิกผู้โชคดีพลางใช้ความคิด 


หากได้เซฮุนมาร่วมทีมนักแสดงอีกคนล่ะก็ ลอสท์แองเจลลิสจะต้องรุ่งเรืองไม่แพ้ค่ายใหญ่ๆในญี่ปุ่น


 " ไม่มีอะไรหรือท่าไหนที่ผมทำไม่ได้หรอกครับ ถ้าให้ทำกับคุณลู่หาน " เซฮุนยิ้มกริ่มแน่วแน่เหลือเกินกับการจ้องร่างบางเสียเต็มตา


" ถ้าคุณเซฮุนไม่มีปัญหา ผมก็ไม่มีครับ "


" ผมดูหนังทุกเรื่องที่คุณลู่หานแสดงหมดแล้ว " เซฮุนกล่าวกับจงแด ก่อนจะหันไปหาลู่หานราวกับจงใจกล่าวให้ลู่หานฟังโดยเฉพาะ "ไม่มีร่างกายส่วนไหนของคุณที่ผมไม่รู้จัก... แล้วผมก็รู้ด้วยว่าท่าไหนที่ทำให้คุณเสียวมากที่สุด "




ความสำเร็จอีกหนึ่งภารกิจของเซฮุนคือการตามตื้อ อาสามาส่งลู่หานที่หอพักได้สำเร็จ รถสปอร์ตที่มีไม่ถึงสิบคันในประเทศพุ่งทะยานจนถึงหน้าหอพักของลู่หานโดยที่เขาไม่ได้บอกแม้กระทั่งชื่อย่าน เขาไม่รู้ว่าเซฮุนรู้เรื่องเขามากแค่ไหน แต่หากเท่าที่พอเดาได้ โอ เซฮุนคงใช้เงินเป็นปัจจัยในการสืบเรื่องของเขา 


นักแสดงหนังโจ๋งครึ่มร่างเล็กปลดเข็มขัดนิรภัย กล่าวขอบคุณและอำลา ทว่าเจ้าของรถไม่ปลดล๊อคประตู 


" ช่วยปลดล๊อคประตูให้ผมด้วย ผมต้องรีบไปแล้ว " ลู่หานเจรจาอย่างใจเย็น


" จะรีบไปดูแลเพื่อนตาบอดของคุณน่ะเหรอ "


" คุณ ! คุณรู้ได้อย่างไร " เซฮุนเป็นใครกันแน่


" ผมเป็นแฟนพันธุ์แท้ของคุณเชียวล่ะลู่หาน " นอกจากรู้ทุกเรื่องราว เซฮุนยังทำเหมือนกับว่าเจาะใจเขาได้อย่างไรอย่างนั้น " ฝากสตรอเบอร์รี่ของโปรดของมินซอกให้เขาด้วยแล้วกัน บอกว่าคุณซื้อมาก็ได้นะ "


ยิ้มแรกของเซฮุนผุดขึ้นอย่างเสแสร้ง ถอดแบบจากตัวตลกที่วาดยิ้มจากลิปสติกแดง ลู่หานระบายความอัดอั้นออกมาเป็นลมหายใจระลอกแรง ใจจริงไม่อยากรับของผู้ชายที่เขาตราคำว่าโรคจิตไว้บนหน้าผาก ฉับพลันหน้าชื่นตาบานของเพื่อนร่วมห้องยามได้ลิ้มรสของโปรดก็ผุดโผล่ขึ้นในหัว เขากล่าวขอบคุณอีกครั้ง รับมันมาไว้ในมือ เมื่อเสียงปลดล๊อคประตูดังขึ้น ร่างเล็กก็แจ้นลงจากรถ จ้ำอ้าวหนี พลาดโอกาสเห็นรอยยิ้มร้ายจากใบหน้าเนี๊ยบ


" เตรียมตัวให้ดีเถอะ ทูนหัวของผม "






แบคฮยอนคิดว่าหลังจากนี้คอเขาอาจแข็งเกร็งจนหนอกเนื้อที่คอขึ้นเป็นมัดเหมือนนักเพาะกาย เพราะต้องใช้กำลังในการทรงตัวบนเบาะของเจ้าเวสป้าสีครีมของชานยอลที่เคลื่อนตัวอย่างฝืดเคือง เดี๋ยวเบรก เดี๋ยวก็เบรก จนเขาหัวทิ่มหัวตำ หน้าผากปักหลังลำคอแกร่งของคนขับนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งที่การจราจรก็ค่อนไปทางคล่องตัว บรรดารถสี่ล้อ สองล้อคันอื่นๆในย่านหอพักนักศึกษาก็แล่นฉลิวฉิว แต่ทำไมเวสป้าที่ดูไม่น่าจะแก่ปีของชานยอลถึงได้กระตุกถี่นัก


" อ๊ะ ! "


และก็เกิดขึ้นอีกหนจนได้ เพราะความเลินล่อ มัวแต่นึกฟุ้งคิดซ่านจึงไม่ทันตั้งหลัก เมื่อชานยอลเบรกอีกครั้ง ส่วนบนส่วนล่างไถลลงไปนาบกับแผ่นหลังคนขับ ถ้าหูไม่เพี้ยน แบคฮยอนสาบานว่าได้ยินเสียงหัวเราะซ้ำเติมในคอจากชานยอล


"  คุณขับดีๆไม่ได้เหรอ จะเบรกทำไมบ่อยๆ "


"  ก็เมื่อกี้รถข้างหน้าเบรก ถ้าฉันไม่เบรกตามก็ตายห่าน่ะสิ " ชานยอลตะโกนแข่งกับลม  " ถ้ากลัวตกก็เกาะเอวฉันไว้ "


น่าแปลก เมื่อมือขาวทั้งสองจึงค่อยเกี่ยวกำชายสเวสเตอร์สีมัสตาส การจราจรบนท้องถนนก็ราบรื่นผิดหูผิดตาราวกับถนนคนละสาย ชานยอลไม่เบรกให้แบคฮยอนงุ่นง่านใจอีกเลย



กว่าจะถึงห้องได้ก็เล่นเอาแบคฮยอนปาดเหงื่อไปหลายที ความจริงอีกข้อของชานยอลที่แบคฮยอนเรียนรู้เพิ่มคือชานยอลมีคนรู้จักเกินครึ่งคณะ ชานยอลหยุดทักทายทุกคนที่เข้าหาเขา ว่าไงมึง เลิกเรียนแล้วเหรอ เย็นนี้นั่งชิลร้านเดิมไหม นี่เด็กใหม่มึงเหรอวะ เปิดตัวแฟนทีก็พาขึ้นห้องเลยนะมึง และอีกสารพัดสารเพประโยคคำถามสารทุกข์สุกดิบตามประสาผู้ชายวันมหาวิทยาลัยประดังประเดเข้ามาเสียจนแบคฮยอนแก้ข่าวไม่ไหว คนน่ารักได้แต่เดิมตามหลังเจ้าถิ่นต้อยๆจนลับหลังเสียงล้อเลียน


" นั่งก่อนสิ ดื่มอะไรเย็นๆหน่อยไหม "


เจ้าของห้องทิ้งกระเป๋าบนโซฟา เดินลากขาไปเปิดตู้เย็น ตาก็ควานหาน้ำผลไม้หรืออะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เบียร์เพื่อรับแขก


" ผมว่าผมรีบไปดีกว่า เสื้อผมอยู่ไหนล่ะ "


คงไม่เป็นการดีหากแบคฮยอนเสียเวลาที่นี่นานเกินควร เขารู้จักตัวเองดี ชานยอลเป็นผู้ชายคนแรกที่เขามาเหยียบห้องโดยปราศจากการมีเซ็กส์ และแบคฮยอนก็ไม่ปรารถนาให้มันเกิดขึ้นนอกเหนือเวลางาน


" ฉันนึกได้ว่าเพิ่งส่งซักก่อนออกไปเรียนเมื่อเช้า คิดว่ากว่าแม่บ้านจะเอามาส่งคงค่ำๆเลย โทษทีนะ "


" อ้าว แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก " แบคฮยอนขึ้นเสียงฉุน จะให้เขามาเสียเที่ยวเพื่ออะไร


" ก็ฉันบอกแล้วไงว่าลืม เอางี้ ระหว่างรอก็อยู่กินพิซซ่าด้วยกันก่อน ฉันเพิ่งโทรสั่งเมื่อกี้เอง กินเสร็จเสื้อคงมาส่งพอดี "


เมื่อชานยอลว่าเช่นนั้น แล้วจะให้แบคฮยอนทำอย่างไรได้นอกจากนั่งจุ้มปุ๊กรอจนกว่าเสื้อเจ้าปัญหาจะคืนสู่อ้อมกอด


ชานยอลลอบเหล่อาการลูกแกะที่เขาล่อเข้าถ้ำ เมื่อแบคฮยอนสงบลงแล้ว เขาจึงแอบเข้าห้องน้ำ กดหมายเลขที่บันทึกเป็นรายการโปรด ซึ่งใช้บริการประจำยามต้องการแกล้มกับเบียร์ระหว่างชมการแข่งขันสนุ๊กเกอร์


" สวัสดีครับ ขอพิซซ่าถาดกลางกับสปาเก็ตตี้กิมจิส่งที่คอนโด K ห้อง xxx ครับ "



 


โปรดติดตามซีนต่อไป


ขอโทษที่มาลงช้านะค๊า เพิ่งกลับถึงบ้าน 

ใครไปงานฟิคมาบ้าง เห็นแมวเชสเชียร์ที่บูธอลิสมั๊ยยย เราเอง55555 ไม่เห็นช่างมันๆ

ตอนหน้าฮุนฮานมาแน่นอนน๊า จริงๆเราไม่ซีเรื่องคู่รอง เขียนได้ทุกคู่แค่หลักๆชานแบค

ที่เลือกฮุนฮานเพราะโหวตหน้าเพจดำโด่งเลยอ่ะ ส่วนฮุนแบค อาจจะมีหรือไม่ขอเวลาร่างๆก่อนว่าพอให้เกิดขึ้นได้มั๊ย เราพยายามจะจัดห้น๊า คู่อื่นไม่ต้องเสียใจ เราจะพยายามๆๆจริงๆที่จะหาที่ลงห้ถ้าสมเหตุสมจริงและไม่กระทบกับพล๊อตหลัก ในกรณีถ้า นะคะ

ขอบคุณมากๆเหมือนทุกๆครั้ง เห็นแท็กเห็นเม้นทุกวันเลย ชื่นใจจริมๆ

#ficlostangeles







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,015 ความคิดเห็น

  1. #3007 jj-cb8523461 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 23:28
    อยากตบคยองซู55555
    #3,007
    0
  2. #2993 PRAE.VV (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 06:28
    อิพ่อมันแผนสูงงง
    #2,993
    0
  3. #2974 Yeolmae (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 00:21
    หายซึนเเล้วหรอคะ คุณพี่~~
    #2,974
    0
  4. #2961 damnernkit (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 02:31
    ร้ายมากชานยอล
    #2,961
    0
  5. #2915 JongjitSriyan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 09:25
    กลัวเซฮุนได้ไหม
    #2,915
    0
  6. #2849 123456789ice (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 12:16
    เซฮุนร้ายมากค่ะท่าน
    #2,849
    0
  7. #2839 dianeee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 15:18
    อดีตแบคเป็นไงอะ ต่อมเผือกกระตุกบ่อยมากก5555
    #2,839
    0
  8. #2813 sweetticb (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 23:46
    เซฮุน จะมาดีใช่หมายย ????
    #2,813
    0
  9. #2802 Boopooh (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 19:22
    ทำไมเซฮุนดูร้าย
    #2,802
    0
  10. #2777 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 01:35
    ยอมใจเซฮุนอ่ะ อะไรจะสตอล์กเกอร์ขนาดนั้น แถมไม่พอ ดูโรคจิตสุดๆ ส่วนพี่ชานยอลก็แอ๊บทำเนียนล่อเด็กเข้าห้องอีกแล้วนะคะ
    #2,777
    0
  11. #2757 Ja123 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 19:12
    ฮุนแอบตามลู่อ่อ เข้าหาเค้าดีดีซี่ อย่าจิตใส่ 555 ชานยอลนี่ร้ายนะคะ แบคบอกเลยรอดยาก 55555
    #2,757
    0
  12. #2730 jongtwins (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 16:23
    กะจะไปอาบน้ำแต่เห็นเซฮุนโผล่นี่นั่งต่อเลยยยย จิตอะชอบๆ เดี๋ยวๆชั้นหรือป่าวที่จิตเอง55555555555555
    #2,730
    0
  13. #2723 Bento-Laksita (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 00:11
    ทำไมเซฮุนของเค้าเป็นแบบนี้ ????
    #2,723
    0
  14. #2717 savichayabanjit (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 21:50
    เซฮุนมาสายโรคจิตด้วยสงสารน้องลู่หาน
    #2,717
    0
  15. #2694 pcy921 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 03:38
    เซฮุนแกจิตมาก
    #2,694
    0
  16. #2672 N_udaen_G (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 21:38
    เซฮุนนี่ซาแซงตัวจริงค่ะ พี่ลู่ไม่รอดแน่!! พี่ชานนี่ก็แบบกวนแบคอะ อยากให้เขาอยู่ด้วยหรอ?~
    #2,672
    0
  17. #2630 Baekkumaaa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 00:56
    อพช.เพิ่งจะสั่งพิซซ่าเองอะ555
    #2,630
    0
  18. #2578 Clothia (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 00:35
    เซฺนนี่ซาแซงปะเนี่ย 5555 ชานยอลชอบแบคอะดิ ล่อเข้าถ้าแบบนี้ฟาดเรียบแน่
    #2,578
    0
  19. #2567 momaywu_pcy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 23:38
    รู้สึกไม่ชอบคยองซูเลย'_'
    อิพี่ชานจะทำอะไรน้อง
    #2,567
    0
  20. #2561 Nichanan Sukkhachat (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 18:41
    ทำไมเราถึงรู้สึกว่าอยากให้ลู่หานคู่กับมินซอกก็ไม่รู้55555
    แต่คู่ฮุนฮานก็ดีนะ +.,+
    #2,561
    0
  21. #2544 Rainyloveyou (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 14:41
    เซฮุนนี่แฟนพันแท้เลยนะเนี้ยนนน >< ชานยอลร้ายกาจอ่าาาาา ????????????
    #2,544
    0
  22. #2288 JijaKys (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 20:13
    ชอบเซฮุนนน นางร้ายนะคะหัวหน้า ฮุนหานที่รักกก
    #2,288
    0
  23. #2251 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 20:57
    อิพี่ร้ายกาจ เซฮุนนี่คลั่งลู่หานน่าดู ออกแนวจิตๆเหมือนหนังที่ได้เล่นเลย
    #2,251
    0
  24. #2200 เจ้าบี๋ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 03:16
    ฮัลโหล ฮุนฮาน ดีกับใจ 5555 ชานยอลนี่ร้ายกาจจริงๆ จะหลอกน้องมากินหรอ 5555
    #2,200
    0
  25. #2090 bunnyice jubjib (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 21:31
    อร๋าาาาา ฮุนฮานก็มาให้กระชุ่มกระชวยอีกกก ละชานยอลนี่มันชานยอลจริงๆ ยอมใจ555555555
    #2,090
    0