วิมานมลทิน

ตอนที่ 8 : วิมานมลทิน -:- 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,511
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    12 ก.พ. 63





แต่จูเนียร์เป็นน้องชายของคุณนะคะ

เธอน่าจะรู้ดีว่าใครเป็นต้นเหตุทำให้ฉันกับแม่ต้องออกจากบ้านหลังนี้ และที่ฉันกลับมาก็เพื่อจะทวงสิ่งที่เป็นของแม่ฉัน ไม่ได้มาเพื่อนับญาติกับใคร

โจฮาลประกาศเจตนาของเขา แววตาสีฟ้ากร้าวกระด้างขึ้นมาทันทีที่เอ่ยถึงเรื่องในอดีตที่แสนเจ็บปวด

ฉันรู้ค่ะว่าคุณโกรธแค้นพวกเรา และฉันก็ไม่ได้หวังสูงถึงขนาดให้คุณมานับญาติกับฉันหรอกค่ะ แค่อยากขอร้องให้คุณพูดจาดีๆ และยิ้มให้จูเนียร์บ้างเวลาที่พบเจอกันเท่านั้นค่ะ

ฉันบอกแล้วไงว่าไม่อยากเสแสร้ง ไม่อยากสร้างภาพ

คนมีความแค้นฝังใจเน้นย้ำพลางจ้องมองเธอด้วยแววตาเย้ยหยันระคนดุดัน

แต่ว่า...

ฉันไม่คิดที่จะทำตามคำขอร้องของใคร ฉันชอบทำตามใจตัวเองมากกว่า ฉะนั้นอย่าพูดให้เสียเวลาเลย

โจฮาลยืนยันความตั้งใจ กระแสเสียงและแววตาของชายหนุ่มบ่งบอกถึงความเด็ดขาดชัดเจน

แค่สร้างความสุขและรอยยิ้มให้กับเด็กคนหนึ่ง คุณจะเสแสร้งสักนิดไม่ได้เหรอคะนลินฟ้ายังไม่ละความพยายามที่จะหว่านล้อมเขา

เธอมีสิทธิ์อะไรมาขอร้องให้ฉันทำนั่นทำนี่...ฮึ นลินฟ้า คิดว่าตัวเองเป็นใคร

โจฮาลยืดตัวตรงพร้อมกับตะคอกถามหญิงสาวอย่างไม่ไว้หน้า เพราะเขาไม่ชอบให้ใครมาสั่ง ยกเว้นมารดาและบิดาบุญธรรมที่จากเขาไปแล้วเท่านั้น

ฉัน... เจอสีหน้าท่าทางเอาเรื่องของโจฮาลเข้า นลินฟ้าก็ถึงกับพูดไม่ออก เพราะเธอไม่มีสิทธิ์ออกคำสั่งหรือขอร้องอย่างที่เขาว่าจริงๆ

หมดเวลาของเธอแล้วละ ออกไปจากห้องของฉันได้แล้ว อ้อ...ไม่ต้องเอ่ยถึงเรื่องนี้ให้ฉันได้ยินอีกนะ เพราะยังไงฉันก็จะไม่ฝืนความรู้สึกของตัวเองอย่างแน่นอน

แต่คุณกับจูเนียร์มีพ่อคนเดียวกันนะคะ คุณจะใจร้ายกับน้องชายของคุณได้ลงคอเหรอคะ

เงียบ! แล้วฟังให้ดีๆ พ่อของฉันชื่อปีเตอร์ เพอร์สัน ไม่ใช่จิระ พัฒนเมธี จำเอาไว้

คนถูกยัดเยียดน้องชายให้ประกาศเสียงเข้มจัด แววตาที่จ้องมองอีกฝ่ายเปล่งประกายดุดันพร้อมเอาเรื่องเต็มที่

ถึงคุณจะโกรธ เกลียดพ่อของคุณมากแค่ไหน ท่านก็คือผู้ให้กำเนิดคุณ เลือดครึ่งหนึ่งในตัวของคุณเป็นของท่าน คุณปฏิเสธความจริงข้อนี้ไม่ได้หรอกค่ะ

นลินฟ้าโพล่งออกมาอย่างเหลืออดเหลือทน ยังผลให้ฝ่ายตรงข้ามเดือดดาลยิ่งกว่าเดิมอีกหลายเท่า

ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้ นลินฟ้า ออกไป!”

โจฮาลเอ่ยไล่เสียงดังลั่นพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ประตูห้องด้วยใบหน้าแดงก่ำอย่างโมโหโกรธา

คนใจร้าย เลือดเย็น เจ้าคิดเจ้าแค้น!” นอกจากจะไม่ออกไปจากห้องตามที่ชายหนุ่มสั่ง นลินฟ้ายังต่อว่าเขาอย่างไม่คิดกลัวเกรงอีกด้วย

ปากเก่งนักใช่ไหม

โจฮาลเค้นเสียงลอดไรฟันและกระชากร่างบางเข้ามาปะทะอกแกร่งอย่างแรง จนนลินฟ้าถึงกับหน้าเสียเพราะจุกและเจ็บหน้าอกไม่น้อย

ปล่อยนะคุณเจค ปล่อย!”

เธอพยายามแกะมือหนาที่เลื่อนขึ้นมาบีบปลายคางของตนออก แต่ไม่สำเร็จเพราะมันแข็งแรงราวกับคีมเหล็กก็ไม่ปาน

ผู้หญิงปากเก่งอย่างเธอถ้าไม่สั่งสอนเสียบ้างก็คงไม่หลาบจำโจฮาลกัดฟันพูดออกมาและดันปลายคางของหญิงสาวให้แหงนเงยขึ้น

คุณจะทำอะไรเธอถามเสียงสั่นเมื่อเห็นสีหน้าและท่าทางไม่น่าไว้ใจของเขา

ทำอย่างนี้ไงล่ะ

ขาดคำริมฝีปากกระด้างก็ฉกลงไปหาเรียวปากบางที่สั่นระริกของหญิงสาว ก่อนบดขยี้เนื้อนุ่มๆ นั้นอย่างหนักหน่วงดุดันเพื่อลงทัณฑ์คนปากเก่งให้หลาบจำ

จุมพิตที่ไร้ความอ่อนโยนอ่อนหวานทำให้คนถูกจูบครางประท้วงในลำคอด้วยความเจ็บและรับรู้ถึงรสชาติคาวๆ ภายในปาก เธอพยายามเบี่ยงหน้าหนีการคุกคามนั้น ทว่ามือหนาที่แข็งปานคีมเหล็กกล้าก็ทำให้เธอทำดังใจไม่ได้ สุดท้ายก็ถูกชายหนุ่มทำโทษจนสาแก่ใจของเขา

คราวนี้จะออกไปได้หรือยัง หรือว่ายังติดใจรสจูบของฉัน

โจฮาลหรี่นัยน์ตามองใบหน้านวลผ่องที่ซีดเผือดของหญิงสาว แววเยาะเย้ยปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน

คุณ...

นลินฟ้าหายใจหอบพลางปัดมือหนาออกจากปลายคางของตน ดวงตาที่เอ่อคลอด้วยหยาดน้ำใสๆ จ้องมองอีกฝ่ายอย่างตัดพ้อ

ทำไม อยากถูกจูบอีกงั้นเหรอ

หญิงสาวเม้มริมฝีปาก ก่อนจะพาร่างที่สั่นระริกของตนออกไปจากห้องของคนใจร้ายอย่างไม่รอช้า เพราะสายตาที่เขาใช้มองเธอดุกร้าวและฉายแววจริงจัง ไม่น่าไว้ใจอย่างยิ่ง

ดวงตาสีฟ้ามองตามร่างบางจนกระทั่งประตูห้องถูกปิดอย่างไม่เบานัก นิ้วเรียวถูกยกขึ้นแตะริมฝีปากที่ใช้ลงโทษใครบางคนอย่างเผลอไผล ปกติเขาเป็นคนที่ควบคุมตัวเองได้เป็นอย่างดี แต่ทำไมครั้งนี้เขาถึงได้ใจร้อนนัก แต่จะว่าไปก็สมควรแล้วที่คนปากดีอย่างหล่อนจะโดนสั่งสอนแบบนั้น

อยากหาเรื่องใส่ตัวเองนี่

เสียงทุ้มพึมพำก่อนจะสาวเท้าตรงไปยังห้องน้ำ ไม่ใส่ใจคนตัวบางที่รีบออกไปจากห้องของเขาอย่างเสียขวัญอีกเลย 


*********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์

ขอบคุณคำติชมและทุกๆ กำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

ขอบคุณจากหัวใจ

ธัญวลัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น

  1. #491 Kapom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:56

    อย่าหลงเขาละเจค หุหุ

    #491
    0
  2. #407 tungkn4841 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 19:08
    อาการของคนห่วงของเริ่มออกแล้ว แต่เดวคงต้องหนักกว่านี้ นายโจฮาล
    #407
    0