วิมานมลทิน

ตอนที่ 7 : วิมานมลทิน -:- 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    11 ก.พ. 63





ท้องฟ้าที่เคยสว่างไสวบัดนี้ปกคลุมไปด้วยม่านกำมะหยี่สีดำ สายลมยามค่ำเย็นสบายพัดผ่านเป็นระยะ บรรยากาศโดยรอบเหมาะแก่การเดินเล่นผ่อนคลายอารมณ์ โจฮาลเดินเอื่อยๆ อยู่ตรงสนามหญ้าหน้าคฤหาสน์หลังงาม สองมือซุกไว้ในกระเป๋า ขณะที่สายตาของเขากวาดมองสำรวจโดยรอบพร้อมๆ กับระลึกถึงวันเก่าๆ

สนามหญ้าแห่งนี้เขาเคยใช้วิ่งเล่นและใช้เป็นสนามฟุตบอลเมื่อวัยเยาว์ เขาเคยมีความสุขและความทรงจำดีๆ ในบ้านหลังนี้ และจากไปพร้อมกับความเจ็บปวดที่ไม่มีวันลืมเช่นกัน ชายหนุ่มปิดเปลือกตาพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าปอดลึกเพื่อข่มความรู้สึกเคียดแค้นชิงชังที่สะสมอยู่ภายในใจมาเป็นเวลาเนิ่นนาน

ใครชายหนุ่มถามเสียงเข้มเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินเข้ามาใกล้ ทว่าเขาไม่ได้ใส่ใจหันไปมอง

ฉันเองค่ะนลินฟ้าตอบเมื่อเดินเข้ามาหยุดยืนห่างจากร่างหนาพอประมาณ

มีอะไรกับฉันหรือเปล่า

ริมฝีปากหยักได้รูปเอ่ยถามพลางเหลือบตามองใบหน้าสวยหวานด้วยแววตาดูแคลนชั่ววินาที ก่อนที่มันจะเปลี่ยนเป็นเย็นชา

ฉันขอคุยกับคุณสักครู่ได้ไหมคะนลินฟ้าเอ่ยถามเขาอย่างเกรงใจ

ฉันกำลังจะกลับขึ้นไปพักผ่อน ถ้าเธออยากจะคุยก็ตามไปที่ห้องละกัน

จริงๆ โจฮาลยังไม่คิดที่จะกลับขึ้นห้องพักตอนนี้ แต่เพราะอยากแกล้งและอยากแสดงให้หล่อนรู้ว่าเขาไม่ต้องการฟังคำร้องขอของใครจึงบอกหล่อนไปเช่นนั้น

คุยตรงนี้ได้ไหมคะ ฉันรบกวนเวลาคุณไม่นานหรอกค่ะหญิงสาวเอ่ยขอร้อง

ฉันบอกชัดเจนดีแล้วนะนลินฟ้า ชายหนุ่มยื่นคำขาดอย่างชัดถ้อยชัดคำ

แต่มันจะดูไม่เหมาะนะคะถ้าหากขึ้นไปคุยกันบนห้องของคุณ เธอเอ่ยแย้งสีหน้าไม่สบายใจ

ถ้างั้นก็คุยกันวันหลังละกัน แต่ถ้าใจร้อนอยากจะคุยวันนี้ก็ตามไปที่ห้อง

เอ่ยจบร่างใหญ่ก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างไม่แยแสคนข้างหลัง

นลินฟ้ามองตามแผ่นหลังกว้างที่เดินห่างออกไปพลางทอดถอนใจอย่างหนักหน่วง แค่เธอขอเวลาคุยไม่กี่นาที เขายังเล่นตัวขนาดนี้ แล้วถ้าเธอขอร้องในสิ่งที่เขาไม่เต็มใจ เขาจะยอมให้ความร่วมมือกับเธออย่างนั้นหรือ แต่ถ้ามัวคิดแบบนี้โดยไม่ทำอะไร เธอก็จะจมปลักอยู่กับความไม่สบายใจ ดังนั้นไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ขอให้เธอได้ลองเจรจากับเขาเสียก่อน

 

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...

เสียงเคาะประตูห้องนอนของโจฮาลดังขึ้นสามครั้งหลังจากเจ้าของห้องกลับขึ้นมาได้ประมาณยี่สิบนาที ซึ่งเขาก็เดาได้ทันทีว่าใครน่าจะยืนอยู่อีกฝั่งหนึ่งของประตูห้อง ริมฝีปากได้รูปของชายหนุ่มกดยิ้มหยัน ก่อนจะเอ่ยอนุญาตโดยไม่สอบถามอะไร

เข้ามา

หลังเสียงอนุญาตประตูห้องบานหรูก็ถูกเปิดเข้ามาอย่างระมัดระวังด้วยมือของนลินฟ้า ก่อนร่างบางจะแทรกตัวเข้ามาภายในห้องและปิดคืนอย่างแผ่วเบา

ทว่าทันทีที่หญิงสาวหันกลับมาเผชิญหน้ากับเจ้าของห้องก็ถึงกับชะงัก ใบหน้านวลปลั่งร้อนผ่าวขึ้นมาโดยอัตโนมัติเมื่อพบว่าร่างสูงใหญ่ของคนที่เธอต้องการจะเจรจาด้วยนั้นมีผ้าขนหนูสีขาวผืนใหญ่พันกายท่อนล่างเอาไว้เพียงหมิ่นเหม่ แผงอกกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและไรขนประปรายจึงปรากฏแก่สายตาเธออย่างชัดเจน

เอ่อ...คุณอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันค่อยกลับมาใหม่

เธอเอ่ยบอกเจ้าของห้องโดยไม่มองหน้า และหันหลังกลับตั้งใจจะเดินออกไปจากห้อง

ถ้าออกไปก็ไม่ต้องกลับมา เพราะฉันจะไม่ต้อนรับใครอีกแล้ว

น้ำเสียงเด็ดขาดที่ประกาศตามหลังมานั้นทำให้ขาเรียวชะงักทันที หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะข่มความกระดากและความรู้สึกหลากหลาย แล้วหันกลับไปเผชิญหน้ากับชายหนุ่มอีกครั้ง

ถ้างั้นฉันคุยตอนนี้ก็ได้ค่ะ

นลินฟ้าเอ่ยบอกเสียงเบาและเลือกที่จะมองใบหน้าหล่อเหลามากกว่าส่วนอื่นของร่างกาย

เธออยากจะคุยอะไรกับฉันก็ว่ามา ฉันให้เวลาแค่สิบนาที

เจ้าของห้องว่าพลางเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนขอบที่นอนด้วยท่วงท่าสบายๆ แทนที่จะเชิญแขกสาวไปที่มุมนั่งเล่นและใช้รับแขกภายในห้อง

นลินฟ้าเดินเข้าไปหยุดห่างจากชายหนุ่มพอประมาณ จากนั้นก็รีบพูดธุระของตัวเองอย่างไม่ให้เสียเวลา เพราะถ้าอยู่นานกว่านี้ เธออาจจะเก็บอาการประหม่าระคนตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่ก็เป็นได้

ฉันจะคุยเรื่องจูเนียร์ค่ะ นลินฟ้าเกริ่นนำ   

ว่ามาสิเขาเปิดโอกาสให้ สีหน้าไม่ยินดียินร้ายสักนิด

จูเนียร์ชื่นชมคุณมากนะคะ คุณพ่อเล่าเรื่องของคุณให้แกฟังบ่อยๆ แกอยากพบคุณมานานแล้ว พอรู้ว่าคุณจะมาเมืองไทยก็รอคอยอย่างตื่นเต้นจนไม่เป็นอันทำอะไร หวังจะได้พบพี่ชายในแบบที่จินตนาการเอาไว้ แต่สิ่งที่คุณมอบให้แกคือความเฉยชา สายตาเหยียดหยัน มันไม่ใจร้ายเกินไปหน่อยเหรอคะสำหรับเด็กไร้เดียงสาคนหนึ่ง

เมื่อได้โอกาสหญิงสาวก็ระบายออกมาอย่างอัดอั้นตันใจ หวังจะให้คำพูดเหล่านั้นกระตุ้นความรู้สึกของฝ่ายตรงข้ามให้เกิดความเอ็นดูน้องชายร่วมบิดาบ้าง

ฉันไม่ชอบสร้างภาพ รู้สึกยังไงก็แสดงออกมาแบบนั้น โจฮาลยกยิ้มมุมปากและจ้องมองสาวสวยตรงหน้าด้วยแววตาดูแคลน 


*********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์

ขอบคุณคำติชมและทุกๆ กำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

ขอบคุณจากหัวใจ

ธัญวลัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น