วิมานมลทิน

ตอนที่ 45 : วิมานมลทิน -:- 45

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,199
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    7 มี.ค. 63




เกือบบ่ายโมงที่นลินฟ้า น้องชายและเพื่อนๆ ของเธอเดินทางมาถึงบ้านพักตากอากาศหลังงามของตระกูลพัฒนเมธี บ้านไม้สองชั้นบนอาณาเขตกว้างขวาง ตั้งอยู่ในเขตที่ผู้คนไม่พลุกพล่าน ด้านหน้าของบ้านหันไปทางทะเล และมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ภายในบริเวณบ้านอีกด้วย

นลินฟ้าและน้องชายมาพักที่บ้านหลังนี้พร้อมกับครอบครัวประมาณปีละสามสี่ครั้งแล้วแต่โอกาส แต่เมื่อผู้นำครอบครัวจากไปอย่างไม่มีวันกลับ โอกาสที่จะเดินทางมาพักผ่อนที่นี่ก็คงจะน้อยลง

เธอตัดสินใจถูกแล้วที่มาพักที่นี่ บ้านสวย บรรยากาศดี ฉันชอบมาก ถ้าเราว่างตรงกันมาพักผ่อนที่นี่อีกนะฟ้า

อรนิดาเอ่ยขึ้นกลางวงสนทนาหลังจากเดินชมรอบๆ บ้านพักแล้วรู้สึกชื่นชอบจนเก็บอาการไม่อยู่ เธอรู้แค่ว่าพ่อเลี้ยงของเพื่อนมีบ้านพักตากอากาศอยู่ที่นี่ และเคยเห็นแต่ในภาพถ่ายที่เพื่อนถ่ายให้ดูเท่านั้น เพิ่งจะได้สัมผัสบรรยากาศจริงๆ ก็วันนี้เอง

ถ้ามีเวลาฉันก็อยากมาอีกเหมือนกันจ้ะ เพราะจูเนียร์ชอบที่นี่มาก

เหตุผลสำคัญที่นลินฟ้าไม่เช่าบ้านพัก หรือไปพักที่โรงแรม แต่เลือกมาพักที่บ้านหลังนี้ทั้งๆ ที่รู้ว่าเจ้าของบ้านตัวจริงอาจจะไม่พอใจก็เพราะน้องชายชอบบ้านหลังนี้มาก เธอเองก็ชอบเช่นกัน แต่ก็ตัดใจไปพักที่อื่นได้หากมากับเพื่อนๆ ตามลำพัง แต่เมื่อน้องชายมาด้วย ถึงอย่างไรก็ต้องพักบ้านหลังนี้

ถ้าครั้งหน้ามาเที่ยวอีกก็อย่าลืมชวนผมนะฟ้า ผมจะได้ขับรถให้ปฐวีรีบเสนอตัวอย่างเต็มใจ

แหม...เข้าใจหาข้ออ้างนะวีอรนิดากระเซ้าเพื่อนหนุ่มอย่างรู้เท่าทัน

ข้ออ้างอะไร ผมช่วยขับรถให้ไม่ดีเหรอครับคนถูกแซวแสร้งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

อยากมาเที่ยวกับฟ้าก็พูดมาเถอะน่า กล้าๆ หน่อยสิจ๊ะ จะไปเรียนต่อต่างประเทศอยู่แล้วยังไม่ยอมสารภาพว่าคิดยังไงกับฟ้า มัวแต่ใจเย็น ระวังคนอื่นจะตัดหน้าไปเสียก่อนนะ อรนิดาว่าสีหน้ายิ้มๆ

พูดอะไรของเธอน่ะอรนลินฟ้าปรามเพื่อนสาวแก้เก้อ

คนฉลาดอย่างเธอมีหรือจะมองไม่ออกว่าวีคิดยังไง อย่ามาทำไก๋หน่อยเลยฟ้าอรนิดามองค้อนเพื่อนสาวอย่างหมั่นไส้

สงสัยผมคงต้องรีบสารภาพแล้วละปฐวีเอ่ยทีเล่นทีจริง

ถ้าไม่อยากอกหักก็รีบจัดการซะ เดี๋ยวจะหาว่าเพื่อนไม่เตือนอรนิดาแสร้งทำหน้าจริงจัง

ครับ ก่อนกลับกรุงเทพฯ ผมจะต้องบอกความในใจกับฟ้าให้ได้

บอกตอนนี้เลยก็ได้นะ เดี๋ยวอรจะเดินไปดูจูเนียร์ที่สระว่ายน้ำ สองคนจะได้คุยกันตามลำพัง

อรนิดาต้องการเปิดโอกาสให้เพื่อนทั้งสองได้อยู่ด้วยกันตามลำพังจึงตั้งใจจะเดินไปที่สระว่ายน้ำ ซึ่งเด็กชายจิระดนัยกำลังว่ายน้ำเล่นอยู่ในขณะนี้ ทว่าหญิงสาวยังไม่ทันจะเดินไปยังที่หมาย สาวใช้ที่คอยดูแลบ้านพักก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามารายงาน

คุณฟ้าคะ คุณฟ้า! คุณจูเนียร์แย่แล้วค่ะ!”

จูเนียร์!”

ชื่อของน้องชายทำให้นลินฟ้าวิ่งไปที่สระว่ายน้ำอย่างว่องไว รับรู้ด้วยสัญชาตญาณว่าจะต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับน้องชายของตนแน่ๆ

เมื่อไปถึงสระว่ายน้ำก็ถึงกับตกตะลึงตาค้างเมื่อเห็นคนตัวใหญ่ที่ไม่รู้โผล่มาที่นี่ได้อย่างไรนั่งคร่อมร่างน้องชายของเธอไว้ และลักษณะที่เห็นก็เหมือนว่าเขากำลังบีบคอน้องชายของเธออยู่

คุณเจค! คุณทำอะไรน้องชายฟ้า!”

นลินฟ้าตะคอกถามอย่างโกรธจัดพร้อมกับผลักร่างใหญ่ออกไปจากร่างของน้องชายอย่างแรง จนชายหนุ่มที่ไม่ทันได้ตั้งตัวถึงกับเสียหลัก

ออกไปไกลๆ เลยนะ คนใจร้ายใจดำ!”

เธอเอ่ยไล่ด้วยความเกรี้ยวกราด และจ้องมองเขาอย่างอาฆาตมาดร้าย ฝ่ายคนถูกไล่กัดกรามกรอดพร้อมกับสปริงตัวลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าโกรธจัด ก่อนจะเดินผ่านปฐวีและอรนิดาที่ตามนลินฟ้ามาติดๆ ราวกับว่าสองคนนั้นเป็นเพียงอากาศธาตุ

จูเนียร์ จูเนียร์เป็นยังไงบ้าง เขาทำอะไรน้องชายของพี่

นลินฟ้าเขย่าร่างร้องชายเบาๆ พร้อมกับละล่ำละลักถามด้วยความห่วงใยอย่างยิ่ง ใบหน้าของคนเป็นพี่เต็มไปด้วยริ้วรอยของความกังวล ดวงตาของเธอเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตา กลัวเหลือเกินว่าน้องชายของตนจะเป็นอันตรายถึงชีวิต

“จูเนียร์ได้ยินเสียงพี่ไหม ลืมตาขึ้นมองพี่สิ”

กระแสเสียงที่เต็มไปด้วยความอาทรและห่วงใยทำให้เด็กชายจิระดนัยที่อาการดีขึ้นค่อยๆ ปรือตาขึ้นมองพี่สาว และบอกเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้นไปตามจริง

ผมว่ายน้ำอยู่ดีๆ ขาของผมก็เป็นตะคริวครับ ตอนที่ผมกำลังจะจมน้ำ พี่เจคก็กระโดดลงไปช่วย

ช่วยงั้นเหรอ

สีหน้าของนลินฟ้าซีดลงกว่าเดิมเมื่อรู้ว่าคนที่เธอตะคอกด่าและเอ่ยไล่อย่างโกรธแค้นชิงชังไม่ได้คิดทำร้ายน้องชายของตนอย่างที่เข้าใจ ผู้ชายที่เธอกล่าวหาว่าเขาจะฆ่าน้องชายกลับเป็นคนที่ช่วยชีวิต เธอทำเรื่องผิดพลาดเข้าแล้วหรือนี่ 

*********************************

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ

ขอบพระคุณทุกท่านสำหรับทุกๆ การสนับสนุนค่ะ

  

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์

ขอบคุณคำติชมและทุกๆ กำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

ขอบคุณจากหัวใจ

ธัญวลัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น