วิมานมลทิน

ตอนที่ 44 : วิมานมลทิน -:- 44

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    6 มี.ค. 63




คุณเจค

เจ้าของโทรศัพท์เงยหน้าขึ้นตอบ และชื่อที่ถูกเอ่ยขึ้นมานั้นก็ทำให้คนในรถหูผึ่งไปตามๆ กัน เพราะต่างก็อยากรู้ว่าผู้ชายคนนั้นโทร.มาด้วยเรื่องใด

รับสายสิ จะได้รู้ว่าเขาโทร.มาทำไมอรนิดาเร่งเร้า ขณะที่นลินฟ้ากลับมีทีท่าลังเลใจ

จูเนียร์รับสายแทนพี่หน่อยสินลินฟ้าส่งโทรศัพท์มือถือของตัวเองให้กับน้องชาย ซึ่งอีกฝ่ายก็ยื่นมือมารับไปกดรับสายอย่างเต็มใจยิ่ง

สวัสดีครับพี่เจคเด็กชายทักทายพี่ชายร่วมบิดาน้ำเสียงสดใส

พี่สาวของเธอล่ะจูเนียร์เสียงทุ้มถามกลับเมื่อคนที่รับสายไม่ใช่เจ้าของ ซึ่งเป็นคนที่เขาต้องการพูดสายด้วย

พี่ฟ้า... เด็กชายหันไปปรึกษาพี่สาวทางสายตาว่าควรจะตอบอย่างไร นลินฟ้าคิดอะไรไม่ออกจึงทำภาษามือให้น้องชายแก้ขัด

พี่ฟ้ากำลังขับรถอยู่ครับ

วันนี้โรงเรียนหยุดไม่ใช่หรือ แล้วออกไปไหนกันแต่เช้า

โจฮาลซักต่ออย่างสงสัย ถ้าเป็นวันธรรมดาเขาจะไม่แปลกใจ เพราะนลินฟ้าต้องไปส่งน้องชายที่โรงเรียนเป็นประจำ

ไปเที่ยวระยองครับ

เด็กชายตอบตามประสาซื่อ ทำเอาผู้ร่วมเดินทางแอบหวั่นใจไปตามๆ กัน เพราะบ้านพักหลังที่กำลังจะเดินทางไปนั้นมีชื่อโจฮาลเป็นเจ้าของ

อืม...คนปลายสายทำเสียงในลำคอเป็นเชิงรับรู้ จริงๆ เขาอยากทราบข้อมูลมากกว่านี้ แต่เขาจะไม่ถามจากน้องชายร่วมบิดา เพราะเขาก็รู้ว่าควรจะถามจากที่ใด

นลินฟ้ารีบหยิบกระดาษและปากกาที่มักจะมีติดกระเป๋าสะพายขึ้นมาเขียนข้อความบางอย่างแล้วยื่นให้น้องชายอย่างว่องไว

พี่เจคจะกลับบ้านเมื่อไรครับเด็กชายอ่านตามกระดาษที่พี่สาวเขียนให้

ยังไม่กลับตอนนี้หรอก

คนปลายสายตอบน้ำเสียงไม่บอกอารมณ์ จริงๆ โจฮาลตั้งใจจะกลับบ้านพัฒนเมธีวันนี้ แต่เห็นทีเขาต้องเปลี่ยนเส้นทางใหม่เสียแล้วกระมัง เพราะกลับไปที่นั่นก็ไม่พบใครบางคนที่ทำให้เขากระวนกระวายใจอยู่หลายวัน

เอาเป็นว่าฉันจะโทร.หาพี่สาวเธอใหม่ก็แล้วกัน เที่ยวให้สนุกนะจูเนียร์

ครับพี่เจค ผมจะเที่ยวเผื่อนะครับ สวัสดีครับ

เด็กชายบอกลาพี่ชายร่วมบิดาอย่างรู้มารยาท จากนั้นก็กดวางสายแล้วส่งเครื่องมือสื่อสารคืนให้กับพี่สาวคนสวยด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข

คุณเจคเขาว่าไงบ้างจ๊ะ แล้วเขาจะกลับกรุงเทพเมื่อไรคนเป็นพี่สาวเอ่ยถามอย่างสงสัยใคร่รู้

พี่เจคบอกว่ายังไม่กลับตอนนี้ครับพี่ฟ้า

แล้วเขาว่ายังไงอีก บอกมาให้หมดเลยจ้ะ

พี่เจคบอกว่าจะโทร.มาหาพี่ฟ้าใหม่แค่นั้นเองครับ อ้อ...ก่อนวางสายพี่เจคบอกเที่ยวให้สนุกด้วยครับ

เด็กชายบอกเล่าเสียงใส รู้สึกดีใจที่ได้ยินคำพูดนั้นจากปากของพี่ชายร่วมบิดา

คุณโจฮาลไม่ถามอะไรมากก็ดีแล้วล่ะจ้ะ

อรนิดาว่า นลินฟ้าเองก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน เพราะถ้าเขารู้ว่าเธอมาเที่ยวกับใครและพักที่ไหน เขาจะต้องโทร.มาหาเรื่องต่อว่าเธออีกแน่นอน

ถึงร้านอาหารแล้วครับทุกคน

ปฐวีบอกผู้โดยสารพร้อมกับเลี้ยวรถเข้าไปในร้านอาหารแห่งหนึ่งที่เปิดให้บริการแต่เช้า ซึ่งก็ทำให้สองสาวกับหนึ่งเด็กชายเลิกพูดถึงเรื่องโจฮาลแล้วให้ความสนใจกับร้านอาหารตรงหน้าแทน      

ทั้งหมดแวะพักรับประทานอาหารมื้อเช้าที่นั่น เสร็จจากอาหารมื้อนั้นก็มุ่งหน้าไปยังที่หมาย ซึ่งก็คือบ้านพักตากอากาศที่จังหวัดระยองของตระกูลพัฒนเมธีนั่นเอง

 

สาวใช้คนหนึ่งเห็นรจนาเดินเข้ามาในห้องโถงโอ่อ่าของคฤหาสน์พัฒนเมธีก็รีบเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายเพื่อจะรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ให้ทราบตามหน้าที่

มีอะไรเหรอแววรจนาเอ่ยถามเมื่อสาวใช่ชื่อแววเดินยิ้มเข้ามาหาตน

เมื่อสักพักใหญ่ๆ คุณโจฮาลโทร.มาจ้ะป้าแววรายงาน

คุณเจคโทร.มาว่าไงบ้าง จะกลับมาที่บ้านพัฒนเมธีวันนี้หรือเปล่า

คนมีหน้าที่ดูแลและควบคุมความเรียบร้อยภายในบ้านซักถามข้อมูลเพิ่มเติม เพราะถ้าโจฮาลเดินทางกลับวันนี้ เธอจะได้เตรียมการเรื่องอาหารและสั่งสาวใช้ให้ขึ้นไปดูความเรียบร้อยของห้องพัก

เปล่าจ้ะ คุณโจฮาลโทร.มาหาคุณฟ้า หนูก็เลยบอกว่าคุณฟ้าไปเที่ยวระยองกับคุณจูเนียร์และเพื่อนๆ ของเธอค่ะแววรายงานแม่บ้านเก่าแก่ไปตามจริง

คุณเจครู้เรื่องคุณฟ้ากับคุณจูเนียร์ไปเที่ยวแล้วว่ายังไงบ้างล่ะ

รจนาเลียบเคียงถาม เพราะอยากรู้ปฏิกิริยาของนายหนุ่มว่าเป็นอย่างไรเมื่อทราบว่านลินฟ้าพาน้องชายไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ของเธอที่ระยอง 

ก็ไม่เห็นว่าอะไรนี่จ๊ะป้า อ้อ...คุณโจฮาลถามแค่เรื่องที่พักจ้ะ หนูก็เลยบอกว่าคุณฟ้ากับเพื่อนๆ ไปพักที่บ้านพักตากอากาศของตระกูลพัฒนเมธีค่ะแววนึกขึ้นมาได้ก็รีบบอกรายละเอียดเพิ่มเติม

“คุณเจคพูดอะไรอีกไหม หลังจากที่รู้ว่าคุณฟ้าและเพื่อนๆ จะไปพักที่นั่น”

รจนารู้ว่าบ้านหลังนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของโจฮาลก็รู้สึกไม่สบายใจสักเท่าไรนัก เพราะนายหนุ่มแสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากให้ใครไปยุ่งวุ่นวายกับสมบัติของตัวเอง

“ไม่จ้ะป้า คุณโจฮาลพูดแค่ขอบใจ แล้วก็วางสายไปเลยจ้ะ”

อือ...” แม่บ้านวัยกลางคนพยักหน้าเป็นเชิงรับทราบ ก่อนเอ่ยตัดบทเมื่อหมดธุระจะพูดคุยกับอีกฝ่าย “ฉันไม่มีอะไรจะถามแล้วละ แววไปทำงานเถอะ

จ้ะป้า แววรับคำสั้นๆ ก่อนผละจากไปทำงานของตัวเองอย่างรู้หน้าที่

“หวังว่าคุณเจคจะไม่ต่อว่าคุณฟ้าเรื่องที่พักนะ”

รจนารำพึงกับตัวเองเบาๆ สีหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยของความกังวล ทั้งนี้ก็เพราะรู้ว่านายหนุ่มของตนยังมีอคติต่อนลินฟ้าและน้องชายนั่นเอง

ว่าแต่คุณเจคไปทำอะไรที่ภูเก็ตตั้งหลายวัน ระหว่างที่คุณเจคไม่อยู่ คุณฟ้าก็ดูแปลกๆ เหมือนมีอะไรในใจ อาการหนักกว่าตอนที่คุณเจคอยู่บ้านเสียอีก

คิ้วของรจนาขมวดเข้าหากันอย่างครุ่นคิด เธออาบน้ำร้อนมาก่อนย่อมมองเห็นความผิดปกติของนลินฟ้าซึ่งเห็นกันมาตั้งแต่อายุยังน้อย เพียงแต่เธอยังไม่รู้เท่านั้นว่ามันเกิดจากสาเหตุอะไรกันแน่ แต่อีกไม่นานเธอจะต้องรู้อย่างแน่นอน  

*********************************

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ

ขอบพระคุณทุกท่านสำหรับทุกๆ การสนับสนุนค่ะ

  

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์

ขอบคุณคำติชมและทุกๆ กำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

ขอบคุณจากหัวใจ

ธัญวลัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น