วิมานมลทิน

ตอนที่ 32 : วิมานมลทิน -:- 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,807
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    27 ก.พ. 63


 

หลังจากน้องชายตัวน้อยผละจากไปแล้ว นลินฟ้าก็เดินจรดปลายเท้าไปยังเปียโนหลังใหญ่ที่มีใครบางคนกำลังเล่นอยู่ราวกับต้องมนตร์ เธอชอบเสียงเปียโนมากกว่าเสียงดนตรีทุกชนิด และเคยคิดอยากเรียนเมื่อตอนเป็นเด็ก แต่มารดาไม่สนับสนุน อีกทั้งยังกำชับไม่ให้เธอบอกเรื่องนี้กับจิระ เพราะรู้ว่าท่านจะต้องอนุญาตถ้าหากเธอเอ่ยปากขอกับท่านตรงๆ

ร่างบางยืนฟังเสียงเปียโนเพราะพริ้งนั้นจนกระทั่งทั่วทั้งห้องเงียบสงบ ไม่กี่อึดใจคนที่นั่งอยู่หลังเปียโนก็ขยับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

เธอมายืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไร

กระแสเสียงที่เอ่ยออกไปและแววตาที่จ้องมองนลินฟ้าฉายแววตำหนิมากกว่าจะอยากรู้คำตอบจากริมฝีปากน่าจูบของเธอ

ตั้งแต่คุณเล่นเพลง The way you look at me ได้ประมาณครึ่งเพลงแล้วค่ะ นลินฟ้าตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ

รู้ด้วยเหรอว่าฉันเล่นเพลงอะไร” 

ค่ะ บังเอิญมันเป็นเพลงที่ฉันชอบพอดีน่ะค่ะ เธอตอบก่อนจะเอ่ยชมเขาจากใจจริงเช่นกัน คุณเล่นเปียโนเพราะมากเลยนะคะ

ไม่ต้องชมเพื่อประจบเอาใจ เพราะมันไม่ได้ช่วยให้ฉันรู้สึกดีกับเธอหรอกนลินฟ้า

คนถูกชมตอบกลับอย่างไร้เยื่อใย ส่งผลให้คนที่เอ่ยชมจากใจเกิดความไม่พอใจอยู่ลึกๆ

ฉันชมเพราะเห็นว่าคุณเล่นเพราะจริงๆ ไม่ได้หวังผลใดๆ ทั้งนั้นค่ะ

หญิงสาวแจกแจงเจตนา ใบหน้าที่แย้มยิ้มแปรเปลี่ยนเป็นเฉยชาโดยอัตโนมัติ

แต่ถ้าคุณไม่ต้องการก็ถือเสียว่าฉันไม่ได้พูดก็แล้วกันค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ

เอ่ยจบก็หมุนตัวผละจากมา และมุ่งหน้าไปยังบันไดบ้านอย่างเคืองขุ่น นึกโกรธตัวเองที่เอ่ยชมเขาโดยที่เจ้าตัวเขาไม่ต้องการ คราวหลังก็อย่าหวังว่าจะได้ยินคำพูดทำนองนี้จากเธออีกเลย

โจฮาลมองตามแผ่นหลังหญิงสาวที่สะบัดหน้าเดินจากไปด้วยแววตาแข็งกระด้าง เขารู้ว่าคำชมของนลินฟ้ามาจากใจ สังเกตได้จากแววตาของหล่อน แต่เพราะทิฐิและอคติที่ติดอยู่ในใจทำให้เขามองเป็นตรงกันข้าม และคงยากที่ความรู้สึกนั้นจะลบเลือนไปจากใจเขาง่ายๆ แม้ว่าระยะนี้ความรู้สึกบางอย่างที่มีสาเหตุมาจากหล่อนจะคอยรบกวนจิตใจเขาอยู่บ่อยครั้งก็ตาม

“ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่มีวันญาติดีกับพวกเธอ”

คนมีอดีตฝังใจพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะสาวเท้าไปยังสวนหลังบ้าน เพราะที่ตรงนั้นมันทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายได้มากกว่าที่อื่นภายในอาณาจักรกว้างขวางแห่งนี้

 

เมื่อถึงเวลาอาหารมื้อเย็น เด็กชายจิระดนัยก็ลงไปนั่งรอพี่ชายร่วมบิดาที่โต๊ะอาหารตามที่พี่สาวได้กำชับเอาไว้ก่อนออกจากบ้านประมาณครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ หนูน้อยนั่งคอยไม่ถึงห้านาทีโจฮาลก็ก้าวเข้ามาในห้องอาหารขนาดใหญ่

พี่สาวของเธอล่ะจูเนียร์โจฮาลเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นเด็กชายนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารเพียงลำพัง

พี่ฟ้าออกไปข้างนอกกับเพื่อนครับ

เด็กชายจิระดนัยตอบตามจริง และดูเหมือนคนถามจะรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันทีที่ได้ยินคำตอบ เพราะน้ำเสียงที่เขาใช้ซักถามต่อจากนั้นมันบ่งบอกอารมณ์ได้อย่างชัดเจน

ไปตั้งแต่เมื่อไร แล้วไปกับเพื่อนคนไหน

สักพักใหญ่ๆ แล้วครับ ออกไปกับพี่วี คนที่มาบ้านเราเมื่อวันก่อนไงครับ อ้อ...พี่วีไม่ได้ขับรถเข้ามาในบ้านนะครับ แต่พี่ฟ้าเดินออกไปขึ้นรถที่นอกรั้ว

ด้วยรู้ว่าพี่ชายร่วมบิดาไม่ชอบให้เพื่อนพี่สาวเข้ามาในบ้าน หนูน้อยจึงรีบแจกแจงในตอนท้าย

ผู้ชายที่ชื่อวีเขาสนิทกับพี่สาวเธอมากแค่ไหนฮึจูเนียร์

โจฮาลเลียบเคียงถามเด็กชาย เพราะมั่นใจว่าคำตอบที่ได้จากอีกฝ่ายน่าจะใกล้เคียงความจริงที่สุด

สนิทมากครับ พี่วีเคยบอกผมว่าจะขอพี่ฟ้าแต่งงานถ้าพี่วีเรียนจบปริญญาโทครับเด็กชายตอบ

หึ...กว่าจะถึงวันนั้นหมอนั่นอาจจะเปลี่ยนใจก่อนก็ได้โจฮาลพึมพำพลางกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์

พี่เจคว่าอะไรนะครับ เด็กชายทวนถาม เพราะได้ยินประโยคก่อนหน้านั้นไม่ชัดเจนเท่าไร 

ฉันถามว่าสองคนนั้นพากันออกไปไหน

โจฮาลเฉไฉ แต่มันคือคำถามที่เขาตั้งใจจะถามและอยากจะรู้คำตอบเช่นกัน เพียงแต่ประโยคก่อนหน้านั้นเขาเผลอหลุดปากออกไป และเด็กชายไม่สมควรที่จะรับรู้

*********************************

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ

ขอบพระคุณทุกท่านสำหรับทุกๆ การสนับสนุนค่ะ

  

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์

ขอบคุณคำติชมและทุกๆ กำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

ขอบคุณจากหัวใจ

ธัญวลัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น

  1. #505 25142551 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:43

    มีความรู้สึกว่าอีคุณเจคนี่ช่างมั่นหน้ามั่นใจในตัวเองสูงส่งมากๆ เลยนะคะ หมันไส้ค่ะ

    #505
    0
  2. #437 tungkn4841 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 17:40
    นลินฟ้าหมดทางเลือกแล้ว เมื่อนายเจคให้คำตอบว่า ตอนนี้เขาพร้อมอย่างมาก มารอลุ้น
    รอไรเตอร์มา up ต่อ
    #437
    0