วิมานมลทิน

ตอนที่ 3 : วิมานมลทิน -:- 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,836
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    7 ก.พ. 63





 “ป้านาคะ เห็นจูเนียร์ไหมคะ

นลินฟ้าที่เพิ่งจะลงมาจากชั้นที่สองของบ้านเหลือบไปเห็นรจนา แม่บ้านเก่าแก่ซึ่งเดินผ่านมาจังหวะนั้นพอดีก็รีบเดินเข้าไปถามหาน้องชาย

ป้าเห็นคุณจูเนียร์ออกไปเดินเล่นที่หน้าบ้านตั้งแต่เช้าแล้วค่ะหญิงวัยประมาณห้าสิบต้นๆ ตอบนายสาวด้วยรอยยิ้มบางๆ

มิน่าล่ะ ฟ้าเข้าไปหาที่ห้องไม่เห็นแม้แต่เงา ตั้งใจจะไปปลุกแกนั่นแหละค่ะ แต่ดันตื่นก่อนฟ้าเสียอีกนลินฟ้าเอ่ยด้วยสีหน้ากลั้นยิ้ม

ดูท่าคุณจูเนียร์จะตื่นเต้นมากเลยนะคะคุณฟ้า

ใช่ค่ะ ปกติวันหยุดแกตื่นเช้าที่ไหนกันล่ะคะ

อย่าว่าแต่คุณจูเนียร์เลยค่ะ ทุกคนในบ้านก็มีอาการเดียวกันหมด ป้าเองก็ตื่นเต้นเหมือนกัน คุณฟ้าเองก็ด้วยใช่ไหมคะ

ค่ะ นลินฟ้าตอบรับด้วยรอยยิ้มฝืนๆ ด้วยรู้ตัวดีว่าอาการที่เกิดขึ้นกับตนมันมากกว่าความตื่นเต้น

สิบหกปีแล้วสินะคะที่คุณเจคไปจากบ้านหลังนี้พร้อมกับคุณจูเลีย

รจนาทำหน้าเหมือนระลึกถึงความหลัง เธอเป็นคนรับใช้เก่าแก่ของที่นี่จึงทราบเรื่องราวภายในครอบครัวนี้เป็นอย่างดี แม้จะไม่ชอบใจการกระทำของจิระที่ทำกับนายหญิงจูเลียและลูกชาย แต่เธอก็ไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะตำหนิหรือต่อว่าได้ และแม้ว่าเธอจะไม่ชอบนายหญิงคนใหม่ แต่ก็ไม่เคยเอาความชอบส่วนตัวมาปะปนกับหน้าที่การงาน

ป้าขอโทษนะคะที่เอ่ยถึงเรื่องในอดีต

รจนาเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นสีหน้าเศร้าหมองของนลินฟ้า ซึ่งเป็นคนเดียวที่เธอไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจเวลารับใช้ เพราะตอนนั้นนลินฟ้ายังเล็กมาก ยังไม่รู้เรื่องการกระทำของผู้ใหญ่ เมื่อโตขึ้นและได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไรก็ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้สึกเสียใจไม่น้อยเช่นกัน  

ไม่เป็นไรค่ะป้า ฟ้าเข้าใจค่ะ

นลินฟ้าฝืนยิ้ม เธอรู้ดีว่าแม่บ้านเก่าแก่ไม่ชอบการกระทำของมารดาตนมาตั้งแต่ต้นแล้ว แต่กระนั้นอีกฝ่ายก็วางตัวในฐานะแม่บ้านและทำหน้าที่ของตัวเองด้วยดีมาโดยตลอด

ฟ้าขอตัวไปดูจูเนียร์ก่อนนะคะหญิงสาวตัดบท

ค่ะ ว่าแต่คุณฟ้าจะให้ป้าสั่งเด็กตั้งโต๊ะอาหารเช้าเลยหรือเปล่าคะ

ก็ดีเหมือนกันค่ะป้า

งั้นป้าไปจัดการเลยนะคะ

ค่ะ เธอรับคำสั้นๆ จากนั้นก็เดินออกไปหาเด็กชายจิระดนัยที่หน้าบ้าน

พบน้องชายตัวน้อยกำลังเดินเตร็ดเตร่อยู่แถวนั้นจริงๆ นลินฟ้ายืนมองพฤติกรรมของแกอยู่เงียบๆ จึงได้เห็นว่าสายตาของเด็กชายมักจะเมียงมองไปที่ประตูรั้วบ้านขนาดใหญ่บ่อยครั้ง ไม่ต้องถามก็รู้ว่าจุดประสงค์ที่น้องชายทำเช่นนั้นเพื่ออะไร

ทำอะไรอยู่เหรอจ๊ะจูเนียร์

เดินเล่นรับอากาศยามเช้าครับพี่ฟ้า เด็กชายจิระดนัยหันไปยิ้มให้พี่สาว

วันนี้มาแปลกนะเรา ปกติวันหยุดไม่เคยตื่นเช้านี่จ๊ะ มีจุดประสงค์แอบแฝงใช่ไหมเอ่ย คนเป็นพี่หรี่ตามองน้องชายอย่างรู้เท่าทัน

ผมลงมาคอยพี่เจคครับเด็กชายสารภาพกับพี่สาวตามตรง

นลินฟ้าลอบถอนใจกับความมุ่งมั่นตั้งใจของน้องชายตัวน้อย ก่อนจะดึงความสนใจของแกออกมาจากเรื่องของพี่ชายร่วมบิดาชั่วคราว

คุณเจคน่าจะยังไม่มาช่วงนี้หรอกจ้ะ พี่ว่าเราเข้าไปกินอาหารเช้ากันก่อนดีกว่านะจ๊ะ

ครับ แม้จะยังไม่รู้สึกหิว แต่เด็กน้อยก็ตอบรับคำชวนของพี่สาวอย่างว่าง่าย

ไปจ้ะ เสียงหวานเอ่ยชวนอีกครั้ง มือนุ่มกุมมือเล็กของน้องชายแล้วพากันเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่เพื่อรับประทานอาหารมื้อเช้า

 

ภายในรถสัญชาติเยอรมันคันหรูป้ายแดงที่กำลังเคลื่อนตัวอยู่บนถนนสายหนึ่งของกรุงเทพฯ โจฮาล เจค เพอร์สัน กำลังนั่งทอดสายตามองผ่านกระจกรถสีชาไปยังทิวทัศน์ข้างทางอย่างไร้จุดหมาย แต่สมองของเขากลับเต็มไปด้วยเรื่องราวในอดีตที่ทำให้ชีวิตของเขากับมารดาต้องพลิกผัน เรื่องราวที่เขาจดจำฝังใจ

บนเบาะนั่งด้านหน้าคือสารถีชาวไทยที่ถูกติดต่อว่าจ้างให้มาขับรถให้โจฮาลระหว่างที่นักธุรกิจหนุ่มทำธุระอยู่ที่เมืองไทย ที่นั่งข้างๆ สารถีคือมาร์จ ผู้ช่วยคนสนิทและบอดี้การ์ดมือหนึ่งชาวอเมริกัน ซึ่งมหาเศรษฐีหนุ่มไว้ใจให้ติดตามมาทำธุระสำคัญด้วย

นัยน์ตาสีฟ้าของโจฮาลเปล่งประกายกล้าเมื่อรถคันหรูที่เขาโดยสารอยู่เคลื่อนตัวเข้ามายังคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เขาเคยอยู่อาศัยเมื่อสิบกว่าปีก่อน ความทรงจำเก่าๆ ย้อนเข้ามาในมโนภาพพร้อมๆ กับความเจ็บปวดที่ชายหนุ่มไม่อาจลืมเลือน

ร่างสูงใหญ่ของหนุ่มอเมริกันที่นั่งอยู่ตอนหน้าเปิดประตูก้าวลงจากรถทันทีที่ยานพาหนะคันหรูจอดสนิทหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ยังคงสวยงามแม้อายุของมันจะร่วมๆ ยี่สิบปีแล้ว

ถึงที่หมายแล้วครับคุณเจค

มาร์จเปิดประตูห้องโดยสารตอนหลังพร้อมกับรายงานนายหนุ่มของตนอย่างสุภาพ

อืม...

โจฮาลพยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงตอบรับ จากนั้นร่างสูงใหญ่ในเครื่องแต่งกายราคาแพงก็ก้าวลงจากรถ ดวงตาสีฟ้าที่เปล่งประกายบางอย่างกวาดมองสำรวจโดยรอบอีกครั้ง สนามหญ้าที่เขาเคยวิ่งเล่น สระว่ายน้ำที่เขาเคยลงไปแหวกว่าย ภาพเหตุการณ์เก่าๆ ปรากฏขึ้นในสมองของเขาเป็นฉากๆ 

*********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์

ขอบคุณคำติชมและทุกๆ กำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

ขอบคุณจากหัวใจ

ธัญวลัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น