วิมานมลทิน

ตอนที่ 26 : วิมานมลทิน -:- 26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,133
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    24 ก.พ. 63


ขออนุญาตแจ้งข่าว e-book ค่ะ 

วิมานมลทิน มีให้โหลดที่เมพแล้วนะคะ

จัดโปรโมชั่น e-book ราคาพิเศษ 169 บาท จากราคาปก 289 บาท

เหลือเวลา 2 วัน หมดโปรโมชั่นราคา e-book จะอยู่ที่ 229 บาทค่ะ

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ (ท่านใดที่เคยโหลดแล้วไม่ต้องโหลดซ้ำนะคะ)

ขอบพระคุณทุกท่านสำหรับทุกๆ การสนับสนุนค่ะ

ธัญวลัย (มด) นัทธ์หทัย

  



หลังจากถูกนลินฟ้าปลุกให้ตื่นนอนตั้งแต่หกโมงเช้า โจฮาลที่ยังหลับไม่เต็มอิ่มก็กลับมานอนที่ห้องของเขาจนกระทั่งสายจึงตื่นขึ้นมาทำธุระส่วนตัว เสร็จแล้วก็ลงไปยังชั้นล่าง สั่งสาวใช้ให้ยกกาแฟไปเสิร์ฟที่สวนหลังบ้าน

ร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองเนื้อดีแบรนด์ดังเดินล้วงกระเป๋าตรงไปยังมุมพักผ่อนที่เขาโปรดปราน เพราะต้องการความสงบและเป็นส่วนตัว ทว่าเมื่อเขาเดินไปถึงที่หมายกลับพบร่างบางกำลังก้มๆ เงยๆ ทำอะไรบางอย่างอยู่ตรงกระถางดอกไม้

อุ๊ย!”

คนตัวบางอุทานด้วยความเจ็บเมื่อถูกหนามแหลมคมของต้นกุหลาบที่เพิ่งซื้อมาใหม่ตำนิ้วขณะที่เธอกำลังเอาลงปลูกในกระถาง

เป็นอะไรนลินฟ้า

คุณเจคเสียงถามที่ดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยนั้นทำให้นลินฟ้าสะดุ้งเล็กน้อยและหันไปมองเจ้าของเสียงที่มายืนอยู่ด้านหลัง สีหน้าประหลาดใจ ลืมความเจ็บที่ปลายนิ้วไปชั่วขณะหนึ่ง

คุณมายืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไรคะ

ฉันถามว่าเป็นอะไร ไม่ได้ให้เธอมาย้อนถามฉันคนตัวโตเอ็ดเบาๆ

หนามกุหลาบตำนิ้วน่ะค่ะ ไม่ได้เป็นอะไรมาก

เธอตอบพลางยืดตัวยืนตรง แต่กระนั้นก็ยังต้องแหงนมองคู่สนทนา เพราะความสูงของเธอเลยหัวไหล่ของคนตัวใหญ่ไปนิดเดียวเท่านั้น  

ลึกเหมือนกันนี่ ไปล้างมือที่ก๊อกน้ำก่อน

โจฮาลไม่เอ่ยเปล่า แต่คว้ามือหญิงสาวแล้วกึ่งลากกึ่งจูงไปยังก๊อกน้ำเพื่อล้างคราบดินออกจากนิ้วเรียวที่เปื้อนเลือดและดินโคลน

เอ่อ...ฉันล้างเองค่ะ

นลินฟ้าพยายามจะดึงมือกลับ แต่เจ้าของมือใหญ่กลับจับเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย แล้วจัดการล้างให้เธออย่างเสร็จสรรพ

หญิงสาวห่อปากเมื่อน้ำโดนแผลแล้วทำให้รู้สึกแสบไม่น้อย คาดว่าหนามกุหลาบคงจะทิ่มเข้าไปลึกเหมือนกัน

เลือดยังไหลอยู่เลยนี่เสียงทุ้มพึมพำหลังจากล้างมือข้างนั้นของหล่อนจนสะอาดแล้ว แต่เลือดยังไหลซึมออกจากนิ้วไม่หยุด

เดี๋ยวฉันหาวิธีห้ามเลือดเองค่ะ ขอบคุณนะคะ

นลินฟ้าบอกเขาอย่างเกรงใจและพยายามที่จะดึงมือออกจากการเกาะกุมนั้น ทว่าโจฮาลกลับไม่ยอมปล่อยง่ายๆ หนำซ้ำยังจัดการห้ามเลือดให้เธอด้วยวิธีการของเขาอีกด้วย

คุณเจค!”

ริมฝีปากบางอ้าค้าง ดวงตากลมโตจ้องมองชายหนุ่มอย่างตกตะลึง เพราะคาดไม่ถึงว่าเขาจะห้ามเลือดด้วยการเอานิ้วของเธอเข้าไปในปากของเขา สัมผัสร้อนๆ ที่ผ่านมากับปลายนิ้วนั้นทำให้พวงแก้มของเธอร้อนผะผ่าวก่อนจะกลายเป็นแดงก่ำอย่างห้ามไม่ได้ ขณะที่หัวใจเต้นแรงรัวจนกลัวว่ามันจะกระเด็นกระดอนออกมานอกอก

โจฮาลเองก็งงตัวเองเหมือนกันที่ทำแบบนั้นลงไป โดยเฉพาะกับหญิงสาวที่เป็นสายเลือดของคนที่เขาเกลียดชัง แต่ทุกครั้งที่ได้เผชิญหน้ากับหล่อน ทำไมความรู้สึกบางอย่างมันถึงได้ซ้อนทับขึ้นมา

ละ...เลือดน่าจะหยุดแล้วนะคะ ปล่อยเถอะค่ะ

เจ้าของนิ้วเอ่ยเตือนเสียงตะกุกตะกัก เมื่อชายหนุ่มยังไม่ยอมเอานิ้วของเธอออกจากปากของเขา และเอาแต่จ้องหน้าเธอนิ่งเหมือนกำลังคิดอะไรในใจ

ไปหาพลาสเตอร์มาปิดแผลซะเขาเอ่ยบอกแก้เก้อและรีบปล่อยมือเธอราวกับมันคือของร้อน

ค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ

เสียงหวานรับคำและเดินลิ่วๆ เข้าไปในบ้านอย่างว่องไว เธอรู้ว่าผู้ชายคนนี้คือบุคคลอันตราย แต่ทำไมถึงได้รู้สึกแปลกๆ ทุกครั้งที่ได้ใกล้ชิดกับเขา ที่สำคัญความรู้สึกนั้นมันไม่ใช่ความกลัว หรือความเกลียดชัง

ดวงตาสีฟ้ามองตามแผ่นหลังคนตัวบางจนกระทั่งหล่อนเดินหายเข้าไปในบ้าน จึงหมุนตัวหมายจะเดินไปนั่งยังมุมที่โปรดปราน แต่กลับต้องชะงักเมื่อพบร่างใหญ่พอฟัดพอเหวี่ยงกับเขายืนอยู่ด้านหลัง

นายมายืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไรมาร์จคนเป็นเจ้านายเอ่ยถามด้วยภาษาอังกฤษ

ก็ตั้งแต่ที่คุณเจคมีน้ำใจช่วยห้ามเลือดให้คุณนลินฟ้านั่นแหละครับ

แม้น้ำเสียงที่มาร์จใช้จะฟังดูสุภาพ แต่บางถ้อยคำโจฮาลรู้ดีว่าคนสนิทที่เขารักเหมือนน้องชายตั้งใจเหน็บแนม หากแต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ 

มีอะไรกับฉันหรือเปล่า

คุณเลซีย์ไลน์มาบอกให้คุณเจคโทร.ไปหาเธอครับ

มาร์จรายงานพร้อมกับส่งเครื่องมือสื่อสารรุ่นทันสมัยที่เจ้าของลืมทิ้งไว้ในรถคืนให้กับเจ้านายของเขา เป็นจังหวะเดียวกับที่สาวใช้นำกาแฟมาเสิร์ฟให้พอดี สองหนุ่มจึงหยุดสนทนาชั่วคราว และรอจนกระทั่งสาวใช้ทำหน้าที่เสร็จสิ้นแล้วเดินจากไป การสนทนาจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง

ฉันจะโทร.หาเลซีย์เดี๋ยวนี้แหละ นายจะไปทำอะไรก็ไปเถอะ

โจฮาลลดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ พร้อมกับเอ่ยไล่คนสนิทกลายๆ

ครับมาร์จรับคำสั้นๆ ก่อนจะปลีกตัวจากไปอย่างรู้มารยาท 

*********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์

ขอบคุณคำติชมและทุกๆ กำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

ขอบคุณจากหัวใจ

ธัญวลัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น