วิมานมลทิน

ตอนที่ 18 : วิมานมลทิน -:- 18 (บทที่ 4 ข้อตกลงของจอมบงการ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    20 ก.พ. 63




บทที่ 4 ข้อตกลงของจอมบงการ


ผลพวงจากการถูกเบียดเบียนที่นอนและถูกใช้ให้เป็นหมอนข้างทำให้นลินฟ้านอนตาค้างครึ่งค่อนคืน เธอไม่รู้ตัวว่าผล็อยหลับตอนไหน แต่พอลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้งก็ต้องตกใจเป็นอย่างมาก เพราะเวลาในขณะนั้นมันคือแปดโมงเช้า เป็นเวลาที่น้องชายเธอจะต้องเข้าแถวเคารพธงชาติ

ร่างบางวิ่งกระหืดกระหอบลงมายังชั้นล่างหลังจากอาบน้ำแต่งตัวอย่างว่องไว เห็นแม่บ้านเก่าแก่เดินผ่านมาพอดีก็ปรี่เข้าไปถามน้ำเสียงร้อนรน

ป้านา จูเนียร์ล่ะคะ

คุณจูเนียร์ไปโรงเรียนแต่เช้าแล้วค่ะ

รจนาตอบนายสาวในชุดนักศึกษาด้วยสีหน้าเปื้อนรอยยิ้ม เดาได้ทันทีว่าอีกฝ่ายคงจะหลับลืมตื่นถึงได้วิ่งกระหืดกระหอบลงมาถามหาน้องชาย

มานพเป็นคนพาไปส่งใช่ไหมคะ

คนตื่นสายถามสีหน้าโล่งใจ เพราะเข้าใจว่ามานพ คนขับรถเก่าแก่และคนดูแลสวนคงไปส่งจิระดนัยที่โรงเรียนเหมือนเช่นทุกครั้งที่เธอไม่ว่างไปส่งน้องชาย

เปล่าค่ะ คุณเจคเป็นคนไปส่งค่ะ

คุณเจคน่ะเหรอคะไปส่งจูเนียร์ที่โรงเรียน!” หญิงสาวเอ่ยถามเสียงสูงอย่างไม่เชื่อหู

ค่ะ คุณจูเนียร์นั่งคอยคุณฟ้าตั้งนานก็ไม่เห็นลงมาสักที ป้ากำลังจะไปตามมานพให้เอารถออกก็พอดีกับที่คุณเจคลงมาจากชั้นบน คุณเจคก็เลยอาสาพาไปส่งให้ค่ะ

รจนาบอกเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ให้คนที่ยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดฟังด้วยรอยยิ้มบางๆ

เขาทำแบบนี้มีแผนอะไรในใจหรือเปล่าก็ไม่รู้

นลินฟ้าพึมพำอย่างไม่สบายใจ เธอคิดไปสะระตะเพราะรู้ว่าโจฮาลไม่ชอบน้องชายร่วมบิดา จะให้คิดในแง่ดีไม่ได้หรอก ต้องระแวงไว้ก่อน

คุณฟ้ากลัวคุณเจคจะรังแกคุณจูเนียร์เหรอคะ ป้าว่าคุณเจคไม่ใจร้ายถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ

ไว้ใจไม่ได้หรอกค่ะ ป้าก็เห็นไม่ใช่เหรอคะว่าเขาไม่ชอบฟ้ากับจูเนียร์

คุณเจคอาจจะยังโกรธเคืองเรื่องเก่าๆ แต่ป้าเชื่อว่ายังไงความเป็นพี่น้องก็ตัดกันไม่ขาดหรอกค่ะ

รจนาแจกแจงให้นายสาวคนงามคลายความกังวลใจ เป็นจังหวะเดียวกับที่เสียงเครื่องยนต์แล่นเข้ามาในบ้าน

สงสัยคุณเจคกับคนของเขาจะกลับมาแล้วละค่ะ

ฟ้าไปถามเขาให้แน่ใจก่อนนะคะว่าพาจูเนียร์ไปส่งถึงโรงเรียนหรือเปล่า

พูดจบก็เดินแกมวิ่งตรงไปยังหน้าบ้านอย่างร้อนใจ โดยมีรจนาเดินตามหลังไปไม่ห่าง

 

เมื่อพ้นเขตประตูบ้านก็เห็นร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองสีเข้มแบรนด์ดังก้าวลงมาจากรถคันหรู ร่างบางจึงปักหลักยืนคอยเขาอยู่ตรงประตูหน้าบ้านนั่นเอง

คุณพาน้องชายฉันไปส่งถึงโรงเรียนหรือเปล่าคะคุณเจค

นลินฟ้ายิงคำถามใส่คนมาใหม่เมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามาหยุดยืนไม่ห่างจากตน ดวงตาสองคู่ประสานกันนิ่งราวกับจะหยั่งท่าทีของกันและกัน

ถ้าไม่พาไปส่งที่โรงเรียนแล้วจะให้ฉันพาไปไหนล่ะ นี่คงคิดว่าฉันจะพาน้องเธอไปทำมิดีมิร้ายใช่ไหมฮึ

โจฮาลย้อนถามพลางหรี่ตามองคนตัวเล็กที่เป็นหมอนข้างให้เขากอดนอนทั้งคืนอย่างรอคอยคำตอบ

ฉันสารภาพว่าคิดแบบนั้นจริงๆ ค่ะ เพราะคนอย่างคุณไม่น่าไว้วางใจ

นลินฟ้าโพล่งออกไปอย่างใจคิด สีหน้าของเธอก็ไม่ได้ปิดบังความรู้สึกที่มีต่อเขา

ถ้าระแวงกันขนาดนั้นก็โทร.ไปเช็กกับครูประจำชั้นของจูเนียร์เอาเองละกัน

ชายหนุ่มไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ และท้าให้เธอตรวจสอบด้วยตัวเอง

ฉันโทร.แน่ค่ะ คุณไม่ต้องมาท้าหรอก

นลินฟ้าเชิดหน้าตอบเขาอย่างท้าทาย รู้สึกหมั่นไส้และโมโหอีกฝ่ายเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในค่ำคืนที่ผ่านมา จริงๆ ก็เขานั่นแหละที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอตื่นสายไปส่งน้องชายที่โรงเรียนไม่ทัน หรือบางทีอาจจะเป็นแผนการของเขาเองก็ได้

งั้นก็รีบโทร.ซะนะ แล้วก็อย่าลืมถามน้องชายเธอด้วยล่ะว่าฉันทำอะไรเขาบ้าง

เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้วค่ะ พูดจบก็สะบัดหน้าใส่แล้วย่ำเท้าตรงไปยังรถของตัวเองทันที

โจฮาลขมวดคิ้วอย่างสงสัยขณะมองตามแผ่นหลังร่างบางในชุดนักศึกษาของมหาวิทยาลัยชื่อดัง

นลินฟ้ายังเรียนไม่จบอีกเหรอครับอารจนา เขาถามแม่บ้านโดยที่สายตายังไม่ละไปจากทิศทางเดิม

จบปีนี้แหละค่ะ สอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่วันนี้น่าจะนัดเพื่อนไปทำกิจกรรมที่มหาวิทยาลัยน่ะค่ะรจนาตอบ

อ้อ ชายหนุ่มพยักหน้าเป็นเชิงว่าเข้าใจ มองรถบีเอ็มดับเบิลยูสีขาวที่แล่นออกไปจากบ้านจนกระทั่งมันลับไปจากสายตา

คุณเจคจะให้ตั้งโต๊ะอาหารเช้าเลยไหมคะรจนาเอ่ยถาม ซึ่งก็ทำให้นายหนุ่มรูปงามเบนสายตามาทางตนทันที

ยกไปให้ผมที่สวนหลังบ้านก็แล้วกัน ผมจะกินที่นั่น

ได้ค่ะ อาจะรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้แหละค่ะ รจนารับคำด้วยรอยยิ้มกระจ่าง และผละจากไปทำหน้าที่ของตัวเองอย่างกระตือรือร้น

โจฮาลสลัดเรื่องของนลินฟ้าและน้องชายร่วมบิดาของเขาออกไปจากสมองชั่วคราว ก่อนจะย่ำเท้าตรงไปยังสวนหลังบ้าน ที่ซึ่งมารดาของเขาสั่งให้คนสวนตกแต่งขึ้นมาเพื่อเป็นที่นั่งพักผ่อน เมื่อสิบกว่าปีก่อนเขาชอบไปนั่งอ่านหนังสือตรงนั้น และมันเป็นมุมหนึ่งในบ้านที่เขาโปรดปรานที่สุด 


*********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์

ขอบคุณคำติชมและทุกๆ กำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

ขอบคุณจากหัวใจ

ธัญวลัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น