วิมานมลทิน

ตอนที่ 17 : วิมานมลทิน -:- 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,768
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    19 ก.พ. 63





ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่กระทบผิวกายและความร้อนที่สัมผัสบริเวณยอดประทุมถันทำให้สติที่หลุดลอยไปของนลินฟ้ากลับคืนมาทันใด

คุณเจค อย่าทำกับฉันแบบนี้นะ

นลินฟ้าเอ่ยห้ามเสียงสั่นและดิ้นรนขัดขืนเท่าที่จะสามารถทำได้ แต่ดูเหมือนชายหนุ่มจะไม่ใคร่ใส่ใจ เพราะผิวเนื้อของเธอช่างนุ่มลื่นและหอมเย้ายวนใจเขาเหลือเกิน

คุณเจค ฉันขอร้องละ อย่าทำร้ายฉันแบบนี้เลยนะคะ

เสียงเจือสะอื้นที่เอ่ยขอร้องทำให้โจฮาลหยุดชะงัก ก่อนที่จะผงกศีรษะขึ้นมองเจ้าของร่างอรชรที่ตอนนี้น้ำตาไหลพรากและกำลังสะอึกสะอื้นราวกับเด็กน้อยเสียขวัญ

หยุดร้องไห้เดี๋ยวนี้นลินฟ้า

ชายหนุ่มเค้นเสียงสั่ง ทุกครั้งที่เห็นน้ำตาของผู้หญิง มันทำให้เขานึกถึงตอนที่มารดาร้องไห้ เขาเกลียดช่วงเวลานั้นเพราะมันบีบหัวใจเขาเหลือเกิน ขณะที่คนถูกสั่งกลับส่ายหน้าช้าๆ น้ำตายังคงไหลอาบแก้มนวลไม่หยุด

ถ้ายังไม่หยุด ฉันจะทำต่อคนตัวโตเอ่ยขู่เสียงเข้ม นัยน์ตาสีฟ้าฉายแววจริงจังและดุดันอยู่ในที

ละ...แล้วถ้าฉันหยุดล่ะ คุณจะไม่ขืนใจฉันใช่ไหม

เธอถามเสียงอู้อี้ จ้องมองเขาอย่างมีความหวัง

เธอคิดว่าน้ำตามันจะช่วยเธอได้งั้นเหรอนลินฟ้า เลิกคิดซะ ที่ฉันหยุดเพราะสาเหตุอื่น แต่ถ้าเธอยังปากเก่งปากกล้าท้าทายฉันอีกละก็ ฉันจะสั่งสอนเธอด้วยวิธีของฉัน

เมื่อได้ฟังคำพูดนั้นของเขา หญิงสาวก็ยกมือที่ได้รับอิสระแล้วขึ้นมาปิดปากเพื่อลดเสียงสะอื้น ดวงตาที่ชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตาจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาอย่างหวาดหวั่น เพราะเธอรู้ว่าถ้อยคำเหล่านั้นไม่ใช่คำขู่ แต่ผู้ชายคนนี้เอาจริง

โจฮาลประสานสายตากับคนตัวบางอยู่หลายอึดใจคล้ายข่มขวัญ จากนั้นจึงพลิกตัวลงนอนเคียงข้างพร้อมกับผ่อนลมหายใจออกมายาวๆ ชายหนุ่มไม่เข้าใจเหมือนกันว่าก่อนหน้านี้อะไรดลใจให้เขาเข้ามาทำเรื่องบ้าๆ ในห้องนี้ และที่โจฮาลไม่เข้าใจมากที่สุดก็คือ ทำไมเขาถึงไม่กลับออกไปจากห้องของผู้หญิงคนนี้เสีย

จะไปไหน เขาถามเสียงดุดันเมื่อคนที่นอนข้างๆ เริ่มขยับกาย

ปะ...ไปสวมชุดนอนค่ะ

รีบไปรีบมา ฉันให้เวลาสามนาที ถ้าช้ากว่านี้ฉันอาจเปลี่ยนใจ

แม้จะข้องใจอยากถามว่าสามนาทีจะทำอะไรได้ ทว่าหญิงสาวก็รีบลงจากเตียงในสภาพเสื้อคลุมหลุดลุ่ย วิ่งไปที่ห้องแต่งตัวอย่างว่องไวแทนที่จะเสียเวลาตอบโต้กับคนพาล โชคดีที่เธอเตรียมชุดนอนไว้แล้วก่อนหน้านี้ จึงกลับมาที่เตียงอีกครั้งในเวลาอันเฉียดฉิว

ขึ้นมานอนสิ โจฮาลเอ่ยสั่งเมื่อคนตัวบางยืนหอบแฮ่กๆ อยู่ข้างเตียงนอน

คุณจะนอนห้องนี้จริงๆ เหรอคะ

ฉันพูดคำไหนคำนั้น ขึ้นมานอนได้แล้ว

คำสั่งกลายๆ และสายตาดุๆ ของโจฮาล ทำให้นลินฟ้าจำต้องพาตัวเองขึ้นไปนอนตัวลีบอยู่บนที่นอนฝั่งที่เหลือโดยหันหลังให้เขาด้วยใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ ยอมรับว่ากลัวผู้ชายคนนี้จับใจ แต่ก็พยายามเก็บความรู้สึกนั้นเอาไว้ ไม่แสดงออกมาให้เขาได้ย่ามใจมากไปกว่านี้

คุณเจค

นลินฟ้าสะดุ้งและหันขวับไปมองคนคุกคามเมื่อแขนข้างหนึ่งของเขาพาดลงมาบนเอวบางของตนอย่างถือวิสาสะ

คุณจะทำอะไรฉัน

กอดเธอไงล่ะ มีปัญหาอะไรไหม หรืออยากให้ฉันทำมากกว่านี้

เขาตอบสีหน้ายียวนและย้อนถามอีกฝ่ายอย่างท้าทายอยู่ในที เขาจะทำทุกวิธีเพื่อก่อกวนนลินฟ้า จะทำจนกว่าจะสาแก่ใจ โจฮาลหัวเราะในลำคอเพราะหาคำตอบให้กับตัวเองได้แล้ว เขาต้องการแก้แค้น ต้องการกลั่นแกล้ง และทำทุกอย่างเพื่อให้ผู้หญิงคนนี้เจ็บปวด

นลินฟ้าปิดปากเงียบทันทีที่เจอคำถามนั้นพลางคิดในใจว่า นอนให้เขากอดเฉยๆ ก็ยังดีกว่าให้เขาใช้กำลังปลุกปล้ำ เพราะเธอคงต้านทานเรี่ยวแรงอันมหาศาลของเขาไม่ได้ หญิงสาวถอนสายตาออกมาจากใบหน้ายียวนกวนประสาทของเขา แล้วนอนหลับตานิ่งๆ เป็นการตัดบท

โจฮาลกดยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ ก่อนจะรั้งร่างนุ่มเข้ามาแนบชิดอกแกร่งมากยิ่งขึ้น รับรู้ถึงแรงขืนตัวเล็กน้อยของอีกฝ่าย แต่สุดท้ายหล่อนก็ยินยอมให้เขารั้งเข้ามากอดแต่โดยดี

หัวใจของสาววัยยี่สิบสองที่ไม่เคยใกล้ชิดชายใดแบบถึงเนื้อถึงตัวเต้นไม่เป็นส่ำ ตัวของเธอสั่นเหมือนนอนอยู่ท่ามกลางหิมะที่หนาวเหน็บ เชื่อแน่ว่าร่างหนาที่เบียดชิดอยู่ทางด้านหลังจะต้องรับรู้ได้อย่างแน่นอน และเขาคงจะกำลังหัวเราะเยาะเธออยู่ในใจเป็นแน่แท้

แต่ความเป็นจริงโจฮาลไม่ได้เห็นอาการสั่นของเธอเป็นเรื่องน่าขัน เพราะเขาเองก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างเช่นกัน เขานอนกับผู้หญิงมานับไม่ถ้วน ทว่าไม่มีครั้งไหนที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะโดยไม่มีเรื่องเซ็กส์เข้ามาเกี่ยวข้องเช่นนี้มาก่อน แม้แต่คู่หมั้นสาวที่เขารักและกำลังจะแต่งงานในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าก็ตาม หรือเพราะเขาเคียดแค้นชิงชังนลินฟ้ามากเกินไปจนทำให้รู้สึกแบบนี้ 


*********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์

ขอบคุณคำติชมและทุกๆ กำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

ขอบคุณจากหัวใจ

ธัญวลัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น

  1. #498 Putari99999 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:34

    จ้า...เอาที่สบายใจเลยคุณเจค
    #498
    0
  2. #417 tungkn4841 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 19:03
    นลินฟ้าจะเจอใครไหมเอย เมื่อไปเที่ยวที่บ้านพักตากอากาศกับเพื่อน และน้องชาย
    รอไรเตอร์มา up ต่อ
    #417
    0