วิมานมลทิน

ตอนที่ 13 : วิมานมลทิน -:- 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,023
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    16 ก.พ. 63





หลังจากได้ปลดปล่อยความเครียดกับคู่ขาสาวสวยและอยู่กับเธอจนกระทั่งบ่าย โจฮาลก็สั่งให้คนของเขาขับพาไปสังเกตการณ์ยังสถานที่แห่งหนึ่ง จากนั้นจึงเดินทางกลับคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เขาเป็นเจ้าของ

ทว่าทันทีที่รถสัญชาติเยอรมันคันหรูเคลื่อนเข้ามาจอดด้านหน้าสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ พลันสายตาของโจฮาลก็เหลือบไปเห็นสองพี่น้องที่เขาเกลียดชังกำลังเล่นแบดมินตันกับชายหนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่งบริเวณสนามหญ้า สีหน้าท่าทางของทั้งสามดูมีความสุขและสนุกสนานมาก จนเจ้าของบ้านเกิดความหมั่นไส้และขัดเคืองสายตาอย่างยิ่ง

ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร โจฮาลเอ่ยถามรจนาซึ่งเดินออกมาจากบ้านในช่วงเวลานั้นพอดี

คุณปฐวี เพื่อนของคุณฟ้าค่ะ รจนาตอบ

เขามาที่นี่เป็นประจำใช่ไหม

ชายหนุ่มคาดเดา เพราะภาพที่ปรากฏแก่สายตาเขาบ่งบอกชัดเจนว่าทั้งสามจะต้องสนิทสนมกัน และย่อมไม่ใช่ครั้งแรกที่ผู้ชายคนนั้นแวะเวียนมาที่บ้านหลังนี้

คุณวีเป็นแขกประจำของคุณฟ้า แวะมาหาทุกอาทิตย์เลยค่ะ

รจนาตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ พลางชำเลืองมองไปยังหนุ่มสาวที่ตนแอบเชียร์ให้รักกัน จึงไม่เห็นว่าสีหน้าของคนที่กำลังสอบถามตนอยู่นั้นบึ้งตึงเพียงไร

สองคนนั้นไม่ใช่เพื่อนกันธรรมดาใช่ไหม ถึงได้มาหากันทุกอาทิตย์

ชายหนุ่มซักต่อเพื่อความแน่ใจ เขาเป็นเป็นผู้ชายทำไมจะเดาการกระทำของเพศเดียวกันไม่ออก

แรกๆ ก็เป็นเพื่อนกันธรรมดาค่ะ แต่หลังๆ ดูท่าฝ่ายชายจะแสดงออกว่าชอบคุณฟ้านะคะ

แม่บ้านวัยกลางคนตอบนายหนุ่มไปตามจริง เพราะไม่คิดว่าคำตอบของตนจะเป็นพิษเป็นภัยอะไร

ความหงุดหงิดก่อตัวขึ้นในใจของโจฮาลอีกครั้งหลังได้ฟังคำบอกเล่าของรจนา ร่างหนาสืบเท้าตรงไปยังจุดที่นลินฟ้ากำลังแล่นแบดมินตันกับชายหนุ่มหน้าตาดี โดยมีเด็กชายจิระดนัยยืนเชียร์อยู่ไม่ห่าง

มาร์จมองตามแผ่นหลังนายหนุ่มพร้อมกับลอบถอนใจเบาๆ ตั้งแต่เดินทางมาถึงเมืองไทยดูเหมือนเจ้านายของเขากลายเป็นคนใจร้อนและไร้เหตุผลจนดูเหมือนคนพาล หาเรื่องได้แม้กระทั่งเด็กและสตรี สงสัยเขาจะต้องแอบโทร.ไปรายงานให้คู่หมั้นของเจ้านายทราบ คนที่อยู่แดนไกลจะได้โทร.มาเตือนสติคนทางนี้ไม่ให้ใช้อารมณ์มากจนเกินไปนัก

 

นลินฟ้าหยุดเล่นแบดมินตันทันทีที่เห็นร่างสูงใหญ่เดินหน้าถมึงทึงมาแต่ไกล เมื่อเดินมาถึงก็จ้องหน้าหวานด้วยสายตาเย็นชา ก่อนเลื่อนสายตาไปยังเพื่อนชายของเธอพร้อมเอ่ยออกมาอย่างไม่คิดเกรงใจ

ฉันไม่ชอบให้คนแปลกหน้าเข้ามาเดินเพ่นพ่านที่บ้านหลังนี้

พี่วีไม่ใช่คนแปลกหน้านะครับ

เด็กชายจิระดนัยแย้งขึ้นมาทันควัน ปฐวีเข้าออกบ้านนี้มาร่วมๆ สามปีกว่า จะเรียกว่าแปลกหน้าได้อย่างไร คนที่มีศักดิ์เป็นพี่ชายของเขาเสียอีกที่สมควรเรียกว่าแปลกหน้า

แต่สำหรับฉัน เขาคือคนแปลกหน้า ถ้าเธอกับพี่สาวอยากพบเขามากก็นัดกันไปที่อื่น

โจฮาลเบนสายตาไปทางเด็กชายและสวนกลับทันทีเช่นกัน จากนั้นก็มองไปยังหญิงสาวหน้าหวานแล้วเน้นย้ำความเป็นเจ้าของในที่ดินผืนนี้

อย่าลืมว่าเธอสองคนเป็นแค่ผู้อาศัย ไม่ใช่เจ้าของบ้าน

ค่ะ วันหลังเราจะนัดพบกันนอกบ้าน ไม่เข้ามายุ่มย่ามในบ้านของคุณอีก

นลินฟ้าตอบรับง่ายๆ ด้วยรู้ตัวดีว่าเถียงไปก็ไม่ชนะ เพราะเขามีสิทธิ์ตามที่ประกาศออกมาจริงๆ

เข้าใจง่ายๆ แบบนี้ก็ดี อย่าให้ฉันเห็นอีกก็แล้วกันเจ้าของบ้านกำชับเสียงขรึม

ไม่แน่นอนค่ะ ขอโทษที่พาเพื่อนเข้ามาใช้พื้นที่โดยพลการ

เธอเน้นย้ำและจงใจประชดประชันมากกว่าจะกล่าวคำขอโทษเจ้าของบ้านจริงๆ ใบหน้างามเบนไปทางเพื่อนสนิทที่กำลังงงงันแล้วพูดดังๆ ให้คนหวงสถานที่ได้ยินชัดๆ

เจ้าของบ้านไม่อนุญาตให้มาเล่นที่นี่ เอาเป็นว่าอาทิตย์หน้าเราย้ายไปเล่นที่บ้านวีก็แล้วกันนะคะ

ไม่มีปัญหาครับ บ้านผมยินดีต้อนรับฟ้ากับจูเนียร์เสมอ

ปฐวีตอบรับอย่างยินดี แม้จะกำลังสับสนระคนงงงันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ก็ตาม

วันนี้พี่วีแพ้พี่ฟ้า ต้องเลี้ยงข้าวมื้อเย็นพวกเรานะครับ

เด็กชายจิระดนัยเลิกสนใจพี่ชายร่วมบิดา แล้วหันไปทวงสัญญากับเพื่อนของพี่สาว เพราะได้ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่า ใครเล่นแบดมินตันแพ้จะต้องเลี้ยงอาหารมื้อเย็น 

พี่เตรียมตัวเป็นเจ้ามือแล้วละจูเนียร์ ว่าแต่เราจะไปกินที่ร้านไหนกันดีล่ะครับ

ไปกินร้านประจำของเราดีไหมครับ

เด็กชายเอ่ยเสนอเสียงใส ดวงหน้าที่มีส่วนคล้ายโจฮาลเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มร่าเริง

ร้านเดิมก็ดีเหมือนกันนะวี อาหารอร่อยดี ราคาก็ไม่แพงมาก

นลินฟ้าสนับสนุนน้องชาย ก่อนทิ้งท้ายด้วยคำเหน็บแนมซึ่งจงใจว่ากระทบกระทั่งคนร่างใหญ่ที่ยืนเกะกะอยู่บริเวณนั้น

เตรียมตัวออกเดินทางกันเลยดีกว่า อยู่ไปก็ระคายเคืองสายตาเจ้าของบ้านเสียเปล่าๆ

งั้นผมขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะครับ เด็กน้อยเอ่ยบอกคนที่เกี่ยวข้อง ก่อนจะหมุนตัววิ่งกลับเข้าบ้านอย่างกระตือรือร้น

วีไปคอยที่รถนะคะ ฟ้าขอขึ้นไปทำธุระส่วนตัวก่อน

ครับ

ปฐวีรับคำสั้นๆ จากนั้นก็เดินไปคอยที่รถของเขา ตั้งใจว่าระหว่างเดินทางไปยังร้านอาหารจะต้องสอบถามนลินฟ้าให้หายข้องใจว่าชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาที่ประกาศตัวว่าเป็นเจ้าของบ้านเกี่ยวข้องอะไรกับเธอกันแน่ แล้วทำไมเขาถึงได้แสดงกิริยาแย่ๆ แบบนั้นออกมา

ทางด้านนลินฟ้าก็เดินแยกไปทางตัวบ้านโดยไม่บอกกล่าวคนที่เข้ามาหาเรื่องสักคำ ปล่อยให้เขายืนขบกรามอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง

ปากดีนักนะนลินฟ้า กลับมาเมื่อไรจะสั่งสอนให้หลาบจำ

โจฮาลเค้นเสียงลอดไรฟันขณะมองตามแผ่นหลังคนปากดีที่เดินกลับไปยังตัวบ้านด้วยสายตาคาดโทษ 


*********************************

e-book วิมานมลทิน จะมีให้โหลดที่เมพประมาณปลายเดือนกุมภาพันธ์นี้จ้า

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์

ขอบคุณคำติชมและทุกๆ กำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

ขอบคุณจากหัวใจ

ธัญวลัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น