เหยื่อรักมาเฟีย

ตอนที่ 34 : เหยื่อรักมาเฟีย : ตอนที่ 34

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    3 ส.ค. 62





บทที่ 7 หนามยอกต้องเอาหนามบ่ง

รัตน์นรีเดินออกมาหยุดยืนกลางบ้านไม้สักหลังงามพลางกวาดตามองหาที่มาของเสียงปริศนาผ่านแสงไฟสีส้มนวลตาที่เปิดทิ้งเอาไว้ แต่มองจนทั่วบริเวณบ้านโล่งกว้างก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ เธอจึงหมุนตัวจะเดินกลับเข้าห้องนอน เพราะคิดว่าตัวเองคงจะหูแว่วไปเอง แต่ขณะที่กำลังจะก้าวขาพลันหางตาก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่าง จึงหันขวับไปมองทันที

คุณ... ร่างสูงใหญ่ที่ยืนกอดอกและมองมายังตนนั้นทำให้หญิงสาวรู้สึกทั้งตกใจและประหลาดใจในเวลาเดียวกัน สายตาไม่เป็นมิตรคู่นั้นทำให้ขนกายของเธอลุกซู่ขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

ตกใจมากเหรอครับคุณคอนนี่

คุณเหวินหลงเล่นโผล่มาแบบนี้ ถ้าไม่ตกใจก็แปลกละค่ะ

เจ้าของบ้านสาวตอบกลับด้วยถ้อยคำที่ติดจะประชดประชัน เพราะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขาเจตนาบุกรุก ไม่ให้เกียรติเจ้าของบ้านเลยสักนิด จากที่คิดว่าเจ้าเหวินหลงเป็นคนดีและน่าคบหา ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าตัวเองดูคนผิดไปจริงๆ  

งั้นผมก็ต้องขอโทษด้วยที่ทำให้คุณตกใจ

เจ้าเหวินหลงเอ่ยคำขอโทษ หากแต่น้ำเสียงที่เปล่งออกไปไม่ได้แสดงถึงความสำนึกผิดแม้แต่นิดเดียว  

ไม่เป็นไรค่ะ เอาเป็นว่าคุณรีบบอกธุระของคุณมาดีกว่า ดิฉันว่าเวลานี้คงไม่เหมาะที่เราจะอยู่สนทนากันนานๆ

แต่ธุระที่ผมจะคุยกับคุณคงต้องใช้เวลานานสักหน่อย เพราะเราต้องใช้ภาษากายคุยกัน บางทีอาจจะต้องใช้เวลาทั้งคืนเลยก็ได้

คุณเหวินหลง คุณเมาหรือเปล่าคะถึงได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคนแบบนี้ ดิฉันว่าคุณกลับไปพักผ่อนที่โรงแรมก่อนดีกว่านะคะ พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ ดิฉันยังอยู่เชียงใหม่อีกหลายวันค่ะ

ผมจะค้างที่นี่...กับคุณ

ถ้าคุณไม่ออกไป ดิฉันจะโทร.แจ้งตำรวจ

รัตน์นรีเห็นท่าไม่ดีก็ยกโทรศัพท์มือถือที่ถือติดมือมาด้วยขึ้นมาหมายจะกดเบอร์ของสถานีตำรวจเพื่อแจ้งเหตุด่วนเหตุร้าย

งานนี้ตำรวจไม่ควรเข้ามาเกี่ยวข้อง เพราะมันเป็นเรื่องที่พวกเราจะต้องสะสางกันเอง

เจ้าเหวินหลงประกาศกร้าวพร้อมตรงเข้าไปแย่งเครื่องมือสื่อสารราคาแพงมาจากมือเจ้าของ ก่อนจะเขวี้ยงมันใส่ผนังบ้านอย่างไม่ปรานีปราศัย ส่งผลให้โทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นแตกกระจายไม่มีชิ้นดี

มันจะมากไปแล้วนะคุณเหวินหลง!”

รัตน์นรีตะคอกใส่หน้าคนร่างใหญ่อย่างเกรี้ยวกราดเมื่อเห็นสภาพโทรศัพท์มือถือของตน แต่แทนที่คนทำจะสำนึก กลับไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ และตอบโต้กลับไปอย่างไม่สะทกสะท้าน

ไม่มากหรอกครับคุณคอนนี่ เพราะอีกเดี๋ยวจะมีมากกว่านี้อีก

คำพูดแฝงนัยและกลิ่นแอลกอฮอล์ที่เจือมากับลมหายใจของอีกฝ่าย ทำให้รัตน์นรีรับรู้โดยสัญชาตญาณว่าตนกำลังตกอยู่ในอันตราย จึงตัดสินใจวิ่งตรงไปยังห้องนอน เพราะในนั้นมีอาวุธที่เธอจะใช้ป้องกันตัวได้

แต่เมื่อจะปิดประตูห้องเพื่อป้องกันไม่ให้คนที่ปองร้ายตามเข้ามา มือหนาแข็งแรงกลับดันประตูเอาไว้ไม่ยอมให้ปิด เธอพยายามออกแรงผลักบานประตูสุดฤทธิ์ หากแต่ก็สู้เรี่ยวแรงมหาศาลของเขาไม่ได้ จึงตัดสินใจวิ่งไปที่โต๊ะหัวเตียงนอน กระชากลิ้นชักเปิดออกอย่างรีบร้อน ก่อนจะหยิบของบางอย่างที่นอนนิ่งอยู่ในนั้นขึ้นมากำไว้มั่น จากนั้นก็เล็งไปที่ผู้บุกรุกทันที

อย่าเข้ามานะคุณชายเจ้า! ถ้าคุณเดินเข้ามาอีกก้าว ดิฉันยิงคุณแน่

รัตน์นรีขู่กำชับเสียงเข้ม สายตาที่จับจ้องคนบุกรุกเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด และพร้อมจะลั่นไกทันทีหากว่าอีกฝ่ายบังอาจเดินเข้ามาหาตน

ผู้หญิงสวยๆ อย่างคุณไม่เหมาะกับปืนผาหน้าไม้หรอกคุณคอนนี่ ที่สำคัญผมว่าคุณไม่กล้าใช้มันหรอก

เจ้าเหวินหลงพูดด้วยสีหน้าปกติ ไม่มีแววตื่นตระหนกตกใจกับอาวุธของอีกฝ่ายเลย

ก็ลองก้าวเข้ามาสิคะ จะได้รู้ว่าดิฉันกล้ายิงหรือเปล่า เข้ามาสิคะเธอเชิดขึ้นท้าทายเขาอย่างโมโห

แค่ผู้หญิงเอาปืนสั้นจ่อหัว คุณคิดว่าผมจะกลัวงั้นเหรอครับ

คนถูกท้าทายเอ่ยถามเสียงเย็นเยียบ สายตาคมเฉียบจับจ้องใบหน้างามสลับกับปืนในมือของเธอไปมาคล้ายจะหาจังหวะเหมาะ

กลัวหรือไม่ ดิฉันไม่รู้ แต่ถ้าคุณก้าวเข้ามาหาดิฉันเมื่อไร ดิฉันจะลั่นไกทันที ถ้าอยากจะลองดีก็เข้ามา แต่ถ้าคุณกลับออกไป ดิฉันจะถือว่าเรื่องในคืนนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นสาวใจกล้าตอกกลับด้วยสีหน้าจริงจัง

นอกจากใบหน้าจะงดงามแล้ว น้ำใจคุณก็ช่างงามเหลือเกินนะครับคุณคอนนี่ ตกลงครับ ผมจะกลับ ขอโทษที่เข้ามารบกวนและทำให้คุณตกใจ ผมไปละ

เจ้าเหวินหลงเอ่ยด้วยรอยยิ้มยวนยั่วแล้วขยับตัวคล้ายจะเดินจากไป แต่จู่ๆ เขาก็ใช้ความว่องไวปัดปืนในมือของหญิงสาวอย่างแรงจนมันกระเด็นหลุดไปไกล เพราะเจ้าของไม่ทันได้ระวังและไม่คิดว่าเขาจะกล้า     

คุณ!” รัตน์นรีเบิกตากว้างขณะมองปืนสั้นของตนที่กระเด็นไปไกล เธอตวัดมองคนร่างใหญ่ด้วยสายตาโกรธจัด ก่อนจะรีบพุ่งตัวไปยังปืนของตัวเอง แต่ก็ทำไม่ได้ดั่งใจหมายเมื่อท่อนแขนแข็งแรงของอีกฝ่ายเกี่ยวกระหวัดเอวบางแล้วกระชากเข้าไปหาอย่างว่องไว

******************************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกๆ การสนับสนุนค่ะ

ฝากพิจารณาอีบุ๊กด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

83 ความคิดเห็น

  1. #77 150221 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 21:28
    อิพี่คิงส์คอนนี่โดนทำร้ายเพราะพี่เลยคุณชายเจ้ามาทำคอนนี่แทน
    #77
    0