เหยื่อรักมาเฟีย

ตอนที่ 18 : เหยื่อรักมาเฟีย : ตอนที่ 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    26 ก.ค. 62

แจ้งข่าวอีบุ๊กค่ะ

เหยื่อรักมาเฟีย มีให้โหลดที่เมพแล้วนะคะ

จัดโปรโมชั่นอีบุ๊กราคาพิเศษ 179 บาท จากราคาปก 279 บาท

หมดโปรโมชั่นราคาอีบุ๊กจะอยู่ที่ 219 บาทค่ะ (เหลือเวลาอีก 3 วัน)

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ

(ท่านใดที่เคยโหลดแล้วไม่ต้องโหลดซ้ำนะคะ)

ขอบพระคุณมากค่ะ

ธัญวลัย (มด) นัทธ์หทัย







บทที่ 4 ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ  

คล้ายน้ำค้างตื่นนอนแต่เช้า เธออาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดอยู่กับบ้านสบายๆ จากนั้นก็เดินลงมายังชั้นล่าง พบสาวใช้ที่ขึ้นไปตามเธอลงมารับประทานอาหารค่ำเมื่อวานก็รีบเรียกอีกฝ่ายให้เข้ามาหา

เธอคนนั้นน่ะ มาหาฉันหน่อยสิ

นายหญิงเรียกลำดวนเหรอคะสาวใช้ชาวไทยนามว่าลำดวนเอ่ยถามพร้อมกับเดินเข้าไปหานายหญิงคนสวยด้วยสีหน้างงๆ

เรียกเธอนั่นแหละลำดวนคล้ายน้ำค้างกล่าวยืนยัน

นายหญิงมีอะไรให้ลำดวนรับใช้เหรอคะ

พาฉันเดินสำรวจบ้านหน่อยสิ

ได้ค่ะ เชิญค่ะนายหญิง

ลำดวนรับคำอย่างยินดี เธอทำหน้าที่พานายหญิงคนสวยเดินสำรวจทุกซอกทุกมุมของบ้านหลังงามอย่างกระตือรือร้น จนกระทั่งเดินมาถึงเรือนกระจกที่ภายในเต็มไปด้วยดอกกุหลาบหลายพันธุ์ สีสันสดใสสวยงาม คล้ายน้ำค้างอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปชื่นชมและสูดดมกลิ่นหอมของมัน

ว้าว...สวยจัง กลิ่นก็ห้อม...หอม

เอ่อ...นายหญิงคะ คือ...ลำดวนเห็นนายหญิงประคองดอกกุหลาบสีแดงสดไว้แล้วก้มลงไปสูดความหอมของมันก็ตั้งใจจะเอ่ยเตือนอีกฝ่าย แต่พูดยังไม่จบก็ต้องตกใจกับเสียงของใครบางคนที่ดังแทรกขึ้นมา

หยุดนะ! คุณจะแตะต้องดอกกุหลาบพวกนี้ไม่ได้นะคะ!”

เสียงห้ามที่ดังประหนึ่งเสียงนกหวีดนั้นทำให้คล้ายน้ำค้างถึงกับหมดอารมณ์ที่จะชื่นชมความงามของดอกกุหลาบตรงหน้า

ทำไมฉันจะแตะต้องไม่ได้ ในเมื่อฉันเป็นนายหญิงของบ้านนี้

คล้ายน้ำค้างเอ่ยถามพลางปรายตามองสำรวจคนมาใหม่ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างไม่ชอบใจ

ถึงคุณจะเป็นนายหญิง แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้องกุหลาบทุกดอกในนี้

เหม่ยลี่เอ่ยเสียงกระด้าง และประสานสายตากับอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละ ไม่มีทีท่าว่าจะเกรงกลัวหรือเกรงใจ

ทำไมต้องห้ามคล้ายน้ำค้างย้อนถามด้วยน้ำเสียงดุจเดียวกัน

ก็เพราะว่าคุณคิงส์ไม่อนุญาตให้ใครแตะต้องน่ะสิคะสาวจีนบอกเหตุผล

อ้อ! ของรักของหวงว่างั้นเถอะ ฉันไม่แตะก็ได้สาวไทยเชิดหน้าขึ้นอย่างถือดี ก่อนจะหันไปทางสาวใช้ที่มากับตน

ตรงนี้เจ้าที่แรง ไปทางโน้นกันดีกว่าลำดวน

ค่ะ ลำดวนรับคำและก้าวตามหลังนายหญิงคนสวยไปด้วยสีหน้ากลั้นยิ้ม ทิ้งให้เหม่ยลี่ยืนฮึดฮัดขัดใจกับคำประชดประชันของสาวไทยอยู่เพียงลำพัง

 

แม่สาวหน้าหมวยคนนั้นชื่ออะไร มีหน้าที่อะไรในบ้านหลังนี้เหรอลำดวน

คล้ายน้ำค้างอดสงสัยไม่ได้จึงเอ่ยถามสาวใช้ที่มากับตน เมื่อเดินมาไกลจากเรือนกระจกพอสมควรแล้ว

เธอชื่อคุณเหม่ยลี่ เป็นน้องสาวของคุณไป๋ซาน คนสนิทของเจ้านาย เธอมีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยภายในบ้านนี้ค่ะลำดวนตอบคำถามนั้นอย่างละเอียด

เป็นแค่คนดูแลความเรียบร้อยภายในบ้าน แต่วางมาดไม่ต่างจากเมียนายจ้างเลยนะ

คล้ายน้ำค้างวิจารณ์อย่างใจคิด เพราะการกระทำของสาวจีนที่ชื่อว่าเหม่ยลี่เป็นอย่างที่เธอเปรียบเปรยจริงๆ ส่งผลให้ลำดวนซึ่งก็คิดไม่ต่างกันกลั้นรอยยิ้มเอาไว้ไม่อยู่

เธอก็คิดแบบเดียวกับฉันใช่ไหมล่ะนายหญิงคนสวยเอ่ยอย่างรู้เท่าทันและถามต่ออย่างนึกสงสัย

ว่าแต่ดอกกุหลาบพวกนั้นเป็นของรักของหวงของคุณคิงส์ตันจริงๆ เหรอ

จริงค่ะ เจ้านายไม่อนุญาตให้ใครแตะต้อง ขนาดรดน้ำก็ยังทำเองเลยนะคะ ยกเว้นเวลาที่ไปต่างประเทศ เจ้านายจะให้คุณเหม่ยลี่ดูแลแทนค่ะ

คล้ายน้ำค้างได้ฟังก็ถึงกับประหลาดใจ เพราะไม่คิดว่าผู้ชายอย่างคิงส์ตันจะให้ความสำคัญกับดอกกุหลาบพวกนั้น ซึ่งมันช่างขัดกับอุปนิสัยและบุคลิกภายนอกของเขาอย่างลิบลับ แถมยังหวงแหนราวกับไข่ในหินอีกด้วย

ฉันเชื่อแล้วละว่าเจ้านายของเธอหวงดอกกุหลาบพวกนั้นจริงๆ ขอบใจที่บอกนะ ฉันจะได้รู้เอาไว้ ว่าแต่เราไปเดินสำรวจทางโน้นกันต่อดีกว่า

กล่าวจบก็มุ่งหน้าไปยังจุดที่หมายตาเอาไว้ และขณะที่เดินไปนั้นความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในสมองของคล้ายน้ำค้าง รอยยิ้มอ่อนๆ ซ่อนความร้ายกาจระบายทั่วดวงหน้างาม ก่อนมันจะขยายกว้างขึ้นเมื่อคิดถึงผลที่จะตามมา

 

ก่อนเวลาอาหารเช้า คิงส์ตันจะลงมารดน้ำดอกกุหลาบที่เขาปลูกไว้ในเรือนกระจกทุกวัน มันเป็นงานอดิเรกที่เขาทำแล้วมีความสุข และทุกคนในบ้านก็จะทราบกันดีว่าดอกกุหลาบทุกดอกในเรือนกระจกเป็นสิ่งหวงห้ามของผู้เป็นเจ้านาย หากไม่ได้รับอนุญาตจะไม่มีสิทธิ์แตะต้องเป็นอันขาด

เช้าวันนี้ก็เช่นเดียวกัน หลังจากที่ทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว คิงส์ตันก็ลงมาที่เรือนกระจกตามปกติ ร่างสูงใหญ่เดินสำรวจดอกกุหลาบที่กำลังบานสะพรั่งด้วยสีหน้าผ่อนคลาย หากแต่เมื่อสายตาของเขาสะดุดเข้ากับความผิดปกติบางอย่าง ใบหน้าหล่อเหลาก็แปรเปลี่ยนเป็นแดงจัดด้วยความโกรธ

เหม่ยลี่! เหม่ยลี่!”

เสียงตะโกนทรงพลังที่ดังสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับฟ้าฝ่านั้นทำให้เจ้าของชื่อกระวีกระวาดเข้ามาที่เรือนกระจกด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

คุณคิงส์มีอะไรให้เหม่ยลี่รับใช้เหรอคะ

คิงส์ตันไม่ได้บอกว่าจะให้อีกฝ่ายทำอะไร แต่ชี้ไปยังแปลงดอกกุหลาบตรงหน้าของตนพร้อมกับถามคนดูแลเสียงเครียด

ฝีมือของใคร

*********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

83 ความคิดเห็น