เหยื่อรักมาเฟีย

ตอนที่ 17 : เหยื่อรักมาเฟีย : ตอนที่ 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,013
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    26 ก.ค. 62

แจ้งข่าวอีบุ๊กค่ะ

เหยื่อรักมาเฟีย มีให้โหลดที่เมพแล้วนะคะ

จัดโปรโมชั่นอีบุ๊กราคาพิเศษ 179 บาท เหลือเวลาอีก 4 วัน จากราคาปก 279 บาท

หมดโปรโมชั่นราคาอีบุ๊กจะอยู่ที่ 219 บาทค่ะ

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ

(ท่านใดที่เคยโหลดแล้วไม่ต้องโหลดซ้ำนะคะ)

ขอบพระคุณมากค่ะ

ธัญวลัย (มด) นัทธ์หทัย






 “แล้วหลังจากนั้นล่ะ น้ำค้างไปไหน

คุณน้ำค้างก็ขึ้นรถแท็กซี่ตามคิวครับ ไม่ได้ไปกับคนของคุณคิงส์ตัน

แต่คนขับแท็กซี่คนนั้นอาจจะเป็นคนของคิงส์ตันก็ได้ นายส่งคนไปสืบดูหรือยัง

เจ้าเหวินหลงสันนิษฐานตามสัญชาตญาณของคนที่อยู่ในวงการธุรกิจที่ต้องแข่งขันและชิงดีชิงเด่นกัน เหตุการณ์ไม่คาดฝันมักจะเกิดขึ้นได้เสมอ 

ส่งไปแล้วครับ ทั้งที่บ้านของคุณคิงส์ตันและที่กาสิโนทุกแห่งในมาเก๊า ถ้าคุณคิงส์ตันเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จริง อีกไม่นานเรื่องจะต้องถึงหูคนของเราอย่างแน่นอนครับ

จินไท่เองก็คิดไม่ต่างจากผู้เป็นนาย เขาจึงส่งคนไปสอดส่องดูความเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้ามทันทีที่ได้เห็นภาพในกล้องวงจรปิดของสนามบิน

ได้เรื่องเมื่อไรก็ให้ติดต่อหาฉันทันที จะกี่โมงกี่ยามก็โทร.ได้ จำเอาไว้ว่าฉันรอฟังข่าวอยู่ตลอดเวลา เพราะฉะนั้นอย่าล่าช้าเข้าใจไหม

ผู้เป็นเจ้านายกล่าวกำชับเสียงเข้มและเต็มไปด้วยอำนาจ ซึ่งคนปลายสายก็รับรู้ได้เป็นอย่างดีว่าถ้าได้ยินน้ำเสียงแบบนี้เมื่อไรเขาต้องทำให้สำเร็จเท่านั้น

ครับคุณชายเจ้า

หลังเสียงตอบรับของลูกน้องคนสนิท เจ้าเหวินหลงก็กดตัดสายด้วยสีหน้ากังวลระคนหงุดหงิดใจ รู้สึกห่วงใยคนเป็นคู่หมั้นเหลือคณา

คิงส์ตัน ถ้านายเป็นผู้บงการจริงๆ ล่ะก็ เราได้เห็นดีกันแน่

มาเฟียหนุ่มเค้นเสียงลอดไรฟันพลางเบนสายตาไปยังน้องสาวของคนที่เขากล่าวถึง ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในสมองขณะเดินกลับไปหาเจ้าหล่อนหลังจากที่ปรับสีหน้าและอารมณ์ให้เป็นปกติแล้ว

ขอโทษที่ปล่อยให้นั่งคนเดียวนะครับคุณคอนนี่

เจ้าเหวินหลงกล่าวขอโทษรัตน์นรีตามมารยาทเมื่อกลับมานั่งที่โต๊ะกับเธออีกครั้ง

ไม่เป็นไรค่ะคุณชายเจ้า

เรียกผมว่าเหวินหลงดีกว่านะครับ เรียกแบบเดิมดูห่างเหินชอบกล

ชายหนุ่มรู้สึกขัดหูกับคำเรียกขานของอีกฝ่าย จึงอนุญาตให้เธอเรียกชื่อที่ง่ายและเป็นกันเองมากขึ้น

ค่ะ คุณเหวินหลงรัตน์นรีรับคำง่ายๆ เมื่ออีกฝ่ายต้องการให้เรียกแบบนั้น เธอก็ไม่ขัดศรัทธา แต่จะว่าไปเธอกับเขาก็ไม่น่าจะบังเอิญเจอกันบ่อยนัก เรียกแบบไหนก็ไม่น่าจะมีปัญหา

คุณคอนนี่ไปเที่ยวหาพี่ชายที่มาเก๊าบ่อยไหมครับ

เจ้าเหวินหลงเปลี่ยนเรื่องสนทนา เพราะอยากจะรู้ว่าสาวสวยตรงหน้ากับคิงส์ตันไปมาหาสู่กันบ่อยแค่ไหน 

ไม่บ่อยหรอกค่ะ ส่วนมากพี่คิงส์จะเป็นฝ่ายมาเที่ยวที่เมืองไทยมากกว่า แล้วคุณล่ะคะ มาเมืองไทยบ่อยหรือเปล่า

รัตน์นรีเห็นว่าเรื่องที่อีกฝ่ายถามไม่ใช่เรื่องลับลมคมในอะไรจึงตอบเขาอย่างตรงไปตรงมา และไม่ลืมที่จะเป็นฝ่ายถามเขาบ้าง

บ่อยเหมือนกันครับ เพราะว่าคู่หมั้นของผมเธออยู่ที่เมืองไทย

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับรัตน์นรีที่จู่ๆ ก็รู้สึกใจหายกับคำบอกเล่าของชายหนุ่มที่ตนเพิ่งจะเคยพบหน้าแค่เพียงสองครั้งคนนี้ หากแต่หญิงสาวก็ไม่ปล่อยให้ความรู้สึกแปลกๆ นั้นรบกวนจิตใจของตนนานนัก จึงรีบกลบเกลื่อนด้วยการถามถึงคนรักของเขา

ทำไมคุณเหวินหลงไม่พาคู่หมั้นมางานเลี้ยงคืนนี้ด้วยล่ะคะ

ความจริงผมก็ตั้งใจจะพาเธอมาด้วยเหมือนกัน แต่เกิดความผิดพลาดบางประการขึ้น ผมก็เลยต้องมาคนเดียวน่ะครับ

เขาตอบคู่สนทนาไปตามจริง แต่ไม่ได้บอกว่าความผิดพลาดที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับคู่หมั้นคืออะไร และเขาก็รู้ว่ารัตน์นรีมีมารยาทมากพอที่จะไม่ซักถามถึงมัน

น่าเสียดายจังเลยนะคะ รัตน์นรีกล่าวไปตามมารยาท

ใช่ครับ น่าเสียดายมาก ไม่อย่างนั้นผมก็คงจะได้แนะนำคู่หมั้นให้คุณรู้จักแล้ว

เอาไว้โอกาสหน้าก็ได้ค่ะ ว่าแต่คืนนี้ดิฉันคงต้องขอตัวกลับก่อนแล้วค่ะ

รัตน์นรีตัดบทสนทนาด้วยการกล่าวขอตัวจากอีกฝ่าย เพราะตั้งใจไว้แต่แรกแล้วว่าจะอยู่ไม่นาน และตอนนี้ก็ได้เวลาที่เธอจะต้องกลับบ้านแล้ว

งานเลี้ยงเพิ่งจะเริ่มได้ไม่นาน ทำไมคุณคอนนี่ถึงจะรีบกลับล่ะครับ

เจ้าเหวินหลงขมวดคิ้วอย่างสงสัยและรู้สึกเสียดายระคนกัน ทั้งนี้ก็เพราะยังอยากจะสนทนากับอีกฝ่ายต่อนั่นเอง 

ดิฉันบอกคุณไปแล้วนี่คะว่าไม่ชอบงานเลี้ยง อยู่จนถึงตอนนี้ได้ก็ถือว่าเก่งแล้วละค่ะ ขอบคุณที่คอยเทกแคร์และอยู่เป็นเพื่อนดิฉันนะคะคุณเหวินหลงทายาทสาวตระกลูเบอร์นาร์ดตอบอย่างตรงไปตรงมา และไม่ลืมที่จะขอบคุณอีกฝ่ายอย่างจริงใจ

ถ้าคุณจะกลับจริงๆ ละก็ ผมขอไปส่งนะครับ

ชายหนุ่มเอ่ยขันอาสาอย่างเต็มใจ ไม่ใช่ด้วยมารยาทเท่านั้น แต่เขาอยากจะทำความรู้จักกับน้องสาวของคิงส์ตันให้มากขึ้นด้วย

ดิฉันเอารถมาค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ขอตัวก่อนค่ะ

รัตน์นรีปฏิเสธกลายๆ และยิ้มให้เขาอย่างขอบคุณ ก่อนจะตรงไปยังเจ้าภาพของงานเพื่อกล่าวลาตามมารยาท

ส่งคนตามไปดู ฉันอยากจะรู้ว่าเธอพักอยู่ที่ไหน

เจ้าเหวินหลงสั่งการคนสนิททันทีที่รัตน์นรีเดินห่างออกไปจนมั่นใจว่าเธอจะไม่ได้ยินเสียงของเขา

ครับ หลี่เหอรับคำอย่างแข็งขันแล้วผละจากไปปฏิบัติตามคำสั่งของผู้เป็นนาย ด้วยพอจะรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ

ผมอยากจะผูกมิตรกับคุณนะคอนนี่ แต่ถ้าพี่ชายของคุณล้ำเส้นก่อนละก็ เราคงจะต้องเป็นศัตรูกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เจ้าเหวินหลงรำพึงกับตัวเองเบาๆ สายตาของเขาพุ่งไปยังร่างเพรียวระหงที่กำลังเดินไปยังประตูทางออกของงานและมองอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งร่างงดงามพ้นไปจากรัศมีสายตา

*********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

83 ความคิดเห็น