เหยื่อรักมาเฟีย

ตอนที่ 14 : เหยื่อรักมาเฟีย : ตอนที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    24 ก.ค. 62





เจ้าเหวินหลงเป็นแขกวีไอพีของคุณหญิงกุลทิวา เจ้าของโรงแรมแห่งใหม่ใจกลางเมืองเชียงใหม่ที่กำลังจะมีงานเลี้ยงฉลองเปิดตัวในค่ำคืนนี้ ดังนั้นห้องพักที่เจ้าภาพจัดไว้ให้นักธุรกิจหนุ่มจึงกว้างขวางและหรูหราเป็นพิเศษ แต่ทว่าเจ้าของห้องกลับไม่รู้สึกยินดียินร้ายไปกับความสวยงามและความสะดวกสบายนั้น เพราะจิตใจของเขากำลังจดจ่ออยู่ที่คู่หมั้นสาว ซึ่งยังไม่มีข่าวความคืบหน้าใดๆ จากลูกน้องทางมาเก๊าเลย

คุณชายเจ้า จินไท่ติดต่อกลับมาแล้วครับ

หลี่เหอเดินเข้าไปรายงานเจ้านายของตนทันทีที่ได้รับสายจากคนที่อยู่มาเก๊า ซึ่งก็คือคนเดียวกับที่เจ้าเหวินหลงมอบหมายงานสำคัญให้ทำนั่นเอง

คำรายงานของลูกน้องคนสนิททำให้เจ้าเหวินหลงหลุดจากภวังค์ความคิดในทันใด

ส่งโทรศัพท์มา ฉันจะคุยกับจินไท่เอง

ขาดคำของผู้เป็นนาย หลี่เหอก็รีบส่งโทรศัพท์มือถือให้อีกฝ่ายทันที

ได้ข่าวน้ำค้างแล้วใช่ไหมเจ้าเหวินหลงยิงคำถามใส่คนปลายสายด้วยน้ำเสียงร้อนรน

ครับคุณชายเจ้า คุณน้ำค้างเดินทางมาถึงสนามบินมาเก๊าประมาณบ่ายสองโมงครับจินไท่รายงานความคืบหน้า

น้ำค้างถึงสนามบินมาเก๊าตั้งแต่บ่ายสอง แล้วทำไมป่านนี้ยังไปไม่ถึงบ้านตระกูลเจ้า มันเกิดความผิดพลาดอะไรขึ้นหรือเปล่าฮึ

ผู้เป็นนายย้อนถามน้ำเสียงหงุดหงิดติดไปทางกังวล เพราะเขาเพิ่งจะให้คนสนิทโทร.กลับไปเช็กความคืบหน้าที่บ้านในมาเก๊า แต่ก็ยังไม่มีข่าวคราวของคล้ายน้ำค้าง เพราะหากไม่มีอะไรผิดพลาดเธอจะต้องอยู่ที่นั่นแล้ว

ถ้าเป็นเรื่องเที่ยวบินที่คุณน้ำค้างโดยสารมาจากเมืองไทย ไม่มีความผิดพลาดอะไรเลยครับ เหตุการณ์ที่สนามบินมาเก๊าก็ปกติดีทุกอย่าง แต่เพื่อความมั่นใจ ผมกำลังให้คนของเราไปตรวจสอบกล้องวงจรปิดของสนามบินอยู่ครับ

นี่ก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วนะ ทำไมถึงยังตรวจสอบไม่เสร็จอีกฮ้า” 

คนร้อนใจตะคอกถามลูกน้องที่ทำอะไรล่าช้าไม่ได้ดั่งใจ

สาเหตุที่ล้าช้าเพราะเจ้าหน้าที่ของสนามบินไม่ยอมให้ความร่วมมือกับเราครับจินไท่ตอบผู้เป็นนายไปตามจริง

คนพวกนั้นก็รู้นี่ว่านายเป็นคนของฉัน แล้วทำไมถึงไม่ยอมให้ความร่วมมือ

เจ้าเหวินหลงย้อนถามอย่างนึกสงสัยระคนขัดเคืองใจ มาเฟียหนุ่มไม่เชื่อหรอกว่า เจ้าหน้าที่ของสนามบินจะไม่รู้จักเขาซึ่งโด่งดังอันดับต้นๆ ของมาเก๊า

ผมก็แปลกใจอยู่เหมือนกัน แต่ดูท่าทางของคนพวกนั้นเหมือนจะกลัวอะไรบางอย่างครับ

คนปลายสายรายงานไปตามความรู้สึก พลางคิดในใจว่าเจ้าหน้าที่พวกนั้นอาจตกอยู่ภายใต้การควบคุมของคนที่มีอิทธิพลในมาเก๊า ถึงได้ไม่ยอมให้ความร่วมมือกับเขาง่ายๆ 

ใครขัดขวางการทำงานของเราให้หมายหัวมันเอาไว้ ได้ข่าวน้ำค้างเมื่อไร ฉันไม่เอาพวกมันไว้แน่ อ้อ! ถ้าพวกมันไม่ยอมให้เราตรวจสอบดีๆ ก็หาวิธีเข้าไปให้ได้ ฉันจะต้องรู้ความเป็นไปของน้ำค้างภายในคืนนี้

เจ้าเหวินหลงคาดโทษคนที่ไม่ยอมให้ความร่วมมือกับคนของเขาเสียงเข้มและเต็มไปด้วยความเดือดดาล คนที่ขัดขวางการทำงานของเขาจะต้องได้รับการสั่งสอนอย่างสาสม

ครับคุณชายเจ้าคนปลายสายรับคำหนักแน่น

ฉันจะรอฟังข่าวนะจินไท่ อย่าทำให้ฉันต้องผิดหวังล่ะ

เจ้าเหวินหลงกล่าวกำชับน้ำเสียงราบเรียบ แต่กลับเต็มไปด้วยความเฉียบขาด แน่นอนว่าคนปลายสายก็ทราบดีว่างานนี้จะต้องไม่พลาด

ครับ จินไท่รับคำสั้นๆ แต่ก็เต็มไปด้วยความมั่นอกมั่นใจ

เจ้าเหวินหลงกดวางสายและส่งโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นให้กับคนสนิทที่ยืนสำรวมอยู่ไม่ไกล พร้อมทั้งเอ่ยถามอีกฝ่ายเสียงขรึมพอๆ กับสีหน้า

งานเลี้ยงจะเริ่มกี่โมง

หนึ่งทุ่มครับหลี่เหอบอกเวลาที่เจ้าภาพได้ระบุไว้ในบัตรเชิญ

เจ้าเหวินหลงก้มมองนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือของตนพลางพ่นลมหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เพราะเขามีเวลาส่วนตัวเหลืออีกไม่ถึงครึ่งชั่วโมงแล้ว และหลังจากนั้นเขาก็จะต้องลงไปที่ชั้นล่างเพื่อร่วมงานเลี้ยงฉลองซึ่งถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ที่นั่นเขาจะได้พบเจอกับแขกมากหน้าหลายตา ซึ่งเป็นสิ่งที่มาเฟียหนุ่มไม่พึงปรารถนาเลย แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้อีกเช่นกัน เขาต้องสวมหน้ากากเข้าหาคนพวกนั้นจนกว่างานเลี้ยงจะเลิกรา



เมื่อถึงเวลาอาหารค่ำ คล้ายน้ำค้างก็เดินตามสาวใช้ชาวไทยเข้ามายังห้องอาหารขนาดใหญ่ที่ตกแต่งอย่างสวยงาม เธอพบว่าเจ้าของบ้านได้นั่งคอยอยู่ก่อนแล้วที่โต๊ะอาหาร

คิงส์ตันขยับลุกจากที่นั่งเมื่อเห็นคล้ายน้ำค้างเดินตรงมาหาด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ เจ้าของบ้านขยับเก้าอี้ตัวข้างๆ พร้อมเชื้อเชิญคนมาใหม่ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

เชิญนั่งครับ

คนตัวบางทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ที่เขาขยับให้อย่างไม่สู้เต็มใจนัก และไม่ได้กล่าวคำขอบคุณอีกฝ่าย เพราะสำหรับเธอแล้ว เขาคือคนร้าย เธอสามารถฟ้องร้องเอาผิดเขาข้อหากักขังหน่วงเหนี่ยวและทำให้ขาดอิสรภาพได้ เพียงแต่ตอนนี้โอกาสยังไม่เอื้ออำนวยให้เท่านั้น

มีปัญหาอะไรอีกหรือเปล่าน้ำค้าง

คิงส์ตันเอ่ยถามคนร่วมโต๊ะอาหารที่เอาแต่จ้องหน้าเขานิ่ง และบางสิ่งในดวงตาคู่หวานนั้นทำให้เขาคาดเดาได้ว่า เธอกำลังคิดอาฆาตมาดร้ายเขาอยู่ในใจ

*********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

83 ความคิดเห็น