เหยื่อรักมาเฟีย

ตอนที่ 11 : เหยื่อรักมาเฟีย : ตอนที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,669
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    23 ก.ค. 62





หยุดนะคล้ายน้ำค้าง! ถ้าคุณยังไม่หยุด อย่าหาว่าผมใจร้ายนะ!”

คิงส์ตันตะคอกสั่งเสียงกร้าวกระด้าง หากแต่คนตัวบางจะเชื่อฟังก็หาไม่ เธอสาวเท้าตรงไปยังแจกันอีกใบเพื่อให้มันตกอยู่ในสภาพเดียวกับคู่แฝดของมัน แต่ก่อนที่หญิงสาวจะได้ทำอย่างใจหมายก็ถูกเจ้าของร่างสูงใหญ่กระชากเข้าไปปะทะกับอกกว้างแข็งแกร่งอย่างรวดเร็ว

ปล่อยนะ!” คล้ายน้ำค้างก็เร็วไม่แพ้กัน เธอเงื้อฝ่ามือขึ้นฟาดลงบนใบหน้าคมสันของคิงส์ตันทันทีที่ถูกเขากระชากเข้าไปหา จนชายหนุ่มถึงกับหน้าหัน ที่สำคัญมันซ้ำลงตรงรอยเล็บที่เจ้าหล่อนทิ้งไว้ก่อนหน้านี้พอดิบพอดี

คล้ายน้ำค้าง คนถูกตบหน้าเค้นเสียงลอดไรฟันขณะจ้องประจันหน้าคนบังอาจ มือหนาที่ยึดต้นแขนทั้งสองข้างของหล่อนเอาไว้บีบแน่นตามแรงอารมณ์ที่ก่อตัวขึ้นในขณะนั้น ใบหน้าคมสันเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด ไฟโทสะวาวโรจน์อยู่ในดวงตาสีฟ้าของเขา

ปล่อยฉันนะคุณคิงส์ตัน

แม้จะเจ็บบริเวณที่ถูกบีบจนน้ำตาซึม แต่คล้ายน้ำค้างก็ไม่ได้โอดครวญออกมาให้ผู้ชายตัวโตดูถูกเอาได้ ทั้งยังพยายามออกแรงดิ้นสุดฤทธิ์เพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากพันธนาการของเขา

“ปล่อยเดี๋ยวนี้”

ฤทธิ์มากนักใช่ไหม

ชายหนุ่มคำรามอย่างหมดความอดทน ก่อนก้มหน้าลงปิดปากของคนมากพิษสงแล้วบดขยี้แรงๆ เป็นการลงทัณฑ์ที่หล่อนบังอาจข่วนและตบหน้า ทั้งๆ ที่ไม่เคยมีใครกล้าทำแบบนี้กับเขามาก่อน ริมฝีปากร้อนบดเคล้าริมฝีปากนุ่มสีกุหลาบอย่างหนักหน่วง บังคับให้เธอเปิดปากให้ลิ้นอุ่นของเขาผ่านเข้าไปสำรวจภายในอย่างดูดดื่มเนิ่นนาน ไม่มีท่าว่าจะยอมหยุดง่ายๆ และไม่ใส่ใจเสียงครางประท้วงอื้ออึงของเจ้าหล่อน เพราะต้องการสอนบทเรียนให้อีกฝ่ายได้หลาบจำ

ขณะที่คิงส์ตันกำลังลิ้มรสความหอมหวานปานน้ำผึ้งอย่างดื่มด่ำและย่ามใจอยู่นั้น ประตูห้องก็ถูกผลักเข้ามาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ส่งผลให้เจ้าของห้องต้องถอนริมฝีปากออกจากกลีบปากนุ่มอย่างแสนเสียดาย ก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายแน่นิ่งอยู่ในอ้อมแขนของเขาไปแล้ว จึงเบนสายตาไปทางประตูห้อง

เอ่อ...ขอโทษครับเจ้านาย คือพวกเราได้ยินเสียงดังโครมครามก็เลยรีบเข้ามาดูครับ

ไซม่อนรีบบอกสาเหตุที่ทำให้เขาและเหม่ยลี่ตัดสินใจเปิดประตูเข้ามาโดยไม่ขออนุญาต ขณะเดียวกันก็จ้องมองรอยข่วนบนใบหน้าของเจ้านายด้วยสายตาตกตะลึง 

ไม่เป็นไรคิงส์ตันกล่าวสั้นๆ และตีหน้าขรึมเพื่อกลบเกลื่อนอาการบางอย่าง ก่อนจะช้อนอุ้มคนตัวบางที่อิงซบอยู่กับอกกว้างของตนขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน

สั่งให้สาวใช้เข้ามาทำความสะอาดห้องด้วยนะเหม่ยลี่

ค่ะคุณคิงส์เหม่ยลี่รับคำอย่างนอบน้อม พลางมองตามแผ่นหลังนายจ้างหนุ่มที่อุ้มหญิงสาวแปลกหน้าออกไปจากห้องด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความอิจฉาริษยาอย่างปิดไม่มิด

เจ้านายของเรานี่ร้ายไม่เบาเลยนะ แค่วันแรกก็ทำสาวเป็นลมเป็นแล้งไปแล้วไซม่อนพึมพำเมื่อร่างใหญ่ของผู้เป็นเจ้านายลับสายตาไปแล้ว

ผู้หญิงคนนั้นก็ร้ายใช่เล่น คุณไม่เห็นรอยข่วนบนใบหน้าของคุณคิงส์หรือไง แล้วที่เป็นลมน่ะ แกล้งสำออยหรือเปล่าก็ไม่รู้

เหม่ยลี่กระแนะกระแหนนายสาวคนใหม่ ภาพบาดตาบาดใจที่เห็นก่อนหน้านี้ทำให้เธอยิ่งเกลียดขี้หน้าผู้หญิงที่เจ้านายอุ้มออกไปจากห้องมากขึ้นกว่าเดิมอีกหลายเท่า ก่อนจะโวยวายเสียงดังลั่น เมื่อหันกลับมาเห็นสภาพห้องทำงานของนายหนุ่ม

ต๊าย! แจกันลายคราม โต๊ะทำงานของคุณคิงส์ โอย...ห้องสวยๆ เละเทะไปหมดแล้ว

เจ้านายไม่เห็นจะว่าอะไร แล้วคุณจะโวยวายไปทำไม” 

ดูเหมือนคุณจะปลื้มนายสาวคนใหม่มากเลยนะคะ อยากรู้เหลือเกินว่าถ้าวันข้างหน้าคุณคล้ายน้ำค้างโมโหเผาบ้านขึ้นมา คุณจะยังพูดแบบนี้อยู่อีกไหม เหม่ยลี่ประชดประชัน

คุณไม่ชอบคุณคล้ายน้ำค้างใช่ไหมเหม่ยลี่ไซม่อนถามตรงๆ

ค่ะ ไม่ชอบ เหม่ยลี่ก็ตอบตามตรงเช่นกัน

ทำไมถึงไม่ชอบล่ะ หรือว่า...

ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ ไม่ต้องมาถามหาสาเหตุหรอกค่ะ เหม่ยลี่ขัดขึ้นก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดจบ และเลือกที่จะเดินหนีออกจากห้องด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์

คุณคงจะไม่ชอบผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับเจ้านาย

บอดี้การ์ดหนุ่มพึมพำอย่างรู้เท่าทัน ดวงตาสีเหล็กที่ทอดมองตามหลังอีกฝ่ายแฝงไว้ด้วยความห่วงใยอยู่ลึกๆ หากแต่คนที่เดินจากไปคงจะไม่มีวันรับรู้ เพราะเธอไม่เคยเห็นเขาอยู่ในสายตานั่นเอง  

*********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

83 ความคิดเห็น