ราคีมาร

ตอนที่ 16 : ราคีมาร ตอนที่ : 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,376
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    13 ต.ค. 61




บทที่ 4 ความผิดพลาดที่ไม่อาจแก้ไข

อาการแปลกๆ ที่เกิดขึ้นกับร่างกายเมื่อเที่ยงวันของวันวานและตอนเช้าของวันนี้ ทำให้มุกมณีตัดสินใจไปพบแพทย์ที่คลินิกแห่งหนึ่งซึ่งเป็นทางผ่านและเปิดบริการเร็วกว่าที่อื่น เพราะเธอไม่อยากทานยาถ้ายังไม่ทราบสาเหตุที่แท้จริง เมื่อเสร็จธุระที่คลินิกก็รีบบึ่งรถไปที่ทำงานทันที แต่เพราะช่วงเวลานั้นรถค่อนข้างติด เธอจึงมาทำงานสายไปเกือบสองชั่วโมง

มุกมณีเคาะประตูห้องของรองประธานสองครั้งเพื่อเป็นสัญญาณก่อนจะเปิดเข้าไปอย่างระมัดระวังไม่ให้รบกวนสมาธิการทำงานของคนด้านใน ก่อนจะพาตัวเองไปหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา และกล่าวคำขอโทษอย่างรู้สึกผิด

ขอโทษที่มาทำงานสายค่ะ คือดิฉัน...

คนมาทำงานสายยังไม่ทันจะบอกเหตุผล คนเป็นเจ้านายก็เอ่ยแทรกขึ้นมาและเงยหน้าขึ้นมองเลขาฯ สาวด้วยสายตาตำหนิ

ถ้าการเที่ยวกลางคืนของคุณจะส่งผลต่อการทำงาน คุณควรจะพิจารณาตัวเองได้แล้วนะมุกมณี

ดิฉันไม่ได้...มุกมณีพยายามที่จะอธิบาย แต่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมเปิดโอกาสให้ มิหนำซ้ำยังใช้ถ้อยคำที่ไม่รักษาน้ำใจของเธอเลยสักนิด

เวลาของผมเป็นเงินเป็นทอง ไม่ว่างพอจะมานั่งฟังคำแก้ตัวไม่เข้าท่าของคุณหรอก

มุกมณีกัดริมฝีปากล่างของตนจนเจ็บแปลบเพื่อข่มความโกรธเอาไว้ คำอธิบายที่เตรียมมาถูกกลืนกลับลงคอไปจนหมดสิ้น

ยืนอยู่ทำไม รีบไปทำงานสิดนัยพัชรสั่งเสียงห้วน เมื่อคนที่ทำให้จิตใจของเขาว้าวุ่นตั้งแต่เมื่อวานยังยืนหน้าซีดอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา

ค่ะ หญิงสาวรับคำสั้นๆ จากนั้นก็หมุนตัวเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองตามคำสั่งของรองประธาน พยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงตั้งแต่ทราบผลการตรวจร่างกายและจากถ้อยคำของคนใจร้ายให้กลับคืนมา เพื่อจะได้ทำงานที่กองอยู่ตรงหน้าให้เสร็จทันเวลา แต่ทว่ามันกลับไม่ง่ายเลยสักนิด เพราะสมองของเธอคอยแต่จะคิดถึงปัญหาที่กำลังจะตามมา ซึ่งเธอจะต้องหาทางแก้โดยไว

ฝ่ายผู้บริหารหนุ่ม หลังจากที่ได้ระบายโทสะด้วยการต่อว่าและตักเตือนเลขาฯ สาวไปแล้ว ก็กลับมาให้ความสนใจกับงานของตน แต่แทนที่เขาจะนั่งทำงานด้วยความสบายใจ กลับไม่มีสมาธิเอาเสียเลย มิหนำซ้ำยังขยันชำเลืองมองไปยังตัวปัญหาอยู่บ่อยครั้งอีกด้วย

ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูห้องทำให้มุกมณีเงยหน้าขึ้นมองพลางขยับกายหมายจะเดินไปทำหน้าที่ของตน แต่ทว่าคนเคาะกลับถือวิสาสะเปิดเข้ามาด้วยตัวเอง และตรงดิ่งไปที่โต๊ะทำงานของผู้บริหารหนุ่มทันที

พี่เดนนี่คะ ทำไม...

ชลรดาตั้งใจจะถามว่าทำไมโต๊ะของเลขาฯ หน้าห้องจึงหายไป หากแต่ยังไม่ทันที่จะถามก็เหลือบไปเห็นสิ่งที่ตนกำลังสงสัยตั้งวางอยู่ในห้องนั้นนั่นเอง

ทำไมเธอถึงเข้ามาอยู่ในนี้ล่ะ เธอชักสีหน้าไม่พอใจขณะหันไปถามมุกมณี

คุณควรจะถามคนสั่งมากกว่าจะมาถามดิฉันนะคะ ดิฉันเป็นเลขาฯ มีหน้าที่ทำตามคำสั่งของเจ้านายค่ะ

มุกมณีโยนหน้าที่ตอบคำถามไปที่ผู้บริหารหนุ่ม ก่อนจะเลิกใส่ใจคนมาใหม่แล้วทำงานของตัวเองต่อทันที

ทำไมคะพี่เดนนี่ ทำไมต้องย้ายโต๊ะทำงานของเลขาฯ มาไว้ในนี้ด้วยคะชลรดาหันไปถามชายหนุ่มที่ตนหมายปองด้วยสีหน้าสงสัย

ย้ายมาอยู่ข้างในมันสะดวกกว่าให้อยู่ข้างนอกน่ะ

ผู้บริหารหนุ่มให้เหตุผลข้างๆ คูๆ และดูเหมือนอีกฝ่ายยังไม่หายสงสัยจึงดึงความสนใจเธอไปที่เรื่องอื่น

ว่าแต่รดามาหาพี่มีอะไรหรือเปล่า

รดาซื้ออาหารกลางวันมาทานกับพี่เดนนี่ค่ะ อร่อยๆ ทั้งนั้นเลยนะคะ

ดีจัง พี่กำลังหิวพอดี

งั้นรดาเอาไปให้แม่บ้านจัดใส่จานก่อนนะคะ อีกเดี๋ยวเราจะได้ทานด้วยกัน

ชลรดาบอกเจ้าของห้องเสียงใส ก่อนจะหิ้วถุงอาหารที่แวะซื้อมาจากภัตตาคารชื่อดังออกไปจากห้อง ต่อจากนั้นไม่นานก็กลับเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส โดยมีแม่บ้านเดินถือถาดอาหารตามเข้ามาติดๆ พอทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จก็ปลีกตัวออกไปจากห้องอย่างรู้มารยาท

อาหารอร่อยๆ อยู่ในจานพร้อมทานแล้วค่ะพี่เดนนี่ รีบมาทานก่อนเถอะค่ะ ทิ้งไว้นานเดี๋ยวจะไม่อร่อย

ครับ ดนัยพัชรับคำสั้นๆ ก่อนจะเดินไปนั่งที่ชุดรับแขกภายในห้องทำงานที่ตอนนี้กลายเป็นโต๊ะอาหารชั่วคราวไปแล้ว

พี่เดนนี่ลองชิมนี่ดูสิคะ

ชลรดาไม่ได้แนะนำเฉยๆ แต่เธอตักอาหารในจานไปป้อนถึงปากอีกฝ่ายเลยทีเดียว

ดนัยพัชรลังเลที่จะอ้าปากรับอาหารที่อีกฝ่ายป้อนให้ แต่เมื่อเห็นว่าใครบางคนกำลังมองมาผ่านทางหางตา ก็รีบอ้าปากรับอย่างยินดี แถมยังเอ่ยปากชมไม่ขาดปาก

อร่อยจริงๆ ด้วยสิครับ

อย่างอื่นก็อร่อยค่ะ

ชลรดาฉีกยิ้มกว้าง ก่อนจะตักอาหารในจานอื่นๆ ให้ชายหนุ่มชิมอย่างเอาอกเอาใจ ฝ่ายดนัยพัชรแม้จะไม่ชอบการเอาใจแบบนี้ แต่อยากจะประชดคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน จึงไม่ปฏิเสธการกระทำของชลรดา

มุกมณีพยายามไม่ใส่ใจเสียงสนทนาของหนุ่มสาวทั้งสอง และเหลือบมองนาฬิกาอยู่บ่อยครั้ง พอเข็มสั้นและเข็มยาวชี้ที่เลขสิบสอง เธอก็ขยับลุกจากเก้าอี้ คว้ากระเป๋าขึ้นมาสะพายไหล่ แล้วพาตัวเองออกไปจากห้องนั้นทันที

 

เสียงอาเจียนที่ดังมาจากห้องน้ำของชั้นผู้บริหารทำให้แม่บ้านสาวใหญ่นามว่ามาลัยเดินเข้าไปเมียงมองอย่างสงสัย พอเห็นว่าใครกำลังโก่งคออาเจียนอยู่ที่อ่างล้างมือก็เดินเข้าไปถามด้วยความห่วงใย

คุณไข่มุกไม่สบายเหรอคะ

มุกมณีรีบบ้วนปากและดึงกระดาษทิชชู่มาซับที่ใบหน้า ก่อนจะหันไปตอบคำถามอีกฝ่าย

ไข่มุกนอนไม่พอก็เลยเวียนหัวนิดหน่อยค่ะพี่มาลัย

เธอบอกเหตุผลและอาการเพียงคร่าวๆ ซึ่งความจริงแล้วมันไม่ได้เกิดจากการพักผ่อนน้อย แต่มันเป็นผลข้างเคียงจากเหตุการณ์ในคืนวันนั้น และเธอก็รู้สึกพะอืดพะอมตั้งแต่ได้กลิ่นอาหารที่ชลรดาซื้อมาทานกับดนัยพัชรแล้ว

**********************************************

ขอบคุณสำหรับการติดตาม ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

นิยายชุดนี้มีสองเล่ม (อ่านแยกกันได้ค่ะ) คือ เมียนอกสัญญา (พลอยใส+เดรโก)

เมียนอกสัญญา
ธัญวลัย
www.mebmarket.com
การละเมิดสัญญาว่าจ้างทำให้ พลอยตะวัน ต้องใช้ชีวิตอย่างหลบๆ ซ่อนๆ พร้อมกับแก้วตาดวงใจที่พาหนีกลับมาด้วย แน่นอนว่าการหนีคนอย่าง เดรโก คาสซาโน่ มหาเศรษฐีหนุ่มลูกครึ่งไทย-อิตาเลียนเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ทันทีที่ถูกตามตัวจนเจอ เดรโกก็ยิงประเด็นฟ้องร้องขอลูกชายคืน และหนทางเดียวที่ลูกจะเป็นสิทธิ์ของเธออย่างสมบูรณ์คือต้องผูกมัดพ่อของลูกไว้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

259 ความคิดเห็น

  1. #218 aemly (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 13:04
    ท้องใช่ไหม
    #218
    0
  2. #133 tungkn4841 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 12:56
    ไข่มุกจะเกิดไขกับปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างไร  ...............
    #133
    0
  3. #121 ging1426GING (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 09:03
    รอค่ะรอ...
    #121
    0
  4. #120 Miss สีทอง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 12:57
    มาอีกกก
    #120
    0