ราคีมาร

ตอนที่ 11 : ราคีมาร ตอนที่ : 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,735
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    9 ต.ค. 61




 เรื่องเปลี่ยนเลขาฯ คิดดีแล้วใช่ไหมเดชไชยถามบุตรชายสีหน้าจริงจัง

เอ๊ะ! คุณพี่ ถามแบบนี้ตั้งใจให้หลานของฤดีไขว้เขวใช่ไหมคะ

ฉันแค่ถามย้ำเพื่อความแน่ใจเท่านั้นแหละ ไม่ได้มีเจตนาอย่างที่เธอว่าเลยสักนิด

เดชไชยบอกความตั้งใจแก่น้องสาว ก่อนจะหันไปสบตากับบุตรชายอีกครั้งเพื่อรอฟังคำตอบ

ผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ สายกว่านี้กลัวว่ารถจะติด ดนัยพัชรหลบสายตาของผู้เป็นพ่อ พร้อมตัดบทด้วยการขอตัวไปทำงาน

เดี๋ยวอาเดินไปส่งที่รถนะจ๊ะ

อย่าลำบากเลยครับคุณอา ผมไปก่อนนะครับกล่าวจบก็ขยับลุกจากเก้าอี้แล้วเดินหนีออกไปจากห้องอาหารทันที

ถ้าฝ่ายบุคคลหาเลขาฯ คนใหม่ให้เดนนี่ได้ หวังว่าคุณพี่จะไม่ขัดขวางนะคะ ดลฤดีเอ่ยกับพี่ชายเมื่อดนัยพัชรพ้นออกไปจากห้องอาหารแล้ว

ฉันจะสั่งให้หนูไข่มุกกลับไปทำหน้าที่เดิมทันทีที่หาเลขาฯ คนใหม่ให้เดนนี่ได้ เพราะฉันเองก็เห็นใจหนูไข่มุกเหมือนกันเดชไชยกล่าวกับน้องสาวจอมเจ้ากี้เจ้าการด้วยสีหน้ายิ้มๆ

ขอให้จริงอย่างที่พูดเถอะค่ะ ผู้เป็นน้องกระแนะกระแหนพี่ชายอย่างนึกหมั่นไส้

ฉันอิ่มแล้ว ขอตัวไปโทรศัพท์ก่อนล่ะ เดชไชยไม่อยากต่อปากต่อคำกับดลฤดีจึงหนีออกจากห้องอาหารไปอีกคน

โทร.ไปหาแม่ไข่มุกอีกล่ะสิ ดลฤดีบ่นตามหลังพลางมองค้อนพี่ชายปะหลับปะเหลือก

 

เช้าวันนี้มุกมณีต้องใช้บริการรถแท็กซี่เพื่อไปทำงาน เพราะรถของเธอยังเปลี่ยนล้อไม่เสร็จ ขณะที่นั่งอยู่บนรถแท็กซี่ เธอก็ได้รับข่าวดีจากใครบางคนผ่านทางโทรศัพท์มือถือ ข่าวนั้นทำให้เธอนั่งอมยิ้มตลอดทาง จนเมื่อมาถึงโรงแรมที่ทำงานและได้ยินเสียงซุบซิบนินทาของเพื่อนร่วมงาน รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็ไม่ได้เลือนหายไปแม้แต่นิด

เธอดูเด็กเส้นของท่านประธานสิ

ปาลิกาพนักงานสาวประจำเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์กระซิบกระซาบกับเพื่อนร่วมงานพลางพยักพเยิดไปที่ผู้มาใหม่ที่เดินเข้ามาในส่วนของล็อบบีโรงแรม

หน้าบานมาแต่ไกล สงสัยจะอารมณ์ดีภาริษาพนักงานสาวอีกคนว่า

ได้เป็นเลขาฯ ของคุณเดนนี่ แถมเมื่อวานท่านประธานก็มาทานอาหารค่ำด้วยอีก จะไม่ให้อารมณ์ดีได้ไงล่ะ

นั่นสินะ ไม่รู้งานนี้จะรวบทั้งพ่อทั้งลูกหรือเปล่า

คงจะคิดอยู่แหละ แต่คุณเดนนี่คงไม่เล่นด้วยหรอก ผู้หญิงของพ่อนี่นะกล่าวจบก็หัวเราะคิกคักอย่างชอบอกชอบใจ

มุกมณีทำเป็นไม่ใส่ใจกับเสียงนกเสียงกาที่ดังแว่วเข้ามาในหู เพราะรู้ว่าพนักงานเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์พวกนี้ไม่ชอบหน้าเธอมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

ความคิดของคนห้ามกันไม่ได้ อยากจะคิดอะไรก็คิดไปเถอะ

คนถูกนินทาคิดในใจอย่างปลงๆ ก่อนจะสาวเท้าตรงไปยังห้องทำงานด้วยสีหน้าดุจเดิม

 

ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเทาที่ก้าวออกมาจากลิฟต์ผู้บริหาร ทำให้เลขาฯ สาวสวยที่เดินทางมาทำงานแต่เช้ารีบขยับยืนขึ้นอย่างรู้มารยาท

สวัสดีค่ะท่านรองประธาน

เธอกล่าวทักทายและโค้งศีรษะให้ผู้บริหารหนุ่มรูปงามอย่างอ่อนน้อมถ่อมตนเมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน

คิ้วดกหนาเหนือดวงตาสีมรกตขมวดเป็นปมอย่างนึกสงสัยเมื่อพบว่าเลขาฯ หน้าห้องของตนไม่ใช่หญิงสาวคนเมื่อวาน

คุณเป็นใคร มาทำอะไรที่หน้าห้องทำงานของผมน้ำเสียงที่เอ่ยถามเต็มไปด้วยความสงสัยและไม่พอใจอย่างเด่นชัด

ดิฉันชื่อนุชนภา จะมาทำหน้าที่เลขาฯ ให้กับท่านรองประธานค่ะ

เลขาฯ สาวคนใหม่ตอบผู้เป็นนายด้วยสีหน้าจืดเจื่อน ไม่คิดว่าการเลื่อนตำแหน่งของตนจะสร้างความไม่พอใจให้กับผู้บริหารหนุ่มมากมายเพียงนี้

ใครเป็นคนสั่งดนัยพัชรเค้นเสียงถาม

ทะ...ท่านประธานค่ะนุชนภาหลบสายตาพลางตอบเสียงสั่น รู้สึกขาดความมั่นใจไปในทันที

ผมยังไม่ต้องการเปลี่ยนเลขาฯ คุณเคยทำหน้าที่อะไรก็กลับไปทำหน้าที่นั้นซะ

รองประธานหนุ่มสั่งน้ำเสียงเข้มจัด ก่อนจะสาวเท้าตรงไปยังห้องทำงานของตน เสียงปิดประตูห้องที่ดังโครมใหญ่นั้นบ่งบอกอารมณ์ของเขาได้เป็นอย่างดี

แย่แล้วสิ คราวนี้จะทำยังไงดีล่ะ

นุชนภาทำหน้าราวกับจะร้องไห้ ก่อนจะกดโทรศัพท์ไปหาผู้จัดการฝ่ายบุคคลเพื่อขอกลับไปทำหน้าที่เดิมตามที่รองประธานหนุ่มสั่ง ความดีใจที่จะได้ทำหน้าที่เลขาฯ มลายหายไปสิ้น

 

ขณะที่หน้าห้องทำงานของรองประธานหนุ่มอยู่ในภาวะตึงเครียด ที่ห้องทำงานของฝ่ายประชาสัมพันธ์กลับเต็มไปด้วยความครึกครื้น ทั้งนี้ก็เป็นเพราะว่าผู้ช่วยผู้จัดการสาวคนสวยได้กลับมาทำงานในแผนกเดิมนั่นเอง

ยินดีต้อนรับกลับแผนกจ้ะไข่มุก

พิมพ์พรกล่าวกับมุกมณีที่ได้กลับมาทำงานในตำแหน่งเดิมอย่างยินดี

ขอบคุณค่ะพี่พิมพ์ ไข่มุกดีใจมากเลยค่ะที่ได้กลับมาทำงานที่ตัวเองถนัดมุกมณีกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแจ่มใส

พี่ว่าตำแหน่งเลขาฯ ท่านรองก็น่าเสียดายนะผู้จัดการสาวทำหน้าเสียดาย

สำหรับไข่มุกไม่รู้สึกเสียดายแม้แต่นิดเลยค่ะ

สาวรุ่นน้องตอบอย่างมั่นใจ นอกจากจะไม่เสียดายตำแหน่งนั้นแล้ว ยังรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมากอีกด้วย

ติ๊ด...ติ๊ด...

ขณะที่กำลังสนทนากันอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์ติดต่อภายในที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของพิมพ์พรก็ดังขึ้นขัดจังหวะ

เดี๋ยวค่อยคุยต่อ พี่ขอไปรับโทรศัพท์แป๊บหนึ่งจ้ะ

ว่าแล้วก็คว้าโทรศัพท์ขึ้นมาแนบใบหูและกรอกเสียงลงไปตามสาย

ฝ่ายประชาสัมพันธ์ค่ะ

ขอสายมุกมณี

จากแผนกไหนคะเธอถามกลับไปเมื่ออีกฝ่ายไม่แจ้งรายละเอียดอะไรเพิ่มเติมเลย

จากห้องผู้บริหาร

เอ่อ...รอสักครู่นะคะ คำตอบที่ได้รับกับน้ำเสียงคุ้นๆ นั้นทำให้พิมพ์พรชะงักไปชั่วอึดใจ ก่อนจะปิดกระบอกเสียงไว้แล้วหันไปกระซิบกระซาบกับสาวรุ่นน้องหน้าตาตื่น

ท่านรองประธานจะคุยกับเธอน่ะ

กับไข่มุกเหรอคะมุกมณีกระซิบตอบพร้อมกับชี้เข้าหาตัวเองด้วยสีหน้าสงสัย สาวรุ่นพี่พยักหน้าหงึกๆ แทนคำตอบ ก่อนจะส่งโทรศัพท์ให้อีกฝ่ายทันที

มุกมณีพูดสายค่ะ

กลับขึ้นมาทำหน้าที่เลขาฯ ให้ผมเดี๋ยวนี้มุกมณี

******************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน

ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

259 ความคิดเห็น

  1. #213 aemly (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 12:57
    5555555555555555
    #213
    0
  2. #129 tungkn4841 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 11:52

    ความดีใจของไข่มุก สลายไปสิ้นเพราะเสียงของท่านประธานแท้ๆๆๆ 
    #129
    0
  3. #117 dokao (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 10:12
    อ้าววววววว อิพี่
    #117
    0