ราคีมาร

ตอนที่ 1 : ราคีมาร ตอนที่ : 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,993
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    2 ต.ค. 61





บทที่ 1 เจ้านายคนใหม่

มุกมณี เกษมสิทธิ์ หรือไข่มุก สาวสวยวัยยี่สิบสามปีหมุนตัวอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ภายในห้องนอนหรูของคฤหาสน์อาภาวดี คฤหาสน์หลังงามที่เดรโกมอบให้พลอยตะวัน พี่สาวของเธอเป็นของขวัญในวันแต่งงาน แต่หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วัน พี่เขยก็พาพี่สาวและหลานชายของเธอเดินทางกลับอิตาลี หน้าที่ดูแลบ้านหลังนี้จึงตกเป็นของเธอไปโดยปริยาย

วันนี้เป็นวันแรกที่เธอจะทำหน้าที่เลขาฯ ให้กับเจ้านายคนใหม่ จึงเลือกเครื่องแต่งกายพิถีพิถันกว่าทุกวัน ชุดที่เธอเลือกมาใส่คือเดรสเข้ารูปสีส้มอิฐแขนกุดสั้นเหนือเข่า คลุมทับด้วยสูทพอดีตัวสีดำ เธอหมุนตัวสำรวจความเรียบร้อยอีกครั้ง ก่อนจะเดินลงไปชั้นล่างด้วยความมั่นใจ

โอ้โฮ! วันนี้คุณไข่มุกสวยจังเลยค่ะชบาเอ่ยชมน้องสาวของนายหญิงด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินลงมาจากบันได

แสดงว่าวันอื่นฉันดูไม่ได้เลยใช่ไหมจ๊ะมุกมณีแกล้งถามด้วยสีหน้ายิ้มๆ

คุณไข่มุกสวยทุกวันค่ะ แต่วันนี้สวยเป็นพิเศษชบาตอบตามจริง

พอดีวันนี้ฉันต้องไปทำหน้าที่ใหม่ก็เลยต้องแต่งตัวให้ดูดีเป็นพิเศษน่ะจ้ะ

คุณไข่มุกได้เลื่อนตำแหน่งแล้วเหรอคะ ยินดีด้วยนะคะ

แค่ชั่วคราวเท่านั้นแหละจ้ะเธออธิบายสั้นๆ

ก่อนหน้านี้มุกมณีทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์โรงแรมในเครือธนพิพัฒน์ของเดชไชย แต่เมื่อเดือนก่อนเจ้าของโรงแรมซึ่งให้ความเอ็นดูเธอเสมอมา อีกทั้งยังให้ความช่วยเหลือและคำปรึกษาแก่เธอมาโดยตลอด เอ่ยปากขอร้องให้ช่วยไปเป็นเลขาฯ ชั่วคราวของรองประธาน ซึ่งก็คือลูกชายของท่าน ที่จะเข้ามาบริหารงานแทนในวันนี้ หญิงสาวจึงจำเป็นต้องรับหน้าที่เลขาฯ จนกว่าแผนกบุคคลจะหาคนที่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้ได้

ฉันไปทำงานก่อนละนะ เดี๋ยวจะสาย

จบคำก็มุ่งหน้าไปยังรถบีเอ็มดับบลิวสีขาวคันใหม่ที่จอดอยู่หน้าบ้าน รถคันนี้เป็นรถที่เดรโกซื้อให้เธอก่อนจะเดินทางกลับอิตาลี ความจริงเธอไม่อยากรบกวนพี่เขยเลยสักนิด แต่ก็ขัดใจเขาไม่ได้ ยิ่งพี่สาวเธอเห็นดีเห็นงามด้วยแล้ว ก็ยากที่จะปฏิเสธของขวัญชิ้นใหญ่นี้ได้

 

ช่วงเช้าวันนี้บริเวณล็อบบีโรงแรมที่มุกมณีทำงานอยู่ดูพลุกพล่านกว่าทุกวัน แต่คนที่เดินไปมาขวักไขว่รวมถึงที่จับกลุ่มสนทนากันหาใช่ลูกค้า แต่กลับเป็นพนักงานหญิงและชายของโรงแรมแทบทั้งสิ้น

ไข่มุก! ไหนบอกพี่ว่าจะมาเช้ากว่าทุกวันไง ทำไมถึงมาเฉียดฉิวเวลาทำงานแบบนี้ล่ะ

พิมพ์พร ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์สาวใหญ่ปรี่เข้าไปถามมุกมณีทันทีที่อีกฝ่ายก้าวเข้ามาในบริเวณล็อบบีโรงแรม

เช้านี้รถติดมากเลยค่ะพี่พิมพ์มุกมณีบอกสาเหตุที่ทำให้เธอเดินทางมาถึงที่ทำงานช้ากว่าที่ตั้งใจ ก่อนจะเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงที่เบาลง

ว่าแต่มายืนทำอะไรกันอยู่ตรงนี้คะ หรือว่า...มายืนรอต้อนรับท่านรองประธานคะ

สาวรุ่นพี่พยักหน้ารับยิ้มๆ

เขามาแล้วเหรอคะเลขาฯ ชั่วคราวย้อนถามด้วยสีหน้าตกใจ ไม่คิดว่าเจ้านายคนใหม่ของตนจะมาทำงานเช้าขนาดนี้

คุณดนัยพัชรเพิ่งจะขึ้นไปที่ห้องทำงานก่อนหน้าที่ไข่มุกจะมาไม่นานนี่เอง กระซิบบอกด้วยสีหน้าตื่นเต้น

งั้นไข่มุกขอขึ้นไปรายงานตัวก่อนนะคะมุกมณีละล่ำละลักบอกและตั้งท่าจะผละจากไป

เดี๋ยวจ้ะ พี่ลืมบอกไป

อะไรคะ?” คนถูกเรียกตัวไว้หันกลับมาถามด้วยสีหน้าฉงน

ผู้บริหารคนใหม่ของเราหล่อเหลาสมคำเล่าลือจริงๆ จ้ะ

คำบอกเล่านั้นทำให้มุกมณีโคลงศีรษะพลางอมยิ้มขำ ก่อนจะหมุนตัวเดินซอยเท้าไปยังลิฟต์โดยสาร โดยมีสายตาหลายสิบคู่มองตามไปด้วยความอิจฉา

 

ก๊อกๆ

เข้ามา

หลังเสียงอนุญาตที่เต็มไปด้วยอำนาจนั้น มุกมณีก็พาตัวเองเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของรองประธานหนุ่ม ซึ่งตอนนี้ยืนล้วงกระเป๋าหันหน้าไปทางผนังกรุกระจกใสท่าทางนิ่งขึง

สวัสดีค่ะคุณดนัยพัชร ดิฉันมุกมณี จะมาทำหน้าที่เลขาฯ ของคุณชั่วคราวค่ะ มุกมณีทักทายและแนะนำตัวเอง เมื่อเจ้าของห้องทำงานหรูไม่มีทีท่าว่าจะหันมาทางตนสักที

คนร่างสูงดึงมือข้างซ้ายออกจากกระเป๋าพลางก้มมองนาฬิกาข้อมือเรือนหรูของตัวเอง

คุณมาสายนะมุกมณีดนัยพัชร ธนพิพัฒน์ หรือเดนนี่ นักธุรกิจหนุ่มลูกครึ่งไทย-อังกฤษ วัยสามสิบสองปี เอ่ยตำหนิโดยไม่หันไปมองหน้าอีกฝ่าย

น้ำเสียงที่เปล่งออกมาจากปากของเจ้านายคนใหม่ ทำให้เลขาฯ จำเป็นชะงัก เพราะมันช่างคุ้นหูเธอเหลือเกิน

ขอโทษค่ะ ดิฉันมาสายห้านาที

คนมาทำงานสายตอบพร้อมกับลอบมองสรีระเบื้องหลังของเจ้านายคนใหม่อย่างพิจารณา ตอนนั้นเองที่ร่างสูงหันกลับมาเผชิญหน้า ดวงตาของเธอจึงประสานกับดวงตาสีมรกตของเขาเข้าอย่างจัง

คุณ... มุกมณียืนตัวแข็ง รู้สึกชาไปทั้งร่างพลางจ้องมองอีกฝ่ายตาแทบถลน ด้วยไม่คิดสักนิดเลยว่า นายจ้างคนใหม่จะเป็นคนเดียวกับผู้ชายที่สร้างรอยราคีไว้กับตน และเป็นคนที่เธอพยายามจะลืม แต่ทำไมโชคชะตาถึงได้เล่นตลกกับเธอแบบนี้

แปลกใจมากเหรอมุกมณี

หลังคำถามนั้น รอยยิ้มหยันก็ปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาของผู้บริหารหนุ่ม ความตกใจและไม่คาดฝันทำให้มุกมณีสับสนจนหาคำพูดไม่เจอ เธอจึงได้แต่ยืนนิ่งงัน

เลขาที่ดีควรมาทำงานก่อนนายจ้าง ถูกไหม?”

รองประธานหนุ่มถามต่อเสียงขรึม ไม่ใส่ใจกับท่าทางนิ่งอึ้งตะลึงงันของเจ้าหล่อน

ภาพที่มุกมณีไปกับผู้ชายคนอื่นเมื่อเดือนก่อนสร้างความขุ่นเคืองใจให้เขาเป็นอย่างมาก และหลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น เขาก็เดินทางกลับอังกฤษทันที เพราะไม่อยากอยู่เมืองไทยต่อให้หงุดหงิดใจ รอจนถึงวันที่ได้สัญญากับบิดาไว้ว่าจะเข้ามาบริหารงานที่นี่ เขาจึงเดินทางมาเมืองไทยอีกครั้ง

**************************************

ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาอ่านค่ะ

ฝากติดตามเป็นกำลังใจด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

259 ความคิดเห็น

  1. #116 tongjub (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 07:02
    รอนะคะน่าสนุกดี
    #116
    0
  2. #4 chapu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 01:04
    ตอนนี้เป็นตอนของน้องสาวพลอยใส  สนุกค่ะ เล่มนี้จะออกเป็นรูปเล่มเมื่อไหรหนอ

    เพราะว่าเราอาจจะได้กลับเมืองไทยตอนเดือน 5 นี้  ไม่รู้ว่าจะได้อ่านไหม
    #4
    0