เจ้าบ่าวมาเฟีย

ตอนที่ 7 : เจ้าบ่าวมาเฟีย : ตอนที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    13 มิ.ย. 62




 

เห็นพี่คีว่างจู๋จี๋กับสาวๆ ไม่เว้นแต่ละวัน คงจะไม่มีปัญหาอะไรมั้งคะ

 แหม...เธอนี่ยังเป็นไม้เบื่อไม้เมากับพี่คีไม่เลิกอีกนะ คนปลายสายว่าน้ำเสียงขบขัน

ก็มันเรื่องจริงนี่คะ พี่คิงส์กับพี่คีเป็นฝาแฝดกันแท้ๆ แต่ความเจ้าชู้ต่างกันลิบลับเลยนะคะ

เธอว่า และอดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบให้อีกฝ่ายได้เห็นความแตกต่างทางด้านนิสัยของสองหนุ่มที่มีใบหน้าเหมือนกันราวกับแกะ

พี่ชายของพี่มีเสน่ห์ไปคนละแบบจ้ะ พี่คิงส์อบอุ่นใจดี ส่วนพี่คีก็มีเสน่ห์ในแบบของเขา

ถ้างั้นเอลล่าก็เลือกถูกแล้วละค่ะ เพราะเอลล่าชอบผู้ชายอบอุ่นใจดี

จ้ะว่าที่เจ้าสาวคนสวย แล้วนี่เลือกแบบชุดแต่งงานไว้บ้างหรือยังจ๊ะ

คุณแม่ส่งแคตตาล็อกมาให้เลือกแล้วค่ะ เอลล่าเลือกแบบง่ายๆ เพราะไม่ชอบอะไรที่มันหรูหราอลังการ กลับถึงไทยก็เรียกช่างมาวัดตัวอย่างเดียวค่ะว่าที่เจ้าสาวแจกแจง

พี่ก็เลือกไว้แล้วเหมือนกัน อาทิตย์หน้าค่อยเรียกช่างเข้ามาวัดตัวให้ อาทิตย์นี้ขอทุ่มเทเวลาให้กับตำราอาหารก่อน

งั้นเอลล่าไม่กวนพี่คอนนี่แล้วนะคะ

ไม่กวนหรอกจ้ะ เพราะพี่ตั้งใจจะพักสายตาอยู่พอดี

ตอนนี้ตาเอลล่าจะปิดแล้วค่ะ เอาไว้วันหลังเอลล่าจะโทร.หาใหม่นะคะ สวัสดีค่ะ

จากที่ต้องการเพื่อนสนทนาเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ คุยเสร็จแล้วจะได้นอนหลับสบาย แต่แล้วก็กลับกลายเป็นว่า ยิ่งทำให้ข่มตานอนไม่หลับเข้าไปใหญ่ เพราะคนที่เมืองไทยดันพูดถึงเรื่องที่เธอกำลังไม่สบายใจเสียนี่

 

 

บทที่ 2 ยับยั้งชั่งใจ

เสียงฝีเท้าที่ดังใกล้เข้ามา ทำให้ชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง เค้าโครงหน้าหล่อเหลา เงยหน้าจากจานอาหารเช้าของตัวเอง ก่อนจะเบนสายตาไปยังประตูห้องอาหารหรูหราแห่งนั้น

ทำไมตาโหลแบบนั้นล่ะพี่เอลล่า เมื่อคืนนอนดึกเหรอครับ

อัลเบิร์ต เมอร์เซเดส หนุ่มเลือดผสมไทย-เยอรมัน วัยยี่สิบเอ็ดปี เอ่ยทักพี่สาวที่เดินตรงมายังโต๊ะอาหารด้วยสีหน้าสงสัย

อืม... อรรัมภารับคำสั้นๆ ก่อนจะย่อตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับน้องชาย

มัวแต่คุยโทรศัพท์จนดึกจนดื่นล่ะสิท่า อัลเบิร์ตว่า

ทำเป็นรู้ดีนะ เธอมองค้อนน้องชายอย่างไม่จริงจังนัก พลางปรายตามองไปยังตำแหน่งที่นั่งของคีแรน เห็นถ้วยกาแฟวางอยู่ตรงนั้นก็นิ่วหน้าสงสัย

ว่าแต่พี่คีไปไหนแล้วล่ะ

ออกไปข้างนอกแล้วครับผู้เป็นน้องตอบ

ไปข้างนอก? ไปกาสิโนน่ะเหรอ ทำไมออกไปเร็วนักล่ะ

อรรัมภายิงคำถามด้วยสีหน้าประหลาดใจ เพราะปกติกว่าคีแรนจะออกจากบ้านก็เกือบเที่ยงวัน ไม่เคยออกไปเร็วแบบนี้มาก่อน

พี่คีบอกว่ามีนัด แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดอะไร

มีนัดงั้นเหรอผู้เป็นพี่สาวเอ่ยทวนสีหน้าครุ่นคิด อยากจะรู้เหลือเกินว่าเขานัดกับใคร

พี่เอลล่าล่ะ วันนี้จะไปไหนหรือเปล่าครับ

พี่นัดกับเพื่อนไว้ ว่าจะไปช็อปปิ้งกันน่ะเธอตอบน้องชายไปตามจริง

ส่งกลับไทยไปตั้งหลายกล่องแล้ว ยังไม่พออีกเหรอครับ กลับบ้านคราวนี้ สงสัยพี่เอลล่าคงต้องขยายห้องแล้วล่ะมั้งอัลเบิร์ตล้อเลียนพี่สาวที่ขยันซื้อนั่นซื้อนี่จนไม่มีที่จะเก็บแล้ว

วันนี้พี่จะไปหาซื้อของฝากให้คนที่กรุงเทพฯ ย่ะ ไม่ได้ซื้อให้ตัวเองสักหน่อยคนเป็นพี่รีบแจกแจงให้น้องชายฟัง

แล้วผมจะคอยดูครับ ว่าพี่เอลล่าจะได้ของตัวเองกลับมาด้วยหรือเปล่าเขาว่าพร้อมกับส่งรอยยิ้มยั่วกลายๆ

พูดมาก เดี๋ยวก็ลากให้ไปช่วยหิ้วของซะหรอกอรรัมภามองค้อนน้องชายตาคว่ำ

หัวเด็ดตีนขาด ผมก็ไม่ไป ผมไม่ชอบช็อปปิ้ง

อย่าทำมาเป็นพูดดีไปหน่อยเลย อีกหน่อยถ้านายมีแฟนนะ ขี้คร้านจะเดินตามหลังแฟนต้อยๆผู้เป็นพี่สาวค่อนแคะอย่างหมั่นไส้

ผู้หญิงที่ผมจะเดินตามหลังและถือของให้คือคุณแม่กับพี่เอลล่า นอกนั้นอย่าหวังเลยครับชายหนุ่มยืนยันน้ำเสียงหนักแน่น

จ้ะพ่อน้องชาย แล้วพี่จะคอยดูนะจ๊ะอรรัมภาแกล้งว่าประชดอีกฝ่าย ว่าแต่แต่งตัวแบบนี้จะออกไปไหนล่ะ

ผมจะออกไปถ่ายรูปสถานที่ท่องเที่ยวครับ อัลเบิร์ตซึ่งชื่นชอบการถ่ายภาพเป็นชีวิตจิตใจตอบคำถามพร้อมกับยกแก้วน้ำขึ้นดื่มหลังจากอิ่มอาหารแล้ว

อย่ากลับค่ำนักล่ะ อรรัมภาเอ่ยเตือนน้องชายด้วยความห่วงใย

เย็นๆ ก็กลับแล้วล่ะ ผมไปก่อนนะครับ

เขาขยิบตาให้พี่สาว ก่อนจะเดินออกไปจากห้องอาหารอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้คนเป็นพี่สาวนั่งใช้ความคิดอยู่ที่โต๊ะอาหารตามลำพัง เพียงแต่เรื่องที่เธอกำลังคิดอยู่นั้นไม่ใช่เรื่องของคนที่เพิ่งเดินจากไป แต่กลับเป็นเรื่องของชายหนุ่มอีกคนที่ทำให้จิตใจของเธอสับสนวุ่นวายอยู่ในตอนนี้

*************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์ทุกกำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ ^ ^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

128 ความคิดเห็น