เจ้าบ่าวมาเฟีย

ตอนที่ 38 : เจ้าบ่าวมาเฟีย : ตอนที่ 38

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    1 ก.ค. 62



แจ้งข่าวอีบุ๊กค่ะ

เจ้าบ่าวมาเฟีย มีให้โหลดที่เมพแล้วนะคะ

จัดโปรโมชั่นอีบุ๊กราคาพิเศษ 179 บาท เหลือเวลาอีก 4 วันค่ะ

หมดโปรโมชั่นราคาอีบุ๊กจะอยู่ที่ 229 บาทค่ะ

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ

(ท่านใดที่เคยโหลดแล้วไม่ต้องโหลดซ้ำนะคะ)

ขอบพระคุณทุกท่านสำหรับทุกๆ การสนับสนุนค่ะ

ธัญวลัย (มด) นัทธ์หทัย





เดี๋ยวกินยาต่อเลยนะ

เอลล่าเกลียดยา อรรัมภาทำหน้าพะอืดพะอม

เกลียดยังไงก็ต้องกิน จะได้หายไวๆ คีแรนบอกพร้อมกับหยิบถ้วยยามาส่งให้ถึงมือ

รับไปสิ เขาเร่งเร้าเมื่อหญิงสาวเอาแต่นั่งเม้มปาก ไม่ยอมรับถ้วยยาจากมือของเขา

เอลล่าไม่กินยา เธอยืนกรานและส่ายหน้าดิก

จะกินเอง หรือจะให้พี่ป้อน เขาถามอย่างใจเย็น

พี่คีอย่ามาบังคับเอลล่านะ อรรัมภาขึ้นเสียงด้วยความไม่พอใจ ความจริงเธอจะโวยตั้งแต่เรื่องอาหารแล้ว แต่เพราะกำลังหิวจัดจึงไม่ว่าอะไร แต่เรื่องยา หัวเด็ดตีนขาดเธอก็ไม่ยอมกิน

คีแรนไม่ตอบโต้ให้เสียเวลา เขาหยิบยาหนึ่งในสามเม็ดจากถ้วยขึ้นมาใส่ปาก ก่อนจะจัดการป้อนยาคนไข้ด้วยวิธีของเขาเอง ว่องไวเสียจนคนตัวบางไม่ทันระวังตัว

อื้อ! อรรัมภาดิ้นขลุกขลักเมื่อถูกบังคับให้เผยอปากรับเม็ดยาที่ขมปี๋เข้ามาในปาก และไม่นานเขาก็ทำสำเร็จ

พี่คีบ้า!” หญิงสาวหน้าบึ้ง มองคนตัวโตด้วยสายตาขึ้งโกรธ

คีแรนไม่ใส่ใจคำต่อว่าต่อขานของหญิงสาว เพราะเขาเริ่มชินกับคำพูดทำนองนั้นแล้ว

ดื่มน้ำก่อน อย่าเพิ่งโมโห เขาบอกขณะส่งแก้วน้ำให้ อีกฝ่ายก็รีบรับไปดื่ม เพราะกำลังพะอืดพะอมกับรสชาติขมๆ ที่ติดอยู่ในปาก

เหลือยาอีกสองเม็ด เธอจะกินเอง หรือจะให้พี่ป้อนด้วยปากเหมือนเมื่อกี้ คีแรนเสนอทางเลือกให้และรอคำตอบจากอีกฝ่ายอย่างใจเย็น

เอลล่ากินเองได้ แม้ว่าอรรัมภาจะเกลียดยาเข้าไส้ แต่เมื่อไม่มีทางเลือกก็จำเป็นต้องฝืนกินมันลงไป ดีกว่าจะยอมให้เขายัดเยียดให้กินด้วยวิธีการที่แสนจะเอาเปรียบนั่น

งั้นก็รีบกิน

คีแรนบอกพร้อมกับยื่นถ้วยยาไปตรงหน้าของเธออีกครั้ง อรรัมภารับมาถือไว้อย่างเสียไม่ได้ นั่งมองยาสองเม็ดเล็กๆ แต่รสชาติสุดแสนจะขมครู่ใหญ่ ก่อนจะกลั้นใจกินมันลงไปอย่างยากลำบาก

มาเฟียหนุ่มแห่งลาสเวกัสกลั้นยิ้มกับท่าทางเหมือนเด็กของอรรัมภา ไม่คิดว่าเจ้าหล่อนจะเป็นคนกินยายากขนาดนี้

เมื่อไรพี่คีจะออกไปจากห้องเอลล่าเสียที เอลล่าอยากมีเวลาส่วนตัวอรรัมภาโพล่งออกมาเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะปักหลักอยู่ในห้องของเธอ

เบื่อหน้าพี่มากใช่ไหมเขาถามออกไปตรงๆ น้ำเสียงฉายชัดถึงความน้อยใจ

อรรัมภาไม่ตอบคำถามนั้น แต่การที่เธอเสมองไปทางอื่นก็ยืนยันได้แล้วว่า เธอปรารถนาที่จะอยู่ตามลำพัง

ถ้ามีอะไรโทร.เรียกพี่ได้ตลอดเวลานะ

คีแรนเอ่ยเสียงขรึม ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินจากไป แต่ก่อนที่จะก้าวออกไปจากห้องก็ไม่ลืมที่จะหันกลับมากำชับคนไข้ซึ่งรั้นและเอาแต่ใจเป็นที่หนึ่ง

เธอเพิ่งจะฟื้นจากไข้ ยังไม่ควรอาบน้ำตอนนี้นะ

จบคำก็ก้าวออกไปจากห้องตามความต้องการของอีกฝ่าย หารู้ไม่ว่าคำเตือนนั้นไม่ได้ซึมซับเข้าไปในสมองของคนไข้เลยสักนิด

คนเหนียวตัวจะให้ทำยังไง ก็ต้องอาบน้ำสิ

อรรัมภาพึมพำกับตัวเองเบาๆ เมื่อเขาพ้นไปจากห้อง ก่อนจะค่อยๆ ย่องไปที่ห้องน้ำและทำตามความต้องการของตัวเองทันที

 

มัทธิวโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเมื่อได้รับรายงานจากลูกน้องของตนว่า พลิสซิลล่าได้กลับไปติดต่อกับสตีเฟน นักธุรกิจหนุ่มชาวอเมริกันที่เคยคบหากับเธอเมื่อสองปีก่อน และได้เลิกรากันไปเพราะทนความเจ้าชู้ของฝ่ายชายไม่ได้ แต่แล้วเธอก็กลับไปคบผู้ชายคนนั้นอีก เพื่ออะไร...เพื่อท้าทายเขาใช่ไหม

ตามไปทุกที่ อย่าให้คลาดสายตา และอย่าให้เป้าหมายรู้ตัวด้วยเขาสั่งกลับไปเสียงเข้ม ดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยไฟโทสะ

ครับ คนปลายสายรับคำหนักแน่น

ท้าทายผมใช่ไหมคุณพลิสซิลล่า มัทธิวกัดกรามจนเป็นสันนูน สองมือกำเข้าหากันแน่น

แล้วคุณจะรู้ว่าผมไม่ได้แค่พูดเล่นๆ

เมื่อพลิสซิลล่าท้าทายเขาด้วยวิธีนี้ ชายหนุ่มก็จะจัดการกับเธอด้วยวิธีที่เด็ดขาดเช่นกัน เขาไม่มีวันยอมให้เธอตกเป็นของใคร แม้ว่าสิ่งที่เขาคิดจะทำมันจะส่งผลร้ายต่อเขาในภายหลังก็ตาม

***********************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

128 ความคิดเห็น