เจ้าบ่าวมาเฟีย

ตอนที่ 37 : เจ้าบ่าวมาเฟีย : ตอนที่ 37

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,183
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    1 ก.ค. 62



แจ้งข่าวอีบุ๊กค่ะ

เจ้าบ่าวมาเฟีย มีให้โหลดที่เมพแล้วนะคะ

จัดโปรโมชั่นอีบุ๊กราคาพิเศษ 179 บาท เป็นเวลา 5 วันค่ะ

หมดโปรโมชั่นราคาอีบุ๊กจะอยู่ที่ 229 บาทค่ะ

ฝากพิจารณาผลงานด้วยนะคะ

(ท่านใดที่เคยโหลดแล้วไม่ต้องโหลดซ้ำนะคะ)

ขอบพระคุณมากค่ะ

ธัญวลัย (มด) นัทธ์หทัย





แมทท์ ปล่อยนะ!” พลิสซิลล่าตะคอกสั่งและพยายามดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้นจากเขา

ไม่ปล่อยชายหนุ่มยืนกรานและกอดรัดคนตัวบางแน่นขึ้น

หญิงสาวยุติการดิ้นรนเมื่อรู้ว่าคนตัวใหญ่ไม่ยอมปล่อยแน่ แต่เลือกที่จะต่อสู้กับเขาด้วยสายตาและวาจาเชือดเฉือน

ฉันเป็นใคร นายเป็นใคร หัดเจียมตัวเสียบ้างนะ

ผมรู้ตัวเสมอ แต่บังเอิญว่าผมเป็นคนทะเยอทะยาน ดอกฟ้าอย่างคุณก็เป็นจุดมุ่งหมายของผมเหมือนกัน

มัทธิวตอบเสียงเย็น นัยน์ตาทอประกายฮึกเหิมเต็มเปี่ยม

ฝันไปเถอะแมทท์ แม้แต่ขาอ่อนของฉัน ก็อย่าหวังว่าจะได้เห็น เธอเค้นเสียงว่า คำพูดและสายตาที่มองเขาเหมือนรังเกียจนักหนา

งั้นเหรอครับ เขาเอ่ยเสียงต่ำพลางหัวเราะยั่วเย้า ฝ่ามือเขาระลงมาที่สะโพกงอนงาม

เอามือนายออกไปให้พ้นจากตัวฉัน

พลิสซิลล่าเค้นเสียงลอดไรฟันขณะมองเขาด้วยสายตาดุดัน แต่แทนที่เขาจะปล่อยมือตามคำสั่ง กลับเคล้นคลึงอย่างจงใจ

อย่านะแมทท์ หญิงสาวร้องปรามน้ำเสียงหวาดหวั่นเมื่อเขาลดใบหน้าลงมาหา ลมหายใจอุ่นๆ รินรดดวงหน้า ก่อให้เกิดความรู้สึกหวามไหวพร่างพราวไปทั่วทั้งตัว

อย่าท้าทายผม คุณพลิสซิลล่า เขาบอกเสียงต่ำลึก มือข้างหนึ่งตรึงปลายคางของหญิงสาวเอาไว้แน่นจนเธอรู้สึกเจ็บนิดๆ

ปล่อยฉัน... เธอออกคำสั่งและยันแผ่นอกตึงแน่นเอาไว้ แต่ก็ถูกเขารวบตัวเข้ามากอดแน่นหนา

ผมไม่มีวันปล่อยคุณแน่... มัทธิวยืนกรานพร้อมๆ กับที่เรียวปากของหญิงสาวถูกครอบครองด้วยจุมพิตดูดดื่ม

พลิสซิลล่าตัวแข็งทื่อเมื่อถูกอีกฝ่ายสำรวจความหอมหวานในปากอย่างหนักหน่วงเอาแต่ใจ หากแต่เพียงไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็นจุมพิตที่อ่อนหวานซ่านใจ ปล่อยให้ความเสน่หาที่เขาก่อขึ้นชนะแรงขืนไปได้อย่างลืมตัว เธอโอบรอบคอเขาเอาไว้แน่นเมื่อรู้สึกคล้ายๆ กับตัวเองตกเข้ามาในกระแสคลื่นร้อนแรงที่ถาโถมเข้าใส่จนต้องเกาะเกี่ยวเขาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว

ผมชอบคุณ... มัทธิวพึมพำแนบชิดริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อด้วยฤทธิ์จุมพิตของเขา

เสียงนุ่มทุ้มที่ดังขึ้นนั้นทำให้สติที่กระเจิดกระเจิงไปไกลของหญิงสาวกลับคืนมาทันที เธอผลักอกเขาออกห่าง สะบัดฝ่ามือไปบนใบหน้าคมอีกครั้งอย่างเจ็บใจที่ถูกเขาเอาเปรียบ

ฉันเกลียดนาย! จำเอาไว้!”

เธอคะคอกเสียงใส่อย่างเกรี้ยวกราด ก่อนจะวิ่งพรวดพราดออกไปจากห้อง ปล่อยให้ชายหนุ่มมองตามหลังด้วยสายตาเจ็บปวด

 

บทที่ 7 บ่วงรัดใจ 

 

เสียงละเมอที่ดังมาจากร่างบอบบางของคนไข้ ทำให้ร่างสูงที่นั่งเฝ้าตั้งแต่สายจนกระทั่งเย็นขยับเข้าไปนั่งข้างๆ พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอาทร

เอลล่าเป็นยังไงบ้าง

พี่คิงส์... อรรัมภาปรือตาขึ้นมองเจ้าของเสียงนั้นพร้อมกับเอ่ยชื่อคู่หมั้นซึ่งอยู่ในความฝันของเธอเมื่อครู่นี้ออกมา

พี่ไม่ใช่คิงส์ คีแรนแก้ความเข้าใจ พยายามปกปิดความน้อยใจเอาไว้อย่างมิดชิด

คำแจกแจงของอีกฝ่ายทำให้อรรัมภาตื่นเต็มตา สีหน้าบึ้งตึงขึ้นมาทันทีที่รู้ว่าเขาคือใคร

เข้ามาทำไม เธอถามน้ำเสียงเย็นชาขณะพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง แต่แล้วก็ต้องนิ่วหน้า เมื่อรู้สึกเจ็บระบมไปทั้งตัว

เอลล่าลุกเองได้ พี่คีไม่ต้องมายุ่ง

เธอปฏิเสธอย่างถือดีเมื่อคีแรนเข้ามาช่วยประคองและจัดให้เธอนั่งในท่าสบาย แต่ชายหนุ่มกลับทำเป็นหูทวนลมเสีย

เจ็บมากไหม เขาถามน้ำเสียงบ่งบอกถึงความอาทร อรรัมภาเม้มปากเมื่อตอบเขาในใจ

กระแทกกระทั้นซะขนาดนั้น จะไม่ให้เจ็บได้ยังไง

เมื่อหญิงสาวไม่ตอบคำถาม เขาก็เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ติดต่อภายในที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงขึ้นมาแนบหูแล้วกรอกคำสั่งลงไป

เอาข้าวต้มขึ้นมาได้แล้ว

เอลล่าไม่หิว อรรัมภาพูดขึ้นมาเมื่อเขาวางโทรศัพท์กลับคืนที่เก่า

คีแรนมองใบหน้าซีดเซียวด้วยพิษไข้ของอีกฝ่ายด้วยสายตาสงบนิ่ง ไม่ท้วงติงหรือตอบโต้ใดๆ เขารอจนกระทั่งสาวใช้ยกชามข้าวต้มขึ้นมาให้ จึงเริ่มเปิดศึกกับคนไข้ที่แสนจะดื้อรั้น

กินข้าวหน่อยนะ

เอลล่าบอกแล้วไงว่าไม่หิวคนไม่หิวลอบกลืนน้ำลายเมื่อได้กลิ่นอาหาร แต่ยังยืนกรานเพราะกลัวเสียฟอร์ม

ไม่หิวก็ต้องกิน จะได้มีแรงเขาบังคับและเอ่ยต่ออย่างรู้ทัน รู้สึกหิวก็ทาน จะทรมานตัวเองทำไมฮึ!”

ส่งชามข้าวต้มมา เอลล่ากินเองได้

มันร้อน พี่จะป้อนให้เอง

ว่าแล้วก็ตักข้าวต้มขึ้นมาเป่าแล้วนำไปจ่อที่ริมฝีปากของคนไข้ แม้จะกลัวเสียหน้า แต่อรรัมภาก็อ้าปากรับอาหารที่ชายหนุ่มป้อนให้ เพราะหิวจนทนไม่ไหวแล้วจริงๆ คีแรนลอบยิ้มในหน้าเมื่อคนที่บอกว่าไม่หิวกินข้าวต้มที่เขาป้อนให้จนหมดชาม แม้แต่น้ำก็ไม่เหลือ

***********************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #116 man_kan (@man_kan) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 11:47
    ไปสอย e-bookมาแล้ว
    #116
    0