เจ้าบ่าวมาเฟีย

ตอนที่ 32 : เจ้าบ่าวมาเฟีย : ตอนที่ 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,691
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    28 มิ.ย. 62





คีแรนก้มลงจูบซับน้ำตาที่อาบทั่วดวงหน้านวลของอรรัมภาอย่างปลอบประโลม หลังจากความต้องการที่อัดแน่นอยู่ในร่างกายของเขาถูกปลดปล่อยไปบางส่วนแล้ว

เอลล่า...พี่ขอโทษ

ทำไปแล้วจะมาขอโทษทำไม

ความโกรธและความเสียใจที่มีอยู่อย่างมากล้นทำให้คนตัวบางสะบัดหน้าหนี และอยากจะซัดอีกฝ่ายให้หายเจ็บใจยิ่งนัก แต่เรี่ยวแรงกลับไม่เอื้ออำนวยให้ทำอย่างใจคิดได้ คีแรนไม่ถือสาการกระทำนั้นของอรรัมภา เพราะเขารู้ว่าตัวเองผิดเต็มประตู

นอนนิ่งๆ นะ เดี๋ยวพี่มา คีแรนเอ่ยกำชับเสียงนุ่ม ร่างสูงใหญ่เหวี่ยงเท้าลงจากเตียงแล้วก้าวฉับๆ ไปที่ห้องน้ำในสภาพเปลือยเปล่า

อรรัมภาเห็นเป็นโอกาสจึงพยายามข่มความเจ็บปวดเอาไว้แล้วค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็พาร่างบอบช้ำของตนลงจากเตียงนอน หมายจะกลับห้องของตัวเอง

พี่บอกให้นอนนิ่งๆ ไง

เสียงพูดดุดันดังมาจากคนตัวโตที่เดินกลับออกมาจากห้องน้ำ คีแรนพันกายท่อนล่างด้วยผ้าขนหนูผืนใหญ่ เขาเดินออกมาพร้อมกะละมังบรรจุน้ำอุ่นและผ้าขนหนูผืนเล็ก เสียงสั่งของชายหนุ่มไม่ได้ทำให้คนตัวบางเลิกล้มความตั้งใจแต่อย่างใด

ทำไมดื้อนักฮึ!” คีแรนเอ็ดคนดื้ออย่างไม่จริงจังนักพร้อมกับดันร่างบางเปลือยเปล่าให้นอนราบลงบนที่นอนอีกครั้ง หลังจากวางสิ่งของที่นำออกมาจากห้องน้ำลงบนโต๊ะข้างๆ เรียบร้อยแล้ว

ปล่อยนะ เอลล่าจะกลับห้อง อรรัมภาตวาดแว้ดอย่างเหลืออดเหลือทน

ให้พี่เช็ดคราบเลือดออกให้ก่อนนะคนดี แล้วเดี๋ยวพี่พาไปส่งที่ห้องเขาบอกความประสงค์ กระแสเสียงอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด

ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น เอลล่าจะกลับไปอาบน้ำที่ห้อง อรรัมภายืนยันความตั้งใจเสียงหนัก และมองอีกฝ่ายด้วยสายตาขุ่นขวาง

คีแรนทำเป็นไม่ใส่ใจกับคำห้ามปรามของอีกฝ่าย เขาเอื้อมมือไปหยิบผ้าขนหนูที่แช่อยู่ในกะละมังใบเล็กขึ้นมาบิดจนหมาด จากนั้นก็นำมาเช็ดคราบเลือดให้ร่างบางอย่างอ่อนโยนและไม่นึกรังเกียจ

เมื่อห้ามปรามคนตัวโตไม่ได้ อรรัมภาก็จำต้องหลับตาลงด้วยความอับอาย เธอหายใจไม่ทั่วท้องและเกร็งไปทั้งตัวกับสิ่งที่คีแรนกำลังทำกับจุดอ่อนไหวบริเวณกลางลำตัว และแม้ว่าเขาจะปฏิบัติอย่างใส่ใจทะนุถนอม แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความขุ่นข้องหมองใจที่มีต่ออีกฝ่ายเบาบางลงไปได้เลย

อย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วเอลล่าจะหายโกรธพี่คีนะ

คีแรนเลือกที่จะเงียบฟัง เพราะเขารู้ตัวดีว่าความผิดในครั้งนี้มันยากเกินที่จะให้อภัย และเขาก็รู้ด้วยว่า ปัญหาใหญ่กำลังจะตามมาเร็วๆ นี้

พี่คีทำแบบนี้กับเอลล่าทำไมคะอรรัมภาข่มความอายลืมตาขึ้นมองน้องชายของคู่หมั้นพร้อมกับเอ่ยถามด้วยความคับข้องใจ

พี่...ถูกวางยาคีแรนตอบอย่างมั่นใจ เพราะอาการที่เกิดขึ้นกับเขาจะเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้เลย

ถูกวางยา! ยาปลุกเซ็กส์น่ะเหรอคะ

อรรัมภาย้อนถามอย่างตกใจระคนสงสัย สิ่งที่ได้ฟังทำให้เธอลืมเลือนความโกรธไปชั่วขณะหนึ่ง คีแรนพยักหน้ายืนยัน แต่ไม่ได้ขยายความเพิ่มเติม

พี่จะพาเธอไปส่งที่ห้องนะเอลล่า

ความปรารถนาที่ก่อตัวขึ้นมาในร่างกายอีกครั้งทำให้คีแรนคว้าเสื้อคลุมตัวใหญ่มาสวมให้อรรัมภา แล้วช้อนอุ้มเธอขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนแข็งแกร่งอย่างว่องไว ชายหนุ่มรีบพาคนตัวบางไปส่งที่ห้อง เพราะถ้าช้ากว่านี้อีกเพียงไม่นาน เขากลัวว่าจะยับยั้งใจไม่ได้เหมือนก่อนหน้านี้ กลัวว่าจะซ้ำเติมรอยแผลเก่าที่ยังระบมของหญิงสาวเข้าอีก

 

คีแรนวางอรรัมภาลงบนที่นอนของเธออย่างระมัดระวัง ก่อนจะตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า เขาหยิบชุดนอนตัวใหม่กลับมาสวมให้เธออย่างเอาใจใส่ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสำนึกผิด

ไม่ต้อง เอลล่าสวมเองได้

อรรัมภาบอกเสียงกระด้างพร้อมกับคว้าชุดนอนมาถือไว้ และเอ่ยปากไล่คนตัวใหญ่โดยไม่มองหน้าหมดธุระของพี่คีแล้วก็ออกไปสิคะ

คีแรนทอดสายตามองภรรยาตามพฤตินัยของตนด้วยสีหน้าหนักใจ เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะสาวเท้าออกไปจากห้องตามความต้องการของเธอ

อรรัมภารีบสวมชุดนอนทันทีที่ประตูห้องนอนถูกปิดลง ร่างบางสั่นสะท้านขณะนั่งทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ไม่นานน้ำตาอุ่นใสที่เหือดแห้งไปแล้วก็เริ่มเอ่อคลอเบ้า ก่อนจะพรั่งพรูออกมาราวกับทำนบพังเมื่อคิดถึงคู่หมั้นของตัวเอง

เอลล่าจะเป็นเจ้าสาวของพี่คิงส์ได้ยังไงในเมื่อ...

อรรัมภาพึมพำกับตัวเองทั้งน้ำตา ความรู้สึกผิดจู่โจมหัวใจ ขณะที่น้ำตากำลังรินไหล ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดเข้ามาอีกครั้งด้วยฝีมือของคนที่เพิ่งจะเดินออกไปไม่นาน

***********************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

128 ความคิดเห็น