เจ้าบ่าวมาเฟีย

ตอนที่ 22 : เจ้าบ่าวมาเฟีย : ตอนที่ 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,282
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    23 มิ.ย. 62



 

คุณพลิสซิลล่าคิดว่าผู้ชายคนนั้นจะคบกับคุณได้นานเหรอครับ

นานหรือไม่ ฉันไม่รู้ แต่ ณ ปัจจุบันที่คบกันอยู่ ฉันกับเขา เราไปกันได้ด้วยดี

เธอแจกแจงความสัมพันธ์ด้วยสีหน้าปลาบปลื้มใจ และนั่นยิ่งทำให้คนฟังเจ็บแปลบที่หัวใจอย่างสุดประมาณ

คุณท่านจะต้องไม่ชอบใจถ้ารู้เรื่องนี้

แด๊ดดี้อาจจะสนับสนุนฉันกับคีแรนก็ได้ มีแต่นายเท่านั้นแหละที่ไม่ชอบเขาแล้วคอยยุแยงตะแคงรั่ว ฉันไม่เชื่อคำพูดของนายหรอก

ไม่ว่าอีกฝ่ายจะงัดเหตุผลอะไรขึ้นมาเอ่ยอ้าง แต่พลิสซิลล่าก็ไม่ยอมฟังเสียง

คุณพลิสซิลล่าชอบเขาเหรอครับมัทธิวโพล่งถามออกไป จากนั้นก็กลั้นใจรอฟังคำตอบ

ถ้าไม่ชอบ ฉันจะคบกับเขาแบบคนรักทำไมล่ะ

เธอตอบเป็นนัยๆ ยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างเย้ยหยัน อ้อ! วันมะรืนนี้ฉันจะจัดงานปาร์ตี้ที่บ้านนะ

จัดงานปาร์ตี้เนื่องในโอกาสอะไรเหรอครับ

มัทธิวเลียบเคียงถามอย่างสงสัย เพราะปกติอีกฝ่ายจะจัดงานเลี้ยงก็ต่อเมื่อเป็นวันสำคัญเท่านั้น

เนื่องในโอกาสที่อยากจะสังสรรค์และแนะนำคนรักให้เพื่อนๆ รู้จักอย่างเป็นทางการน่ะสิ จัดการเรื่องสถานที่และอาหารให้เรียบร้อยด้วยนะเธอบอกจุดประสงค์ของการจัดงานและสั่งการอีกฝ่ายอย่างเสร็จสรรพ

ผมจะจัดการทุกอย่างตามที่คุณต้องการครับ มีอะไรจะเพิ่มเติมอีกไหมครับ

แม้จะรู้สึกไม่พอใจจุดมุ่งหมายของการจัดงาน แต่กระนั้นมัทธิวก็พยายามที่จะไม่แสดงออกตอนนี้ เพราะเขารู้ดีว่ามันไม่เป็นผลดีต่อตัวเขาแน่

ตอนนี้ยังไม่มี เอาไว้ถ้ามีแล้วจะบอกละกัน

ถ้างั้นผมขอตัวไปสั่งงานก่อนนะครับเขาตัดบทด้วยการเอ่ยขอตัว

เดี๋ยวก่อน แมทท์

เสียงเรียกที่ดังไล่หลังมา ทำให้ชายหนุ่มหันกลับไปมองร่างบาง พลางเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถาม

หวังว่านายจะไม่ก่อเรื่องระหว่างงานเลี้ยงนะ

พลิสซิลล่าเอ่ยกำชับคนของบิดาเสียงเข้ม เพราะรู้ว่าเขากับคีแรนไม่ชอบหน้ากัน เธอไม่อยากให้เกิดการทะเลาะวิวาทขึ้นในงาน จึงปรามเขาเอาไว้ก่อน หารู้ไม่ว่าคำพูดนั้นเหมือนการชี้โพรงให้กระรอก

รับรองว่าผมจะไม่โผล่หน้ามาให้คุณและคนรักของคุณรู้สึกระคายเคืองที่สายตาแน่

มัทธิวยืนยัน ความน้อยใจซ่อนลึกอยู่ภายใต้คำพูดประชดประชัน ก่อนที่ร่างสูงจะหมุนตัวแล้วย่ำเท้าตรงเข้าไปในบ้าน

แค่บอกว่าไม่ให้ก่อเรื่อง ไม่ได้ห้ามมาร่วมงานเลี้ยงสักหน่อย

พลิสซิลล่าบ่นกับตัวเองสีหน้างอง้ำ เพราะคิดว่าเขาคงเข้าใจคำพูดของตนผิดไป หรืออีกนัยหนึ่งก็คือเขาจงใจประชดประชันเธอนั่นเอง

 

กลิ่นฉุนๆ ที่คละคลุ้งไปทั่วบ้าน ทำให้เรือนร่างสูงที่เพิ่งจะก้าวผ่านประตูบานใหญ่เข้ามานิ่วหน้าอย่างนึกสงสัย เขาทำจมูกฟุดฟิดพลางเหลือบมองไปยังทิศทางของห้องครัว

กลิ่นอะไรน่ะเจ้าของบ้านเอ่ยถามเมื่อสาวใช้ชาวอเมริกันคนหนึ่งเดินผ่านเข้ามาในระยะสายตาพอดี

กลิ่นอาหารไทยค่ะสาวใช้ตอบนายหนุ่มอย่างสำรวม

อาหารไทย?” คีแรนทวนคำพลางเลิกคิ้วสูง

ค่ะ เย็นนี้คุณเอลล่าอยากกินอาหารไทยก็เลยลงมือทำเองน่ะค่ะเธอยืนยันและแจกแจงรายละเอียดเพิ่มเติม

เอลล่าเนี่ยนะทำอาหาร

ผู้เป็นนายย้อนถามเสียงสูงอย่างไม่เชื่อหู เพราะตลอดระยะเวลาที่อรรัมภาเข้ามาอยู่ร่วมบ้านกับเขา เจ้าหล่อนไม่เคยเข้าครัวทำอาหารเลยสักครั้ง มันจึงค่อนข้างเป็นเรื่องแปลกสำหรับเขา

ใช่ค่ะ

คำยืนยันของสาวใช้ทำให้เจ้าของบ้านสาวเท้าตรงไปยังห้องครัวขนาดใหญ่เพื่อพิสูจน์ให้เห็นกับตาตัวเอง หลังจากที่ได้พิสูจน์กลิ่นแล้วอย่างไม่ตั้งใจ

คีแรนแทบไม่อยากเชื่อสายตาเมื่อเห็นอรรัมภากำลังง่วนอยู่ตรงหน้าเตา เขาเดินเข้าไปเมียงมองดูเธอใกล้ๆ เพราะอยากจะเห็นหน้าตาของอาหารที่เจ้าหล่อนทำว่าจะออกมาผิดแผกไปจากต้นตำรับที่แท้จริงขนาดไหน แล้วมันจะกินได้หรือเปล่า

อะแฮ่ม!” ชายหนุ่มทำเสียงกระแอมกระไอเพื่อให้อีกฝ่ายรู้ตัว

อ้าว...พี่คี กลับเร็วจังเลยนะคะวันนี้อรรัมภาทักทายและมองเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ

อืม...ว่าแต่เธอทำอะไรอยู่น่ะเขาตอบในลำคอพลางพยักพเยิดไปยังอาหารที่เธอกำลังทำ

เอลล่าทำผัดกะเพราไก่กับไข่ดาวค่ะ เธอตอบพลางยิ้มละไม ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายพราวอย่างซุกซนเมื่อเอ่ยถามเขา

พี่คีจะรับสักที่ไหมคะ เอลล่าโทร.ไปถามสูตรจากเมืองไทยเลยนะคะ รับรองอร่อยแน่ๆ

เอ่อ...พี่... คีแรนอ้ำอึ้ง ใจหนึ่งก็ไม่อยากเสี่ยงกับอาหารหน้าตาแปลกๆ ที่หญิงสาวทำ ขณะที่อีกใจก็ไม่อยากปฏิเสธให้เธอเสียน้ำใจ

ไม่รับก็ไม่เป็นไร เอลล่าจะได้ไม่ต้องทำเผื่อ บอกด้วยน้ำเสียงแง่งอน ก่อนจะหันกลับไปที่กระทะเพื่อจะทำไข่ดาวให้ตัวเองและอัลเบิร์ต

ทำเผื่อพี่ด้วยสิ

เสียงนุ่มทุ้มที่ดังขึ้นใกล้ๆ ทำให้แม่ครัวมือใหม่ถึงกับชะงัก ใจเต้นตึกตักขึ้นมาทันใด ไม่คิดว่าเขาจะกล้าเสี่ยงกินอาหารฝีมือของเธอ

 “พี่คีจะกินลงเหรอคะ แกล้งเอ่ยถามโดยไม่หันไปมองหน้าอีกฝ่าย

เธอการันตีความอร่อยไม่ใช่เหรอฮึ!” คีแรนย้อนถามสีหน้าอมยิ้ม

เอลล่าก็พูดไปอย่างนั้นเองแหละค่ะ เพิ่งหัดทำครั้งแรก รสชาติอาจจะไม่ได้เรื่องเลยก็ได้

อรรัมภาออกตัว เพราะกลัวอีกฝ่ายจะคาดหวังว่าเธอจะต้องทำอาหารอร่อยตามที่โม้ให้เขาฟังก่อนหน้านี้

แล้วคิดยังไงถึงได้ลงมือทำอาหารเองแบบนี้ชายหนุ่มถามอย่างสงสัย

คิดอยากกินน่ะสิคะ เอลล่าเบื่ออาหารอเมริกันจะแย่แล้วค่ะตอบเขาไปตามจริง

ในตู้เย็นยังมีเนื้อไก่เหลืออยู่อีกหรือเปล่าคีแรนถามหาวัตถุดิบสำหรับปรุงอาหาร

มีค่ะ ว่าแต่พี่คีจะเอามาทำอะไรเหรอคะอรรัมภาหันไปถามเขาด้วยสีหน้าสงสัยหลังจากตักไข่ดาวขึ้นมาใส่ในจานเรียบร้อยแล้ว

*****************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

128 ความคิดเห็น