เจ้าบ่าวมาเฟีย

ตอนที่ 18 : เจ้าบ่าวมาเฟีย : ตอนที่ 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,631
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    21 มิ.ย. 62




 พี่ขอรับโทรศัพท์ก่อนนะ เขาบอกพร้อมกับล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงขึ้นมา เห็นชื่อคุ้นตาก็รีบกดรับสาย และเอ่ยทักทายน้ำเสียงสุภาพ

สวัสดีครับพลิสซิลล่า

ชื่อของคนปลายสายส่งผลให้อรรัมภาหูผึ่งขึ้นมาทันใด และคอยเงี่ยหูฟังอีกฝ่ายอย่างตั้งใจ

บ่ายนี้ผมติดธุระครับ แต่ถ้าคุณไม่รีบ ผมขอเป็นพรุ่งนี้ได้ไหมครับเขาบอกกับคนปลายสายหลังจากที่นิ่งฟังอีกฝ่ายอยู่ครู่ใหญ่

โอเคครับ เจอกันพรุ่งนี้ตอนบ่ายสองโมงนะครับชายหนุ่มกดวางสายหลังจากนัดแนะกับอีกฝ่ายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

คนรักโทร.หา อารมณ์ดีขึ้นมาเชียวนะคะ

เธอค่อนแคะเขาอย่างหมั่นไส้ ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายก็ไม่ได้ทำอะไรให้เธอเลยสักนิด แต่ไม่รู้เพราะอะไรเธอถึงได้ไม่พอใจที่เห็นเขาคุยกับผู้หญิงอื่น

เมื่อกี้เธอจะถามอะไรพี่เหรอเอลล่าคีแรนเอ่ยถาม ทำทีเป็นไม่ใส่ใจกับคำพูดประโยคก่อนหน้าของเธอ

ช่างมันเถอะค่ะ เอลล่าไม่อยากถามแล้วบอกเขาราวกับว่าเรื่องที่จะถามไม่สำคัญอะไร ทั้งๆ ที่อยากจะรู้ใจแทบขาด

ทำไมไม่ถามล่ะชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่นอย่างสงสัย

เรื่องมันผ่านไปแล้ว ถามไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรขึ้นมาหรอกค่ะทิฐิในใจทำให้เธอไม่อยากที่จะถาม และพยายามไม่ใส่ใจมันอีก

ไม่ถามก็ตามใจ ชายหนุ่มว่าแล้วก็ก้มหน้าก้มตารับประทานอาหารต่อไปตามปกติ หากแต่ในใจก็แอบคิดอยู่เหมือนกันว่าเจ้าหล่อนจะถามเขาเรื่องอะไร เพราะดูท่าอีกฝ่ายจะอึดอัดใจอยู่ไม่น้อย

อรรัมภาทำปากยื่นใส่เขา ก่อนจะเขี่ยอาหารในจานของตัวเองไปมาอย่างเบื่อหน่าย เมื่อจู่ๆ ก็ไม่นึกอยากกินอะไรขึ้นมาเสียอย่างนั้น แต่เพื่อไม่ให้คนตรงหน้าสงสัย จึงฝืนกินมันลงไปเล็กน้อยพอเป็นพิธี

พี่คีมีธุระไม่ใช่เหรอคะ ทำไมไม่รีบไปล่ะคะ

หลังจากอาหารมื้อนั้นผ่านไป อรรัมภาก็ทำลายความเงียบด้วยการเอ่ยถามคนร่างใหญ่ที่ตอนนี้นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ไม่ไกลจากที่เธอนั่งอยู่

ธุระของพี่อยู่ที่บ้านนี่แหละเขาตอบเป็นนัยๆ พลางหันไปมองสบตากับอีกฝ่ายนิ่ง

หมายความว่ายังไงคะ เอลล่าไม่เข้าใจอรรัมภาทำหน้าฉงน

วันนี้พี่จะอยู่บ้านเป็นเพื่อนเธอคีแรนอธิบายเพิ่มเติมสีหน้าปกติ อรรัมภาเกือบจะดีใจอยู่แล้วถ้าหากจะไม่ได้ยินประโยคถัดมาของเขา

พี่มีส่วนทำให้เธอหกล้ม พี่ก็เลยอยากชดเชยความผิดบ้าง

พี่คีไม่ต้องลงทุนถึงขนาดนี้ก็ได้ค่ะ เอลล่าอยู่คนเดียวได้ ช่วยเหลือตัวเองได้

เหตุผลของเขาทำให้หญิงสาวเอ่ยออกมาอย่างถือดี ก่อนจะยืนยันคำพูดของตนด้วยการขยับลุกขึ้นยืนโดยฝืนความเจ็บปวดเอาไว้ เธอจะทำให้เขาเห็นว่าตัวเองแข็งแรงพอ ไม่ต้องง้อเขาก็ได้

จะไปไหนกิริยาของอรรัมภาทำให้คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเป็นปม

จะกลับเข้าบ้านค่ะเชิดหน้าตอบอย่างถือดี ทั้งๆ ที่เจ็บข้อเท้าแทบแย่

แม้ปฏิกิริยาภายนอกของคนตัวเล็กจะดูเข้มแข็ง หากแต่คีแรนก็รับรู้ถึงอาการบางอย่างผ่านทางแววตาของเธอ

งั้นกลับเข้าบ้านกัน คีแรนพับหนังสือพิมพ์วางลงบนโต๊ะตรงหน้า เดินอ้อมโต๊ะมาหยุดยืนอยู่ข้างๆ อีกฝ่าย

เอลล่าเดินเข้าบ้านเองได้ พี่คีไม่ต้องอุ้มหรอก

ร่างบางขยับถอยหลัง แต่เท้าที่ไม่พร้อมใช้งานทำให้การทรงตัวไม่มั่นคง เธอคงทรุดลงไปกองกับพื้นหินอ่อนหากคีแรนคว้าเอาไว้ไม่ทัน

อย่าอวดดีกับพี่นะเอลล่า คีแรนเค้นเสียงว่าพลางกระตุกร่างบางเข้าหาตัว

งั้นพาเอลล่ากลับไปส่งที่ห้อง เอลล่าจะโทร.หาเพื่อนอรรัมภาบอกที่หมายเมื่อรู้ว่ายังไงก็คงเปลี่ยนความตั้งใจของเขาไม่ได้

คุยโทรศัพท์นานๆ ไม่ดีหรอก เขาเตือนอย่างหวังดี

ไม่คุยโทรศัพท์ก็ได้ แต่เอลล่าจะไปนอนพักผ่อน

อยู่แต่ในห้องนอนอุดอู้จะตาย ไปนั่งฟังเพลงกับพี่ดีกว่า

เขาเสนอและตัดสินใจเองเสร็จสรรพ ก่อนจะช้อนอุ้มคนตัวบางขึ้นมาแล้วพาเข้าไปในบ้าน มุ่งหน้าไปยังห้องพักผ่อนทันที

ไม่เอานะพี่คี อรรัมภาโวยวายพลางดิ้นขลุกขลัก แต่พอเขามองมาด้วยสายตาชนิดหนึ่ง อาการต่อต้านของเธอก็ค่อยๆ ลดลงตามลำดับ

อย่าดื้อกับพี่ เขากำชับอีกครั้งก่อนจะพาไปยังที่หมาย แม้จะคอยบอกตัวเองหลายครั้งว่าให้อยู่ห่างจากผู้หญิงของพี่ชาย แต่พอเอาเข้าจริงๆ เขากลับหักห้ามใจไม่ได้สักที

************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขจ้า ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

128 ความคิดเห็น