เจ้าบ่าวมาเฟีย

ตอนที่ 17 : เจ้าบ่าวมาเฟีย : ตอนที่ 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    21 มิ.ย. 62




การกระทำเช่นนั้นของคีแรนทำให้อรรัมภาทำปากขมุบขมิบอย่างขัดใจ ก่อนจะหันไปทางน้องชายอีกครั้ง และขอร้องอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิม

วันนี้อยู่บ้านเป็นเพื่อนพี่นะอัลเบิร์ต

เอ่อ...วันนี้ผมจะไปนิวยอร์กครับพี่เอลล่า นัดเพื่อนไว้แล้ว จะไปค้างที่นั่นสองคืนนะครับคนถูกขอร้องให้อยู่บ้านเป็นเพื่อนรีบบอกโปรแกรมของตนให้คนเป็นพี่สาวฟัง

เที่ยวตลอดเลยนะ ไม่เคยอยู่ติดบ้านสักวันอรรัมภาต่อว่าน้องชายหน้ามุ่ย

ก็เดือนหน้าเราจะกลับเมืองไทยแล้วนี่ครับ ผมยังเที่ยวไม่ทั่วเลยอัลเบิร์ตให้เหตุผล

แหม...ทำเหมือนตัวเองจะไม่ได้มาอเมริกาอีกงั้นแหละ

คนเป็นพี่สาวประชดประชันอย่างหมั่นไส้ พลางมองค้อนน้องชายปะหลับปะเหลือก

พี่เอลล่าอย่างอนเลยนะครับ เอาไว้ขากลับ ผมจะซื้อกระเป๋าสวยๆ มาฝาก อัลเบิร์ตรู้ว่าพี่สาวชอบสะสมกระเป๋าแบรนด์ดังก็รีบบอกอย่างเอาใจ

สัญญาแล้วนะ ถ้ากลับมามือเปล่าละก็ น่าดู

จริงๆ แล้วอรรัมภาไม่ได้หวังของฝากจากน้องชาย แต่เพราะเธอรู้ว่าถึงยังไงก็คงห้ามความต้องการของเขาไม่ได้ จึงแกล้งขู่ไปพอเป็นพิธี

ผมไม่กลับมามือเปล่าแน่นอนครับฝ่ายน้องชายยืนยันอย่างมั่นใจ ซึ่งก็ทำให้คนเป็นพี่สาวคลายความกังวลลงบ้าง

ดูแลตัวเองให้ดีด้วยล่ะ อย่าเถลไถล อย่าก่อเรื่องด้วย

คนเป็นพี่เอ่ยกำชับ เพราะถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะโตเป็นหนุ่มเต็มตัวแล้ว แต่เธอก็ยังไม่วายห่วงใยเขา ยิ่งต่างบ้านต่างเมืองแบบนี้ก็ยิ่งห่วงอีกหลายเท่า

ครับผมน้องชายรับน้ำเสียงหนักแน่น แต่สีหน้ากลับทะเล้นจนคนเป็นพี่ต้องถลึงตาใส่

บทสนทนาและสีหน้าท่าทางของสองพี่น้องตระกูลเมอร์เซเดสทำให้คีแรนซึ่งนั่งฟังอยู่เงียบๆ กระตุกยิ้มมุมปากอย่างนึกขำ ก่อนจะรีบยกกาแฟขึ้นมาจิบเพื่ออำพรางสีหน้า เมื่ออรรัมภาตวัดสายตามองมาราวกับจะรู้ว่าเขาแอบมองเธออยู่ แต่เมื่อดูแล้วไม่มีอะไรก็ดึงสายตากลับ แล้วลงมือรับประทานอาหารมื้อเช้าตามปกติ

 

หลังเสร็จจากอาหารมื้อเช้า อรรัมภาก็ขอตัวกลับขึ้นห้อง คีแรนจึงอาสาพามาส่งตามความต้องการของหญิงสาว

ระหว่างที่นั่งแกร่วอยู่ในห้อง อรรัมภาไม่รู้จะทำอะไรจึงโทร.ไปหาเพื่อนสาวทั้งสองคนเพื่อสนทนาแก้เหงา แต่พอคุยนานๆ เข้าก็ชักเพลินจนลืมดูเวล่ำเวลา มารู้ตัวอีกครั้งก็เมื่อร่างสูงของใครบางคนเดินเข้ามาหยุดยืนค้ำศีรษะตน

แค่นี้ก่อนนะเวนดี้ พรุ่งนี้จะโทร.หาใหม่ บายจ้ะ

อรรัมภาเอ่ยลาเพื่อนสาวแล้วกดวางสาย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองสบตากับคนร่างใหญ่ และถามออกไปอย่างสงสัย

พี่คีเข้ามาทำไมอีกคะ

เข้ามาพาเธอลงไปกินมื้อกลางวันน่ะสิ

มื้อกลางวัน! เที่ยงแล้วเหรอคะถามด้วยความตกใจและมองอีกฝ่ายอย่างไม่เชื่อถือ หากแต่เมื่อเหลือบมองไปที่นาฬิกาบนผนังห้องก็ถึงกับตาโตด้วยความตกใจ

จะบ่ายโมงแล้วเห็นไหมล่ะ คุยโทรศัพท์เพลินจนไม่ดูเวลาเลยใช่ไหมน้ำเสียงของเขาแฝงเอาไว้ด้วยการตำหนิติเตียน ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเป็นเอามากขนาดนี้

เอลล่าไม่รู้จะทำอะไรก็เลยโทร.ไปคุยกับเพื่อน อรรัมภาแก้ต่างให้ตัวเองเสียงอ่อย

โอเค พี่เข้าใจ คีแรนตอบง่ายๆ

ว่าแต่พี่คียังไม่ออกไปทำงานอีกเหรอคะเกิดความสงสัยเมื่อเห็นชายหนุ่มยังอยู่ที่บ้าน ทั้งๆ ที่ปกติเวลานี้เขาจะเดินทางไปดูแลความเรียบร้อยที่กาสิโนแล้ว

ยัง ตอบสั้นๆ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้คนขี้สงสัย

ไปกินข้าวกันเถอะ พี่หิวแล้ว

กล่าวจบก็โน้มตัวลงไปช้อนอุ้มร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนแข็งแรงของเขา แล้วพาเจ้าหล่อนลงไปรับประทานอาหารมื้อกลางวันที่ชั้นล่างทันที

 

พี่คีจะพาเอลล่าลงมากินข้าวไม่ใช่เหรอคะ แล้วออกมาข้างนอกทำไม

คนขี้สงสัยเงยหน้าขึ้นถาม เมื่อคีแรนไม่ได้พาเธอไปที่ห้องอาหาร แต่ออกมาที่โต๊ะริมสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ ซึ่งล้อมรอบไปด้วยต้นไม้สีเขียวขจีแทน

เปลี่ยนบรรยากาศไง เธอจะได้ไม่อุดอู้อยู่แต่ในบ้าน

ชายหนุ่มให้เหตุผลพร้อมกับวางคนตัวเล็กลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง ก่อนจะเดินอ้อมไปนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงกันข้าม

นั่งกินตรงนี้ก็ดีเหมือนกันค่ะอรรัมภาเห็นด้วยกับความคิดของอีกฝ่าย แอบดีใจที่เขายังใส่ใจและให้ความสำคัญกับเธอบ้าง ดวงตาคู่งามมองสำรวจอาหารบนโต๊ะด้วยสีหน้าพึงพอใจ

กินสิ เดี๋ยวกับข้าวจะเย็นเสียหมด คีแรนบอกเมื่อเห็นเจ้าหล่อนเอาแต่นั่งอมยิ้ม

ค่ะ อรรัมภาพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะลงมือรับประทานอาหารตามที่เขาบอกอย่างว่าง่าย และลอบมองอีกฝ่ายเป็นระยะๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมจะต้องทำลับๆ ล่อๆ แบบนั้นด้วย

คีแรนพยายามที่จะไม่สนใจคนตรงหน้า หากแต่ทุกครั้งที่เจ้าหล่อนเผลอ เขาก็อดที่จะแอบมองปฏิกิริยาของเธอไม่ได้

พี่คีคะหลังจากที่ต่างฝ่ายต่างรับประทานอาหารเงียบๆ อยู่พักใหญ่ อรรัมภาก็เอ่ยเรียกคนตรงหน้า เพราะต้องการจะถามอะไรบางอย่างที่ค้างคาใจมาตั้งแต่เมื่อเช้า

ว่าไงคีแรนถามพลางเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวตรงๆ

เมื่อคืน...เอ่อ...

ขณะที่อรรัมภากำลังรวบรวมความกล้าเพื่อจะถามคีแรนว่าใครเปลี่ยนชุดนอนให้เธอเมื่อคืนนี้ ก็พอดีกับที่เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาแผดเสียงร้องขึ้นขัดจังหวะ

*************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจจ้า ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

128 ความคิดเห็น