เจ้าบ่าวมาเฟีย

ตอนที่ 16 : เจ้าบ่าวมาเฟีย : ตอนที่ 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,639
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62




อาการบาดเจ็บที่ข้อเท้าทำให้อรรัมภาเคลื่อนไหวค่อนข้างลำบาก ดังนั้นกว่าที่เธอจะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็แสนจะทุลักทุเลเต็มที

ก๊อกๆ

เข้ามาได้ค่ะอรรัมภาซึ่งกำลังง่วนอยู่กับการใช้ผ้าพันแผลชนิดยืดพันเท้าหลังจากที่เอามันออกเพื่ออาบน้ำเอ่ยอนุญาตโดยไม่หันไปมองประตูห้อง ด้วยคิดว่ามิเชลล์คงจะเข้ามาดูความเรียบร้อยของห้องนอนเหมือนเช่นทุกเช้า

พันยากจริงๆ เลยแฮะ หญิงสาวบ่นพึมพำเมื่อพันข้อเท้าของตัวเองกี่ครั้งก็ยังสวยสู้ใครบางคนทำให้ไม่ได้ ทั้งนี้ก็เพราะว่าเธอไม่เคยทำมาก่อนนั่นเอง

เสียงบ่นงึมงำทำให้ร่างสูงเดินเข้าไปเมียงมองด้วยความสงสัย ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากอย่างนึกขำเมื่อเห็นเจ้าของห้องกำลังก้มหน้าก้มตาทำอะไรบางอย่างแต่ดูท่าทางจะไม่เป็นผล

มา...พี่ช่วยทำให้คนมาใหม่ขันอาสา เพราะถ้าขืนปล่อยให้อรรัมภาทำเอง เห็นทีจะไม่เสร็จง่ายๆ ดีไม่ดีอาจจะทำให้เท้าอักเสบมากขึ้นไปอีก

พี่คีเข้ามาได้ยังไงคะ

อรรัมภาเอ่ยถามคนร่างสูงด้วยสีหน้างงงัน หากแต่ชั่ววินาทีต่อจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นแดงระเรื่อ เมื่อนึกถึงสภาพของตัวเองในเช้าวันนี้ เธอไม่ได้อยู่ในชุดที่ใส่ไปเที่ยวผับ แต่กลับอยู่ในชุดนอนสีหวาน ซึ่งเป็นหนึ่งในอีกหลายๆ ชุดที่เธอมีอยู่ เมื่อคืนเธอรู้สึกมึนศีรษะและเพลียมากจึงเผลอหลับไม่รู้เรื่อง ไม่รู้กระทั่งว่าใครเปลี่ยนชุดให้ แต่คนที่น่าสงสัยที่สุดก็คงจะหนีไม่พ้นคนที่อยู่กับเธอเมื่อคืนนี้

ก็เธอเป็นคนอนุญาตให้พี่เข้ามาเอง

คีแรนตอบพร้อมกับย่อตัวลงนั่งคุกเข่าบนพื้นพรมเนื้อหนาตรงหน้าหญิงสาว จับเท้าข้างที่ได้รับบาดเจ็บของเธอมาวางบนต้นขาใหญ่ของเขาอย่างไม่นึกรังเกียจ

เอ่อ...เอลล่าคิดว่าเป็นมิเชลล์น่ะค่ะเธออ้อมแอ้มตอบเขา

ถ้ารู้ว่าเป็นพี่ เธอก็จะไม่อนุญาตใช่ไหมเขาถามโดยไม่มองหน้า ในขณะที่มือก็พันข้อเท้าให้เธอไปด้วยอย่างระมัดระวัง

ที่นี่มันบ้านพี่คี เอลล่าไม่มีสิทธิ์ห้ามหรอกค่ะ

เอ่ยออกไปแล้วก็ต้องใจหายวาบเมื่อดวงตาคมปลาบของคนตรงหน้าตวัดขึ้นมองเธออย่างดุดัน ริมฝีปากได้รูปเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง

เอ่อ...เอลล่าพูดผิดตรงไหนคะอรรัมภาลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อเอ่ยคำถามนั้น

ไม่ผิดหรอกเอลล่า แต่จำคำพูดนี้เอาไว้ให้ดีๆ ละกัน

กระแสเสียงของเขาราบเรียบแต่เฉียบขาดอยู่ในที ก่อนที่จะดึงสายตากลับไปที่เท้าของคนอวดดี แล้วจัดการพันแผลให้เธอต่อ

ว่าแต่พี่คีมาหาเอลล่าทำไมคะ

มารับเธอลงไปกินอาหารเช้าชายหนุ่มตอบเสียงเรียบ

ทำไมต้องมารับด้วยล่ะคะ เอลล่าก็ลงไปเองทุกวันอรรัมภาถามอย่างสงสัย

แต่ตอนนี้เท้าเธอกำลังเจ็บอยู่ ถ้าใช้งานมันมากๆ จะอักเสบหนักกว่านี้

คนตัวโตเงยหน้าขึ้นมาแจกแจงให้คนขี้สงสัยฟังหลังจากที่พันข้อเท้าให้เจ้าหล่อนเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่แทนที่คนเท้าเจ็บจะรับฟังและปฏิบัติตามกลับอวดเก่งเสียนี่

เอลล่าค่อยๆ เดินไปก็ได้ จะพยายามไม่ลงน้ำหนักที่เท้าข้างนั้นค่ะ

เชื่อฟังกันบ้างจะได้ไหม ชายหนุ่มเอ็ดใส่อย่างเหลืออด

ก็เอลล่า...

ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นเขาสั่งห้ามเสียงเข้มจัด ก่อนจะตวัดร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนอย่างว่องไว ทำเอาคนถูกอุ้มถึงกับตาโต

พี่คี เอลล่าเดินเองได้ค่ะ

อรรัมภายืนยันความสามารถของตัวเองอีกครั้ง หากแต่ชายหนุ่มก็ทำเป็นหูทวนลม แล้วสาวเท้าออกไปจากห้องทันที

 

อัลเบิร์ตเงยหน้าขึ้นจากจานอาหาร สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นคีแรนอุ้มพี่สาวของตนตรงมาที่โต๊ะอาหารในเช้าวันใหม่

พี่เอลล่าเป็นอะไรเหรอครับพี่คีถามออกไปด้วยความสงสัยใคร่รู้

เมาแล้วสะดุดหกล้ม ข้อเท้าก็เลยแพลงคีแรนตอบหน้าตาเฉย

ไม่ได้เมาสักหน่อย แค่สะดุดหกล้มเท่านั้นเองอรรัมภารีบแย้งขึ้นมาทันที และตวัดมองคนที่ใส่ร้ายตนอย่างฉุนๆ

กลิ่นเหล้าหึ่งขนาดนั้น ยังบอกว่าไม่เมาอีก

คีแรนค่อนแคะคนตัวบางขณะวางเจ้าหล่อนลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่งอย่างไม่เบานัก อรรัมภารู้ว่าคีแรนแกล้งจึงมองค้อนเขาตาคว่ำ แต่เขาก็ทำเป็นไม่ใส่ใจ แล้วเดินไปนั่งยังที่ของตัวเองทันที

ถ้าคุณแม่รู้ว่าพี่เอลล่าดื่มเหล้าแล้วได้รับอุบัติเหตุ พี่เอลล่าต้องถูกเทศนาแน่ๆอัลเบิร์ตว่า

ถ้าเรื่องนี้ถึงหูแม่ข้าว นายกับพี่คีจะต้องรับผิดชอบหญิงสาวกล่าวโทษสองหนุ่มสีหน้าเอาเรื่อง

เกี่ยวอะไรกับพี่ด้วยล่ะคีแรนสวนขึ้นทันควัน ปรายตามองคนพูดอย่างเย็นชา

พี่คีนั่นแหละตัวดีเลย

ว่าพลางก็มองสบตาเขาอย่างไม่ลดละ หากแต่คีแรนกลับเป็นฝ่ายเมินหน้าหนี เพราะไม่อยากต่อล้อต่อเถียงให้เป็นเรื่องใหญ่

********************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

128 ความคิดเห็น