เจ้าบ่าวมาเฟีย

ตอนที่ 14 : เจ้าบ่าวมาเฟีย : ตอนที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    19 มิ.ย. 62



         

เมื่อเห็นเรือนร่างสูงใหญ่เดินหน้าตึงออกมาจากตึกรูปทรงทันสมัย เจมส์ซึ่งยืนคอยอยู่ด้านหน้าก็ตรงรี่เข้าไปหา พร้อมกับรายงานความคืบหน้าให้นายหนุ่มรับทราบทันที

เจ้านายครับ คุณเอลล่า...คนสนิทรายงานยังไม่ทันเสร็จ ผู้เป็นนายก็ถามแทรกขึ้นมาอย่างใจร้อน

เอลล่าทำไม!”

คุณเอลล่าออกไปกับคุณมัทธิวแล้วครับ

เจมส์รายงานด้วยน้ำเสียงและสีหน้าไม่สบายใจ เพราะชื่อนักธุรกิจหนุ่มที่เขาเอ่ยออกไปคือคู่แข่งคนสำคัญของนายหนุ่มของตน และเป็นคนที่ไม่น่าไว้วางใจสักเท่าไร

บ้าเอ๊ย! แล้วทำไมถึงไม่รู้จักห้าม!” คีแรนสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่อได้ฟังคำตอบนั้น

ผมห้ามแล้ว แต่คุณเอลล่าไม่ยอมฟังครับเจมส์รายงานไปตามจริง

ก่อนหน้านี้ลูกน้องของเจมส์ได้โทร.มาแจ้งว่า พบอรรัมภาที่ผับฝั่งตรงกันข้าม ซึ่งสถานที่แห่งนั้นอยู่ในความดูแลของมัทธิว เขาจึงสั่งให้ลูกน้องคอยจับตามองและคอยดูแลความปลอดภัยให้หญิงสาวอยู่ห่างๆ แต่หลังจากนั้นเพียงไม่นาน ลูกน้องของเขาก็โทร.มาหาอีกครั้ง บอกว่าอรรัมภากำลังจะไปกับมัทธิว เขาจึงรีบไปห้าม แต่ก็ไม่เป็นผล

ไอ้หมอนั่นออกไปนานหรือยัง คีแรนตะคอกถามขณะก้าวขึ้นไปนั่งบนรถคันหรู

เพิ่งออกไปได้ไม่นานนี้เองครับ เจมส์ตอบเมื่อก้าวขึ้นมานั่งข้างๆ สารถี

ขับตามไปเดี๋ยวนี้เลย!” ผู้เป็นนายออกคำสั่งน้ำเสียงเกรี้ยวกราด

ครับพอลรับคำ ก่อนจะเคลื่อนตัวรถออกไปจากบริเวณนั้นด้วยความเร็วที่ค่อนข้างสูง แต่กระนั้นก็ยังไม่ทันใจคนที่นั่งอยู่ในส่วนของห้องโดยสาร

ขับให้มันเร็วกว่านี้หน่อยได้ไหมเสียงเข้มเอ่ยสั่งแกมบังคับ

ครับเจ้านาย พอลรับคำและเร่งความเร็วรถตามที่นายหนุ่มสั่งทันที

ถ้าตามรถของมัทธิวไม่ทัน นายสองคนโดนหนักแน่

คำคาดโทษนั้นส่งผลให้สองคนสนิทรู้สึกเสียวสันหลังวาบ หันมามองหน้ากันโดยอัตโนมัติ ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะเร่งความเร็วรถและซอกแซกไปตามถนนที่เต็มไปด้วยยวดยาน เพื่อจะตามรถเป้าหมายให้ทันตามความต้องการของเจ้านาย

 

เอลล่า!”

เสียงเรียกขานที่ดังจนเกือบจะเป็นตะคอกนั้นทำให้เจ้าของชื่อที่กำลังย่ำเท้าตรงไปยังคฤหาสน์หลังงามชะงัก ก่อนจะหันกลับไปมองอีกฝ่ายทันที

พี่คี กลับพร้อมกันพอดีเลยนะคะอรรัมภาเอ่ยทักทายคนร่างใหญ่ที่สาวเท้าเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าถมึงทึง

ทำไมถึงมากับไอ้หมอนั่นคีแรนถามน้ำเสียงเข้มเครียดพอๆ กับสีหน้าของเขา

คุณมัทธิวน่ะเหรอคะอรรัมภาทวนถาม เพราะไม่มั่นใจว่าเขาหมายถึงเพื่อนใหม่ของเธอหรือเปล่า

ก็จะมีใครอีกล่ะเขาตอบกลับ น้ำเสียงบ่งบอกถึงความไม่พอใจเด่นชัด

อรรัมภาไม่ชอบใจตั้งแต่คีแรนเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงกระโชกโฮกฮากแล้ว ยิ่งมาเจอแบบนี้ก็ยิ่งไม่พอใจเข้าไปใหญ่ จึงแกล้งยั่วโมโหอีกฝ่ายเสียเลย

เขาเป็นเพื่อนใหม่ของเอลล่าค่ะ เขาอาสามาส่งที่บ้าน พี่คีมีปัญหาอะไรเหรอคะ

เธอมีคู่หมั้นแล้วนะเอลล่า การที่ไปไหนมาไหนกับผู้ชายอื่น มันสมควรไหมเมื่อได้ยินคำตอบนั้น คีแรนก็โกรธจนลมออกหู เพราะเขารู้ว่าคนที่อีกฝ่ายกล่าวถึงเป็นเสือผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่น่าไว้วางใจ

เอลล่าแค่นั่งรถมากับเขาเท่านั้นนะคะ ไม่ได้ไปทำอะไรเสียหายสักหน่อยคำพูดทำนองสบประมาทของอีกฝ่าย ทำให้เธอรีบอธิบายน้ำเสียงขุ่นเคืองติดจะหาเรื่องตวาด

วันนี้อาจจะไม่ แต่วันอื่นมันก็ไม่แน่หรอกคีแรนเค้นเสียงว่า ใบหน้าคมกระตุกยิ้มเหยียด

พี่คี! พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง!” อรรัมภาตะคอกถามสีหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ

ก็หมายความตามที่พูดนั่นแหละเขายอกย้อนเสียงเย็นเยียบ

พี่คีดูถูกเอลล่า!” เธอโวยวายเสียงดัง พร้อมกับตรงเข้าไปผลักอกคีแรนอย่างโมโหโกรธา แต่ทว่าร่างใหญ่กลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่นิด คนประทุษร้ายเสียอีกที่เสียการทรงตัวไปชั่วขณะ ทำให้เขาต้องรีบคว้าแขนเอาไว้ก่อนที่เธอจะล้มลงไปกองกับพื้น

ปล่อยแขนเอลล่าเดี๋ยวนี้นะ เธอสั่งและจิกปลายเล็บลงบนหลังมือใหญ่ จนเขายอมปล่อย

ก็เธอทำตัวให้พี่ดูถูกทำไมล่ะ นี่ดื่มเหล้ามาด้วยใช่ไหมคีแรนเค้นถามสีหน้าขึงขังเมื่อได้กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ จากลมหายใจของอรรัมภา

จะทำอะไรมันก็เรื่องของเอลล่า พี่คีไม่ต้องมายุ่ง!”

เธอตวาดใส่หน้าเขา ก่อนจะผลุนผลันเข้าไปในบ้าน แต่เพราะรีบร้อนจนเกินไป อีกทั้งรองเท้าที่ใส่อยู่ก็ทั้งสูงทั้งแหลม จึงทำให้สะดุดหกล้ม

โอ๊ย!” อรรัมภาร้องขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น

เอลล่า!” คีแรนพุ่งตัวเข้าไปหาร่างบางด้วยความห่วงใยท่วมท้น

สงสัยข้อเท้าแพลงชายหนุ่มสันนิษฐานหลังจับเท้าเธอขึ้นมาสำรวจ

ไม่ต้องมายุ่ง!” หญิงสาวตะคอกใส่หน้า พร้อมกับปัดมือหนาออกจากข้อเท้าข้างหนึ่งของตนอย่างเดือดดาล ทั้งๆ ที่รู้สึกเจ็บบริเวณนั้นจนอยากจะร้องไห้

เดี๋ยวพี่จะพากลับขึ้นห้อง เขาขันอาสาอย่างหวังดี แม้อีกฝ่ายจะไม่สนใจไยดีเลยก็ตาม

บอกว่าอย่ามายุ่งไง เอลล่าเดินไปเองได้

คนตัวเล็กบอกอย่างดื้อดึง ก่อนจะพยุงตัวลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล แต่แล้วก็ต้องทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นอีกครั้ง เพราะรู้สึกเจ็บที่ข้อเท้าเหลือเกิน

อย่าอวดเก่งนักได้ไหม สภาพแบบนี้จะเดินขึ้นบันไดได้ยังไงฮึ!”

คนตัวโตเอ็ดเสียงดัง ขณะก้มลงถอดรองเท้าให้คนอวดเก่งอย่างระมัดระวัง ก่อนจะช้อนร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนแข็งแรงของตนแล้วย่ำเท้าตรงเข้าไปในบ้านทันที

เอ๊ะ! บอกว่าอย่ามายุ่ง พูดภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไงเธอแหวใส่เขา พร้อมกับดิ้นขลุกขลัก

คีแรนคร้านจะต่อปากต่อคำกับคนดื้อดึง เขาจึงปล่อยให้เจ้าหล่อนสำแดงฤทธิ์ต่อไปโดยไม่ห้ามปรามใดๆ เพราะรู้ว่าพูดไปก็ไม่มีประโยชน์

********************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

128 ความคิดเห็น