เจ้าบ่าวมาเฟีย

ตอนที่ 10 : เจ้าบ่าวมาเฟีย : ตอนที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    15 มิ.ย. 62




 ว่าแต่โทร.หาพี่ตอนนี้มีเรื่องด่วนหรือเปล่าเอ่ย

เอลล่าโทร.มาคุยเล่นเฉยๆ ค่ะ ว่าแต่ทำไมพี่คิงส์ถึงยังไม่นอนอีกล่ะคะ

พี่เพิ่งเสร็จจากทำธุระ กำลังจะขึ้นไปนอนครับคนปลายสายบอกเหตุผล ก่อนจะถามไถ่สารทุกข์สุกดิบของคู่หมั้นสาวบ้าง

เอลล่าสบายดีใช่ไหม นายคียังหาเรื่องแกล้งอยู่อีกหรือเปล่าครับ

เอลล่าสบายดีค่ะ เดี๋ยวนี้พี่คีเขาก็ไม่ว่างแกล้งเอลล่าแล้วนะคะ

นายคีคงจะงานยุ่งมาก ถึงไม่มีเวลาก่อกวนเอลล่า

คิงส์ตันสันนิษฐาน ด้วยรู้ดีว่างานในความดูแลของน้องชายฝาแฝดหนักพอๆ กันกับเขา ที่รับหน้าที่ดูแลกาสิโนในโซนเอเชีย ทั้งในมาเก๊าและสิงคโปร์

งานของพี่คีไม่น่าจะยุ่งเท่าไร แต่ที่ยุ่งๆ อยู่ทุกวันนี้ส่วนใหญ่เป็นเรื่องผู้หญิงค่ะ

สำเนียงที่บอกกระแสเสียงประชดประชันของอรรัมภาทำให้คนปลายสายหลุดเสียงหัวเราะออกมาทันที เพราะเขาเองก็พอจะรู้เรื่องผู้หญิงของคีแรนอยู่บ้าง แต่อรรัมภาน่าจะรู้ดีมากกว่าเขา เพราะอยู่บ้านเดียวกัน ไม่อย่างนั้นเจ้าหล่อนคงไม่พูดแบบนี้

นายคีคงจะอยากใช้ชีวิตโสดให้คุ้มน่ะ

คิงส์ตันคาดเดาน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ก่อนจะถามต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ว่าแต่วันนี้เอลล่าไม่ออกไปไหนเหรอครับ

ไปมาแล้วค่ะ กลับมาถึงบ้านก็รีบโทร.หาพี่คิงส์เลยค่ะ เธอบอกเขาไปตามตรง ก่อนจะลงท้ายด้วยถ้อยคำหวานๆ เอลล่าคิดถึงพี่คิงส์นะคะ

อรรัมภายอมรับว่าทุกครั้งที่ได้คุยกับคิงส์ตัน เธอจะรู้สึกสบายใจเหมือนได้คุยกับพี่ชายที่แสนดีคนหนึ่ง ผิดกับผู้ชายอีกคนที่ทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ ในหัวใจ บอกไม่ถูกว่าความรู้สึกนั้นมันคืออะไรกันแน่

พี่ก็คิดถึงเอลล่าครับ กลับมาอยู่ถึงเมืองไทยเมื่อไร พี่จะรีบบินไปหานะครับ

กระแสเสียงที่ผ่านมาตามสายฟังดูอบอุ่นจริงใจเสียจนอรรัมภาอดที่จะคลี่ยิ้มออกมาไม่ได้

ค่ะ เอลล่าไม่รบกวนพี่คีแล้วนะคะ อ้อ! อย่าทำงานจนลืมพักผ่อนนะคะ เอลล่าเป็นห่วงค่ะ

อรรัมภาเห็นว่าสมควรแก่เวลาแล้วจึงเอ่ยลาคนปลายสาย และไม่ลืมกำชับอีกฝ่ายด้วยความห่วงใยอย่างแท้จริง

ครับ เดี๋ยวพี่จะรีบเข้านอนเลยชายหนุ่มรับคำเป็นมั่นเป็นเหมาะ

แล้วเอลล่าจะโทร.หาใหม่นะคะ บายค่ะ เธอกดวางสายหลังเอ่ยคำร่ำลา สีหน้าหงุดหงิดก่อนหน้านี้ดูผ่อนคลายลงมากเลยทีเดียว

เราต้องคิดถึงแต่พี่คิงส์ สนใจแต่พี่คิงส์ ถึงจะถูก

อรรัมภาย้ำกับตัวเองอีกครั้ง และพยายามปัดใครบางคนออกไปจากความคิดคำนึง ก่อนจะพาตัวเองกลับขึ้นห้อง เพื่อเก็บของที่เพิ่งซื้อมาและหาชุดสวยๆ ใส่ไปเที่ยวผับกับเพื่อนสาวในค่ำคืนนี้

 

ร่างเพรียวระหงที่ก้าวเข้ามาในคฤหาสน์หลังงามในตอนบ่าย ทำให้ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มชาวตะวันตกที่นั่งหน้าตึงอยู่ในห้องโถงใหญ่ผุดลุกขึ้นยืนทันที ก่อนจะสืบเท้าเข้าไปหาคนมาใหม่ที่ทำเป็นมองไม่เห็นเขาและกำลังจะเดินผ่านเขาไป

ไปไหนมาเหรอครับคุณพลิสซิลล่ามัทธิว หรือแมทท์ หนุ่มอเมริกันรูปงามวัยสามสิบสองปีเอ่ยถามลูกสาวของผู้มีพระคุณด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

จะไปไหนมาไหนฉันต้องรายงานให้นายทราบด้วยเหรอแมทท์พลิสซิลล่าไม่ตอบคำถามนั้น แต่กลับย้อนถามด้วยน้ำเสียงและสีหน้าไม่พอใจ

มารดาเคยเล่าให้เธอฟังว่า มัทธิวเป็นลูกชายของคนสนิทของบิดาซึ่งเสียชีวิตลงด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์พร้อมกับภรรยา บิดามารดาของเธอกำลังอยากได้ลูกชาย แต่ไม่สามารถมีได้เพราะสภาพร่างกายของมารดาเธอไม่พร้อม จึงรับอุปการะมัทธิวไว้และพาเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ เลี้ยงดูเขาเสมอเหมือนญาติคนหนึ่ง เมื่อโตขึ้นก็หวังได้พึ่งพาอาศัย ปัจจุบันเขากลายเป็นคนที่บิดาของเธอไว้วางใจให้ดูแลกิจการกาสิโนและกิจการอื่นๆ ที่มีอยู่ หนำซ้ำยังฝากฝังให้เขาดูแลเธอระหว่างที่ไปพักผ่อนที่เมืองจีนอีกด้วย

คุณท่านมอบหมายให้ผมดูแลคุณ ฉะนั้นผมควรต้องทราบครับมัทธิวเอ่ยเสียงขรึม

อย่าคิดว่าแด๊ดดี้ให้ท้ายแล้วนายจะเหิมเกริมกับฉันได้นะหญิงสาวตอกกลับเสียงกระด้าง พลางตวัดตามองคนร่างใหญ่อย่างเอาเรื่อง

ผมแค่ทำตามหน้าที่เขาอธิบายด้วยสีหน้านิ่งสนิท ผิดกับความรู้สึกภายในที่ร้อนรุ่มดั่งไฟนับตั้งแต่ที่รู้ว่าเธอออกไปกับมาเฟียคนดังแห่งลาสเวกัส

หน้าที่ของนายคือดูแลกาสิโนของแด๊ดดี้เท่านั้น อย่ามายุ่งกับฉัน เข้าใจไหมเธอย้ำกับเขาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง แต่ดูเหมือนคนฟังจะยังยืนยันความตั้งใจเดิม

ถ้าคุณนัดพบกับเพื่อนๆ ผมจะไม่ยุ่ง แต่ถ้าคุณออกไปกับคุณคีแรน ผมจำเป็นต้องยุ่งครับ

ฉันออกไปกับคีแรนแล้วทำไม มันเป็นสิทธิ์ของฉันไม่ใช่เหรอฮึ!”

พลิสซิลล่าตะคอกถามอย่างอดรนทนไม่ไหว เขาเป็นแค่คนที่บิดานำมาอุปการะไว้ในบ้านเท่านั้น แล้วเขามีสิทธิ์อะไรมากะเกณฑ์ชีวิตของเธอ!

คุณก็รู้ว่าคุณท่านไม่ชอบตระกูลนี้ ที่สำคัญ คุณก็รู้ว่าคุณคีแรนไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน แล้วคุณยังจะ...

จะอะไรมันก็เรื่องของฉัน หญิงสาวทะลุขึ้นมากลางปล้อง และจ้องมองเขาอย่างโมโห

ฉันโตแล้ว ดูแลตัวเองได้ นายควรเอาเวลาที่มายุ่งวุ่นวายกับเรื่องของฉันไปดูแลกิจการให้แด๊ดดี้เถอะ

จบคำหญิงสาวก็สะบัดหน้าแล้วเดินจากไปทันที แต่ก็ต้องชะงักเพราะเสียงที่ดังตามหลังมา

ผมเตือนคุณด้วยความหวังดีนะครับ

ขอบใจ แต่เก็บความหวังดีของนายเอาไว้เถอะ ฉันไม่ต้องการ

ว่าแล้วร่างระหงก็เดินจากไปอย่างไม่สนใจไยดี ทิ้งให้ชายหนุ่มผู้หวังดีมองตามไปด้วยดวงตาแน่วนิ่ง หากแต่ในใจของเขานั้นไม่ได้นิ่งดังเช่นภายนอกเลย

ผมไม่มีวันยอมให้คุณตกเป็นของคีแรนแน่ คุณพลิสซิลล่า

มัทธิวบอกกับตัวเองอย่างมุ่งมั่น นัยน์ตาสีเทาที่มองตามเป้าหมายทอประกายฮึกเหิมเต็มเปี่ยม

*******************************************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

128 ความคิดเห็น