ราคีสีน้ำผึ้ง

ตอนที่ 29 : ราคีสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9871
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    27 ก.ย. 60




บทที่ 8

กวางสาวในถ้ำเสือ

 

มาธวีเดินทางมาถึงคฤหาสน์เอลลิสันในเวลาบ่ายสองโมงของวันใหม่ โดยการอำนวยความสะดวกของวินเซนซ์ที่สั่งให้คนของเขาไปรับเธอมาจากอพาร์ตเมนต์ตามสัญญา สาวไทยได้รับการแนะนำให้รู้จักกับคนเก่าแก่และสาวใช้ของคฤหาสน์เอลลิสัน บุคคลสำคัญที่สุดในจำนวนนั้นก็คือคุณเจนจิรา หรือป้าเจน หญิงวัยกลางคนซึ่งเป็นแม่นมชาวไทยที่เจ้าของคฤหาสน์คนปัจจุบันให้ความเคารพและเกรงใจมากที่สุด

หนูน้ำผึ้งมาอยู่นิวยอร์กนานหรือยังจ๊ะ

เจนจิราสัมภาษณ์สาวไทยหน้าหวานที่นายหนุ่มของเธอจ้างมาเป็นแม่ครัวทำอาหารไทยด้วยภาษาแม่ขณะพาอีกฝ่ายมาส่งยังห้องพักที่ถูกจัดไว้ให้เป็นพิเศษ

น้ำผึ้งมาอยู่ที่นี่เกือบปีแล้วค่ะป้าเจน

มาธวีตอบด้วยภาษาเดียวกันพลางคิดในใจว่า แม่นมคนนี้ดูท่าทางจะเป็นคนเจ้าระเบียบและเด็ดขาดไม่น้อย สังเกตได้จากสายตาของอีกฝ่ายที่มองเธออย่างสำรวจตรวจตรา และอาการเกรงใจที่เข้าข่ายเกรงกลัวของสาวใช้ต่างชาติที่ทำงานในบ้านหลังนี้

ก่อนที่จะมาอยู่ที่นี่ หนูทำงานอยู่ที่ไหนล่ะ

น้ำผึ้งทำงานอยู่ที่ร้านอาหารไทยค่ะ

เป็นแม่ครัวเหรอจ๊ะ

เปล่าค่ะ น้ำผึ้งเป็นพนักงานเสิร์ฟค่ะสาวไทยตอบตามความจริงทุกอย่าง

อ้าว...แล้วแบบนี้จะทำอาหารได้เหรอจ๊ะ ผู้อาวุโสกว่าเลิกคิ้วถามอย่างสงสัย

น้ำผึ้งทำอาหารได้ค่ะ แต่จะถูกปากคุณวินเซนซ์หรือเปล่า น้ำผึ้งก็ยังไม่มั่นใจค่ะ

คุณวินรับแม่ครัวซี้ซั้วแบบนี้ได้ยังไงนะ ความจริงน่าจะให้ทดลองงานดูก่อน

เจนจิราบ่นถึงนายหนุ่มของตนอย่างไม่ชอบใจนัก เธอรักและห่วงใยอีกฝ่ายเท่าชีวิต เรื่องอาหารการกินเธอจะเข้มงวดกวดขันมากเป็นพิเศษ อาหารที่ถูกนำขึ้นโต๊ะจะต้องสะอาดและถูกหลักอนามัย ดังนั้นคนปรุงก็ต้องเป็นคนที่เธอเชื่อใจด้วยเช่นกัน

เอ่อ...เมื่อวานน้ำผึ้งบอกคุณวินเซนซ์แล้ว แต่ท่านบอกว่าไม่ต้องค่ะ น้ำผึ้งก็เลยไม่รู้จะทำยังไง ถ้าป้าเจนไม่ไว้ใจจะให้น้ำผึ้งทดลองงานดูก่อนก็ได้นะคะ

มันต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วล่ะ อย่าหาว่าป้าจู้จี้เลยนะ เรื่องอาหารการกินเป็นเรื่องสำคัญ ป้าจะต้องเข้มงวดกวดขันเป็นพิเศษหน่อย ถึงคุณวินจะไม่ค่อยเรื่องมากกับเรื่องนี้ก็เถอะ

น้ำผึ้งเข้าใจค่ะคนอ่อนวัยกว่าตอบรับเสียงเบา

ยังดีที่หนูเข้าใจ ถ้างั้นมื้อค่ำนี้หนูเลือกเมนูอาหารไทยมาสักสองอย่างก็แล้วกัน ลองทำให้คุณวินทานดูก่อน ป้าเองก็จะลองชิมฝีมือหนูดูเหมือนกัน

ค่ะป้าเจน ถ้ายังไงน้ำผึ้งขอตัวไปดูอุปกรณ์ในครัวก่อนนะคะ

มาธวีไม่ได้รู้สึกแย่กับคำพูดของหญิงวัยกลางคนเลยสักนิด แต่เธอกลับคิดว่าวาจาที่เข้าข่ายดูถูกนั้นเป็นสิ่งที่กระตุ้นให้เธอต้องพยายามทำหน้าที่ใหม่ไม่ให้ขาดตกบกพร่อง

เดี๋ยวป้าจะให้เด็กพาไปนะ ขาดเหลืออะไรก็บอกพวกเขาได้เลย ป้าจะไปพบคุณวินก่อนล่ะ

เมื่อต่างฝ่ายต่างก็มีจุดมุ่งหมาย สองสุภาพสตรีต่างวัยจึงแยกย้ายกันไปหลังจากนั้น มาธวีมุ่งหน้าไปยังห้องครัวใหญ่ของคฤหาสน์เอลลิสัน ส่วนแม่นมนั้นมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของนายหนุ่มที่เธอรักประหนึ่งลูกในไส้ เพราะรู้สึกสงสัยในพฤติกรรมของอีกฝ่ายตงิดๆ

 

หลังจากที่แม่นมชาวไทยที่ทายาทเอลลิสันรักและเคารพเหมือนแม่คนที่สองบุกมาถึงห้องทำงานขนาดใหญ่ เจ้าของห้องก็ถูกซักไซ้ถึงที่มาที่ไปของแม่ครัวสาวไทยจนเขาไม่เป็นอันทำการทำงาน อีกทั้งยังถูกต้อนด้วยคำถามมากมายจนชายหนุ่มตั้งรับแทบจะไม่ทัน

คุณวินตอบนมมาเดี๋ยวนี้เลยนะคะ คิดยังไงถึงได้จ้างแม่ครัวสาวไทยคนนั้นมาอยู่ในบ้าน เมื่อก่อนไม่เห็นคุณวินจะพิสมัยอาหารไทยเลยนี่คะ

โธ่...นมก็ คนเราเปลี่ยนแปลงกันได้นี่ครับ

คนตัวโตทำเสียงออดอ้อน ก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดร่างท้วมของแม่นมชาวไทยซึ่งเป็นเพื่อนรักของมารดาของเขาอย่างประจบเอาใจ

แล้วอะไรทำให้คุณวินของนมเปลี่ยนใจนึกอยากทานอาหารไทยขึ้นมาล่ะคะ เจนจิราคาดคั้น

อืม...ก็ผมมีแม่เป็นคนไทย และมีแม่นมเป็นคนไทยไงครับ มหาเศรษฐีหนุ่มเลือดผสมให้เหตุผลแบบน้ำขุ่นๆ

เหตุผลของคุณวินฟังขึ้นมากเลยนะคะหญิงไทยวัยกลางคนเหน็บแนมนายหนุ่มอย่างนึกหมั่นไส้

ความจริงนมน่าจะดีใจที่ผมหันมาชื่นชอบอาหารไทยนะครับ

ถ้าคุณวินชื่นชอบอาหารไทยและอยากทดลองทานมันจริงๆ นมก็ดีใจค่ะ กลัวแต่ว่าจะอยากทานคนทำอาหารเสียมากกว่าสิคะ หน้าตาสวยหวานเสียขนาดนั้น ถึงจะไม่ใช่แบบที่คุณวินของนมเคยควงก็เถอะค่ะ เจนจิรากล่าวอย่างรู้เท่าทัน

เธอเลี้ยงชายหนุ่มผู้นี้มาตั้งแต่เขาคลอดจนถึงปัจจุบันนี้ มีหรือที่จะไม่รู้นิสัยใจคอของเขา

โห...ทำไมนมถึงได้มองผมในแง่ร้ายแบบนั้นล่ะครับ

ชายหนุ่มแสร้งโอดครวญเมื่ออีกฝ่ายเดาความคิดของเขาได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

นมเลี้ยงคุณวินมาตั้งแต่อ้อนแต่ออกนะคะ ทำไมนมจะไม่รู้ว่านิสัยคุณวินเป็นยังไง เรื่องที่ว่าอยากทานอาหารไทยเป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้นใช่ไหมคะ จุดประสงค์ที่แท้จริงของคุณวินก็คือแม่ครัวสาวไทยคนนั้นมากกว่า ที่นมพูดมานี่ถูกต้องหรือเปล่าคะ

ฮื้อ...นมก็เดามั่วไป ผมไม่ทำอะไรผู้หญิงที่เขาไม่เต็มใจหรอกครับ

มหาเศรษฐีหนุ่มเฉไฉ ก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้บุหนังหลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ แล้วแกล้งหยิบโน่นหยิบนี่ขึ้นมาทำเพื่อแสดงให้อีกฝ่ายเห็นว่าเขากำลังจะเริ่มทำงานต่อแล้ว

ผู้หญิงคนนั้นดูใสซื่อเกินไป ไม่เหมาะที่จะมาเป็นผู้หญิงของคุณวินหรอกค่ะ นมว่าอย่ายุ่งกับเธอเลยนะคะ

เจนจิราพยายามเลิกล้มความคิดของอีกฝ่าย เพราะเธอรู้ดีว่าเขาไม่เคยคิดที่จะจริงจังกับผู้หญิงคนไหน ด้วยเหตุนี้เธอจึงรู้สึกสงสารเหยื่อสาวรายใหม่ไม่น้อย เพราะเท่าที่สังเกตตอนที่สนทนากันดูเหมือนว่าเจ้าหล่อนจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำไปว่ากำลังอาศัยอยู่ในถ้ำเสือ

นมวางใจเถอะนะครับ ผมจะไม่ทำอะไรผู้หญิงคนนั้นถ้าหากว่าเธอไม่เต็มใจ แต่ถ้าเหตุการณ์มันตรงกันข้าม นมจะต้องเปิดทางให้ผมนะครับ

โธ่...คุณวิน

คำตอบของวินเซนซ์ไม่ได้ทำให้เจนจิราคลายความกังวลใจได้เลยแม้สักนิด แต่กระนั้นเธอก็รู้ว่าไม่อาจเปลี่ยนความคิดของอีกฝ่ายได้ ชายหนุ่มผู้นี้เป็นคนดื้อดึงแค่ไหนเธอรู้ดี สิ่งที่ทำได้ต่อจากนี้ก็คือต้องคอยระวังไม่ให้สาวไทยหน้าหวานถูกนายหนุ่มของเธอขย้ำโดยง่าย ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่าจะขัดขวางไปได้นานสักแค่ไหน

ที่สำคัญนายหนุ่มของเธอนั้นมีเสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้ามที่รุนแรงมาก แล้วคนที่ดูเหมือนจะด้อยประสบการณ์อย่างแม่ครัวสาวหน้าหวานจะต้านทานได้สักกี่น้ำกันล่ะ


******************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตาม ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

2,678 ความคิดเห็น

  1. #2479 tungkn4841 (@tungkn4841) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 14:47
    พี่เรามีข้ออ้างจนได้  ....

    รอไรเตอร์มา up ต่อ

    #2479
    0
  2. #2453 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 17:28
    อิพี่มันเจ้าเล่ห์
    #2453
    0