ราคีสีน้ำผึ้ง

ตอนที่ 23 : ราคีสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10013
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    22 ก.ย. 60




มาธวีกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ในเวลาประมาณสองทุ่มเศษๆ สิ่งแรกที่หญิงสาวทำเมื่อกลับมาถึงห้องพักก็คือเติมเงินโทรศัพท์มือถือเพื่อที่จะโทรทางไกลไปหามารดาที่ประเทศไทย เพราะตั้งแต่ท่านเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลด้วยอาการไส้ติ่งอักเสบนั้น เธอยังไม่ได้คุยกับท่านโดยตรงเลยสักครั้ง คืนนี้เธอจึงตั้งใจจะโทรไปหาท่านเพื่อถามไถ่ถึงอาการหลังการรักษา อีกอย่างเธอยังไม่ได้บอกมารดาเลยว่าได้โอนเงินสองแสนเข้าบัญชีของท่านเรียบร้อยแล้ว

สวัสดีค่ะพี่น้ำผึ้ง ปลายสายทักทายกลับมาหลังจากที่มาธวีกดโทรออกเพียงไม่นาน

สวัสดีจ้ะน้ำตาล ตอนนี้อยู่กับแม่หรือเปล่าจ๊ะ คนเป็นพี่สาวกล่าวทักทาย ก่อนจะถามถึงผู้ที่เธอต้องการจะสนทนาด้วย

น้ำตาลลงมาซื้อของใช้ส่วนตัวที่ร้านค้าน่ะค่ะ พี่น้ำผึ้งมีอะไรกับแม่หรือเปล่าคะ

มธุรินปดพี่สาวคำโต เพราะความจริงแล้วนั้น เธอไม่ได้ลงไปซื้อของใช้ส่วนตัวตามที่บอกอีกฝ่าย แต่เธอเพิ่งจะกลับมาจากการไปเที่ยวกับเพื่อนสนิทที่เรียนพาณิชย์ด้วยกันต่างหากล่ะ

พี่อยากจะคุยกับแม่หน่อยน่ะจ้ะ

ได้ค่ะ อีกสิบนาทีพี่น้ำผึ้งโทรมาใหม่ได้ไหมคะ น้ำตาลซื้อของเสร็จแล้วจะรีบกลับขึ้นไปหาแม่ที่ห้องค่ะ

ก็ได้จ้ะ อีกเดี๋ยวพี่จะโทรกลับไปใหม่นะ

ค่ะ น้ำตาลจะรีบขึ้นไปหาแม่เดี๋ยวนี้เลยค่ะ

ขาดคำของมธุริน สายก็ถูกตัดไป มาธวีจึงใช้เวลาที่รอให้น้องสาวกลับไปหามารดาด้วยการทำโน่นทำนี่ฆ่าเวลาไปพลางๆ

 

ประตูห้องพักฟื้นผู้ป่วยวีไอพีที่ถูกผลักเข้ามาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยนั้น ทำให้ผู้ป่วยที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงคนไข้หันไปมองอย่างสงสัย แต่เมื่อเห็นว่าเป็นใครที่เดินลุกลี้ลุกลนผ่านประตูห้องเข้ามาก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอาใจ

แม่คะ พี่น้ำผึ้งโทรมาค่ะ

มธุรินบอกกับมารดาด้วยอาการหอบเหนื่อยขณะเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างเตียงคนป่วย

น้ำผึ้งเหรอจ๊ะ เอามาให้แม่คุยเร็วๆ สิลูก

ทันทีที่มาลินีได้ยินว่าลูกสาวคนโตโทรมาหาก็รู้สึกดีใจ เพราะเธอเองก็มีเรื่องอยากจะคุยกับอีกฝ่ายเช่นเดียวกัน

น้ำตาลวางสายไปแล้วค่ะ แต่อีกเดี๋ยวพี่น้ำผึ้งจะโทรกลับมาใหม่ค่ะ เอ่อ...แม่คะ ถ้าพี่น้ำผึ้งถามถึงน้ำตาล แม่อย่าบอกพี่น้ำผึ้งว่าน้ำตาลมาเฝ้าแม่เฉพาะตอนกลางคืนนะคะ

มธุรินรีบนัดแนะกับมารดาเพราะกลัวท่านจะบอกความจริงกับพี่สาวว่าเธอมักจะหายตัวไปในตอนกลางวัน กว่าจะกลับมาที่โรงพยาบาลอีกครั้งก็เย็นย่ำแทบจะทุกวัน

ติ๊ด...ติ๊ด...

มาลินียังไม่ทันที่จะเอ่ยอะไร โทรศัพท์มือถือของมธุรินก็ส่งสัญญาณเตือนขึ้นมาพอดี เจ้าของโทรศัพท์จึงรีบกดรับเพราะรู้ว่าจะต้องเป็นสายของพี่สาวอย่างแน่นอน

ตอนนี้อยู่กับแม่แล้วใช่ไหมน้ำตาลปลายสายเอ่ยถามทันทีที่มธุรินกดรับสาย

ค่ะ พี่น้ำผึ้งคุยกับแม่นะคะ มธุรินรับคำ ก่อนส่งโทรศัพท์มือถือของตนให้กับคนเป็นมารดา

แม่เองนะน้ำผึ้ง มาลินีทักทายลูกสาวเสียงนุ่ม

สวัสดีค่ะแม่ ตอนนี้อาการของแม่เป็นยังไงบ้างคะ

คนที่อยู่แดนไกลถามไถ่อาการของมารดาด้วยความห่วงใยอย่างท่วมท้น

เกือบจะหายเป็นปกติแล้วจ้ะ อีกสองวันหมอก็อนุญาตให้กลับไปพักผ่อนที่บ้านได้แล้วล่ะ

มาลินีตอบปลายสายตามที่แพทย์เจ้าของไข้บอกเธอไว้ก่อนหน้านี้

ดีจังเลยค่ะ แล้วถ้ากลับไปพักผ่อนที่บ้าน แม่อย่าทำงานหนักนะคะ ต้องดูแลรักษาสุขภาพให้ดีๆ ด้วยนะคะ

เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงหรอกจ้ะ ว่าแต่เรื่องค่ารักษา น้ำผึ้งไปเอามาจากไหนจ๊ะ

มาลินียืนยันให้ลูกสาวคนโตสบายใจ ก่อนถือโอกาสถามถึงที่มาของเงินค่ารักษา เพราะมันเป็นเรื่องที่ยังค้างคาอยู่ในใจทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก

เงินจำนวนนั้นเจ้าของร้านที่น้ำผึ้งทำงานอยู่เขาให้ยืมมาใช้ก่อนน่ะค่ะ พี่เขาใจดีมาก ไม่คิดดอก และไม่กำหนดวันใช้คืนด้วยค่ะ นอกจากเงินค่ารักษาตัวของแม่แล้ว เจ้าของร้านยังให้น้ำผึ้งยืมเงินมาเป็นค่าไถ่บ้านด้วยค่ะ น้ำผึ้งโอนไปให้แม่แล้วนะคะ แม่อย่าลืมไปไถ่โฉนดบ้านของเราคืนมาด้วยนะคะ

มาธวีจำเป็นต้องโกหกมารดาเพื่อให้ท่านคลายความกังวลใจ ทั้งๆ ที่เงินจำนวนมากมายนั้นเธอแลกมันมาด้วยการขายศักดิ์ศรี แต่เธอจะไม่มีวันให้มารดารับรู้เรื่องน่าอายเช่นนี้อย่างแน่นอน

เจ้าของร้านที่ลูกทำงานเขาใจดีขนาดนั้นเลยเหรอน้ำผึ้ง มาลินีเอ่ยถามคล้ายไม่อยากจะเชื่อสักเท่าไร

ค่ะ แม่ไม่ต้องห่วงหรอกนะคะ คนเป็นลูกสาวยืนยัน

เฮ้อ...เงินตั้งมากมาย กว่าน้ำผึ้งจะใช้คืนเขาหมดคงจะทำงานเหนื่อยสายตัวแทบขาดผู้เป็นมารดาทอดถอนใจออกมาด้วยความกลัดกลุ้มใจเหลือประมาณ

งานที่น้ำผึ้งทำมันไม่หนักอะไรหรอกค่ะแม่ ค่าจ้างก็แพงกว่าที่บ้านเรามากเลยค่ะ ใช้เวลาไม่นานก็น่าจะหมดค่ะ

มาธวียืนยันอีกครั้ง แต่กระนั้นคนฟังก็ใช่ว่าจะหายจากอาการที่เป็นอยู่

ถึงค่าจ้างจะแพงกว่าที่เมืองไทย แต่เงินจำนวนนั้นมันก็ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะลูก

ค่อยๆ ใช้หนี้ไป อีกไม่นานก็คงหมดค่ะ เอ่อ...แม่คะ พอดีมีสายเรียกซ้อนเข้ามาน่ะค่ะ เอาไว้น้ำผึ้งจะโทรไปหาใหม่นะคะ

จ้ะ แม่จะรอนะลูก

ค่ะแม่ อย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยนะคะ สวัสดีค่ะ

สวัสดีจ้ะ

น้ำเสียงร้อนรนของคนเป็นลูกสาวทำให้มาลินีไม่คิดที่จะเหนี่ยวรั้ง แม้ว่ายังคาใจและอยากจะถามไถ่อีกหลายๆ เรื่องก็ตาม

 

สายเรียกซ้อนที่ดังแทรกเข้ามาขณะที่มาธวีกำลังคุยโทรศัพท์กับมารดาของเธออยู่นั้น เหมือนตัวช่วยสำคัญที่ทำให้หญิงสาวนำมาเอ่ยอ้างเพื่อที่จะวางสาย เพราะถ้าขืนเธอยังคุยกับอีกฝ่ายนานกว่านั้น เธออาจจะถูกซักไซ้จนเผลอหลุดปากบอกเรื่องสำคัญออกไปก็เป็นได้

พี่ดาด้า เพิ่งจะจากกันไม่ถึงชั่วโมงเองนี่นา โทรมาทำไมนะ

มาธวีพึมพำขณะมองเบอร์ที่โชว์อยู่บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือของตัวเองอย่างสงสัย เธอรีบกดรับสายเพราะอยากรู้สาเหตุที่อีกฝ่ายโทรมาหาเช่นกัน

สวัสดีค่ะพี่ดาด้า

สวัสดีจ้ะน้ำผึ้ง ขอโทษที่โทรมารบกวนเวลาพักผ่อนนะจ๊ะ พอดีพี่มีข่าวดีจะบอกน้ำผึ้งน่ะจ้ะ ดาริกาทักทายและเกริ่นถึงที่มาของการโทรหาลูกจ้างสาว

ไม่รบกวนเลยค่ะพี่ดาด้า เอ่อ...ข่าวดีที่พี่ว่าคือเรื่องอะไรเหรอคะ

คำว่าข่าวดีที่นายจ้างสาวกล่าวมานั้นทำให้มาธวีอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ แต่กระนั้นเธอก็ไม่ได้หวังอะไรมากมาย เพราะกลัวจะเสียความรู้สึกเหมือนหลายๆ ครั้งที่ผ่านมา

*****************************

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตาม ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

2,678 ความคิดเห็น

  1. #2439 tungkn4841 (@tungkn4841) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 03:13
    ข่าวดีประสงค์ร้าหรือป่าว  รอไรเตอร์มา up ต่อ
    #2439
    0
  2. #2438 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 09:59
    มันเป็นแผน
    #2438
    0