พิศวาสสีรุ้ง

ตอนที่ 50 : พิศวาสสีรุ้ง : 50

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,795
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    27 ก.พ. 63



อี๊...เหม็นกลิ่นเหล้าด้วยล่ะ ออกไปห่างๆ เลยนะ

กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ผสมมากับลมหายใจของเขา ทำให้หญิงสาวบ่ายหน้าหนีคล้ายจะรังเกียจนักหนา ทั้งที่จริงแล้วมันก็ไม่ได้มากมายอะไร แต่เพราะรู้สึกหมั่นไส้อีกฝ่ายเสียมากกว่า

พี่ขอเวลาแค่ห้านาทีเท่านั้นล่ะ น้ำเสียงของก้องภพเริ่มแข็ง

แค่นาทีเดียวก็ไม่ให้ คนตัวเล็กปฏิเสธเสียงกระด้าง มองแววตาที่วาววับของคนที่ทาบทับอยู่บนร่างอย่างท้าทาย

ไม่ให้พี่ก็จะเอา เมื่ออีกฝ่ายดื้อรั้นทั้งยังคิดจะท้าทายเขาอย่างไม่กลัวเกรงเหมือนก่อน จากที่อ้อนขอเวลาอธิบายจึงมุ่งเป้าหมายไปที่ซอกคอหอมกรุ่นของอีกฝ่ายแทน

อ๊าย! หยุดเดี๋ยวนี้นะพี่ก้อง ไม่งั้นอย่าหาว่าแยมไม่เกรงใจนะ แม่ลูกแมวตัวน้อยขู่ฟ่อ มือเล็กทั้งผลักทั้งดันพ่อเสือร้ายพัลวัน

ถ้าพูดไม่รู้ฟัง พี่ก็จะไม่เกรงใจน้องแยมแล้วเหมือนกัน

พ่อเสือตัวใหญ่ขู่กลับไปบ้าง ทั้งยังแสดงออกว่าเขาจะไม่เกรงใจด้วยการซุกไซ้ไปตามซอกคอเลยมาถึงเนินเนื้อหน้าอก

ไม่หยุดใช่ไหม นี่แน่ะ จบคำ ฟันคมๆ ของยุวันดาก็งับเข้าที่หัวไหล่ก้องภพอย่างจัง

โอ๊ย! ดุเหมือน...แมวเลยนะ คนถูกทำร้ายร่างกายอุทานด้วยความตกใจมากกว่าจะรู้สึกเจ็บ แม้ว่าอีกฝ่ายจะงับเนื้อของเขาจนจมเขี้ยวก็ตาม

ฮึ! สมน้ำหน้า คราวนี้จะปล่อยแยมได้หรือยังล่ะ คนใต้ร่างทำเสียงในลำคอคล้ายสะใจ ก่อนจะถามอีกฝ่ายเสียงสะบัด

ทำร้ายร่างกายกันแบบนี้มีหรือพี่จะยอมปล่อย จะทำโทษล่ะไม่ว่า ชายหนุ่มเค้นเสียงบอก มองอีกฝ่ายด้วยสายตาวาววาม

อย่านะพี่ก้อง ไม่งั้นแยมจะฟ้องแม่จริงๆ ด้วยน้ำเสียงของยุวันดาเริ่มหวาดหวั่น เมื่อเห็นประกายมุ่งมั่นในดวงตาคู่คมของคู่หมั้นหนุ่ม

ฟ้องให้หมดเลยนะ ถ้าไม่ฟ้อง พี่จะไปประกาศให้คุณอารู้เอง

ก้องภพไม่ได้เพียงแค่อยากจะขู่ แต่ชายหนุ่มรู้ว่า หลังจากนี้เขาจะต้องจัดการอย่างไรกับผู้หญิงที่เขาได้ครอบครองเป็นเจ้าของ

คิดว่าแยมจะกลัวหรือไง อย่ามาขู่เสียให้ยาก

แม้จะอยากแต่งงานกับก้องภพมากเพียงใด แต่คุณหนูอย่างยุวันดาก็ไม่อยากให้มารดาหรือใครๆ รู้ว่าเธอกับเขาชิงสุกก่อนห่าม ที่สำคัญเธอยังไม่แน่ใจเลยว่า ฝ่ายชายนั้นคิดอย่างไรกับเธอกันแน่

พี่ไม่ได้ขู่ แต่พี่จะทำจริงก้องภพยืนยันทั้งคำพูดและการกระทำ แล้วริมฝีปากรุ่มร้อนที่อยู่ไม่ห่างนั้นก็แนบลงหาริมฝีปากนุ่มที่ขยับจะโต้แย้ง ก่อนกระหน่ำจูบหนักหน่วงอย่างโหยหิว

ร่างบางดิ้นขลุกขลัก แต่ไม่นานนักเธอก็ตัวอ่อนระทวยภายใต้ร่างใหญ่ของคู่หมั้น เมื่อทั้งปากทั้งมือของเขาที่ทำงานประสานกันเป็นอย่างดีนั้นสะเปะสะปะไปทั่วเรือนกายสาว มัดกล้ามที่แข็งแรง รวมถึงเสน่ห์แห่งบุรุษเพศของเขา เร่งเร้าให้อารมณ์ของเธอโหมกระพืออย่างรุนแรงเสียจนเผลอลืมทุกอย่างหมดสิ้น

พายุเสน่หาสาดซัดสองร่างที่หลอมรวมเป็นร่างเดียวกันครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงหอบหายใจของเขาและเธอดังประสานกันจนแยกไม่ออกว่าเป็นเสียงใคร นานเท่านานจนกระทั่งกระแสธารพิศวาสที่เชี่ยวกรากเริ่มเข้าสู่ภาวะปกติ

น้องแยม มือหนารั้งร่างบางที่พลิกกายนอนหันหลังให้ทันทีที่เขาปล่อยเธอเป็นอิสระกลับมาแนบอกอีกครั้ง ก่อนใช้ปลายจมูกเคลียเคล้าที่ซอกคอหอมกรุ่นของอีกฝ่ายคล้ายจะหยอกเอิน

หายโกรธพี่หรือยังครับ คำถามต่อมาของก้องภพทำให้ยุวันดาสะอึก ก่อนนิ่วหน้าและสบถในใจอย่างฉุนเฉียว

บ้าจริง! พี่ก้องเห็นเธอเป็นผู้หญิงบ้ากามหรือยังไง ถึงจะหายโกรธด้วยการอธิบายแบบนั้น

เงียบแบบนี้ น้องแยมกำลังด่าพี่ในใจใช่ไหม เสียงทุ้มยั่วเย้าเพราะเขาพอจะเดาความคิดของยุวันดาได้

รู้แล้วยังจะมาถามอีกนะ ยุวันดาทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างขัดใจ

ที่พี่ไม่พาน้องแยมไปด้วยเพราะเพื่อนพี่แต่ละคนเจ้าชู้มาก เวลาเหล้าเข้าปากก็ไม่คิดจะเกรงใจใคร มือไม้ก็ยิ่งกว่าหนวดปลาหมึก ชายหนุ่มวิจารณ์วีรกรรมของเพื่อนชายให้คนแสนงอนฟัง

มิน่า...ถึงคบกับพี่ก้องได้ มีคู่หมั้นแล้วก็ยังมองหญิงอื่น มือก็ยิ่งกว่าหนวดปลาหมึกเสียอีก หญิงสาวยอกย้อนในใจ

ถ้าพี่พาน้องแยมไปด้วย พวกนั้นต้องมองน้องแยมตาเป็นมันแน่นอน แล้วตอนนี้พี่ก็ไม่อยากให้ใครมองน้องแยมด้วยสายตาแบบนั้น ก้องภพให้เหตุผล แต่คนฟังก็ยังไม่กระจ่างใจ

เอาแต่เนื้อๆ ตรงๆ เลยได้ไหมคะ อ้อมไปอ้อมมาตาแยมจะปิดเสียก่อนคนตัวเล็กอดที่จะเหน็บแนมไม่ได้

ยอมพูดกับพี่แล้วเหรอครับ หายโกรธแล้วใช่ไหม

ได้ยินเสียงของยุวันดา ก้องภพก็ใจชื้นขึ้นมาบ้าง แม้ว่าถ้อยคำเหล่านั้นจะไม่ค่อยอ่อนหวานหูสักเท่าไรก็ตาม

ยังไม่รู้เหตุผลแยมจะหายโกรธได้ยังไงล่ะ

น้ำเสียงของยุวันดายังคงแข็งกระด้าง แม้จะเริ่มตื่นเต้นกับเหตุผลของก้องภพบ้างแล้วก็ตาม หากแต่เธอยังต้องการคำยืนยันที่แน่ชัดกว่านั้น

******************************************************

ฝากพิจารณา e-book ด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

411 ความคิดเห็น