พิศวาสสีรุ้ง

ตอนที่ 47 : พิศวาสสีรุ้ง : 47

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,729
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    18 ก.พ. 63



เมื่อแสงแดดยามบ่ายเริ่มอ่อนแสงลงทุกขณะ บริเวณหาดทรายโล่งกว้างด้านหน้าโรงแรมชื่อดังของภูเก็ตก็เริ่มมีนักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศทยอยกันออกมาเล่นน้ำบ้าง เดินเล่นตามชายหาดบ้าง บรรยากาศที่ค่อนข้างเงียบสงบก่อนหน้าจึงกลายเป็นพลุกพล่านในตอนนี้

พี่ว่าเรากลับโรงแรมกันเถอะครับ เดินเล่นนานๆ เดี๋ยวน้องแยมจะไม่สบายเอานะ

เมื่อเห็นสมควรแก่เวลา ก้องภพก็เดินไปสะกิดร่างบางที่ยืนโต้ฟองคลื่นอยู่ตรงชายหาด หลังจากที่หญิงสาวออดอ้อนให้เขาพามาเดินเล่นเป็นเวลาร่วมสองชั่วโมง

แหม พี่ก้อง แยมไม่ขี้โรคถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ

ยุวันดามองค้อนคู่หมั้นที่ตอนนี้กลายเป็นสามีตามพฤตินัยอย่างหมั่นไส้ เพราะอีกฝ่ายชอบใช้คำพูดทำนองนี้กับเธอเสมอ ความจริงที่เธอไม่สบายบ่อยๆ ใช่ว่าจะเป็นเพราะโรคภูมิแพ้เท่านั้น แต่สาเหตุสำคัญที่ทำให้เธออ่อนแอก็มาจากเขานั่นแหละ

ที่เตือนเพราะเมื่อคืนน้องแยมไม่ค่อยได้พักผ่อน พอมาเจออากาศร้อนๆ แล้วจะปรับตัวไม่ทัน พี่ยังไม่ได้ว่าน้องแยมขี้โรคสักคำเลยนะครับ ชายหนุ่มให้เหตุผล

ถ้างั้นคืนนี้แยมจะนอนแต่หัวค่ำ พรุ่งนี้จะได้เดินเล่นนานๆ แยมกะจะเล่นน้ำทะเลด้วยค่ะ

หลังคำชี้แจงของคู่หมั้น ยุวันดาก็ตอบกลับไปเสียงใส ทั้งยังยอมให้ชายหนุ่มจูงมือพาเดินกลับโรงแรมแต่โดยดี

จะนอนแต่หัวค่ำเลยเหรอครับเจ้าของมือหนารีบถาม พลางชำเลืองมองคนที่เดินเคียงข้างอย่างมีเลศนัย

ก็พี่ก้องอยากให้แยมพักผ่อนมากๆ ไม่ใช่เหรอคะ คนตัวเล็กถามกลับ และทำไม่รู้ไม่ชี้กับสายตาที่สื่ออะไรบางอย่างมาให้

มันก็ใช่ แต่ไม่เห็นจะต้องนอนแต่หัวค่ำเลยนี่นาคนมีความคิดแอบแฝงแย้งขึ้นมาอีกครั้ง

แยมง่วงตอนไหนก็จะนอนตอนนั้นล่ะค่ะ แต่ก็น่าจะหัวค่ำเพราะตอนนี้แยมเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวไปหมดแล้วล่ะ สงสัยจะเดินนานอย่างที่พี่ก้องว่าจริงๆ

การเดินนานอาจมีผลต่ออาการเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวของยุวันดาเพียงน้อยนิดเท่านั้น แต่สาเหตุสำคัญมาจากคนข้างๆ นี่ต่างหากล่ะ แต่เรื่องอะไรเธอจะบอกให้ตัวเองเสียหน้า

เห็นไหมล่ะ พี่เตือนแล้วน้องแยมก็ไม่ยอมเชื่อ ก้องภพแกล้งต่อว่า เลยได้ค้อนจากยุวันดากลับมาวงใหญ่ๆ

เอาไว้คืนนี้พี่จะนวดให้นะครับ

อื้อ...ไม่นวดดีกว่า แยมทานยาแก้ปวดก็ได้ น่าจะได้ผลกว่าเยอะ

ยุวันดาส่ายหน้าพร้อมเหลือบตามองหมอนวดอย่างไม่ไว้ใจ เพราะสายตาของอีกฝ่ายฟ้องชัดเลยว่า เขาคงไม่คิดที่จะนวดให้เธอเพียงอย่างเดียวแน่

 

ก้องคะ ดาวกำลังจะโทรหาอยู่พอดีเลยค่ะ โชคดีจังที่เจอก้องก่อน

สองร่างที่เดินจูงมือกันเข้ามาในโรงแรมชะงักทันทีที่ได้ยินเสียงซึ่งถูกดัดจนหวานหยดย้อยของประกายดาว ทั้งสองหันไปมองเจ้าของเสียงที่เดินตรงเข้ามาด้วยสีหน้าประหลาดใจ

ดาวมีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ

ก้องภพถามกลับไปตามมารยาทพลางชำเลืองมองคนข้างๆ อย่างไม่สบายใจ ยุวันดาไม่ชอบประกายดาว เขารู้ แต่จู่ๆ จะให้เขาเดินหนีเห็นทีจะทำไม่ได้ อีกอย่างเขาคิดว่าประกายดาวอาจมีธุระสำคัญกับเขาจริงๆ

แหม ดาวต้องมีธุระด้วยเหรอคะถึงจะโทรหาก้องได้ ประกายดาวแสร้งตัดพ้อ

เปล่าครับ ผมเพียงแต่ถามดูเท่านั้น

ความจริงก็ไม่ใช่ธุระสำคัญอะไรหรอกค่ะ พอดีเพื่อนกลุ่มเราเขาอยากเจอก้อง ดาวก็เลยนัดเจอกันที่ผับคืนนี้น่ะค่ะ เพื่อนๆ ตั้งใจบินมาหาหวังว่าก้องจะไม่ปฏิเสธนะคะ

ประกายดาวบอกเหตุผลที่เธอมาดักพบก้องภพอย่างคร่าวๆ แล้วเพื่อนๆ ที่หญิงสาวกล่าวถึงนั้นถ้าเธอไม่โทรไปหาก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าก้องภพมาภูเก็ต และในที่สุดความเจ้ากี้เจ้าการของประกายดาวก็สำเร็จลงจนได้

ตกลงครับ คืนนี้เจอกันที่ผับนะครับดาว เมื่อเพื่อนเก่านัดพบกัน ก้องภพก็ไม่อาจที่จะปฏิเสธได้

โอเคค่ะ เดี๋ยวดาวจะนัดแนะกับเพื่อนๆ อีกทีนะคะ เอาเป็นว่าคืนนี้ก้องมาเวลาเดิมนะคะ

ประกายดาวยิ้มกว้างอย่างสมหวัง ทั้งยังปรายตามองคู่หมั้นของก้องภพอย่างเยาะเย้ย ในฐานะที่เป็นผู้หญิงด้วยกัน ยุวันดามองออกว่าประกายดาวไม่ได้คิดกับก้องภพอย่างเพื่อนธรรมดา เธอจึงขยับเข้าไปหาคู่หมั้นพร้อมเกาะแขนใหญ่นั้นไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

ให้แยมไปด้วยนะคะพี่ก้อง

ยุวันดาไม่ได้เรียกร้องความสนใจ แต่หญิงสาวจะต้องตามติดเขาไปทุกที่ทุกเวลา ทั้งยังมั่นใจว่าเขาจะต้องยอมเหมือนเช่นค่ำคืนที่ผ่านมา

อย่าไปเลยนะครับ พี่ว่าน้องแยมนอนพักผ่อนบนห้องดีกว่านะ

ก้องภพยอมให้ยุวันดาโกรธดีกว่าจะพาเธอไปพบกับเพื่อนๆ ของเขา เพราะแต่ละคนนั้นขึ้นชื่อว่าเป็นเสือ สิงห์ กระทิง แรด ยิ่งเวลาแอลกอฮอล์เข้าปากยิ่งออกลายให้เห็นกันทุกคน

ทำไมล่ะคะพี่ก้อง เมื่อคืนแยมยังไปได้เลยนี่คะ ยุวันดาย้อนถามน้ำเสียงไม่พอใจ ทั้งยังเขย่าแขนอีกฝ่ายแรงๆ อย่างคาดคั้น

สงสัยก้องจะกลัวเหตุการณ์ซ้ำรอยเมื่อคืนมั้งคะ

ประกายดาวตอบแทนก้องภพ ซึ่งยืนทำหน้าหนักใจเมื่อเห็นประกายไฟในดวงตาของยุวันดา

แค่ก้องภพปฏิเสธ ยุวันดาก็โมโหมากพออยู่แล้ว แต่พอมาเจอคำพูดเยาะเย้ยและสายตาเยาะหยันของประกายดาวเข้าอีก หญิงสาวก็ยิ่งโกรธจนลมออกหู

ถ้ากลัวนักก็เชิญเที่ยวกันตามสบายเถอะค่ะ ขอโทษที่ทำให้หมดสนุกนะคะคุณดาว แยมจะไปรอที่ห้องอาหารนะคะพี่ก้อง

จบคำ ยุวันดาก็ปล่อยแขนคู่หมั้นอย่างกระแทกกระทั้น แล้วสะบัดหน้าเดินผละจากไปทันที ก้องภพรีบขอตัวจากประกายดาวก่อนเดินตามคู่หมั้นสาวไปติดๆ

และแล้วอาหารเย็นที่ต่างฝ่ายต่างวาดไว้ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขก็กลับกลายเป็นช่วงเวลาแห่งความอึดอัด ยุวันดาไม่ยอมพูดจากับก้องภพสักคำ แม้ว่าชายหนุ่มจะเพียรง้องอนด้วยการตักอาหารให้อย่างเอาใจ พอเสร็จจากมื้ออาหาร ชายหนุ่มก็พาภรรยาตามพฤตินัยไปส่งที่ห้อง ก่อนจะกลับลงมาที่ผับตามเวลาที่ประกายดาวนัดหมายเอาไว้

******************************************************

ฝากพิจารณา e-book ด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

411 ความคิดเห็น

  1. #411 Kapom (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:24

    ก้องก็นะอะไรจะเดียวสาขนาดไม่รู้ว่าผู้หญิงอยากจะงาบตัวเอง ส่วนแยมก็ทำไมไม่คุยกับพี่เขาดีๆ เฮ้อ

    #411
    0