พิศวาสสีรุ้ง

ตอนที่ 42 : พิศวาสสีรุ้ง : 42

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    11 ก.พ. 63



ปล่อยนะคุณภีม ปล่อย! ปานไม่นอนบนนี้นะ ไม่นอน!”

ร่างบางดิ้นเร่าๆ แต่สุดท้ายก็ถูกเขาโถมทับเอาไว้ทั้งตัว แขนสองข้างก็ถูกตรึงจนกระดิกกระเดี้ยไม่ได้

ทำไมคุณถึงไม่อยากนอนบนนี้ บอกเหตุผลมาสิปานไพลิน

ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรโน้มลงไปถามใกล้ๆ ลมหายใจอุ่นจนร้อนสะกดคนใต้ร่างให้นอนนิ่ง ใจของหญิงสาวเต้นกระหน่ำราวกับจะทะลุออกมานอกอก เมื่อรับรู้ว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเธอจะต้องตกเป็นของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เอ่อ...ปานไม่ชอบนอนทับที่ของใคร และก็ไม่ชอบใช้ของของคนอื่นด้วยค่ะ

ปานไพลินตอบเสียงเบา เมื่อเห็นแววขบขันในดวงตาของเขา เธอก็หลุบตามองแค่ปลายคางที่มองเห็นไรเครารำไร ไม่กล้าสบตาที่มักจะทำให้เธอหวั่นไหวคู่นั้นอีก

มิน่าล่ะ คุณถึงไม่ยอมใส่เสื้อผ้าที่ผมจัดไว้ให้ แล้วคิดด้วยใช่ไหมว่าผมพาผู้หญิงมานอนบนเตียงนี้ไม่รู้กี่คนต่อกี่คนแล้ว

ภีมวัจน์รับรู้ได้ในทันทีว่าปานไพลินกำลังคิดอะไร ปานไพลินไม่ตอบคำถามแต่กัดริมฝีปากล่างเป็นการยอมรับกลายๆ

ฟังให้ดีนะปานไพลิน ผมผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วนก็จริง แต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนได้นั่งหรือนอนบนเตียงนี้นอกจากคุณแม่ของผมเท่านั้น แล้วเสื้อผ้าในตู้ใบนั้นก็เป็นของใหม่ที่ผมสั่งมาให้คุณทั้งสิ้น แต่ไม่ใส่ก็ดีเหมือนกัน ผมจะได้ไม่ต้องถอดให้เสียเวลา

เจ้าของเรือยอร์ชอธิบายยืดยาว ดวงตาที่จับจ้องใบหน้าของหญิงสาวเป็นประกายพราวระยับราวกับมีเพชรเม็ดใหญ่ฝังอยู่ในนั้น

ได้ฟังคำชี้แจงของคนร่างใหญ่ ปานไพลินก็ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะกลายเป็นหวาดหวั่นใจเมื่อมือใหญ่เริ่มป้วนเปี้ยนบนกายของเธอ

เอ่อ...ถ้าเป็นอย่างนั้นปานขอ...

ถ้าคิดจะขอเวลาทำใจ ผมให้คุณไม่ได้อีกแล้วล่ะปาน อย่าทรมานผมอีกเลยนะน้ำเสียงที่ดูหนักแน่นก่อนหน้าเริ่มพร่าเลือน พร้อมๆ กับที่ใบหน้าของเขาค่อยๆ เลื่อนลงไปหาใบหน้าหวาน

คุณภีม...อ่า...

ถ้อยคำที่ปานไพลินต้องการเอ่ยขาดหายไปในทันทีที่กลีบปากล่างถูกริมฝีปากร้อนของภีมวัจน์ครอบครองแผ่วเบา ไม่นานจุมพิตของเขาก็เริ่มหนักหน่วงและดูดดื่ม ลิ้นนุ่มๆ ของเธอถูกสัมผัสเร่าร้อนสลับอ่อนหวานจนร่างบางสะท้านไปทั้งตัว

ผมต้องการคุณนะปาน ต้องการจนไม่อาจหยุดยั้งได้อีกแล้ว ให้ผมนะครับคนดี

ชายหนุ่มพึมพำบอกหญิงสาวเสียงสั่นพร่า ขณะที่ริมฝีปากร้อนๆ ของเขาละจากเรียวปากบางไล่เรื่อยไปตามลำคอและเนินไหล่เรียบเนียน มือหนาเริ่มซุกไซ้เข้าไปใต้เสื้อคลุมเนื้อนุ่มจนสัมผัสได้กับผิวเนียนละเอียดอบอุ่นไปทุกตารางนิ้วของกายสาว ชายหนุ่มใช้ช่วงเวลาที่อีกฝ่ายกำลังเคลิบเคลิ้มกับรสสวาทที่ปรนเปรอให้ กำจัดพันธนาการที่มีติดกายของเธอและเขาออกไปอย่างง่ายดาย จนรับรู้ได้ถึงเนื้อแท้ของเรือนกายที่สัมผัสกันอย่างแนบแน่น

คุณสวยมากรู้ตัวไหม แถมยังหอมไปทั้งตัวจนผมห้ามใจไว้ไม่อยู่

เสียงนุ่มทุ้มที่พึมพำข้างหูเรียกสติที่กระเจิดกระเจิงไปไกลของปานไพลินกลับคืนมาส่วนหนึ่ง

ปานต้องนอนกับคุณกี่ครั้ง หนี้สินระหว่างเราถึงจะหมดคะ

คำถามที่ดังไม่ต่างจากเสียงกระซิบของคนใต้ร่างทำให้ภารกิจรักของภีมวัจน์หยุดชะงักลงชั่วขณะ ชายหนุ่มผงกศีรษะขึ้นมองใบหน้าหวาน จ้องนิ่งไปยังดวงตาที่หรี่ปรือเพราะรสจุมพิตนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มลงจูบเธออย่างหนักหน่วงอีกครั้ง

จนกว่าผมจะพอใจ บางทีอาจจะตลอดไปเลยก็ได้

น้ำเสียงของเขาฟังดูกระด้างคล้ายไม่พอใจ ปานไพลินรับรู้ถึงแรงกอดรัดที่แนบแน่นจนเธออึดอัด แต่นั่นยังไม่ทำให้เธอขัดใจเท่าถ้อยคำที่ได้ยิน

มะ...หมายความว่ายังไง

คำถามนั้นไม่ได้รับคำตอบจากภีมวัจน์ เมื่อริมฝีปากอุ่นจัดของเขาประกบปิดปากของเธอรุนแรงจนรู้สึกเจ็บ หากแต่เพียงครู่เดียวก็แปลงเปลี่ยนเป็นความอ่อนหวาน ซาบซ่าน และดูดดื่มจนเธอลืมตัว

เมื่อได้รับการตอบสนองแบบไม่ประสาของคนใต้ร่าง ภีมวัจน์ก็รีบผละห่างเพื่อหยิบของสำคัญบางอย่าง แม้จะตกอยู่ในห้วงพิศวาสร้อนแรงจนไม่อยากให้อะไรมาแทรกแซงจังหวะรัก แต่ชายหนุ่มก็ไม่ลืมที่จะป้องกันตามประสาคนที่ผ่านประสบการณ์ด้านนี้มาอย่างโชกโชน

(ขออนุญาตตัดบางส่วนออกนะคะ)

 

ความนุ่มนิ่มที่เบียดชิดด้านหลังทำให้ก้องภพตกใจตื่นตอนตีสองกว่าๆ ร่างใหญ่ขยับถอยห่างออกมาเมื่อรู้ว่าคนที่นอนข้างๆ กำลังล่วงล้ำเข้ามาในเขตแดนของเขา แต่ทว่าเขยิบเท่าไรก็ดูเหมือนจะไม่พอ เพราะคนด้านหลังยังตามติดไม่ลดละ จนตอนนี้เขาใกล้จะตกเตียงอยู่รอมร่อ

ผู้หญิงอะไร นอนซนจริงๆ ชายหนุ่มตำหนิเบาๆ จัดการอุ้มร่างบางกลับไปนอนที่เก่าของเธออย่างนุ่มนวล

แยมหนาวจังเลยค่ะพี่ก้อง ยุวันดาไม่บอกเปล่าแต่รั้งต้นคอของก้องภพเอาไว้มั่น ชายหนุ่มตั้งตัวไม่ทันจึงเสียหลักล้มทับร่างบางเอาไว้ทั้งตัว

น้องแยม ปล่อยพี่ก่อนนะ เดี๋ยวพี่ห่มผ้าให้หนาๆ เลยนะครับ

ก้องภพรีบบอกขณะที่ใช้ศอกสองข้างยันที่นอนไว้ แต่กระนั้นเขาก็ยังรับรู้ได้ว่า ร่างนุ่มนิ่มที่นอนใต้ร่างมีเพียงผ้าบางๆ ของชุดนอนหุ้มกายเอาไว้เท่านั้น ในขณะที่เขาเองก็มีเพียงชุดนอนปิดกายไว้เพียงอย่างเดียวเช่นกัน

พี่ก้อง กอดแยมหน่อยสิคะ แยมหนาว คนใต้ร่างไม่เพียงไม่ยอมปล่อย ทั้งยังออกแรงรั้งอีกฝ่ายมากขึ้น 

******************************************************

ฝากพิจารณา e-book ด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

411 ความคิดเห็น