พิศวาสสีรุ้ง

ตอนที่ 40 : พิศวาสสีรุ้ง : 40 (บทที่ 11 ไฟพิศวาส)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,865
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    9 ก.พ. 63



ดาวจะรอเป็นไกด์อย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะก้อง

ประกายดาวยิ้มกว้างพร้อมกับเหลือบมองยุวันดาด้วยความสะใจ ทั้งยังเหน็บแนมเมื่อเห็นอีกฝ่ายดื่มเหล้าราวกับดื่มน้ำ

แหม...เพิ่งรู้ว่าคู่หมั้นของก้องเป็นพวกคอทองแดงนะคะ ดื่มเก่งกว่าดาวอีกแน่ะค่ะ

คำพูดของประกายดาวทำให้ก้องภพหันไปมองคู่หมั้นสาวที่แอบเอาแก้ววิสกี้ของเขาไปดื่มจนค่อนแก้วอย่างไม่ชอบใจ

พอได้แล้วนะ แล้วนี่น้องแยมไปหัดดื่มเหล้าตั้งแต่เมื่อไร มือหนาแย่งแก้ววิสกี้จากมือเล็กแล้วไปวางไว้ที่โต๊ะตรงหน้า ก่อนจะตำหนิเสียงเข้มเมื่อรู้ว่ายุวันดาสั่งวิสกี้ชนิดแรงมาดื่ม

ของแบบนี้ไม่ต้องหัดก็ดื่มได้ เดี๋ยวแยมจะดื่มให้พี่ก้องดู

เมื่อแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปเริ่มออกฤทธิ์ เสียงที่เคยปกติก็เปลี่ยนไป แต่เจ้าตัวก็ยังท้าทายคู่หมั้นด้วยการกวักมือเรียกพนักงานชายคนหนึ่งให้เดินเข้ามาหา เพื่อที่จะสั่งวิสกี้แก้วใหม่มาดื่มโชว์ให้เขาดูเป็นขวัญตา

จะเป็นนางเมรีหรือไง พี่ไม่ให้สั่งแล้วนะน้องแยมก้องภพห้ามเสียงเข้มจัด พลางจ้องมองคู่หมั้นด้วยสายตาดุๆ

ถ้าพี่ก้องยังอยู่ต่อ แยมก็จะสั่ง

ยุวันดาดึงดันทั้งที่ตัวเองนั่งแทบไม่ไหว ต้องเอนพิงคนร่างใหญ่ตลอดเวลา ดวงตาก็หรี่ปรือจนแทบจะหลับ เสียงคุยก็อ้อแอ้จนฟังแทบจะไม่ได้ศัพท์อยู่แล้ว

อย่าดื้อกับพี่นะน้องแยม ตัวเองยิ่งไม่ค่อยจะแข็งแรงอยู่ด้วย

ม่าย...สน แยมจะสั่ง เมื่อน้ำเมาออกฤทธิ์มากขึ้นทุกที ความคิดความอ่านที่เคยมีก็เริ่มเลือนหาย จากนิสัยอ่อนหวานก็เริ่มกระด้างกระเดื่อง ยิ่งคุยก็ยิ่งไม่รู้เรื่องเข้าไปทุกที

ดาว คืนนี้ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ น้องแยมคงไม่ไหวแล้วล่ะ ก้องภพเอ่ยกับประกายดาวอย่างเกรงใจ

รู้ว่าดื่มไม่เก่งก็ไม่น่าจะดื่มเลยนะคะ แต่ไม่เป็นไร เอาไว้วันหลังก็ได้ค่ะ ประกายดาวรู้สึกขัดเคืองใจเป็นอย่างมาก หากแต่หญิงสาวไม่อาจแสดงออกให้ชายหนุ่มเห็นได้

แล้วเจอกันครับ ก้องภพรับคำสั้นๆ ก่อนจะช้อนอุ้มยุวันดาที่ตัวอ่อนปวกเปียกกลับขึ้นห้องพักอย่างทุลักทุเล

 

เมื่อเสร็จจากการดินเนอร์ใต้แสงเทียนบนเรือสำราญลำหรูของเจ้าหนี้หนุ่มรูปหล่อ ปานไพลินก็รีบขอตัวกลับห้องพักอย่างทันทีทันใด ภีมวัจน์ตั้งใจจะคัดค้านเพราะเขาต้องการที่จะเต้นรำกับหญิงสาวตามแผนการที่ได้วางเอาไว้ก่อนหน้า หากแต่เสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นขัดจังหวะ ทำให้เขาไม่อาจเหนี่ยวรั้งให้หล่อนอยู่ต่ออย่างที่ตั้งใจ เพราะคนปลายสายสำคัญเกินกว่าที่เขาจะละเลยด้วยการตัดสายทิ้งเหมือนที่เคยปฏิบัติกับคนอื่นได้

ปานไพลินใช้เวลาช่วงนั้นอาบน้ำและทำธุระส่วนตัว สาวหน้าหวานนึกกลัวอยู่เหมือนกันว่า ภีมวัจน์จะกลับมาที่ห้องก่อนที่เธอจะอาบน้ำเสร็จ แต่เมื่อแง้มประตูห้องน้ำอีกครั้ง ทั่วทั้งห้องก็ยังคงว่างเปล่า ร่างบางในชุดคลุมสีขาวถอนใจออกมาอย่างโล่งอกโล่งใจ เพราะยังคงมีเวลาเหลือพอให้เธอเดินหากระเป๋าเสื้อผ้า และแต่งกายให้เรียบร้อยก่อนที่เขาจะเข้ามาในห้อง

ตายล่ะ กระเป๋าเสื้อผ้าของเราอยู่ไหนเนี่ย

ถึงแม้กระเป๋าของเธอจะใบไม่ใหญ่ แต่ก็ใช่ว่ามันจะเล็กเกินสายตาจะมองเห็น แต่แปลกที่เดินหาหลายรอบทำไมถึงหาไม่เจอเสียที

ไหนคุณยศบอกว่าเรื่องเสื้อผ้าจัดการให้แล้วไง แล้วทำไมถึงไม่มีกระเป๋าของเราล่ะ

ร่างบางเดินวนดูอีกรอบเผื่อว่าจะหลงหูหลงตา แต่ปรากฏว่าหาทุกซอกทุกมุมแล้วก็ยังไม่เจออยู่ดี ปานไพลินจึงตัดสินใจเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า เมื่อคิดว่าคนของภีมวัจน์อาจจะนำไปวางไว้ในนั้นก็เป็นได้ ตู้แรกที่เปิดดูเป็นเสื้อผ้าบุรุษซึ่งก็คงไม่ใช่ของใครที่ไหนนอกจากเจ้าของเรือลำใหญ่ ตู้ถัดไปเป็นเสื้อผ้าสุภาพสตรีก็จริง แต่กลับไม่มีของเธอแม้แต่ชิ้นเดียว

สงสัยจะพาผู้หญิงขึ้นมาบ่อยล่ะสิท่า เสื้อผ้าถึงได้เต็มตู้แบบนี้ ดูแต่ละตัวสิ ทั้งบาง ทั้งโป๊ น่าเกลียดที่สุด

สาวร่างบางวิจารณ์เสื้อผ้าสตรีสีสวยที่แขวนอยู่เต็มตู้ด้วยความหมั่นไส้ ก่อนตวัดมองไปที่เตียงกว้างด้วยสายตาเคืองขุ่น

เตียงนอนนั่นก็เหมือนกัน คงจะผ่านมรสุมรักมานับไม่ถ้วน นี่ล่ะน้าผู้ชายเจ้าชู้

มีอะไรไม่ถูกใจเหรอครับ เสียงทุ้มที่จู่ๆ ก็ดังแทรกเข้ามาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยนั้น ทำให้นักวิจารณ์สาวหันขวับไปมองเจ้าของเสียงด้วยความตกใจ

มะ...ไม่มีอะไรค่ะ ว่าแต่กระเป๋าเสื้อผ้าของปานล่ะคะคุณภีม

คนไม่ถูกใจแต่ไม่ยอมรับส่ายหน้าปฏิเสธทันใด และไม่ลืมที่จะถามหาสมบัติอันมีค่าของตัวเอง

สงสัยจะอยู่ท้ายรถนะครับ

อยู่ท้ายรถเหรอคะ แล้วคืนนี้ปานจะใส่อะไรล่ะ

คำตอบเรียบเรื่อยของภีมวัจน์ทำให้ปานไพลินถามกลับเสียงสูง

เสื้อผ้าในตู้นั่นไงล่ะครับ คุณเลือกใส่ได้ตามสบายเลยนะปาน

ภีมวัจน์ตอบคนขี้สงสัยพลางชี้นิ้วไปที่ตู้เสื้อผ้า โดยหารู้ไม่ว่าปานไพลินได้สำรวจมาแล้วทุกซอกทุกมุม

เสื้อผ้าในตู้นั่นเหรอคะ ปานไพลินทวนถาม พลางคิดในใจว่า

ฝันไปเถอะว่าจะใส่ ต่อให้ต้องเปลือยกาย คนอย่างปานไพลินก็ไม่มีทางใส่เสื้อของผู้หญิงคนอื่นแน่

ใช่ครับ ชายหนุ่มยืนยันให้หญิงสาวสบายใจ พร้อมกันนั้นก็จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่งามของเธออย่างมีความหมาย

เดี๋ยวคุณนอนเล่นไปก่อนนะ ผมขอตัวอาบน้ำสักครู่

คำพูดและสายตาที่สื่ออะไรบางอย่างของภีมวัจน์ ทำให้ปานไพลินเสมองเตียงนอนใหญ่ด้วยสายตาขยะแขยงแกมหมั่นไส้

ให้ปานนอนเตียงที่มีผู้หญิงนอนมาแล้วไม่รู้กี่คนนี่นะ ไม่มีทางซะหรอก

คนตัวเล็กได้แต่เอ่ยเพียงในใจ ไม่กล้าพูดออกไปตรงๆ

******************************************************

ฝากพิจารณา e-book ด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

411 ความคิดเห็น