พิศวาสสีรุ้ง

ตอนที่ 37 : พิศวาสสีรุ้ง : 37

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    6 ก.พ. 63



ห้องนอนของเธออีกครั้งพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบเล็กในมือ

ตกลงเพื่อนโทรมาเรื่องงานจริงๆ เหรอลูกมารดาผู้ใจดีเอ่ยถามเสียงนุ่ม

เอ่อ...ใช่ค่ะ งานนี้ต้องเดินทางออกต่างจังหวัด ปานอาจจะไปหลายวันหน่อยนะคะแม่

ปานไพลินไม่อยากโกหกมารดาซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่หญิงสาวก็จำเป็นต้องทำ หากต้องการให้มารดาสบายใจ เพราะการที่เธอไปทำงานต่างจังหวัดไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ เพียงแต่ไม่บ่อยครั้งนักเท่านั้นเอง

จ้ะ อาทิตย์หน้าวันเกิดปาน ลูกกลับมาทันใช่ไหมจ๊ะ แม่จะได้เตรียมของใส่บาตรไว้ให้

พรนัชชาถามลูกสาวคนโตซึ่งเป็นลูกในอุปการะคนเดียวที่เธอรู้วันเกิดที่แท้จริง

ทันค่ะแม่ ปานแค่บอกเผื่อเอาไว้เท่านั้นค่ะ ถ้างานไม่ยืดเยื้อ ปานอาจจะกลับมาก่อนกำหนดก็ได้ค่ะ

แม้จะยังไม่รู้ว่าภีมวัจน์จะไปชลบุรีกี่วัน แต่ปานไพลินสันนิษฐานว่าน่าจะไม่เกินอาทิตย์ตามที่บอกมารดา

ดีจ้ะ ขอให้เดินทางปลอดภัยนะปาน แม่ฝากขอบคุณเพื่อนๆ ของลูกด้วยนะที่ให้หยิบยืมเงินค่ารักษาพยาบาล

เอ่อ...ค่ะ แม่ก็พักผ่อนให้มากๆ นะคะ แล้วช่วงที่ปานไม่อยู่ แม่อย่าแอบทำงานนะคะ

ปานไพลินรีบเปลี่ยนเรื่องทันทีที่มารดาเอ่ยถึงเรื่องค่ารักษาพยาบาล ตอนนี้เธอไม่ต่างจากคนมีชนักติดหลัง จะพูดจาหรือจะทำอะไรต้องคอยระวังไปหมดทุกอย่าง

ปิ่นเฝ้าอยู่ทั้งคนนะ แม่คงไม่มีโอกาสได้ทำอะไรหรอกจ้ะ

เมื่อรู้ลูกสาวคนโตกำชับเพราะความห่วงใย ผู้เป็นมารดาก็ยืนยันให้อีกฝ่ายคลายกังวล

ดีค่ะ แม่จะได้แข็งแรงไวๆ กลับมาปานจะได้พาไปเดินออกกำลังกายที่สวนสาธารณะไงคะ

ลูกสาวคนโตแห่งบ้านเปรมปรีดาบอกกับมารดาของเธออย่างเอาใจ ก่อนจะมองเลยไปที่ผนังห้อง มองเข็มนาฬิกาที่เดินไม่หยุดนั้นด้วยใจระทึก

ใกล้เวลานัดแล้วค่ะ ปานไปก่อนนะคะแม่ ปานไพลินกราบลาที่ตักมารดาบุญธรรมอย่างที่เคยปฏิบัติเป็นประจำ

พระคุ้มครองนะลูกนะ

หลังคำอวยพรของมารดา ปานไพลินก็หิ้วกระเป๋าใบเล็กเดินออกมาจากห้องนอนของมารดาด้วยฝีเท้าที่มั่นคง หากแต่พอพ้นเขตประตูห้องนอนเท่านั้น ฝีเท้าที่ค่อนข้างจะเชื่องช้าก็ซอยถี่ยิบตรงไปเรียกรถแท็กซี่ที่หน้าบ้าน โชคดีที่ไม่ต้องรอนานให้เสียเวลา เพราะตอนนี้ก็ใกล้ถึงเวลานัดของภีมวัจน์เต็มทีแล้ว

 

ระหว่างที่ก้องภพกำลังทำธุระอยู่ในห้องน้ำ ยุวันดาก็รีบเดินออกมาที่ระเบียงห้องพัก ก่อนจะกดโทรศัพท์มือถือหารสิตาเพื่อปรึกษาปัญหาหัวใจ ตอนนี้ใจเธอร้อนยิ่งกว่าไฟ หากไม่มีใครมาช่วยดับหรือรับฟังสิ่งที่เธออยากระบาย เห็นทีเธอจะต้องอกแตกตายเป็นแน่แท้

พี่ริต้าว่างคุยหรือเปล่าคะ พอดีแยมมีเรื่องกลุ้มใจอยากจะปรึกษาหน่อยน่ะค่ะยุวันดารีบบอกความประสงค์ทันทีที่ปลายสายกดรับ

พี่กำลังนั่งเหงาอยู่พอดี ว่าแต่ตอนนี้แยมอยู่ที่ไหนล่ะจ๊ะ

ตอนนี้แยมอยู่ภูเก็ตกับพี่ก้องค่ะ

อยู่ภูเก็ตกับพี่ก้อง แล้วทำไมต้องกลุ้มใจด้วยล่ะ แยมน่าจะดีใจมากกว่านะ รสิตาบอกน้ำเสียงตื่นเต้น

ตอนแรกก็ดีใจอยู่หรอกค่ะ แต่พอมาถึงโรงแรมนี่สิคะ น่าโมโหที่สุดเลยค่ะ ยุวันดาฮึดฮัดขัดใจ

อ้าว...ทำไมล่ะแยม หรือว่าเจอปานไพลินที่นั่น

รสิตาสันนิษฐานเอาเองเสร็จสรรพ เพราะคนที่มักจะทำให้ยุวันดากลัดกลุ้มเรื่องหัวใจก็มีแต่ปานไพลินเท่านั้น

ไม่บังเอิญขนาดนั้นหรอกค่ะพี่ริต้า แต่คนที่แยมว่า เธอเป็นเพื่อนเก่าพี่ก้อง สวยเปรี้ยวแถมยั่วยวนเก่งเสียด้วยสิคะ ท่าทางจะร้ายไม่ใช่เล่น

ยุวันดาวิจารณ์เพื่อนสาวของคู่หมั้นตามที่เธอเห็นทุกอย่าง ไม่ได้ใส่สีตีไข่หรือบิดเบือนไปจากความเป็นจริงเลยแม้แต่น้อย

อะไรกันนะ จะได้อยู่กับคู่หมั้นทั้งทียังจะมีมารเข้ามาแทรกอีก แบบนี้แยมต้องรีบจัดการให้เด็ดขาดแล้วล่ะ

ลูกสาวนักการเมืองแนะนำโดยไม่สนใจว่าวิธีนั้นจะถูกต้องหรือไม่ เพราะในความคิดของรสิตา เธอจะต้องชนะเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

จัดการยังไงล่ะคะ ถ้าจะให้แยมไปตบตีกับเขา แยมไม่เอาหรอกค่ะ แยมไม่ชอบใช้ความรุนแรง พี่ก้องเองก็คงจะไม่ชอบด้วยค่ะ ยุวันดารีบแย้งขึ้นมาทันที

ถ้าแยมมัวแต่กลัวๆ กล้าๆ พี่ว่าจะเสียของรักได้นะ เอาอย่างนี้ดีกว่า ถ้าแยมไม่ชอบใช้ความรุนแรงก็ต้องจัดการพี่ก้องให้อยู่หมัด

เมื่อวิธีแรกยุวันดาไม่สนใจ รุ่นพี่สาวเจ้าความคิดก็เสนอวิธีใหม่ให้ หากแต่ยุวันดากลับคิดไปอีกทาง

จัดการพี่ก้อง! พี่ริต้าจะให้แยมปล้ำพี่ก้องเหรอคะ ไม่ไหวล่ะมั้ง แยมอาจจะถูกพี่ก้องบีบคอตายก่อนถึงตัวก็ได้นะคะ

พี่ไม่ได้บอกให้ไปปล้ำ แต่ให้ใช้มารยาหญิงน่ะ แยมเข้าใจไหมปลายสายเอ่ยน้ำเสียงเหมือนจะระอาใจ

มารยาหญิงใช้กับพี่ก้องไม่ได้หรอกค่ะ เพราะพี่ก้องบอกว่าแยมยังโตไม่พอ ขนาดจูบยังไม่ได้เรื่องเลยค่ะ

คำวิจารณ์ของก้องภพในค่ำคืนที่ผ่านมา ทำให้คนขอคำปรึกษาลังเลที่จะทำตามวิธีดังกล่าว

ตายแล้ว! แยมถูกพี่ก้องจูบตั้งแต่เมื่อไร ไหนบอกพี่ว่าไม่เคยไงล่ะ ปลายสายถามเสียงสูงคล้ายไม่เชื่อหู

******************************************************

ฝากพิจารณา e-book ด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

411 ความคิดเห็น