พิศวาสสีรุ้ง

ตอนที่ 33 : พิศวาสสีรุ้ง : 33

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,844
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    2 ก.พ. 63



อื้อ...เจ็บนะ แม้จะออกแรงดิ้นจนเสียพลังงานไปอย่างมากมาย แต่สุดท้ายร่างบางก็ถูกคนร่างใหญ่ดันเข้าไปนั่งคุดคู้อยู่ในรถคันหรูของเขาจนได้

คุณกำลังทำเรื่องผิดกฎหมายนะ

ปานไพลินขู่ฟ่อทันทีที่เขาปล่อยให้เธอเป็นอิสระในพื้นที่แคบๆ โดยมีเขากางกั้นเอาไว้ไม่ให้ขยับหนี

ข้อหาอะไรมิทราบครับคุณปานไพลิน

ภีมวัจน์ย้อนถามเสียงเรียบ หากแต่แววตาที่มองหญิงสาวคมเฉียบยิ่งกว่าคมดาบเสียอีก

หน่วงเหนี่ยวกักขัง คนถูกกักขังบอกข้อกล่าวหา และทำเหมือนไม่เกรงท่าทางคุกคามของเขา แต่ใครจะรู้บ้างเล่าว่าเวลานี้เธอกำลังกลัวเขามากแค่ไหน

ทำไมไม่เพิ่มไปอีกหนึ่งคดีล่ะครับ ว่ากำลังจะถูกข่มขืนหลังคำว่า ข่มขืนแววตาของคนพูดก็เปล่งประกายวาววับท่ามกลางความมืดสลัวภายในรถ

คุณ...อย่าทำแบบนั้นนะคะ ปานไพลินห้ามเสียงสั่น หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

ถ้าผมคิดจะทำ คุณห้ามผมได้เหรอ

คำถามเรียบง่ายแต่ทำให้คนฟังถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ พลางถอยร่นไปจนชิดขอบประตูอีกด้านอย่างตื่นตระหนก

ว่ายังไงล่ะครับคนสวยคนสวยทำตัวลีบแบนแทบติดประตู ขณะที่ดวงตาสีนิลกาฬคู่คมก็มองสำรวจร่างบางอย่างเพ่งพิศ

ปกติภีมวัจน์ก็ว่าปานไพลินสวยไม่มีที่ติอยู่แล้ว แต่คืนนี้เธอกลับสวยบาดตาจนเขาแทบไม่อยากจะละสายตาไปไหน ทั้งยังไม่อยากเผื่อแผ่ให้ชายคนใดได้ยลโฉมนางฟ้าของเขา

ถ้าคุณทำแบบนั้น ฉันจะสู้สุดชีวิต แล้วจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุดเลยคอยดูสิ

ปานไพลินขู่ ทั้งที่ยังไม่รู้ว่าจะทำได้จริงอย่างปากว่าหรือไม่ ก็เขาออกจะตัวใหญ่ แล้วเธอจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปต่อกรกับเขาล่ะ อย่าว่าแต่สู้ด้วยแรงกายเลยนะ แค่สบตาเธอก็ยังพ่ายแพ้ให้แก่เขาอย่างราบคาบแล้ว

เอาสิ ผมก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าคนอวดเก่งแรงจะเยอะขนาดไหน

ชายหนุ่มท้าทายก่อนขยับกายเข้าไปหาจนแทบจะตัวติดกัน ปานไพลินรีบยกมือขึ้นดันแผงอกแกร่งของเขาเอาไว้ไม่ให้ประชิดตัวไปมากกว่านั้น แต่เขากลับเลื่อนมือสอดเข้าที่ท้ายทอยของเธอแล้วรั้งเข้าไปหา ใบหน้าของทั้งสองห่างกันไม่ถึงคืบ รับรู้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของกันและกันอย่างชัดเจน

อย่าค่ะ ปานไพลินห้ามเสียงแผ่วไหว เพราะแค่ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาที่เป่ารดใบหน้าก็ทำให้เธอร้อนวูบวาบไปทั้งกาย และหายใจไม่ทั่วท้อง หากต้องแนบชิดกันมากกว่านี้และนานกว่านี้ มีหรือที่เธอจะทานทนอิทธิพลของเขาได้

ทำไมต้องปิดโทรศัพท์ด้วยฮึ

เจ้าของใบหน้าคมเข้มถามเสียงเบา พลางหลุบเปลือกตาลงมองริมฝีปากนุ่มระเรื่อที่เจือด้วยลิปสติกสีกุหลาบอย่างมีความหมาย

ปานต้องดูแลแม่ ไม่มีเวลารับโทรศัพท์ของใครทั้งนั้นค่ะ

ปานไพลินตอบเสียงอ้อมแอ้ม ก่อนจะเม้มปากแน่นทันทีที่เห็นสายตาที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนาของชายหนุ่ม

แต่ยังมีเวลามาร้องเพลงได้ ภีมวัจน์หรี่ตามองเหมือนว่าจะรู้เท่าทัน ว่าเหตุผลนั้นมันไม่ใช่ความจริงทั้งหมด

เอ่อ...ปานมาแทนพี่มล แล้วก็อยากหารายได้พิเศษด้วยค่ะ

เมื่อปฏิเสธไม่ได้ หญิงสาวก็ตอบชายหนุ่มไปตามตรง แต่ยังคงไม่กล้าสบตาที่มองมาอย่างคาดคั้นของเขา

ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ต้องการให้คุณทำงานแบบนี้ แล้วเดือดร้อนเรื่องเงินทำไมไม่โทรหาผม

ภีมวัจน์เลิกคิ้วสูงขณะเคลื่อนปลายนิ้วไล้ไปตามคางนุ่มของหญิงสาว ก่อนเชยคางได้รูปนั้นให้เงยขึ้นสบตากับเขา

คุณไม่ใช่ญาตินะคะ ทำไมปานจะต้องรบกวนคุณด้วยล่ะ อีกอย่างเงินค่ารักษาแม่ ปานยังไม่ได้ใช้คืนคุณเลยสักบาท

ผมบอกแล้วไงว่าไม่ต้องการเงินภีมวัจน์ว่า สายที่มองปานไพลินนั้นไม่ปิดบังความต้องการบางอย่างเลยแม้แต่น้อย

คุณเข้าใจใช่ไหมว่าผมต้องการอะไร

ไม่เข้าใจก็โง่เต็มทีแล้ว ประโยคนี้ปานไพลินตอบเขาแค่ในใจ แต่คำตอบที่หลุดออกจากปากจริงๆ นั้นมันช่างยากเย็นยิ่งนัก

เอ่อ...ปานขอคืนเป็นเงินดีกว่า คุณจะบวกดอกเบี้ยเพิ่มก็ได้

ได้ ถ้างั้นก็จ่ายคืนผมมาเดี๋ยวนี้

เมื่อหญิงสาวต่อรอง หนุ่มวัยสามสิบสองก็ไม่ขัดข้องแต่อย่างใด เพียงแต่ระยะเวลาที่เขาให้กระชั้นชิดเสียจนคนฟังถึงกับฉุนจัด

คุณจะบ้าหรือไง ปานไม่ได้คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิดเหมือนคุณนะ แล้วปานก็ไม่ใช่ผู้วิเศษ ถึงจะเนรมิตเงินมากองตรงหน้าคุณได้

ถ้าไม่มีเงินให้ก็จ่ายตามวิธีที่ผมต้องการสิ

ภีมวัจน์ย้อนกลับอย่างเป็นต่อ ปานไพลินมองหน้าคนเจ้าเล่ห์อย่างชั่งใจ ก่อนตัดสินใจตอบรับเพราะเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้เธอรอดพ้นจากสถานการณ์คับขันในตอนนี้ไปได้ ส่วนเรื่องจ่ายหรือไม่จ่ายนั้นค่อยว่ากันอีกที

ก็ได้ค่ะ แต่ว่าปานยังไม่ต้องจ่ายตอนนี้ใช่ไหมคะ

ใช่ แต่หลังจากนี้คุณต้องเปิดมือถือเอาไว้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง รับสายทุกครั้งที่ผมโทรหา เข้าใจใช่ไหมปาน ภีมวัจน์กำชับแต่ก็แฝงเอาไว้ด้วยการบังคับกลายๆ

ค่ะ ปานไปได้แล้วใช่ไหมคะ ไม่ว่าภีมวัจน์จะสั่งให้ทำอะไร ปานไพลินก็ไม่ขัดข้อง เพราะสิ่งเดียวที่เธอต้องการในตอนนี้คืออิสระ

ยังครับ คุณต้องเสียค่าปรับให้ผมก่อน ผมถึงจะยอมให้คุณไปหนุ่มวัยสามสิบสองยังเรียกร้องเหมือนเด็กสิบสองขวบ

ค่าปรับเหรอคะ แล้วคุณจะเอาอะไร อุ๊บ

******************************************************

ฝากพิจารณา e-book ด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

411 ความคิดเห็น