พิศวาสสีรุ้ง

ตอนที่ 32 : พิศวาสสีรุ้ง : 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,864
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    1 ก.พ. 63



แคร์ความรู้สึกของหมอนั่นมากนักหรือไง อยากให้มันไปส่งบ้านแทนพี่ใช่หรือเปล่าล่ะ

คนถูกตำหนิเค้นเสียงถาม พร้อมกันนั้นก็ปรายตามองร่างบางด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจ

อย่ามาหาเรื่องกันดีกว่าค่ะ แยมไม่อยากทะเลาะกับพี่ก้อง แล้วแยมก็ไม่ต้องการให้พี่พูดทำนองนั้นอีก คนอื่นได้ยินแล้วมันไม่ดี ส่วนเรื่องกลับบ้านก็เหมือนกัน แยมไม่ใช่เด็กนะคะ แยมตัดสินใจเองได้ค่ะ

ความอัดอั้นตันใจทำให้ยุวันดาระบายความรู้สึกออกมาจนหมดสิ้น

งั้นเหรอ ก้องภพเน้นเสียงหนัก ดวงตาคู่คมหรี่มองใบหน้าจิ้มลิ้มของคู่หมั้น ไล่ต่ำลงมาที่เนินไหล่ขาวนวลไร้อาภรณ์ปกปิดนั้นอย่างเจ้าเล่ห์

พี่จะเชื่อว่าน้องแยมเป็นผู้ใหญ่ แต่ต้องหลังจากที่ผ่านการพิสูจน์จากพี่เสียก่อนนะ

พะ...พี่ก้องจะทำอะไรน่ะ คนประกาศตัวว่าเป็นผู้ใหญ่ถอยไปจนชิดขอบประตูโดยอัตโนมัติ ดวงตาคู่งามมองคนตัวโตที่ค่อยๆ ขยับกายเข้ามาใกล้อย่างหวาดหวั่น

พี่ก็จะพิสูจน์ความเป็นผู้ใหญ่ของน้องแยมยังไงล่ะครับ

อย่านะพี่ก้อง

คนตัวเล็กร้องห้ามเมื่อถูกคนตัวใหญ่สอดแขนเข้ารัดเอวบางไว้และรั้งเข้าไปหาอย่างว่องไว มือเล็กยกขึ้นดันแผงอกกว้างเครียดไปด้วยกล้ามเนื้อที่ซ่อนอยู่ใต้สูทตัวหรูนั้นเบาๆ ดวงตากลมโตมองเขาอย่างตื่นๆ ก้องภพยิ้มมุมปาก ก่อนโฉบใบหน้าลงไปหากลีบปากนุ่มของคู่หมั้นสาวอย่างไม่รีรอ

อื้อ

คำปฏิเสธของยุวันดาถูกกลืนกลับเข้าไปในลำคอทันทีที่ริมปีปากได้รูปของชายหนุ่มประกบลงบนปากนุ่มของเธอ กดหนักๆ จนหญิงสาวต้องเผยอปากรับเรียวลิ้นอุ่นให้ล่วงล้ำดูดซับความหอมหวานที่ถูกซ่อนไว้ภายใน เนิ่นนานจนร่างบางสั่นสะท้านกับความวาบหวามที่เพิ่งเคยสัมผัสเป็นครั้งแรกในชีวิต

อย่าค่ะ

ยุวันดาห้ามเสียงแผ่วเบา เมื่อริมฝีปากร้อนรุ่มของเขาเคลื่อนลงมาพ้นเรียวปากหอมละมุน กดฝังบนลำคอขาวผ่องอ่อนไหวและลาดไหล่เนียนนุ่ม ก่อนจบลงที่เนินอกอวบอิ่มหอมกรุ่นกลิ่นกายสาว ก้องภพสูดความหอมที่ทำให้ใจเขาเต้นผิดจังหวะเข้าเต็มปอด ก่อนผละห่างออกมาราวกับกลัวว่าถ้าช้ากว่านั้นอีกสักนิด เขาคงทำอะไรผิดๆ ลงไปอย่างแน่นอน

พี่ว่าน้องแยมยังโตไม่พอ เพราะฉะนั้นอย่ามาอวดเก่งกับพี่อีก

คนปากไม่ตรงกับใจเอ่ย ก่อนจะรีบสตาร์ตเครื่องยนต์เพื่อกลบเกลื่อนอาการบางอย่าง แล้วขับเคลื่อนออกไปจากตรงนั้นโดยไม่เอ่ยวาจาใดๆ ออกมาอีก

ยุวันดาได้ยินคำพูดนั้นก็เม้มปากแน่นอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ สาวน้อยด้อยประสบการณ์เข้าใจว่าตัวเองไม่มีอะไรดีพอให้ผู้ชายคนนี้ชื่นชมเลยสักอย่าง แม้กระทั่งจูบก็ยังไม่เป็นสับปะรดสำหรับเขา ก็จะให้เธอช่ำชองอย่างเขาได้อย่างไรกัน ในเมื่อเกิดมาก็เพิ่งจะเคยสัมผัสริมฝีปากผู้ชายครั้งนี้เป็นครั้งแรก

 

กว่าปานไพลินจะเสร็จงานร้องเพลงก็ประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ อนันต์จึงอาสามาส่งเธอที่อพาร์ตเมนต์ของดวงกมล แม้ว่าหญิงสาวจะปฏิเสธเพราะไม่ใช่ทางผ่าน แต่เขาก็ยืนยันที่จะมาเพราะไม่อยากให้เธอนั่งแท็กซี่เพียงลำพัง ยิ่งคืนนี้ปานไพลินแต่งตัวสวย เขาก็ยิ่งห่วงใย

ขอบคุณมากนะคะพี่โอม ปานไพลินยกมือไหว้ชายหนุ่มหัวหน้าวง ก่อนเปิดประตูลงจากรถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่ของเขา

ยินดีและเต็มใจอย่างยิ่งครับปาน แล้วเจอกันนะครับ อนันต์ยิ้มให้สาวรุ่นน้องอย่างจริงใจ

ค่ะ ขับรถดีๆ นะคะพี่โอม สาวหน้าหวานโบกมือลาก่อนปิดประตูรถให้เขาอย่างเบามือ

อนันต์พยักหน้าให้ก่อนเคลื่อนรถจากไปด้วยความเร็วปกติ ปานไพลินมองตามไฟท้ายรถคันนั้นชั่วอึดใจ ก็นึกขึ้นได้ว่า ตัวเองลืมคืนของบางอย่างให้หัวหน้าวง

แล้วกัน ลืมคืนเสื้อให้พี่โอมจนได้ แต่เอาไปซักก่อนดีกว่า แล้วพรุ่งนี้ค่อยฝากพี่มลไปคืนให้ก็ได้นี่นา

เมื่อสรุปได้เช่นนั้นร่างบางก็ขยับกายเดินตรงไปที่ประตูอพาร์ตเมนต์ด้วยความรู้สึกโล่งใจ

ปาน เสียงเรียกคุ้นหูทำให้ร่างบางชะงักพร้อมกับยืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น แต่เมื่อคิดได้ว่าเจ้าของเสียงจะต้องไม่มาดี ปานไพลินก็รีบเดินหนีอย่างทันทีทันใด

หยุดนะปานไพลิน

เสียงสั่งนั้นเข้มจัด บ่งบอกอารมณ์ของคนเรียกว่ากำลังหงุดหงิดใจมากเพียงใด แต่ปานไพลินก็ยังคงเดินต่อไปราวกับไม่ได้ยิน

จะรีบไปไหน มาคุยกับผมให้รู้เรื่องก่อน

เจ้าของเสียงตามติดไม่ลดละ มือหนาคว้าหมับที่แขนเรียวของหญิงสาว ก่อนออกแรงรั้งร่างเล็กให้หันกลับมาเผชิญหน้า

เอ๊ะ! ปล่อยนะคุณภีมวัจน์

ปานไพลินต่อว่าพลางสะบัดแขนให้หลุดจากการเกาะกุมของอีกฝ่าย แต่ดูเหมือนชายหนุ่มจะออกแรงบีบมากกว่าเดิมหลายเท่า

ผมสั่งแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้ทำงาน แล้วผู้ชายคนนั้นเป็นใคร

ภีมวัจน์ตะคอกถามพร้อมออกแรงรั้งร่างบางไปที่รถคันหรูที่จอดซ่อนอยู่ในมุมมืด

ช่วยด้วยค่ะ! ช่วยด้วย!”

ปานไพลินดิ้นเร่าๆ พร้อมตะโกนขอความช่วยเหลือเสียงดัง แต่ทว่าบริเวณนั้นกลับร้างผู้คน แม้แต่ยามที่เคยประจำการที่หน้าอพาร์ตเมนต์ก็ไม่รู้ว่าหายไปไหน ไม่นานเธอก็ถูกมือใหญ่ปิดปากเอาไว้ไม่ให้แหกปากร้องได้อีก 

******************************************************

ฝากพิจารณา e-book ด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

411 ความคิดเห็น