พิศวาสสีรุ้ง

ตอนที่ 29 : พิศวาสสีรุ้ง : 29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,855
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    29 ม.ค. 63



ชายหนุ่มร่างสูงเพรียวเดินเป็นหนูติดจั่นอยู่บนถนนหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ เขาจะตื่นเต้นทุกครั้งที่เห็นรถแท็กซี่วิ่งผ่านไปมา แต่ก็ต้องผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่าเมื่อรถเหล่านั้นแล่นผ่านหน้าเขาไปทุกคัน แต่กระนั้นเขาก็ยังรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ และหวังว่าจะมีสักคันมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา จนกระทั่งเวลาผ่านไปครู่ใหญ่ รถแท็กซี่สีเขียว-เหลืองคันหนึ่งก็เลี้ยวเข้ามาจอดตรงหน้าเขาจริงๆ

ปานทำพี่ใจหายใจคว่ำหมดเลยนะ

เมื่อเห็นว่าใครก้าวลงมาจากรถแท็กซี่คันดังกล่าว ชายหนุ่มก็ตรงเข้าไปหาพร้อมต่อว่าอย่างไม่จริงจังนัก

ขอโทษที่มาช้าค่ะพี่โอม ปานไพลินรีบขอโทษอนันต์หรือโอม รุ่นพี่ซึ่งเป็นหัวหน้าวงดนตรีที่ดวงกมลเป็นนักร้องนำอย่างเกรงใจ

มาช้าก็ยังดีกว่าไม่มาครับ ว่าแต่รถติดเหรอครับปาน

อนันต์ถามขณะพาร่างบางเดินอ้อมไปทางด้านหลัง เพื่อไปหานักดนตรีคนอื่นๆ ที่ผลัดกันขึ้นเวทีอยู่ในตอนนี้

ไม่ติดหรอกค่ะ แต่กว่าพี่มลจะโทรหาปานก็ปาเข้าไปเกือบทุ่ม ไหนจะจับปานเป็นหุ่นเสริมสวยอีกล่ะคะปานไพลินแจกแจงเหตุผลที่ทำให้เธอมาถึงงานเลี้ยงล่าช้า

ก่อนหน้านี้ดวงกมลโทรไปหาปานไพลินที่บ้านเปรมปรีดา เพื่อขอร้องให้เธอมาช่วยร้องเพลงในงานเลี้ยงวันเกิดของนักธุรกิจอาวุโสท่านหนึ่ง เพราะอีกฝ่ายเกิดปวดท้องประจำเดือนอย่างหนักจนไม่สามารถมาทำหน้าที่ได้ ปานไพลินเองแม้จะค่อนข้างหนักใจเพราะไม่เคยออกงานใหญ่ๆ แบบนี้มาก่อน แต่เพราะสงสารและเห็นใจดวงกมล ปานไพลินจึงดั้นด้นมาร่วมงานโดยไม่ได้เตรียมการก่อนล่วงหน้า งานนี้เธอจึงรู้สึกประหม่าและขาดความมั่นใจมากกว่าทุกงานที่ผ่านมา

อืม ถ้างั้นก็สมควรที่จะให้อภัย เพราะนักร้องนำของพี่สวยกว่าสาวๆ ในงานเลี้ยงคืนนี้เสียอีกนะ

หัวหน้าวงเอ่ยชมจากใจ ปกติปานไพลินเป็นหญิงสาวที่สวยตามธรรมชาติอยู่แล้ว พอแต่งแต้มสีสันลงบนใบหน้ารูปไข่ บวกกับชุดราตรีสีขาวผ้าพลิ้วสั้นเหนือเข่า ส่งผลให้สาวน้อยหน้าใสยิ่งสวยสะดุดตา ชายใดเห็นเป็นต้องเหลียวมองซ้ำ ไม่เว้นแม้แต่ตัวเขาเอง

เล่นชมกันซึ่งๆ หน้าแบบนี้กลัวปานหนีกลับบ้านก่อนใช่ไหมคะคนถ่อมตัวแกล้งถาม

ถ้าปานยังไม่รู้ว่าตัวเองสวยแค่ไหน ตอนขึ้นเวทีก็จะได้รู้เองแหละครับ

ค่ะ ว่าแต่ใกล้จะถึงคิวปานหรือยังคะพี่โอมนักร้องจำเป็นรีบถาม เพราะขณะนี้ความตื่นเต้นทำให้เธอปวดท้องเบาอยากเข้าห้องน้ำมาก

ต่อจากคนที่อยู่บนเวทีนั่นแหละครับ

อนันต์พยักพเยิดไปยังหน้าเวทีใหญ่ที่มีนักร้องชายยืนร้องเพลงอยู่บนนั้น และดูเหมือนว่าเพลงที่ร้องเพิ่งจะเริ่มต้นไปไม่นานนี้เอง

ถ้างั้นขอปานเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะ

ได้ครับ เดี๋ยวพี่ไปรออยู่หลังเวทีนะครับปาน

หัวหน้าวงบอกก่อนเดินไปรอยังจุดนัดหมาย ฝ่ายปานไพลินก็รีบมองหาห้องน้ำอย่างไม่รอช้า เพราะเธอเหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่นาทีก็จะต้องขึ้นเวทีร้องเพลงเป็นคนต่อไป

 

หลังจากมอบของขวัญและสนทนากับเจ้าภาพได้ครู่ใหญ่ หนุ่มสาวทั้งสี่ก็เดินไปนั่งที่โต๊ะวีไอพีซึ่งอยู่ด้านหน้าติดกับเวที สองหนุ่มทายาทตระกูลดังต่างนั่งจิบเครื่องดื่มกันเงียบๆ ปล่อยให้สองสาวคุยกันด้วยเรื่องสัพเพเหระ

สองสาวคุยกันได้พักใหญ่ก็ขอตัวเข้าห้องน้ำเพื่อเติมเครื่องสำอางตามประสาคนรักสวยรักงาม ที่สำคัญทั้งสองมีเรื่องที่อยากจะปรึกษาหารือกันโดยไม่ต้องการให้สองหนุ่มได้ยิน

แยม พี่ก้องเห็นชุดนี้แล้วตะลึงบ้างหรือเปล่าจ๊ะ

เมื่อมองซ้ายมองขวาแล้วไม่พบใครในห้องน้ำ รสิตาก็รีบถามยุวันดาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

ตะลึงอะไรกันคะ พี่ก้องไม่เห็นจะชมสักคำ แถมยังต่อว่าแยมอีกด้วยค่ะ

ยุวันดาระบายออกมาอย่างอัดอั้นตันใจ หลังจากที่ถูกคู่หมั้นหนุ่มมองชุดที่เธอใส่อย่างไม่ชอบใจมากกว่าจะชื่นชม

จริงเหรอจ๊ะ พี่ก้องนี่ท่าจะตายด้าน คู่หมั้นแต่งตัวสวยออกขนาดนี้จะเอ่ยชมสักคำก็ไม่มี

รสิตาตำหนิก้องภพอย่างไม่เกรงใจ เธอคิดเสมอว่าผู้ชายส่วนมากมักจะชอบอะไรที่สวยๆ งามๆ จึงสนับสนุนให้ยุวันดาแต่งกายเซ็กซี เพื่อที่จะให้ก้องภพสะดุดตากับภาพลักษณ์ใหม่ของคู่หมั้นสาว แต่ทว่าชายหนุ่มกลับทำตัวราวกับผู้ชายตายด้าน มองข้ามความงามของรุ่นน้องสาวและไม่เอ่ยชมแม้สักคำเดียว

แยมว่าพี่ก้องไม่ได้ตายด้านหรอกค่ะ ไม่งั้นพี่เขาจะสนใจผู้หญิงอื่นหรอกคะ แยมต่างหากที่ไม่สวยและไม่มีเสน่ห์มากพอสำหรับพี่เขา คนถูกคู่หมั้นเมินเฉยเอ่ยด้วยความน้อยใจ

ใครว่าล่ะ แยมทั้งสวยทั้งรวย พี่ก้องต่างหากที่ตาไม่ถึง ชอบของต่ำมากกว่าของสูง พูดถึงแม่นั่นแล้วพี่ยังเจ็บใจไม่หาย รสิตาแย้งขึ้นมาอย่างหงุดหงิดใจ

พี่ริต้ายังไม่ลืมเรื่องวันนั้นอีกเหรอคะ

ลืมง่ายๆ ได้ยังไง ยัยปานไพลินนั่นกล้าถึงขนาดสาดน้ำใส่พี่นะแยม คิดถึงเหตุการณ์ที่ห้างสรรพสินค้าทีไร รสิตาก็อารมณ์เสียขึ้นมาทุกที

ให้แล้วกันไปเถอะค่ะพี่ริต้า ฝ่ายนั้นก็เลอะกาแฟของพี่ไปไม่น้อยเลยนี่คะยุวันดาพยายามไกล่เกลี่ย และนึกเสียใจที่ปล่อยให้รสิตาทำเช่นนั้นกับปานไพลิน

พี่ไม่มีทางลืมง่ายๆ หรอก แยมก็อย่าใจอ่อนเชียวนะ เออ...พี่ว่าเราน่าจะบอกให้พี่ภีมไล่แม่นั่นออกจากงานเลยดีกว่า จะได้ไม่เกะกะลูกตาเวลาเราไปเดินชอปปิงที่ห้างฯ นั่นรสิตายั่วยุตามประสาคนชอบเอาชนะ

พี่ภีมเป็นผู้บริหารระดับสูงนะคะพี่ริต้า เรื่องพนักงานระดับล่างแบบปานไพลิน พี่ภีมเขาไม่มาสนใจหรอกค่ะ

ยุวันดาเข้าใจว่า การที่ปานไพลินได้ทำงานที่ห้างสรรพสินค้าของภีมวัจน์อาจเป็นหนึ่งในแผนการของพี่ชาย เธอจึงไม่อยากให้รสิตาวุ่นวายกับเรื่องนี้เท่าไรนัก

รอให้พี่ได้เป็นสะใภ้พิพัฒน์สกุลชัยก่อนเถอะน่า พนักงานคนไหนไม่ถูกใจ พี่จะไล่ออกให้หมดเลยคอยดูสิ

ลูกสาวนักการเมืองหมายมั่นว่าสักวันเธอจะได้เข้าไปนั่งในตำแหน่งที่สาวๆ มากมายต่างหมายปอง

เอ่อ...รู้สึกว่าจะมีคนมาค่ะ แยมว่าเราออกไปข้างนอกกันดีกว่านะคะ

เมื่อรสิตาเริ่มพูดจาพาลๆ แบบไม่มีเหตุผล ยุวันดาก็รีบชวนอีกฝ่ายออกไปจากห้องน้ำ เพราะไม่อยากฟังคำพูดยุยงส่งเสริมแบบผิดๆ ของสาวรุ่นพี่ และเป็นจังหวะเดียวกับที่มีเสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา

งั้นคืนนี้พี่โทรไปคุยด้วยก็แล้วกันนะ ความจริงรสิตายังอยากคุยต่อ แต่พอเห็นหญิงสาวสามคนเดินเข้ามาจริงตามที่ยุวันดาว่า เธอก็เปลี่ยนใจจะโทรหาอีกฝ่ายแทน

ตกลงค่ะ ว่าแต่ตอนนี้เรากลับไปหาพี่ภีมกับพี่ก้องก่อนดีกว่าค่ะ เดี๋ยวจะพากันสงสัยว่าเรามาทำอะไรกันในห้องน้ำเป็นนานสองนาน

สองสาวลูกผู้ดีมีตระกูลเดินออกไปจากห้องน้ำร่วมนาทีแล้ว หากแต่คนที่เป็นหนึ่งในตัวละครซึ่งถูกเอ่ยถึงก่อนหน้านี้กลับยืนกำมือแน่นอยู่ในห้องสุขา

ปานไพลินยืนฟังการสนทนาของสองสาวตั้งแต่ต้นจนจบ ตอนแรกเธอไม่คิดจะสนใจเพราะไม่ชอบยุ่งเรื่องของชาวบ้าน แต่น้ำเสียงของหนึ่งสาวในนั้นเธอคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อน แต่พอชื่อตัวละครคุ้นหูถูกเอ่ยขึ้นมา เธอก็เริ่มเอะใจ ที่สำคัญหนึ่งในนั้นมีชื่อของเธอปะปนอยู่ด้วยนี่สิ

พวกผู้ดีบ้าอำนาจ ชอบระรานชาวบ้านเขาไปทั่ว

ปานไพลินรู้สึกจุกแน่นหน้าอกจนแทบจะร้องไห้ หญิงสาวไม่คิดเลยว่าตัวเองจะต้องมาพัวพันกับคนกลุ่มนี้ โดยเฉพาะเจ้าหนี้ตัวร้ายที่เธอพยายามจะหลีกหนี แต่คืนนี้เห็นทีจะหนีไม่พ้นเสียแล้วกระมัง

******************************************************

ฝากพิจารณา e-book ด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

411 ความคิดเห็น