พิศวาสสีรุ้ง

ตอนที่ 25 : พิศวาสสีรุ้ง : 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,862
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    24 ม.ค. 63



ปล่อย... เสียงสั่งที่ดังผ่านออกมาจากริมฝีปากบวมเจ่อนั้นเบาหวิว มือเล็กที่ควานหาโทรศัพท์ขึ้นมากดรับก็สั่นเทาจนภีมวัจน์ต้องช่วยประคองเอาไว้ เพราะเกรงว่าเจ้าเครื่องสื่อสารนั้นจะหล่นลงสู่พื้นพรม

ทำไมรับช้าจังล่ะคะพี่ปาน ทันทีที่กดรับ ปลายสายก็รีบถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน

ขะ ขอโทษจ้ะ ปิ่นมีอะไรกับพี่หรือเปล่า ปานไพลินถามกลับไปน้ำเสียงสั่นๆ เนื่องจากสติที่ยังไม่สมบูรณ์เท่าที่ควร

แม่ไม่สบายค่ะพี่ปาน ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลค่ะ ปิ่นมณีบอกพี่สาวเสียงตระหนก

อยู่โรงพยาบาลไหน พี่จะตามไปเดี๋ยวนี้ล่ะ

แค่ฤทธิ์จุมพิตของภีมวัจน์ ปานไพลินก็แทบจะครองสติไว้ไม่อยู่ ยิ่งได้รู้เรื่องของมารดาบุญธรรมที่ล้มป่วยกะทันหัน เธอก็ยิ่งทำอะไรไม่ถูก สุดท้ายคนที่พาเธอไปโรงพยาบาลและจัดการทุกอย่างให้ก็ไม่พ้นคนที่เธอกำลังหลีกหนี

 

เซี่ยงไฮ้ผัดขี้เมากุ้งในจานของยุวันดาพร่องไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แตกต่างจากแก้วน้ำที่วางอยู่ข้างๆ ซึ่งมันมีจำนวนมากถึงสามแก้วใหญ่ๆ

ไม่อร่อยเหรอครับน้องแยม คนเจ้าแผนการรวบช้อนก่อนแสร้งถามคนข้างๆ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงทานอาหารราวกับแมวดม

เอ่อ...ก็อร่อยดีค่ะ แต่ว่ามันเผ็ดไปนิดนึงค่ะพี่ก้อง

ยุวันดาปดคู่หมั้นคำโต เพราะจริงๆ แล้วรสชาติอาหารที่เธอทานหาความอร่อยไม่ได้เลยสักนิด แถมยังเผ็ดเสียจนน้ำตาแทบจะร่วง

ถ้างั้นก็ทานให้หมดจานนะครับ น้องแยมจะได้มีน้ำมีนวลมากกว่านี้ พี่ว่าตอนนี้น้องแยมผอมเกินไปนะครับ

คำแนะนำของคู่หมั้นหนุ่มทำให้ยุวันดากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เพราะการจะทานอาหารเผ็ดๆ ซึ่งเธอไม่ถนัดให้หมดจานมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด คิดไปคิดมายุวันดาก็อยากจะร้องไห้ดังๆ และอยากจะสะบัดตูดกลับบ้านเสียตั้งแต่ตอนนี้ แต่มีหรือที่เธอจะยอมให้ก้องภพสมหวังง่ายๆ

ค่ะ แยมจะค่อยๆ ทาน อยู่ที่บ้านแยมไม่ทานเยอะหรอกค่ะ ถ้าเทียบกับจานนี้ก็แค่หนึ่งในสามเองค่ะ คนถูกแกล้งรับคำง่ายดาย แต่เธอจะทานหมดหรือไม่นั้นต้องมาลุ้นกันอีกที

อืม คราวหลังน้องแยมต้องทานให้มากกว่าเดิมหน่อยนะ คือพี่ไม่ชอบผู้หญิงผอมแห้งแรงน้อย แต่ก็ไม่ใช่อ้วนจนน่าเกลียดนะ

ความจริงชายหนุ่มต้องการที่จะเหน็บแนมเล่นๆ เท่านั้น แต่สุดท้ายเขาก็เกิดห่วงใยคู่หมั้นสาวขึ้นมาจริงๆ ยิ่งเห็นริมฝีปากจิ้มลิ้มแดงปลั่งเพราะฤทธิ์อาหาร เขาก็นึกสงสารเจ้าหล่อนขึ้นมาจับใจ

ค่ะ แยมจะพยายามทานอาหารให้มากขึ้นค่ะ คนตัวเล็กรับคำเพราะอยากเอาใจคนตัวใหญ่

ที่พี่แนะนำก็เพื่อสุขภาพที่ดีขึ้นของน้องแยมเองนั่นแหละ

ขอบคุณค่ะ เอ่อ...พี่ก้องคะ แยมรบกวนขอน้ำหวานสักแก้วได้ไหมคะ

ยุวันดาลองเสี่ยงขอ เพราะต้องการที่จะอยู่เพียงลำพังสักหนึ่งหรือสองนาทีหากอีกฝ่ายจะยอม

ได้สิ เดี๋ยวพี่เดินไปสั่งแม่บ้านให้

ความจริงก้องภพกดสั่งจากในห้องนี้เลยก็ย่อมได้ แต่ที่ชายหนุ่มอาสาไปสั่งเองเพราะสังเกตเห็นอาการหลุกหลิกของยุวันดา เขาจึงอยากรู้ว่าเธอจะทานต่อให้หมดจาน หรือว่าจะบอกเขาตามตรงว่าทานไม่ไหว ถ้าเป็นอย่างหลังเขาก็ไม่ว่าอะไร เพราะที่ทำไปก็แค่อยากสั่งสอนเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น แต่ถ้าเป็นอย่างแรกเขาก็อยากรู้อีกเช่นกันว่าเจ้าหล่อนจะหาทางออกกับอาหารจานร้อนเช่นไร

ขอบคุณมากค่ะพี่ก้อง เสียงใสกล่าวขอบคุณตามหลังคนร่างใหญ่ ซึ่งขยับกายลุกจากไปทันทีที่ตอบรับคำขอของเธอ

ยุวันดามองตามร่างใหญ่จนเขาพ้นออกไปจากห้อง เมื่อแน่ใจแล้วว่าชายหนุ่มจะไม่ย้อนกลับมา เธอก็รีบจัดการตักผัดขี้เมาในจานใส่ถุงอะไรสักอย่างที่นอนนิ่งอยู่ในถังขยะ โดยเหลือทิ้งไว้ในจานเท่าที่เธอจะฝืนทานได้ ม้วนปากถุงไม่ให้มันส่งกลิ่น ก่อนนำไปทิ้งในถังขยะแล้วกลบด้วยเศษกระดาษจนมิดชิด

ไม่ไหวๆ ขืนให้ทานหมดนี่มีหวังท้องไส้พังกันพอดียุวันดาบ่นพึมพำพลางถอนใจที่หาทางออกได้ทันท่วงที

บอกให้เราทานเยอะๆ แล้วดูอาหารที่สั่งมาสิ

หญิงสาวไม่รู้หรอกว่าการกระทำของเธอนั้นไม่ได้รอดพ้นไปจากสายตาของคู่หมั้นหนุ่มที่แอบแง้มประตูดูอยู่ตลอดเวลา ทั้งยังได้ยินคำต่อว่านั้นอย่างชัดเจนเต็มสองรูหู

การกระทำเหมือนเด็กๆ ของคู่หมั้นทำให้ก้องภพได้แต่ส่ายหน้าอย่างนึกขำ ความจริงเขาจะเข้าไปหักหน้าเสียตอนนั้นก็ย่อมได้ แต่ถ้าทำแบบนั้นอีกฝ่ายจะต้องร้องไห้อย่างไม่ต้องสงสัย เพราะจำเลยรายนี้ถ้าถูกเค้นหนักๆ เข้า หรือถูกจับได้คาหนังคาเขา คุณเธอจะใช้น้ำตาเป็นอาวุธสำคัญ แม้แต่คนตัวใหญ่ๆ อย่างเขาก็พ่ายแพ้ให้แก่มันมาแล้วหลายครั้ง

******************************************************

ฝากพิจารณา e-book ด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

411 ความคิดเห็น