พิศวาสสีรุ้ง

ตอนที่ 22 : พิศวาสสีรุ้ง : 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    21 ม.ค. 63



 “เอ่อ...ค่ะ แต่ถ้าพี่ก้องไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรค่ะคนอยากฝึกงานตอบเสียงเบามีเค้าของความน้อยใจ

สะดวกสิ ถ้าน้องแยมอยากฝึกจริงๆ พี่มีงานให้ทำอยู่แล้วล่ะครับ

คนถูกขอร้องให้ช่วยฝึกงานให้ตอบกลับไปเสียงเย็น หากแต่คนเป็นคู่หมั้นกลับดีใจจนไม่รู้สึกอะไรกับน้ำเสียงนั้นทั้งสิ้น แม้แต่ทิพวรรณเองก็ยังดีใจไปกับยุวันดา ยกเว้นก้องเกียรติเท่านั้นที่มองออกว่าลูกชายน่าจะมีแผนการใดแอบแฝงอยู่

จริงๆ นะคะ ถ้างั้นแยมเริ่มฝึกงานวันนี้เลยนะคะพี่ก้อง ยุวันดาตื่นเต้นจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่

ก้อง คนเป็นบิดาปรามลูกชายทางสายตา

ผมจะสอนน้องแยมให้เป็นงานไวๆ คุณพ่อไม่ต้องห่วงนะครับ

คำตอบและสายตาของลูกชายยามที่เหลือบมองไปทางยุวันดาส่งผลให้ชายอาวุโสลอบถอนใจเมื่อรู้ว่าเขาคงจะทำอะไรไม่ได้นอกจากทำใจ

ขอบใจนะก้อง ฝากน้องด้วยนะลูก ทิพวรรณไม่ทันเห็นสายตาของลูกชายจึงไม่รู้ความนัยที่แฝงเอาไว้ในดวงตาคู่คม

ไม่เป็นไรครับคุณแม่ เดี๋ยวน้องแยมไปที่บริษัทเลยนะครับ พี่ต้องแวะไปทำธุระก่อนก้องภพเอ่ยกับมารดาก่อนหันมานัดแนะกับพนักงานใหม่

หนูแยมไม่ได้ขับรถมานะตาก้อง พาน้องไปด้วยสิจ๊ะ คนเป็นแม่รีบเสนอแนะตามแผนที่วางเอาไว้กับยุวันดา

ถ้างั้นผมจะไปรอที่รถนะครับก้องภพบอกเสียงหงุดหงิดเมื่ออะไรๆ ก็ดูจะผิดแผนไปเสียทุกอย่าง

ชายหนุ่มรีบยกกาแฟที่สาวใช้เพิ่งนำมาเสิร์ฟให้ขึ้นดื่มทันทีโดยไม่กลัวว่ามันจะลวกปาก ก่อนวางแก้วเสียงดังกึกแล้วขยับกายเตรียมที่จะออกไปจากห้องอาหาร

ผมไปก่อนนะครับคุณพ่อคุณแม่ พี่จะไปรอที่รถนะ ทายาทหนุ่มเอ่ยลาบิดามารดาและไม่ลืมที่จะหันไปบอกคู่หมั้น

ยุวันดามองตามร่างใหญ่ที่เดินจากไปด้วยสายตาตัดพ้อ เธอรู้อยู่เต็มอกว่าก้องภพจะต้องไม่พอใจ เนื่องจากชายหนุ่มไม่ชอบให้ใครมาจุ้นจ้านกับชีวิตส่วนตัว แต่เมื่อหลวมตัวรักเขาไปแล้ว ทั้งยังตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะตามประกบคู่หมั้น ยุวันดาก็ต้องยอมรับผลที่จะตามมา และอดทนกับท่าทีเย็นชาของเขาต่อไป

 

เมื่อเห็นสาวหน้าหวานนั่งประจำการอยู่หน้าเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์แต่เช้า สาวรุ่นพี่ซึ่งเคยมาทำงานก่อนใครก็อดที่จะยั่วเย้าไม่ได้

แหม พี่คิดว่าตัวเองจะมาเป็นคนแรกเหมือนทุกวันเสียอีกแน่ะ ว่าแต่น้องปานมาถึงนานหรือยังจ๊ะ

ประมาณสิบนาทีเห็นจะได้ค่ะพี่ดา ปานไพลินตอบหัวหน้าประชาสัมพันธ์โดยไม่ลืมที่จะส่งยิ้มหวานไปให้

แล้วทานอะไรมาหรือยังจ๊ะดารินถามขณะเก็บสัมภาระของตัวเองไปด้วย

ปานเรียบร้อยมาแล้วค่ะ แล้วพี่ดาล่ะคะ

ของพี่ขนมปังกับกาแฟถ้วยเดียวก็เอาอยู่แล้วล่ะ เดี๋ยวพี่ขอตัวไปชงกาแฟก่อนนะจ๊ะ

ตามสบายค่ะพี่ดา

อ้อ พี่ซื้อหนังสือพิมพ์ติดมือมาด้วยนะ น้องปานอ่านไปพลางๆ ก่อนก็แล้วกัน พี่ไปแป๊บเดียวจ้ะ ดารินเอ่ยพร้อมส่งหนังสือพิมพ์ฉบับล่าสุดให้รุ่นน้องสาวอ่านฆ่าเวลา

ขอบคุณค่ะ

ปานไพลินรับหนังสือพิมพ์ฉบับนั้นมาวางไว้ข้างๆ ดารินพยักหน้าให้อีกฝ่ายเป็นการตอบรับ ก่อนจะเดินไปทางแคนทีนที่มีไว้สำหรับพนักงานของห้างฯ แม้วันนี้ปานไพลินไม่คิดอยากจะอ่านหนังสือพิมพ์สักเท่าไร แต่ว่างๆ ไม่รู้จะทำอะไรก็เลยเปิดอ่านแค่ผ่านๆ ตา โดยเปิดข้ามข่าวอาชญากรรมเพราะไม่อยากอ่านเรื่องราวที่ชวนให้หดหู่ใจ เธอเลือกอ่านข่าวธุรกิจและข่าวเกี่ยวกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ รวมถึงข่าวการเมืองบ้างเล็กน้อย

ระหว่างที่พลิกอ่านข่าวที่น่าสนใจจนไม่มีอะไรเหลือให้อ่าน ปานไพลินก็ลองเปิดไปหน้าข่าวสังคมตามที่ดวงกมลเคยเล่าให้ฟัง ว่ามักมีข่าวของคนในแวดวงไฮโซลงเอาไว้เสมอๆ ดวงตาคู่งามไล่ไปตามภาพข่าวจนสะดุดอยู่ที่ภาพๆ หนึ่งซึ่งดูเหมือนจะโดดเด่นกว่าภาพไหนๆ ภาพของหนึ่งหนุ่มสองสาวที่ปานไพลินจำได้ขึ้นใจ

มีข่าวอะไรน่าสนใจเหรอจ๊ะน้องปาน จ้องตาค้างเชียว

ดารินเดินกลับเข้ามาประจำที่หลังจากจัดการกับอาหารเช้าง่ายๆ ของตัวเองเรียบร้อยแล้ว

เอ่อ...พี่ดาคะ คุณภีมวัจน์เขาเป็นเจ้าของห้างฯ นี้เหรอคะ

เมื่อได้อ่านคำบรรยายใต้ภาพซ้ำไปซ้ำมาถึงสามครั้ง ปานไพลินก็ไม่คิดที่จะเก็บความสงสัยให้ค้างคาใจ

อ้าว พี่คิดว่าน้องปานรู้แล้วเสียอีกนะคะ ก็คุณภีมท่าน...เอ่อ

ดารินอึกอักเพราะเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ปานไพลินจะรู้เรื่องที่ตัวเองได้รับสิทธิพิเศษบางอย่างจากเจ้าของห้างฯ

คุณภีมวัจน์ทำไมเหรอคะพี่ดา ปานไพลินเริ่มสงสัยอาการแปลกๆ ของอีกฝ่าย

เปล่าจ้ะ พอดีว่าคุณภีมไม่ได้เข้ามาที่นี่บ่อยหรอกจ้ะ ถ้าน้องปานอยากรู้รายละเอียดอะไรต้องไปดูที่บอร์ดผู้บริหารน่ะจ๊ะดารินเฉไฉ

อ๋อ ค่ะ แล้วผู้หญิงสองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ นี่ล่ะคะ พี่ดารู้จักหรือเปล่า

ปานไพลินชี้ไปที่ภาพสองสาวที่ยืนขนาบข้างภีมวัจน์ในชุดสูทภูมิฐาน บรรยากาศด้านหลังน่าจะเป็นงานเลี้ยงสังสรรค์งานใดงานหนึ่งของคนดังในสังคมไฮโซ

คนนี้เป็นลูกพี่ลูกน้องของคุณภีมวัจน์ ส่วนคนนี้รู้สึกจะคบหากันอยู่นะ พี่เห็นหนังสือพิมพ์ลงข่าวประจำ ดารินบอกรายละเอียดเท่าที่ตัวเองรับรู้มา เพราะคิดว่าไม่น่าจะมีอะไร แต่หารู้ไม่ว่าปานไพลินไม่ได้ฟังเปล่า แต่เธอเก็บเอาเรื่องราวที่ถูกหญิงสาวในภาพแกล้งสาดกาแฟใส่และเรื่องที่ภีมวัจน์พาเธอขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าบนห้องทำงานหรูหรามาปะติดปะต่อกัน

อืม แสดงว่าคุณภีมวัจน์กับผู้หญิงสองคนนี้รู้จักกันดีสินะคะ ขอบคุณพี่ดามากค่ะที่เอาหนังสือพิมพ์ฉบับนี้มาให้อ่าน ข่าวสารน่าสนใจมากเลยค่ะ

ปานไพลินส่งหนังสือพิมพ์ฉบับดังกล่าวคืนให้เจ้าของพร้อมคำขอบคุณที่ตั้งใจว่ากระทบไปถึงคนในข่าว หญิงสาวปั้นหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ไม่แสดงให้อีกฝ่ายรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังอยู่ในห้วงอารมณ์ไหน ก่อนขอตัวไปทำงานในหน้าที่ของตนด้วยสมาธิที่ค่อนข้างจะสับสนพอสมควร

******************************************************

ฝากพิจารณา e-book ด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

411 ความคิดเห็น