พิศวาสสีรุ้ง

ตอนที่ 14 : พิศวาสสีรุ้ง : 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,825
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    17 ม.ค. 63



ทุกคนประจำที่เลยนะจ๊ะ

เจนจิราบอกเพื่อนๆ ที่มาด้วยกันให้ทำหน้าที่ของตัวเองตามที่ได้ตกลงกันไว้ มีเพียงปานไพลินเท่านั้นที่ยังยืนทำตัวไม่ถูกอยู่ตรงประตู และเริ่มรู้สึกไม่ชอบมาพากลกับบุคคลที่นั่งอยู่ภายในห้องนั้น

เอ่อ...แล้วฉันล่ะเจนแม้จะรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง แต่ปานไพลินก็ฉลาดพอที่จะไม่ตีโพยตีพายให้ทุกคนจับได้ว่า เธอไม่ปลื้มงานและสถานที่แห่งนี้แม้แต่น้อย

ปานนั่งตรงที่ว่างนั้นนะ คุณอานนท์ใจดีมากจ้ะ

เจนจิราพยักพเยิดไปยังตำแหน่งที่ยังว่าง นั่นคือที่นั่งข้างๆ ชายร่างใหญ่วัยประมาณสามสิบตอนปลายท่าทางภูมิฐานคนหนึ่ง

จ้ะ แต่ว่าตอนนี้ขอปานไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ตื่นเต้นจนอั้นไม่อยู่แล้วล่ะจ้ะ ปานไพลินกระซิบกระซาบให้พอได้ยินกันสองคน

งั้นเจนไปเป็นเพื่อนดีกว่า ปานยังไม่เคยมาร้านนี้นี่ใช่ไหม

ไม่ต้องหรอกจ้ะ เดี๋ยวปานถามพนักงานเอาก็ได้ เจนอยู่กับเพื่อนๆ เถอะนะ ปานจะรีบไปรีบมาจ้ะ

ปานไพลินปฏิเสธทันควัน เพราะนั่นเท่ากับว่าเธอจะหมดโอกาสเอาตัวรอดไปจากร้านอาหารแห่งนี้อย่างสิ้นเชิง

 

เมื่อปลีกตัวออกมาจากห้องอันแสนอึดอัดนั้นได้ ปานไพลินก็ไม่คิดที่จะเข้าห้องน้ำตามที่บอกเจนจิราไว้ เพราะเป้าหมายสำคัญของเธอคือทางที่เพิ่งผ่านเข้ามาได้ไม่นาน ร่างบางจึงไม่รอช้าที่จะเดินแกมวิ่งไปที่ประตูเข้าออกของร้าน ไม่ใส่ใจสายตาของลูกค้าที่ต่างมองอาการลุกลี้ลุกลนของเธอด้วยสายตาสงสัย แม้แต่พนักงานของร้านเองยังงงไปตามๆ กัน

คุณปานไพลินครับ ห้องน้ำไม่ได้ไปทางนั้นนะครับ

หนึ่งในชายร่างใหญ่สองคนที่เดินตามปานไพลินออกมาตะโกนตามหลัง เมื่อรู้ว่าผู้หญิงที่เจ้านายของตนหมายปองตั้งแต่เห็นในงานมอเตอร์เอ็กซ์โปกำลังตรงดิ่งไปที่ใด

ปานไพลินหันกลับไปมองเจ้าของเสียงเพียงแวบเดียวเท่านั้น ก่อนจะเร่งฝีเท้าทันทีที่รู้ว่าชายทั้งสองจับได้แล้วว่า เธอไม่ได้ออกมาเข้าห้องน้ำอย่างที่บอกเจนจิราเอาไว้ แต่กำลังจะหนีออกไปจากร้านอาหารแห่งนี้

คุณปานไพลินครับ เสียงห้าวยังดังตามมาติดๆ แต่หญิงสาวไม่คิดที่จะหันกลับไปมองซ้ำให้เสียเวลา เพราะอีกเพียงไม่กี่ก้าวเธอก็จะผ่านออกจากร้านอาหารไปได้แล้ว

ตามกลับมาให้ได้นะโว้ย เจ้านายรู้เข้าเราซวยแน่ๆ

แม้ปานไพลินจะเดินผ่านประตูร้านอาหารออกมาอยู่ด้านนอกแล้ว ทว่าเสียงสนทนาของชายทั้งสองยังตามติดไม่ลดละ และนั่นทำให้เธอเร่งจังหวะฝีเท้ามากขึ้นอีกเท่าตัว

พลั่ก!

อุ๊ย! ขอโทษค่ะ เพราะมัวแต่ห่วงหลัง ปานไพลินจึงไม่ทันระวังหน้า ร่างบางจึงชนเข้ากับลูกค้าที่เดินสวนเข้ามาอย่างจัง และเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่ชายสองคนนั้นตามมาทันพอดี

คุณปานไพลินกลับเข้าไปกับพวกเราเถอะครับ

เสียงห้าวเตือนผู้หญิงที่เจ้านายหมายปอง ทว่าทันทีที่เห็นหน้าเจ้าของร่างใหญ่ที่ตระกองกอดร่างบางเอาไว้ พวกเขากลับต้องชะงัก ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามลงไป

เอ่อ...ผู้หญิงคนนั้น เด็กของเจ้านายผมครับคุณภีมวัจน์ หนึ่งในสองชายที่ตามปานไพลินออกมาเอ่ยขึ้นอย่างเกรงๆ เพราะพวกเขาเองก็พอรู้กิตติศัพท์ความเด็ดขาดของภีมวัจน์ คู่แข่งทางธุรกิจคนสำคัญของเจ้านาย

ไม่ใช่นะคะ อย่าไปเชื่อพวกนั้นนะคะ

คนที่จู่ๆ ก็กลายเป็นเด็กเสี่ยรีบปฏิเสธพัลวัน สองมือยึดเสื้อเชิ้ตราคาแพงของคนที่เธอชนเอาไว้แน่น ก่อนจะแหงนมองหน้าพร้อมเอ่ยวาจาขอร้อง

คุณคะ ช่วยฉันด้วยนะคะ

กลับไปบอกคุณอานนท์ด้วยนะว่า ปานไพลินเป็นผู้หญิงของฉัน ต่อไปอย่าได้คิดแตะต้องเธออีกเป็นอันขาด ภีมวัจน์ประกาศเสียงกร้าว

แต่ว่า...เจ้านายของพวกผมอีกคนหนึ่งแย้งขึ้นมาเพราะกลัวว่าเจ้านายจะไม่พอใจที่พวกเขาตามผู้หญิงกลับไปไม่สำเร็จ

ปานไพลินเป็นผู้หญิงของฉัน พวกนายได้ยินชัดไหม

ภีมวัจน์ย้ำเสียงหนัก แววตาที่ตวัดมองอีกฝ่ายแข็งกระด้างจนคนของอานนท์ไม่กล้าที่จะต่อคำ แม้กระทั่งร่างบางที่ถูกดันให้ไปอยู่ด้านหลังร่างใหญ่ยังถึงกับอึ้ง เพราะคาดไม่ถึงว่าเขาจะประกาศออกไปโต้งๆ ทั้งที่ความจริงเธอกับเขาเพิ่งพบกันเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

ครับ พวกผมขอตัวก่อนนะครับ

ลูกน้องของอานนท์รับคำทั้งที่ไม่เต็มใจเท่าไรนัก แต่เพราะไม่อยากมีปัญหากับภีมวัจน์ พวกเขาจึงรีบขอตัวจากไปเพื่อแจ้งให้กับเจ้านายของตนทราบ

กลับ ทันทีที่ลูกน้องของอานนท์พ้นจากรัศมีสายตา ภีมวัจน์ก็บอกคนสนิทด้วยน้ำเสียงที่บ่งชัดถึงความหงุดหงิดใจ พร้อมกันนั้นก็คว้าข้อมือปานไพลิน กึ่งลากกึ่งจูงไปที่รถคันหรูของเขา

อุ๊ย!” ปานไพลินอุทธรณ์เบาๆ เมื่อเจ้าของมือใหญ่ออกแรงรั้งเธอมากไปนิด

ผมเพิ่งรู้ว่านอกจากร้องเพลงในผับและงานพริตตี้แล้ว คุณยังมีอาชีพเสริมแบบนี้อีกด้วย แล้วนี่เสี่ยอานนท์ทำอะไรไม่ถูกใจคุณเหรอครับ คุณถึงได้หนีเขาออกมา

ความไม่พอใจบางอย่างทำให้ภีมวัจน์อดที่จะแดกดันหญิงสาวไม่ได้ และถ้อยคำนั้นก็ทำให้คนฟังรู้สึกไม่ชอบใจขึ้นมาทันที

การที่คุณช่วยฉันเอาไว้ไม่ได้หมายความว่าคุณมีสิทธิ์ที่จะดูถูกดิฉันแบบนี้นะคะคุณภีมวัจน์ ขอบคุณที่ช่วยเหลือค่ะ แล้วกรุณาปล่อยมือดิฉันด้วย ดิฉันจะนั่งแท็กซี่กลับ

ปานไพลินขืนตัวเอาไว้เมื่อเขาพาไปถึงรถคันใหญ่ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือแววตาดุดันของคนร่างใหญ่ และคำพูดที่เธอปฏิเสธไม่ได้เลยจริงๆ

******************************************************


ช่วงนี้มดจัดโปรโมชั่น e-book พิศวาสสีรุ้ง ราคาพิเศษ 139 บาท จากราคาปก 289 บาทค่ะ
หมดโปรฯ ราคา e-book จะอยู่ที่ 209 บาทค่ะ

ฝากพิจารณาด้วยนะคะ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจค่ะ
ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

411 ความคิดเห็น