สมยอมพิศวาส (ซีรีส์ดวงใจคีรานอฟ)

ตอนที่ 9 : สมยอมพิศวาส : ตอนที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,556
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 562 ครั้ง
    15 มี.ค. 62





ห้องโถงใหญ่ของเรือสำราญลำหรูถูกเนรมิตให้กลายเป็นห้องจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ บรรยากาศภายในห้องตอนนี้เต็มไปด้วยสีสันเมื่อสาวงามที่ถูกว่าจ้างให้มาทำหน้าที่สร้างความบันเทิงให้กับห้าหนุ่มแห่งตระกูลคีรานอฟกระจายกันอยู่ทั่วทั้งห้อง พวกเธออยู่ในอาภรณ์สวยหรู ใบหน้าถูกแต้มแต่งอย่างประณีต ทุกคนกำลังรอคอยช่วงเวลาสำคัญด้วยความตื่นเต้น

เมื่อเวลานั้นมาถึงทุกคนก็ละทิ้งทุกอย่างและต่างพุ่งความสนใจไปยังบุรุษหนุ่มเจ้าของเรือนกายสูงใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาที่ทยอยเดินเข้ามาในห้อง ก่อนเดินไปนั่งยังเก้าอี้ที่ถูกจัดเป็นรูปครึ่งวงกลม โดดเด่นอยู่กลางห้องโถงใหญ่

อัญชิตาเพ่งมองไปยังชายหนุ่มที่เดินเข้ามาในห้องคนที่สี่ด้วยดวงตาเปล่งประกาย ทว่าดวงตาคู่หวานกลับอ่อนแสงลงเมื่อพบว่าเขาคืออาชา น้องชายฝาแฝดของคนที่เธอกำลังรอคอยอยู่ เมื่อรู้ว่าเขายังไม่มาอัญชิตาก็เดินไปรอเขาที่ประตูห้องจัดงาน เธอรอการมาของอาชัญอย่างใจจดใจจ่อ

“พี่ชายเราเข้างานช้าอีกตามเคย” อาชาบ่นถึงพี่ชายฝาแฝดของเขาที่ยังมาไม่ถึงห้องจัดงาน

“ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าอาชัญไม่ชอบงานแบบนี้สักเท่าไร”

อคินทร์พูดถึงพี่ชายอย่างรู้ใจ ถ้าเป็นงานเลี้ยงสังสรรค์อาชัญจะไม่รีบและมาทีหลังทุกคนเป็นประจำ แต่ถ้าวันไหนนัดทานอาหารร่วมกับบิดามารดา พี่ชายใหญ่ของคีรานอฟจะไปถึงเป็นคนแรกเสมอ

“ยังไงพี่ชายเราก็ต้องมา เพราะถ้าไม่มาเราจะไปตามตัวถึงที่” อัครวินทร์พูดยิ้มๆ

“ระหว่างรออาชัญ เราก็มองอาหารตาไปพลางๆ ก่อน” อชิรวัฒน์พูดขึ้นและเอนหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วกวาดสายตาคมไปรอบๆ ห้องอย่างอารมณ์ดี

ขณะที่น้องชายทั้งสี่คนกำลังบ่นถึงอยู่นั้น อาชัญกำลังเดินมาตามทางเดินภายในเรืออย่างไม่รีบร้อนแม้ว่าจะเลยเวลานัดมาแล้วก็ตาม โดยมีสองบอดี้การ์ดตามหลังมาติดๆ  

“คุณอาชัญครับ ผมมีเรื่องจะบอกครับ”

กริชบอกกับผู้เป็นเจ้านายหลังปรึกษาหารือกับบรูซไปแล้วก่อนหน้านี้

“เรื่องอะไร ถ้ามันเกี่ยวกับฉันก็ว่ามาเลย”

อาชัญบอกกับคนของเขาขณะที่ช่วงขายาวยังคงก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยท่าทีผ่อนคลาย

“เรื่องของคุณอัญชิตาครับ”

กริชเกริ่นนำเพื่อหยั่งเชิงเจ้านายของตน และมันก็ส่งผลทันตา เมื่อคนที่เดินนำหน้าหยุดชะงัก ก่อนจะหันกลับมาบอกกับคนสนิทเสียงกร้าว

“ถ้าเป็นเรื่องของผู้หญิงคนนั้นหุบปากของนายไปเลยกริช”

อาชัญหันกลับไปและเดินต่อด้วยสีหน้าและอารมณ์ที่เปลี่ยนไป และอดไม่ได้ที่จะคิดถึงเหตุการณ์ครั้งนั้น อัญชิตาหนีจากไปโดยไม่บอกกล่าว ทิ้งเพียงร่องรอยความบริสุทธิ์และความสุขไว้ให้เขาดูต่างหน้า มันน่าโมโหตรงที่หล่อนทำตัวน่ารักกับเขาทั้งคืน ครางชื่อเขาแทบตลอดเวลาราวกับว่าเขาคือผู้ชายคนเดียวในชีวิต ทำให้เขาติดใจในความน่ารักแล้วก็จากไปไม่ล่ำลา และที่น่าโมโหสุดๆ ก็ตรงที่เขายังจดจำทั้งๆ ที่เหตุการณ์นั้นผ่านมาห้าปีแล้ว บ้าชะมัด!

“แต่ว่าคุณอัญชิตา...”

“นายอยากไปดูแลงานที่เขาใหญ่มากกว่าติดตามรับใช้ฉันใช่ไหมกริช ถ้าใช่ก็พูดต่อได้เลย”

น้ำเสียงเยือกเย็นที่ดังมาจากผู้เป็นเจ้านายซึ่งเดินจ้ำอ้าวอยู่ข้างหน้า ทำให้กริชและบรูซหันมองหน้ากันเป็นเชิงปรึกษา ก่อนที่บรูซจะส่ายหน้าเบาๆ บอกเพื่อนกลายๆ ว่าอย่างเสี่ยงเล่าตอนนี้เลย

อาชัญพ่นลมหายใจเมื่อคนสนิทพากันปิดปากเงียบหลังจากเจอคำขู่ของเขา ทายาทคนโตของตระกูลคีรานอฟใช้เวลาไม่นานก็เดินมาถึงห้องจัดงานเลี้ยง

ชายหนุ่มพยายามที่จะผ่อนคลายเพื่อไม่ให้น้องชายทั้งสี่หมดสนุก แต่เพียงแค่ก้าวแรกที่เดินเข้ามาในห้อง สองเท้าของเขาก็ชะงักกึกโดยอัตโนมัติเมื่อเหลือบไปเห็นใครคนหนึ่งเข้าอย่างจังทั้งที่ภายในห้องเต็มไปด้วยผู้หญิงสวยๆ ทั้งนั้น แต่ทำไมเขาจะต้องเห็นหล่อนเป็นคนแรก

ใบหน้าไม่สบอารมณ์ของอาชัญหันกลับไปทางบอดี้การ์ดทั้งสอง

“เรื่องนี้แหละครับที่ผมจะบอกกับคุณอาชัญ” กริชตอบโดยไม่รอให้นายหนุ่มถาม

“บ้าฉิบ!” อาชัญสบถเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปสมทบกับน้องชายทั้งสี่คน โดยไม่ชายตามองไปที่นางแบบสาวที่ทำให้อารมณ์ของเขาเคืองขุ่น

สายตาเย็นชาไร้เยื่อใยของอาชัญทำให้อัญชิตาเดินกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองด้วยความรู้สึกน้อยใจ เธอจะคาดหวังอะไรกับความสัมพันธ์ฉาบฉวยในค่ำคืนนั้น แม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาที่เธอมีความสุขและประทับใจ อาชัญจะมาใส่ใจเธอทำไมในเมื่อเธอไม่ใช่คนสำคัญ ทั้งยังเป็นคนเดินเข้าไปเสนอตัวให้เขาเองอีกด้วย ความตื่นเต้นดีใจ หัวใจที่เคยพองโตเมื่อรู้ว่าเขาอยู่บนเรือหมดไปตั้งแต่เห็นสายตาของเขา

อาชัญเดินเข้าไปทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงกลางซึ่งถูกเว้นเอาไว้สำหรับเขาซึ่งเป็นพี่ชายใหญ่ของตระกูล ขนาบข้างด้วยน้องชายทั้งสี่คน ซ้ายมือเขาคืออาชาและอคินทร์ ส่วนทางขวาคืออัครวินทร์และอชิรวัฒน์

“นายมัวแต่ไปกินรังแตนใช่ไหมวะอาชัญ หน้านายถึงได้มุ่ยแบบนี้” อาชาแซวพี่ชายที่พกพาเอาใบหน้าไม่สบอารมณ์เข้ามาในงาน

“สงสัยจะเริ่มเข้าสู่วัยทองแล้วกระมังพี่ชายเรา” อัครวินทร์แซวบ้าง แต่พอพี่ชายใหญ่ตวัดมองด้วยสายตาขุ่นขวางเขาก็เลิกแซว แต่ยังนั่งอมยิ้มอยู่

“นายควรผ่อนคลายบ้างนะอาชัญ นี่มันงานเลี้ยง ไม่ใช่ห้องประชุม” อคินทร์ไม่ได้กระเซ้าเย้าแหย่ แต่แนะนำพี่ชายของตนด้วยความหวังดี

“ฉันกำลังพยายามควบคุมอารมณ์อยู่ แต่ถ้าพวกนายยังไม่หุบปาก นอกจากฉันจะไม่ผ่อนคลายอาจจะเครียดมากกว่านี้”

อาชัญว่าพร้อมกับพ่นลมหายใจออกมายาวๆ ชายหนุ่มพยายามที่จะควบคุมอารมณ์ไม่ให้โมโห แน่นอนว่าเขาต้องทำให้ได้ จะปล่อยให้ผู้หญิงแค่คนเดียวมารบกวนจิตใจไม่ได้เด็ดขาด

*****************************************************

ทำได้จริงเหรอคะเฮียยยยย 

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจจ้า

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 562 ครั้ง

626 ความคิดเห็น

  1. #117 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 01:14
    ก็เข้าใจผิดไงถึงโมโห
    #117
    0
  2. #73 Spearmiint (@Spearmiint) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 16:36
    รอค่าาา
    #73
    0
  3. #72 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 12:56

    ทำได้แน่นะค่ะ????????

    #72
    0
  4. #71 deltanote (@deltanote) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 12:50

    ตั้งห้าปีเลย มันนานอยู่นะคะ

    #71
    0
  5. #70 Aura (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 12:33

    อิพี่งอนที่โดนทิ้งนี่เอง น่าสงสาร

    #70
    0
  6. #68 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 11:01

    จับน้องหม่ำอีกรอบเลยค่ะเฮีย อิอิอิ ไรท์บอกแล้วว่า งาบงาบงาบ 55555https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png

    #68
    0
  7. #67 PP. PUMA (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 09:46

    สนุกดีค่ะ อ่านไปลุ้นไป ชอบฉากพี่น้องคุยกันเป็นธรราชาติดี

    พี่แกคงไม่ได้ชอบนางตั้งแต่ตอนนั้นหรอกใช่มั้ยเพราะถ้าชอบคงไม่ปล่อยไปนานตั้ง5ปี

    #67
    0
  8. #66 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 08:41
    ภาพปลากรอบมันใช่หรออออ
    #66
    0