สมยอมพิศวาส (ซีรีส์ดวงใจคีรานอฟ)

ตอนที่ 18 : สมยอมพิศวาส : ตอนที่ 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,351
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 571 ครั้ง
    20 มี.ค. 62



ตอนนี้มดและนักเขียนอีก 4 ท่านเปิดจอง ซีรีส์ดวงในคีรานอฟ อยู่นะคะ

ตอนนี้พร้อมสั่งจอง 3 เรื่องแรกตามโปสเตอร์ค่ะ

จองเป็นชุดหรือเล่มเดี่ยวก็ได้ค่ะ

นักอ่านท่านใดสนใจสั่งซื้อกับนักเขียนทักข้อความเว็บเด็กดี 

หรือ ทักข้อความที่เพจของมดได้จ้า

เพจ นามปากกา ธัญวลัย นัทธ์หทัย (จิ้มที่ภาพจ้า)





“แม่อัญ อาร์เธอร์คิดถึงแม่อัญ” หนูน้อยซุกหน้ากับอกอุ่นของผู้เป็นแม่อย่างแสนคิดถึง

“แม่ก็คิดถึงลูกจ้ะ” เธอจูบกระหม่อมเล็กของลูกน้อยอย่างรักใคร่ ก่อนกวาดตามองใบหน้าซีดเซียวของลูกด้วยความสงสารจับใจ “ลูกแม่เจ็บตรงไหนบ้างจ๊ะ”

“เจ็บไปทั้งตัวเลยครับ แต่อาร์เธอร์จะอดทน” หนูน้อยเงยหน้าขึ้นบอกผู้เป็นแม่อย่างเข้มแข็ง

“ลูกชายของแม่เก่งมากจ้ะ อดทนไว้นะ อีกไม่กี่วันก็หายแล้ว เราก็จะได้กลับบ้านกัน”

“หายแล้วจะได้ไปอยู่กับคุณพ่อ”

คำพูดใสซื่อของลูกชายสะดุดหูผู้เป็นแม่อย่างจัง จึงถามย้ำกับหนูน้อยอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลดุจเดิมเพื่อความแน่ใจ

“ไปอยู่กับคุณพ่อเหรอจ๊ะ”

“ครับ คุณพ่อจะพาเราไปอยู่บ้านใหม่”

เด็กน้อยบอกมารดาอย่างชัดถ้อยชัดคำ ดวงตาคู่เล็กฉายความตื่นเต้นและกระตือรือร้นจนผู้เป็นแม่นึกสงสัย เธอไม่แปลกใจถ้าอาร์เธอร์จะจดจำบิดาของแกได้แม้จะไม่เคยพบกันมาก่อน เพราะเธอไม่เคยปิดบังเรื่องพ่อผู้ให้กำเนิด แต่ที่สงสัยคืออาชัญแอบพูดคุยและตกลงกับลูกน้อยของเธอตั้งแต่ตอนไหน ทำไมลูกชายเธอถึงได้พูดเป็นตุเป็นตะแบบนี้

“ผมคุยกับลูกตอนที่คุณหลับ”

แค่เห็นสายตาของอัญชิตาที่มองมา อาชัญก็รู้ว่าเธอกำลังข้องใจเรื่องอะไรอยู่ เขาจึงบอกโดยไม่รอให้เธอเอ่ยปากถาม

อัญชิตาอยากย้อนถามเขาเหลือเกินว่าตกลงกับลูกลับหลังเธอแบบนี้ได้อย่างไร ทำไมไม่ถามความเห็นของเธอก่อน แต่เห็นความตื่นเต้นดีใจของลูกน้อยแล้วเธอคงถามอาชัญตอนนี้ไม่ได้

“เอาไว้ให้ลูกหายแล้วเราค่อยคุยเรื่องนี้กันนะครับ ดึกแล้วแม่ว่าลูกนอนพักผ่อนต่อดีกว่า พักผ่อนเยอะๆ จะได้หายไวๆ นะคนเก่งของแม่”

หญิงสาวเจตนาดึงความคิดของลูกน้อยไปยังเรื่องอื่น อัญชิตาไม่มีปัญหาถ้าหากอาชัญจะพาลูกชายไปอยู่กับเขาเป็นบางช่วงเวลา แต่ถ้าให้ไปอยู่ถาวรคงเป็นไปไม่ได้ เธอจะไปอยู่กับเขาในฐานะอะไร

“ครับ” คนอยากหายป่วยรับคำและเอนตัวลงนอนบนเตียงอย่างเชื่อฟัง หนูน้อยส่งรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความใส่ซื่อและความรักให้มารดาที่ขยับผ้าห่มให้ ก่อนจะหันไปทางบิดาแล้วยื่นมือน้อยๆ ออกไปพร้อมทวงถาม

“คุณพ่อสัญญาแล้วนะครับ”

“ครับ พ่อจำได้ ไม่ลืมแน่นอน” อาชัญยื่นมือออกไปจับมือเล็กนุ่มของลูกน้อยพร้อมกับยืนยันอย่างหนักแน่น แววตาของเขาที่ทอดมองลูกชายฉายความอบอุ่นอ่อนโยน

แอบสัญญากันด้วยเหรอ...เผลอเป็นไม่ได้

อัญชิตารำพึงในใจ ใบหน้าสวยหวานเงยขึ้นมองคนที่ให้สัญญากับลูกชาย สายตาของอาชัญที่มองมาบ่งบอกชัดเจนว่ามีคำถามมากมายอยากจะถามเธอ

 

“ทำไมคุณถึงปิดบังเรื่องลูกกับพ่อของแกฮึ อัญชิตา”

อาชัญเปิดประเด็นทันทีที่ลูกชายตัวน้อยหลับสนิท อัญชิตาคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าเขาต้องถาม จึงเดินไปนั่งที่โซฟาซึ่งชายหนุ่มเดินไปนั่งก่อนหน้านี้แล้ว หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกขวัญและกำลังใจ ก่อนจะหันไปตอบคำถามนั้นของเขาด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังแค่ยังไม่ได้บอกพ่อของแกเท่านั้นค่ะ”

“คุณจะรอให้ลูกเรียนจบมหาวิทยาลัยก่อนหรือไงถึงจะบอกพ่อของแก”

อาชัญว่าประชดแม่ของลูก กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นจนเป็นสันนูนเด่นชัด 

“ถ้าเป็นไปได้ฉันก็อยากจะทำแบบนั้นเหมือนกันค่ะ”

“อัญชิตา” ชายหนุ่มคำรามชื่อเธอออกมาดวงตาฉายความเกรี้ยวกราดแต่ไม่อาจทำอะไรได้มากกว่านั้น เพราะไม่อยากให้ลูกชายที่เพิ่งหลับไปไม่นานตกใจตื่น

“คุณก็รู้ดีนี่คะว่าเรื่องคืนนั้นมันเกิดขึ้นเพราะอะไร สำหรับฉันมันเกิดขึ้นเพราะความเต็มใจ ไม่ว่าผลที่ตามมาจะเป็นยังไง ฉันยินดีที่จะรับมันเอาไว้ทุกอย่าง ฉันถือว่าอาร์เธอร์คือของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ฉัน มันคือเหตุผลที่ฉันไม่ได้บอกคุณว่าตัวเองท้อง”

         หลังจากเหตุการณ์ค่ำคืนนั้นใช่ว่าหญิงสาวจะไม่คิดป้องกัน เธอตั้งใจจะกินยาคุมฉุกเฉินหลังกลับที่พัก แต่ข่าวร้ายของบิดาทำให้อัญชิตาลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทใจ กว่าจะได้กินก็ผ่านไปเกือบสามวัน ทำให้ยาตัวนั้นไม่มีประสิทธิภาพในการคุมกำเนิด แต่หญิงสาวก็ไม่ได้นึกเสียใจ เธอคิดว่าลูกคือของขวัญล้ำค่าที่ทำให้เธอมีกำลังใจที่จะต่อสู้ชีวิต

 

อัญชิตาบอกเหตุผลกับอาชัญไปตามตรง ใบหน้าหวานยังคงสงบนิ่ง ไม่สะทกสะท้าน ขณะที่เลือดในตัวของอาชัญกำลังเดือดปุดๆ 

“ให้ตายสิ! คุณนี่มัน...แม่มดชัดๆ” อาชัญสบถออกมาพร้อมกับกำหมัดแน่น

“ฉันเป็นแม่ของอาร์เธอร์ค่ะ ไม่ใช่แม่มด ฉันไม่ได้มีเวทมนต์คาถาอะไรทั้งนั้น”

ขนาดไม่มีเวทมนต์คาถาเธอยังทำให้เขาโมโหเจียนคลั่ง อาชัญอยากจับผู้หญิงที่นั่งเถียงเขาด้วยสีหน้านิ่งๆ มาเขย่าให้หัวสั่นหัวคลอนเหลือเกิน แต่ก็ไม่อาจทำได้อย่างใจคิด

“ไม่ว่าเหตุการณ์คืนนั้นจะเกิดขึ้นเพราะอะไร แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์ปิดบังเรื่องลูกกับผม คุณควรจะบอกผมตั้งแต่รู้ว่าตั้งครรภ์ ไม่ใช่ปล่อยให้มันผ่านมาตั้งห้าปี”

“ฉันไม่ใช่พวกฉวยโอกาสและฉันก็ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องความรับผิดชอบจากคุณด้วย”

“แต่ผมมีสิทธิ์ที่จะรับรู้” อาชัญสวนกลับทันที

“ถ้าตอนนั้นฉันเดินไปบอกคุณว่าท้องกับคุณ ถามจริงๆ เถอะค่ะคุณอาชัญ คุณจะยอมรับทันทีไหมคะว่าเด็กในท้องฉันเป็นลูกคุณ ไม่ต้องผ่านการพิสูจน์ใดๆ”

                  อัญชิตาโพล่งถามออกไปตรงๆ และมันทำให้อาชัญถึงกับนิ่งงัน หญิงสาวจึงคิดว่าการตัดสินใจของเธอในครั้งนั้นถูกต้องแล้วจึงพูดต่อโดยไม่รอคำตอบจากเขา


ฉันรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่คุณจะยอมรับง่ายๆ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ใช่นางแบบที่โด่งดังอะไรมากมาย แต่ฉันก็ไม่อยากสร้างข่าวฉาวให้กับตัวเอง เพราะมันอาจส่งผลไปถึงลูกในอนาคต สู้ฉันอดทนเลี้ยงดูเขาให้เติบใหญ่แล้วอธิบายความจำเป็นที่แม่กับพ่อไม่ได้อยู่ด้วยกันให้เขาฟัง ฉันคิดว่าลูกคงจะเข้าใจ

เลิกเถียงด้วยเหตุผลที่คุณคิดเองเออเองคนเดียวได้แล้วอัญชิตา คุณรู้ใจคนอื่นเขามากขนาดไหนกันถึงได้ตัดสินใจแทนแบบนี้

ในที่สุดขีดความอดทนของอาชัญก็ขาดผึง สองมือแข็งแกร่งคว้าหัวไหล่บอบบางของอัญชิตาแล้วดึงเข้ามาหา สีหน้าเกรี้ยวกราด แรงบีบที่หัวไหล่ทำให้ใบหน้าหวานบิดเบ้ด้วยความเจ็บ ดวงตาที่สบประสานกับเขามีน้ำตาเอ่อคลอ


*****************************************************************

ใจเย็นๆ ค่ะเฮีย ฟังเมียอธิบายก่อน!
 

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน ขอบคุณทุกคอมเมนต์และกำลังใจจ้า

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

                        

ติดตามเรื่องอื่นๆ ในชุดเดียวกันคลิกที่ลิ้งค์ค่ะ

  

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 571 ครั้ง

626 ความคิดเห็น

  1. #330 pang1975 (@pang1975) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 07:00

    เฮียใจเย็นๆดิ่

    #330
    0
  2. #194 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 21:29

    ใใจเย็นๆค่ะเฮีย

    #194
    0
  3. #193 mas150315 (@mas150315) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 19:33

    มันน่าโมโหตรงไหนที่แม่อัญพ๊ดนะถูกแล้ว
    #193
    0
  4. #192 khumhangsung (@khumhangsung) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 12:24

    เฮียใจเย็นๆนะคะ

    #192
    0
  5. #191 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 11:20
    โมโหทำไมอ่ะอาชัญ ที่แม่อัญพูดมาก็ถูกอยู่น้า
    #191
    0
  6. #190 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 11:03
    ตกลงโมโหเรื่องไหนคะเฮีย
    #190
    0
  7. #189 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 10:16
    ให้เมียอธิบายให้จบก่อนไหมเฮีย เมียก็เสียใจเป็นนะ
    #189
    0
  8. #188 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 10:02

    เข้าใจความรู้สึกของทั้งคู่นะ ไม่มีใครผิดแค่มองคนละมุม

    สนุกมากจ้า
    #188
    0
  9. #187 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 10:02

    เข้าใจความรู้สึกของทั้งคู่นะ ไม่มีใครผิดแค่มองคนละมุม

    สนุกมากจ้า
    #187
    0
  10. #186 minato56 (@minato56) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 09:59
    ขอให้เมียมีผัวใหม่
    #186
    0